Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Προς Φιλιππησίους 1 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Με το σαφές ερμηνευτικό πνεύμα του αμερικανικού πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για το πρώτο κεφάλαιο της προς Φιλιππησίους. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς στίχο προς στίχο ανοίγει την επιστολή του αποστόλου με ιστορική ακρίβεια και ποιμαντική θέρμη, ανιχνεύοντας την πρόοδο του ευαγγελίου ακόμη και εν μέσω φυλάκισης. Η πραγματεία του μας καλεί να δεχθούμε την ίδια πεποίθηση που εξέφρασε ο Παύλος προς τους αγίους στη Φιλίππους. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα που άρχισε το καλό έργο σε εκείνους να το βεβαιώσει και σε εμάς επίσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το εναρκτήριο κεφάλαιο της επιστολής του Παύλου προς τους Φιλιππησίους. Αναγνώστε αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε παράγραφο, και αφήστε την ευχαριστία και την πεποίθηση του αποστόλου να εγκατασταθούν στην καρδιά. Προσέξτε ιδιαίτερα πώς ο Παύλος συνδέει τις δικές του περιστάσεις με την πρόοδο του ευαγγελίου και με την επιμονή των αγίων.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει με την επισκόπηση των κυρίων διαιρέσεων του κεφαλαίου.
Εισαγωγή. Το κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνει τα εξής σημεία: Ι. Ο χαιρετισμός προς την εκκλησία, Προς Φιλιππησίους 1:1-2. ΙΙ. Στους στίχους Προς Φιλιππησίους 1:3-8, ο απόστολος εκφράζει την ευγνωμοσύνη του για την απόδειξη που είχαν δώσει αγάπης προς τον Θεό και για την πιστότητά τους στο ευαγγέλιο από τον καιρό που αυτό κηρύχθηκε πρώτη φορά μεταξύ τους. Λέει ότι ήταν πεπεισμένος ότι αυτό θα συνεχιζόταν και ότι ο Θεός, ο οποίος τόσο ελεήμονα χάρισε χάρη σε αυτούς για να είναι πιστοί, θα το έκανε μέχρι τέλους. ΙΙΙ. Εκφράζει την έντονη ελπίδα ότι θα αφθονούσαν όλο και περισσότερο στη γνώση και θα ήταν χωρίς πρόσκομμα μέχρι την ημέρα του Χριστού· Προς Φιλιππησίους 1:9-11. IV. Στους στίχους Προς Φιλιππησίους 1:12-21, εκθέτει σε αυτούς τι είχε γίνει αποτέλεσμα της φυλάκισής του στη Ρώμη — υποθέτοντας ότι θα ήταν ευχάριστη είδηση για αυτούς ότι ακόμη και η φυλάκισή του είχε διευθετηθεί για τη διάδοση του ευαγγελίου.Στη συνέχεια εξετάζει τον χαιρετισμό και τους αξιωματούχους που ονομάζονται στην εκκλησία των Φιλιππησίων.
Προς όλους τους αγίους εν Χριστώ Ιησού — Η κοινή ονομασία που δίνεται στην εκκλησία, δηλώνοντας ότι ήταν αγία· βλέπε τις σημειώσεις, Προς Ρωμαίους 1:7. Με τους επισκόπους — σὺν ἐπισκόποις· βλέπε τις σημειώσεις, Πράξεις 20:28. Η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ εμφανίζεται στην Καινή Διαθήκη μόνο στα εξής μέρη: Πράξεις 20:28, μεταφρασμένη «επίσκοποι»· και Προς Φιλιππησίους 1:1· Α΄ Τιμόθεον 3:2· Τίτον 1:7· Α΄ Πέτρου 2:25, σε καθένα από τα οποία αποδίδεται ως «επίσκοπος». Η λέξη σημαίνει κυρίως επιθεωρητής, επιστάτης ή φύλακας, και δόθηκε στους διακόνους του ευαγγελίου επειδή ασκούσαν αυτή τη φροντίδα στις εκκλησίες ή διορίστηκαν να επιστατούν στα συμφέροντά τους. Είναι λοιπόν όρος που θα μπορούσε να δοθεί σε οποιονδήποτε από τους αξιωματούχους των εκκλησιών και αρχικά ήταν ισοδύναμος με τον όρο πρεσβύτερος. Χρησιμοποιείται προφανώς με αυτή την έννοια εδώ.Ο Μπάρνς στη συνέχεια ξεδιπλώνει την πεπεισμένη προσευχή του Παύλου για τους αγίους.
Στίχος 6. Όντας πεπεισμένος — Αυτή είναι ισχυρή γλώσσα. Σημαίνει να είσαι πλήρως και σταθερά πεισμένος ή πεπεισμένος· μετοχή, μέση φωνή, από το πείθω — να πείθω· συγκρίνετε Λουκάς 16:31. «Ούτε θα πεισθούν, ακόμη κι αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς»· δηλαδή, δεν θα πεισθούν· Πράξεις 17:4· Προς Εβραίους 11:13· Πράξεις 28:24. Σημαίνει εδώ ότι ο Παύλος ήταν εντελώς πεπεισμένος για την αλήθεια αυτού που είπε. Είναι η γλώσσα ενός ανθρώπου που δεν είχε αμφιβολία για το θέμα. Ότι αυτός που άρχισε ένα καλό έργο σε εσάς — Το «καλό έργο» που αναφέρεται εδώ δεν μπορεί να είναι άλλο από τη θρησκεία ή την αληθινή ευσέβεια. Αυτό ονομάζεται έργο του Θεού· το έργο του Κυρίου· ή το έργο του Χριστού· Ιωάννης 6:29· συγκρίνετε Α΄ Κορινθίους 15:58· Α΄ Κορινθίους 16:10· Προς Φιλιππησίους 2:30. Ο Παύλος βεβαιώνει εδώ ότι αυτό το έργο άρχισε από τον Θεό. Δεν ήταν από τη δική τους ενέργεια ή θέληση· συγκρίνετε τις σημειώσεις στον Ιωάννη 1:13.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τέλος ο Μπάρνς πιέζει το σίγουρο έδαφος της επιμονής των αγίων.
Μέχρι την ημέρα του Ιησού Χριστού — Η ημέρα κατά την οποία ο Χριστός θα φανερωθεί έτσι ώστε να είναι το μεγάλο ελκυστικό αντικείμενο, ή η ημέρα κατά την οποία θα εμφανιστεί για να δοξάσει τον εαυτό του, ώστε να μπορεί να λεχθεί εμφατικά ότι είναι η ημέρα του. Εκείνη η ημέρα συχνά ονομάζεται «η ημέρα του» ή «η ημέρα του Κυρίου», επειδή θα είναι η ημέρα του θριάμβου και της δόξας του. Αναφέρεται εδώ στην ημέρα κατά την οποία ο Κύριος Ιησούς θα εμφανιστεί για να δεχθεί τον λαό του στον εαυτό του — την ημέρα της κρίσεως. Μπορούμε να παρατηρήσουμε σε αυτόν τον στίχο ότι ο Παύλος πίστευε στην επιμονή των αγίων. Θα ήταν αδύνατο να εκφράσει ισχυρότερη πεποίθηση για την αλήθεια αυτού του δόγματος από ό,τι έχει κάνει εδώ. Η γλώσσα δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερη, και τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο αδιαμφισβήτητο από τη δήλωση της γνώμης του ότι όπου ο Θεός έχει αρχίσει ένα καλό έργο στην ψυχή, αυτό δεν θα χαθεί τελικά. Το έδαφος αυτής της πεποίθησης δεν το έχει εκθέσει πλήρως, αλλά το έχει απλώς υπαινιχθεί.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς επηρεάζει την καθημερινή σας πορεία η βεβαιότητα ότι ο Θεός άρχισε το καλό έργο σε εσάς; 2. Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε να συμμετάσχετε πληρέστερα στην κοινωνία του ευαγγελίου με τους συναδέλφους πιστούς; 3. Πού χρειάζεστε φρέσκια πεποίθηση ότι ο Κύριος θα ολοκληρώσει αυτό που έχει αρχίσει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διότι τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἀρχικῶς εἰς Φιλίππους, ἦλθεν καὶ εἰς ἡμᾶς, καὶ διότι σὺ ὁ ἴδιος ἤρχισας ἔργον ἀγαθὸν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον τὴν ἀγάπην ἡμῶν, βάθυνον τὴν γνῶσιν ἡμῶν περὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀμέμπτους μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ. Δὸς νὰ ζῶμεν ὡς πολῖται ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου, στερεοὶ καὶ ἀτρόμητοι, ἕτοιμοι νὰ πάσχωμεν διὰ τὸ ὄνομά σου, καθὼς φέρεις εἰς πέρας ὅ,τι ἤρχισας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →