← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κολοσσαείς

Κολοσσαείς 4 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)

Κολοσσαείς 4Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το τελευταίο κεφάλαιο της επιστολής προς τους Κολοσσαείς επιστρέφει από την υψηλή θεώρηση της υπεροχής του Χριστού στην οργανωμένη ζωή του λαού της διαθήκης. Αφού θεμελίωσε την επάρκεια του Υιού στη λύτρωση και την ένωση του πιστού με αυτόν, ο απόστολος κατευθύνει τώρα την εκκλησία στα συνήθη μέσα με τα οποία αυτή η ένωση διατηρείται και εκδηλώνεται. Η προσευχή, ο λόγος και η συμπεριφορά προς εκείνους που είναι έξω από τον οίκο της πίστης δεν είναι δευτερεύουσες προσθήκες αλλά αναγκαίοι καρποί της διδασκαλίας που ήδη έχει ληφθεί. Σε αυτό το καταληκτικό τμήμα η κυριαρχία του Θεού δεν παραμερίζεται αλλά μάλλον αναγνωρίζεται στη συνεχιζόμενη εξάρτηση ακόμη και ενός αποστόλου από τις μεσιτείες των αγίων και στη μετρημένη σοφία που απαιτείται από εκείνους που φέρουν το όνομα του Χριστού ενώπιον του κόσμου. Το κεφάλαιο επομένως υπηρετεί τόσο ως προτροπή όσο και ως μαρτυρία ότι το ευαγγέλιο προχωρεί όχι μόνο με ανθρώπινη ευγλωττία αλλά με τα διορισμένα όργανα της επίμονης προσευχής και της ευγενικής συνομιλίας, όλα υπό το χέρι του ιδίου Κυρίου που συγκρατεί τα πάντα μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε το τέταρτο κεφάλαιο των Κολοσσαείς με προσοχή στη σύνδεση μεταξύ της σταθερής προσευχής και της προόδου του λόγου. Παρατηρήστε πώς ο απόστολος τοποθετεί τη δική του ανάγκη για μεσιτεία δίπλα στην ευθύνη της εκκλησίας να περπατά σοφά προς τους έξω. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στον λόγο που είναι γεμάτος χάρη και στους χαιρετισμούς που ενώνουν τις εκκλησίες σε ένα σώμα. Προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο κάθε εντολή πλαισιώνεται από την αναγνώριση ότι η ευκαιρία και η έκφραση ομοίως κυβερνώνται από τον Κύριο που ανοίγει πόρτες σύμφωνα με τον δικό του σκοπό.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει με την εντολή να συνεχίζετε σταθερά στην προσευχή, αγρυπνώντας σε αυτήν με ευχαριστία. Αυτή η επιμονή δεν παρουσιάζεται ως ανθρώπινο επίτευγμα αλλά ως η αρμόζουσα απάντηση στον Θεό που έχει ήδη εξασφαλίσει τη λύτρωση και που μόνος χορηγεί την αύξηση. Ο ίδιος Κύριος που συμφιλίωσε τα πάντα μέσω του αίματος του σταυρού είναι εκείνος από τον οποίο η εκκλησία παραμένει εξαρτημένη για τη συνεχιζόμενη παροχή χάριτος· επομένως η προσευχή δεν είναι περιστασιακή προσφώνηση αλλά η διαρκής στάση εκείνων που γνωρίζουν ότι η επάρκειά τους βρίσκεται αλλού. Ο απόστολος στη συνέχεια ζητά από τους Κολοσσαείς να προσευχηθούν και για αυτόν ώστε ο Θεός να ανοίξει πόρτα για τον λόγο και να μπορέσει να μιλήσει το μυστήριο του Χριστού όπως πρέπει. Μακριά από το να μειώνει την αποστολική αυθεντία, αυτό το αίτημα υπογραμμίζει την ομοιόμορφη εξάρτηση όλων των υπηρετών από τη θεία ενδυνάμωση. Το ευαγγέλιο δεν προχωρεί με τη δύναμη του αγγελιαφόρου αλλά με τον κυρίαρχο διορισμό ευκαιρίας και έκφρασης. Η ίδια αρχή διέπει τη συμπεριφορά ολόκληρης της εκκλησίας: περπατάτε με σοφία προς εκείνους που είναι έξω, εξαγοράζοντας τον καιρό. Η σοφία εδώ δεν είναι απλή φρόνηση αλλά η πρακτική έκφραση του νου που ανανεώνεται σύμφωνα με την εικόνα του Δημιουργού. Ο λόγος πρέπει να είναι με χάρη, αλατισμένος, ώστε να υπηρετεί την οικοδομή και όχι τη φθορά ή τη ματαιότητα. Κάθε λέξη τίθεται έτσι υπό τον έλεγχο εκείνου που ερευνά την καρδιά και που θα κρίνει τα κρυπτά των ανθρώπων. Οι προσωπικοί χαιρετισμοί που ακολουθούν δείχνουν την απτή κοινωνία των εκκλησιών. Τα ονόματα καταγράφονται όχι για συναισθηματική ανάμνηση αλλά για να μαρτυρήσουν ότι το σώμα του Χριστού είναι ένα σε πόλεις και περιστάσεις, ενωμένο από το ίδιο Πνεύμα που εργάζεται τα πάντα σύμφωνα με τη βουλή του ιδίου θελήματος. Ακόμη και η αναφορά σε εκείνους που είναι συναίχμαλοι ή συνεργάτες υπηρετεί για να υπενθυμίσει στους αναγνώστες ότι η ταλαιπωρία και ο κόπος ομοίως στέκονται υπό την ίδια κυρίαρχη κατεύθυνση που διατάσσει την πρόοδο του λόγου.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτή η καταληκτική προτροπή στέκεται σε στενή σχέση με τις παράλληλες οδηγίες προς Εφεσίους, όπου ο ίδιος απόστολος παροτρύνει σε προσευχή με κάθε επιμονή και ικεσία για όλους τους αγίους, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού του. Και τα δύο χωρία εκθέτουν τη συνεπή μεταρρυθμιστική πεποίθηση ότι τα μέσα της χάριτος—η προσευχή, ο λόγος και η οργανωμένη κοινωνία—δεν είναι ανθρώπινες εφευρέσεις αλλά θεόσταλτα όργανα μέσω των οποίων ο Θεός συνήθως πραγματοποιεί τους σκοπούς του. Το αίτημα για προσευχή αντηχεί το πρότυπο που βλέπουμε στις Πράξεις των Αποστόλων, όπου η μεσιτεία της εκκλησίας προηγείται του ανοίγματος των θυρών της φυλακής και της διάδοσης του ευαγγελίου. Στην ευρύτερη κανονική μαρτυρία η ίδια έμφαση εμφανίζεται στις ποιμαντικές επιστολές, όπου η ανάγκη του διακόνου για έκφραση και η ανάγκη της σύναξης για σοφή συμπεριφορά ενώνονται επανειλημμένα. Η παράδοση επομένως διαβάζει τους Κολοσσαείς 4 όχι ως παράρτημα αλλά ως τον αναγκαίο συσχετισμό της χριστολογίας που εκτίθεται στο πρώτο κεφάλαιο: εκείνος που είναι κεφαλή πάντων διατάσσει τόσο τη μεγάλη πορεία της λύτρωσης όσο και τον καθημερινό λόγο και τις προσευχές του λαού του.
Απαντήστε

Απόκριση

Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η παρούσα πρακτική της προσευχής σας αντανακλά ή αποτυγχάνει να αντανακλά την επίμονη αγρυπνία που επιτάσσεται στους Κολοσσαείς; Πώς μπορεί η επίγνωση ότι ακόμη και ένας απόστολος ζητούσε τις προσευχές απλών πιστών να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο θεωρείτε τις μεσιτείες των συναδέλφων μελών της εκκλησίας; Στις συνηθισμένες συνομιλίες σας με εκείνους που είναι έξω από την πίστη, ο λόγος σας φέρει το σημάδι της χάριτος αλατισμένης, ή συχνότερα υπηρετεί τη ματαιότητα ή την αυτοσύσταση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ, που έχεις ορίσει τους καιρούς και άνοιξες τις πόρτες της έκφρασης σύμφωνα με τη δική σου βουλή, χάρισε στον λαό σου χάρη να συνεχίζει αδιάλειπτα στην προσευχή, αγρυπνώντας με ευχαριστία. Αναγνωρίζουμε ότι ούτε απόστολος ούτε απλός πιστός διαθέτει καμία επάρκεια στον εαυτό του· επομένως σε ικετεύουμε να παρέχεις ό,τι λείπει τόσο στις ικεσίες μας όσο και στις απαντήσεις μας. Διάταξε τον λόγο μας ενώπιον εκείνων που είναι έξω, ώστε να είναι πάντοτε με χάρη, αλατισμένος, και να υπηρετεί την οικοδομή εκείνων που έχεις ορίσει να ακούσουν. Διαφύλαξε την κοινωνία των εκκλησιών σου σε όλους τους τόπους, ώστε οι χαιρετισμοί των αγίων να ενισχύουν και όχι να αποσπούν από τη μία ελπίδα στην οποία έχουμε κληθεί. Αναπαυόμαστε στο κυρίαρχο χέρι σου, που μόνο φέρνει τον λόγο στον διορισμένο του σκοπό, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.