Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 15-16 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος ανοίγουμε το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή, αφήνοντας την απλή του έκθεση του Ιεζεκιήλ 15-16 να ανακινήσει τις καρδιές μας προς την πρακτική αγιότητα. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Clarke ξεδιπλώνουν τον ερευνητικό λόγο του προφήτη, ώστε κάθε πιστός να μπορεί να περπατήσει πιο κοντά στον Κύριο που αποκαθιστά τους πεσμένους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιεζεκιήλ, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος που και προειδοποιεί και υπόσχεται. Είθε οι Γραφές να μας ανοιχτούν με απλότητα και δύναμη καθώς ετοιμαζόμαστε να μελετήσουμε την πιστή έκθεση του Clarke.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά εκθέτοντας την παραβολή της αμπέλου στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο.
Εδάφιο 2. Εδάφιο Ιεζεκιήλ 15:2 . Τι είναι το αμπέλι περισσότερο από κάθε άλλο δέντρο — Είναι βέβαιο ότι η άμπελος εκτιμάται μόνο λόγω του καρπού της. Σε ορισμένες χώρες, είναι αλήθεια, μεγαλώνει σε σημαντικό μέγεθος και πάχος: αλλά, ακόμη και τότε, δεν έχει επαρκή πυκνότητα για να χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή επίπλων. Αλλά ό,τι και να ειπωθεί για τον κορμό της αμπέλου, είναι το κλαδί για το οποίο μιλάει ο προφήτης εδώ· και σχεδόν δεν γνωρίζω κλαδί κανενός δέντρου στο δάσος πιο άχρηστο από το κλαδί της αμπέλου. Από αυτό ποιος μπορεί να φτιάξει ακόμη και μια καρφίτσα για να καρφώσει σε έναν λασπωμένο τοίχο, ή να κρεμάσει οποιοδήποτε σκεύος; Ένα αμπέλι δεν θα καλλιεργούνταν ποτέ για χάρη του ξύλου του· είναι πραγματικά άχρηστο παρά μόνο όταν φέρει καρπό. Τι είναι ο Ισραήλ; Άχρηστος, παρά μόνο όταν ο Θεός τους επηρέασε να φέρουν καρπό προς δόξα Του. Αλλά τώρα που έπαψαν να είναι καρποφόροι, είναι άχρηστοι, παρά μόνο, όπως ένα μαραμένο κλαδί της αμπέλου, για να καούν.Στη συνέχεια στρέφεται στο εκτεταμένο έμβλημα του εκτεθειμένου βρέφους στο δέκατο έκτο κεφάλαιο.
Εδάφιο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣΤ' Σε αυτό το κεφάλαιο το έλεος του Θεού προς την Ιερουσαλήμ, (ή την Ιουδαϊκή Εκκλησία και έθνος,) εκτίθεται με το έμβλημα ενός προσώπου που θα έπαιρνε ένα εκτεθειμένο βρέφος, θα το μεγάλωνε με μεγάλη τρυφερότητα, και αργότερα θα το παντρευόταν, 1-14. Στη συνέχεια κατηγορείται για την τερατώδη αχαριστία της, επειδή απομακρύνθηκε από τη λατρεία του Θεού, και μολύνθηκε με τις ειδωλολατρίες των εθνών γύρω της, υπό τη μορφή μιας γυναίκας που αποδεικνύεται άπιστη σε έναν τρυφερό και επιεική σύζυγο, 15-52. Αλλά, παρά αυτές τις βαριές προκλήσεις της, ο Θεός υπόσχεται, αφού υποστεί την πρέπουσα διόρθωση, να την αποκαταστήσει ξανά στην εύνοιά Του, 53-63. Ο τρόπος περιγραφής της αποστασίας από την αληθινή θρησκεία στη λατρεία των ειδώλων υπό το έμβλημα της μοιχείας, (μια μορφή πολύ συχνή στον ιερό κανόνα,) ακολουθείται με μεγάλη δύναμη, και σε σημαντικό μήκος, τόσο σε αυτό όσο και στο εικοστό τρίτο κεφάλαιο· και είναι εξαιρετικά υπολογισμένος για να προκαλέσει στην Εκκλησία του Θεού την υψηλότερη αποστροφή προς κάθε ψευδή λατρεία. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΣΤ'Ο Clarke στη συνέχεια παρέχει το κλειδί που ξεκλειδώνει τη μακρά σειρά μεταφορών.
— Εδώ η μορφή εξηγείται μόνη της: με αυτό το άθλιο βρέφος, υποδεικνύεται η χαμηλή κατάσταση του Ιουδαϊκού έθνους στην καταγωγή του· με την ανάπτυξη αυτού του παιδιού σε γυναικεία ηλικία, η αύξηση και ο πολλαπλασιασμός του λαού· με το στολισμό και την διακόσμησή της, η υπηρεσία της σκηνής της και οι θρησκευτικές της διατάξεις· με τον αρραβώνα της και τον επακόλουθο γάμο, η διαθήκη που έκανε ο Θεός με τους Ιουδαίους· με την πορνεία και τις μοιχείες της, η αποστασία τους από τον Θεό, και η εγκαθίδρυση ειδωλολατρικής λατρείας, με όλες τις βδελυρές τελετές της· με την πορνεία και τις εκπορνεύσεις της με τους Αιγυπτίους και τους Ασσύριους, οι αμαρτωλές συμμαχίες που έκαναν οι Ιουδαίοι με αυτά τα έθνη, και η ενσωμάτωση της ειδωλολατρικής τους λατρείας με αυτή του Ιεχωβά· με το να φέρουν τους εραστές της εναντίον της, και να την γδύσουν, η παράδοση των Ιουδαίων στα χέρια των Αιγυπτίων, των Ασσύριων και των Χαλδαίων, οι οποίοι τους αφαίρεσαν όλες τις αριστείες τους, και τελικά τους οδήγησαν σε αιχμαλωσία.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Clarke κλείνει με το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με το έλεος της διαθήκης και την τελική αποκατάσταση.
Εδάφιο 63. Εδάφιο Ιεζεκιήλ 16:63 . Όταν εγώ ειρηνεύσω προς εσένα — Αυτό υποδηλώνει ότι οι Ιουδαίοι θα συμμετάσχουν σίγουρα στις ευλογίες της διαθήκης του Ευαγγελίου, και ότι θα αποκατασταθούν στην εύνοια και την εικόνα του Θεού. Και πότε θα γίνει αυτό; Όποτε θέλουν. Θα μπορούσαν να τα είχαν απολαύσει πριν από δεκαοκτώ αιώνες· αλλά δεν ήθελαν να έρθουν, αν και όλα ήταν τότε έτοιμα. Μπορούν να τα απολαύσουν τώρα· αλλά εξακολουθούν να επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια τους στο φως, και να αντιφάσκουν και να βλασφημούν. Καθώς δεν στρέφονται στον Κύριο, το πέπλο παραμένει στις καρδιές τους. Ας προσεύχονται οι μεγαλύτεροι αδελφοί τους γι' αυτούς. Για ένα κλειδί στις κύριες μεταφορές αυτού του κεφαλαίου, ο αναγνώστης παραπέμπεται στη σημείωση του δέκατου τρίτου εδαφίου, την οποία, αν δεν λάβει υπόψη, δεν θα αποδώσει δικαιοσύνη ούτε στον εαυτό του ούτε στον προφήτη. Ολόκληρο το κεφάλαιο είναι ένα πλέγμα κατηγοριών· αιχμηρό, κοφτερό και συγχυστικό· παντού καλά διατηρημένο, από κάθε άποψη πλούσια άξιο· και σε καμία περίπτωση δεν αφήνει περιθώριο στον παραβάτη για δικαιολόγηση ή απάντηση.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού έχω εμπιστευτεί στα δώρα αντί στον Δότη; Πώς η ανάμνηση των πρώτων ελέων του Θεού σταθεροποιεί τον βηματισμό μου σήμερα; Σε ποιον τομέα με καλεί ο Κύριος σε βαθύτερη πίστη μέσω αυτού του λόγου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την απλή μαρτυρία της Γραφής που άνοιξε ο δούλος σου Clarke. Χάρισέ μας χάρη να φέρουμε καρπό που σε δοξάζει μόνο εσένα. Κράτησέ μας από κάθε ψεύτικη εμπιστοσύνη και αποκατάστησέ μας καθημερινά στην αγάπη της διαθήκης που μας κάλεσε αρχικά. Είθε το ίδιο έλεος που μας ανέστησε από το τίποτα να τελειοποιήσει τώρα την αγιότητα στις καρδιές μας, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →