← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Η Ευλογία και η Κλίμακα: Γένεση 27 και 28

Γένεσις 27-28Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα αποτυχημένα μάτια ενός γέροντα, το δανεισμένο άρωμα του αγρού, ένας νεότερος γιος ντυμένος με τα δέρματα άλλου — και μέσα από αυτή την παράξενη και οικεία σκηνή η αδιαίρετη Εκκλησία, Ανατολή και Δύση, έχει ακούσει κάτι τεράστιο: μια προφητεία για τον Χριστό που χύνεται σε όλα τα έθνη. Έπειτα ο Ιακώβ, φεύγοντας από την οργή του αδελφού του, ξαπλώνει σε έρημο τόπο με μια πέτρα για προσκέφαλο, και ο ουρανός ανοίγει. Μια κλίμακα στηρίζεται στη γη, η κορυφή της φτάνει στον ουρανό, και οι άγγελοι του Θεού ανεβαίνουν και κατεβαίνουν επάνω της. Οι Πατέρες δεν το διάβασαν αυτό ως ένα παράξενο όνειρο αλλά ως τον ίδιο τον άξονα του Ευαγγελίου: τον τόπο όπου ενώνονται ο ουρανός και η γη, την κλίμακα που ο ίδιος ο Κύριος ονόμασε όταν είπε στον Ναθαναήλ, 'θα δείτε τον ουρανό ανοιχτό, και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν επάνω στον Υιό του ανθρώπου' (Ιωάννης 1:51). Οι μεγάλοι σχολιαστές της Ανατολής για τη Γένεση — ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος — σώζονται μόνο σε σύγχρονες μεταφράσεις ακόμη υπό πνευματικά δικαιώματα, γι' αυτό ακούμε εδώ με τον Μακάριο Αυγουστίνο Ιππώνος (354–430), τον μεγάλο Πατέρα της Δύσης τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά ως Μακάριο, διαβάζοντας τη Γένεση με τον τόνο που δέχθηκε ολόκληρη η Εκκλησία. Μας οδηγεί και στα δύο — την ευλογία που ανήκει στον Χριστό, και την κλίμακα που είναι ο ίδιος ο Χριστός, την πύλη του ουρανού ανοιχτή σε έναν κοιμισμένο περιπλανώμενο που δεν ήξερε ακόμη ότι ο Κύριος ήταν σε εκείνον τον τόπο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Γένεση 27–28 — ο ηλικιωμένος Ισαάκ, τυφλός, στέλνει τον Ησαύ να κυνηγήσει· η Ρεβέκκα ντύνει τον Ιακώβ με τα ενδύματα του αδελφού του και με τα δέρματα των εριφίων· η ευλογία που προφέρεται πάνω στον νεότερο γιο, 'η οσμή του γιου μου είναι ως η οσμή αγρού που ευλόγησε ο Κύριος', με την παραχώρηση της δρόσου του ουρανού και του πάχους της γης, και 'ας σε υπηρετούν έθνη'· η πικρή κραυγή του Ησαύ πολύ αργά· ο Ιακώβ στέλνεται μακριά στη Μεσοποταμία για να πάρει σύζυγο και να κληρονομήσει την ευλογία του Αβραάμ· και στον δρόμο, το όνειρο στη Βαιθήλ — η κλίμακα, οι άγγελοι που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν, ο Κύριος που στέκεται επάνω, και ο Ιακώβ που ξυπνά λέγοντας, 'αυτός δεν είναι άλλος παρά ο οίκος του Θεού, και αυτή είναι η πύλη του ουρανού'.
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί η Γραφή εμμένει τόσο πολύ στη μεταμφίεση — τα δέρματα των εριφίων, τα δανεισμένα ενδύματα, ο νεότερος που παίρνει τη θέση του πρεσβύτερου; Επειδή, επιμένει ο Μακάριος Αυγουστίνος, αυτό δεν είναι ιστορία απάτης αλλά πέπλο πάνω σε μεγάλη αλήθεια. Μας προειδοποιεί αμέσως ενάντια στην κυνική ανάγνωση: Μήπως νομίσουμε ότι αυτή η δολιότητα του Ιακώβ ήταν δόλια απάτη, αντί να αναζητούμε σε αυτή το μυστήριο ενός μεγάλου πράγματος, η ίδια η Γραφή ονόμασε τον Ιακώβ απλό άνθρωπο. Η μεταμφίεση είναι σημείο: ο νεότερος γιος έρχεται με την ομοίωση άλλου, 'σαν να φέρει τις αμαρτίες άλλων'. Και η ευλογία που πέφτει επάνω του δεν αφορά πραγματικά φακές ή αγρούς — φτάνει στα πέρατα της γης. Η ευλογία του Ιακώβ είναι επομένως κήρυγμα του Χριστού σε όλα τα έθνη. Η δρόσος του ουρανού είναι η βροχή των θείων λόγων· το πάχος της γης, η συγκέντρωση των λαών· το σιτάρι και το κρασί, το πλήθος που τρέφεται με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Ο κόσμος σαν αγρός γεμίζει από την οσμή του ονόματος του Χριστού, και ακόμη και τα άπιστα χείλη που απαγγέλλουν αυτή την ευλογία, χωρίς να το γνωρίζουν, ευλογούν τον Κύριο.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Έπειτα η σκηνή μετατοπίζεται στον ανοιχτό δρόμο και στον νυχτερινό ουρανό, και το θαύμα βαθαίνει. Ο Ιακώβ στέλνεται στη Μεσοποταμία, και στον δρόμο του κοιμάται και βλέπει την κλίμακα. Ο Μακάριος Αυγουστίνος διαβάζει την αλειμμένη πέτρα και το όραμα μαζί ως μία προφητεία για τον Χριστό, τον Κεχρισμένο: Αλλά επειδή το όνομα του Χριστού προέρχεται από το χρίσμα ή την αλοιφή, κάτι που αφορά το μεγάλο μυστήριο αντιπροσωπεύθηκε σίγουρα σε αυτό. Και δεν μας αφήνει να μαντέψουμε το νόημα — δείχνει στα ίδια τα λόγια του Κυρίου. Όταν ο Χριστός είδε τον Ναθαναήλ, τον ονόμασε 'Ισραηλίτη αληθινό, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος', και έπειτα υποσχέθηκε ότι θα δει τον ουρανό ανοιχτό και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν επάνω στον Υιό του Ανθρώπου. Και ο ίδιος ο Σωτήρας νοείται ότι φέρνει αυτό το τελευταίο στη μνήμη στο ευαγγέλιο — γιατί η κλίμακα είναι ο Χριστός, ο ένας Μεσίτης στον οποίο οι άγγελοι ανεβαίνουν και κατεβαίνουν, η πύλη του ουρανού και ο οίκος του Θεού. επειδή ο Ισραήλ που είδε αυτό το όραμα δεν είναι άλλος από τον Ιακώβ. Ο ουρανός δεν είναι μακριά και σφραγισμένος· στον Χριστό είναι ανοιχτός πάνω από μια πέτρα στην έρημο, και οι άγγελοι ήδη ταξιδεύουν τον δρόμο μεταξύ Θεού και ανθρώπου.
Απαντήστε

Απόκριση

Μπορεί να βρίσκεσαι τώρα σε έναν δύσκολο δρόμο — φεύγοντας από κάτι, ή σταλμένος κάπου που δεν επέλεξες, με τίποτα πιο μαλακό από μια πέτρα κάτω από το κεφάλι σου. Ο Ιακώβ ήταν, και ακριβώς εκεί άνοιξε ο ουρανός. Μην μετράς την εγγύτητα του Θεού από την άνεση των περιστάσεών σου. Η κλίμακα στηρίζεται στη γη — σε αυτή τη γη, σε αυτόν τον τόπο, στη σκόνη όπου πραγματικά είσαι — και η κορυφή της φτάνει στον ουρανό. Και η κλίμακα είναι ένα Πρόσωπο: ο ίδιος ο Χριστός, που ένωσε ουρανό και γη στη δική του σάρκα ώστε οι άγγελοι του Θεού να μπορούν να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν επάνω στον Υιό του Ανθρώπου. Όταν ξυπνάς από μια νύχτα φόβου, μάθε να λες ό,τι είπε ο Ιακώβ: σίγουρα ο Κύριος είναι σε αυτόν τον τόπο, και δεν το ήξερα. Η ευλογία που έπεσε στον μεταμφιεσμένο νεότερο γιο ήταν, από την αρχή, κήρυγμα του Χριστού σε όλα τα έθνη — και εσύ είσαι ανάμεσα σε εκείνα τα έθνη, συγκεντρωμένος στον αγρό που ο Κύριος ευλόγησε. Στάσου όπου είσαι, και ας γίνει για σένα ο οίκος του Θεού και η πύλη του ουρανού.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινή Κλίμακα στηριγμένη μεταξύ γης και ουρανού, επάνω στην οποία οι άγγελοι του Θεού ανεβαίνουν και κατεβαίνουν: άνοιξε τους ουρανούς πάνω από τους σκληρούς και πετρώδεις τόπους της ζωής μας, και δίδαξέ μας να γνωρίζουμε ότι Εσύ είσαι παρών ακόμη και εκεί όπου δεν σε αναζητήσαμε. Καθώς η ευλογία του πατριάρχη ήταν κήρυγμα του ονόματός Σου σε όλα τα έθνη, έτσι συγκέντρωσέ μας στον αγρό που ο Πατέρας ευλόγησε, και τρέφε μας με το σιτάρι και το κρασί του ιδίου του Σώματος και Αίματός Σου. Κάνε μας Ισραηλίτες αληθινούς, στους οποίους δεν υπάρχει δόλος, ώστε ξυπνώντας από κάθε φόβο να λέμε, σίγουρα ο Κύριος είναι σε αυτόν τον τόπο. Γιατί Εσύ είσαι ο οίκος του Θεού και η πύλη του ουρανού, και σε Εσένα με τον Πατέρα Σου και το Άγιο Πνεύμα δίνουμε δόξα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →