← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ο Δίκαιος Βασιλιάς και το Πνεύμα από τα Άνω: Ένα Ένδοξο Ποτάμι σε Διψασμένη Γη

Ησαΐας 31-32Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)23 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το Ησαΐας 31 ανοίγει με επίπληξη για εσφαλμένη εμπιστοσύνη: 'Αλλοίμονο σε όσους κατεβαίνουν στην Αίγυπτο για βοήθεια, που εμπιστεύονται σε άλογα και άρματα… και δεν έχουν εμπιστευθεί στον Άγιο του Ισραήλ.' Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας αναδεικνύει την καθαρή ανοησία του — ένα άλογο είναι μόνο σάρκα, αδύναμη και φθαρτή· τι δύναμη έχει η σάρκα απέναντι στον παντοδύναμο Θεό; Αντιθέτως προς αυτό το ψεύτικο καταφύγιο το κεφάλαιο θέτει τον αληθινό Υπερασπιστή, που φυλάει την Ιερουσαλήμ με δύο αξέχαστες εικόνες: ένα λιοντάρι που βρυχάται πάνω από τη λεία του, άφοβο απέναντι σε όλους που το αντιμάχονται, και μια μητέρα πουλί που σκεπάζει τα μικρά της με το ίδιο της το σώμα και τα φτερά. Ο Κύριλλος ερμηνεύει και τα δύο για τον Χριστό: Επιτέθηκε στον διάβολο σαν λιοντάρι και τον κατέστρεψε με τον λόγο της δυνάμεώς Του, και συγκεντρώνει όσους πιστεύουν σε Αυτόν κάτω από τα φτερά Του, έξω από κάθε πλεκτάνη. Και τότε, στο τέλος του κεφαλαίου και συνεχίζοντας κατευθείαν στο Ησαΐας 32, έρχεται η μεγάλη προφητεία για τον Βασιλιά: 'Διότι ιδού, ένας δίκαιος βασιλιάς θα βασιλεύσει… και θα εμφανισθεί στη Σιών ως ένδοξο ποτάμι που ρέει σε διψασμένη γη.' Ο Κύριλλος ακούει την ανοιχτή διακήρυξη της Ενσάρκωσης — τον δίκαιο Βασιλιά που είναι επίσης άνθρωπος, αδελφός σε όλους στη γη, διότι ο Λόγος έγινε σάρκα. Το ζευγαρωτό κεφάλαιο, Ησαΐας 32, μεταφέρει τον ίδιο Βασιλιά προς την Πεντηκοστή: η έρημη γη περιμένει 'έως ότου το Πνεύμα από τα άνω έρθει επάνω σας', και τότε η έρημος των εθνών ανθίζει, και τα έργα της δικαιοσύνης είναι ειρήνη, διότι ο Χριστός που είναι η ειρήνη μας ήρθε να κατοικήσει στην πόλη της ειρήνης, την Εκκλησία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Ησαΐας 31–32 — 'Αλλοίμονο σε όσους κατεβαίνουν στην Αίγυπτο για βοήθεια, που εμπιστεύονται σε άλογα και άρματα… και δεν έχουν εμπιστευθεί στον Άγιο του Ισραήλ'· ο Κύριος κατεβαίνει 'για να πολεμήσει επάνω στο Όρος Σιών', και 'ως πουλιά που πετούν, έτσι θα υπερασπισθεί ο Κύριος την Ιερουσαλήμ, και θα ελευθερώσει, και θα προστατεύσει, και θα σώσει'· και η στροφή: 'Διότι ιδού, ένας δίκαιος βασιλιάς θα βασιλεύσει, και άρχοντες θα άρχουν με κρίση… και θα εμφανισθεί στη Σιών ως ένδοξο ποτάμι που ρέει σε διψασμένη γη.' Έπειτα το κεφάλαιο τριάντα δύο: 'Και ο άνθρωπος θα κρύβει τους λόγους του, και θα είναι κρυμμένος ως από νερό που ρέει'· 'Έως ότου το Πνεύμα από τα άνω έρθει επάνω σας. Και ο Κάρμηλος θα είναι έρημος… Και η κρίση θα αναπαυθεί στην έρημο, και η δικαιοσύνη θα κατοικήσει στον Κάρμηλο. Και τα έργα της δικαιοσύνης θα είναι ειρήνη, και η δικαιοσύνη θα κρατήσει ανάπαυση… και ο λαός του θα κατοικήσει σε πόλη ειρήνης'· 'Μακάριοι όσοι σπέρνουν επάνω σε κάθε νερό, όπου βόδι και όνος πατούν.'
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κύριλλος πρώτα απογυμνώνει το ψεύτικο καταφύγιο. Το να τρέχει κανείς στην ιππασία της Αιγύπτου αντί για τον Θεό δεν είναι απλώς αδύναμο αλλά παράλογο, διότι το άλογο δεν είναι τίποτε άλλο παρά φθαρτή σάρκα — και έτσι ολόκληρο το κεφάλαιο εκθέτει την ανοησία του να εμπιστεύεται κανείς ένα χέρι σάρκας παρά τον Άγιο του Ισραήλ. Έπειτα στρέφεται στον αληθινό Υπερασπιστή. Το λιοντάρι που βρυχάται πάνω από τη λεία του και το πουλί που προστατεύει τα μικρά του ο Κύριλλος τα ερμηνεύει για τον Χριστό, ο οποίος επιτέθηκε στον διάβολο και έσπασε τη δύναμή του, και ο οποίος σκεπάζει τον λαό Του. Θέτει την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ και την κατάκτηση του εχθρού πλάι πλάι: αυτός που υποτίθεται ότι ήταν ο θεός αυτής της εποχής είχε αιχμαλωτίσει τα πάντα, αλλά ο Χριστός επιτέθηκε επάνω του σαν λιοντάρι και τον κατέστρεψε με τον λόγο της δυνάμεώς Του, έπειτα συγκέντρωσε τους πιστούς όπως ένα πουλί συγκεντρώνει τα μικρά του κάτω από τα φτερά του, τοποθετώντας τους έξω από κάθε πλεκτάνη. Και στην άρθρωση του κεφαλαίου εμφανίζεται ο Βασιλιάς. Ο Κύριλλος δεν διστάζει να ονομάσει αυτό ανοιχτή διακήρυξη της ενσαρκωμένης οικονομίας, και ονομάζει τον Βασιλιά: Ο Χριστός μας, δίκαιος και άμεμπτος, ο δωρητής πάσης δικαιοσύνης, ο διδάσκαλος των υπεράνω του νόμου, έχει βασιλεύσει. Αυτός ο δίκαιος Βασιλιάς, επιμένει ο Κύριλλος, δεν είναι απλώς άνθρωπος και όχι απλώς Θεός, αλλά ο ένας ενσαρκωμένος Κύριος — και προς τα διψασμένα έθνη γίνεται ποτάμι: Αλλά κανένα από αυτά δεν ήταν τόσο ένδοξο όσο, αναμφίβολα, το ποτάμι της τρυφής — δηλαδή ο Χριστός, από τον οποίο ρέουν τα ρεύματα του Πνεύματος σε όλους όσους διδάσκουν και σε όλους όσους πιστεύουν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το ζευγαρωτό κεφάλαιο παίρνει τον ίδιο Βασιλιά και δείχνει τη Βασιλεία Του χυμένη στο Πνεύμα. Το Ησαΐας 32 ονομάζει ξανά τον Βασιλιά — και ο Κύριλλος φυλάει το μυστήριο του ενός Χριστού, αληθινού Θεού και αληθινού ανθρώπου: Ακόμη ο δίκαιος βασιλιάς θα είναι άνθρωπος και αδελφός σε όλα προς εκείνους επάνω στη γη — διότι είναι Θεός εν αληθεία. Διότι ο Λόγος έγινε σάρκα, σύμφωνα με τις Γραφές. Αλλά ο Βασιλιάς δεν βασιλεύει μόνος· η βασιλεία Του σφραγίζεται από την Πεντηκοστή. Η έρημη γη περιμένει, λέει ο Κύριλλος, έως ότου κατέλθει το υποσχεμένο Πνεύμα — και δείχνει κατευθείαν στο υπερώο, τον ορμητικό άνεμο, τις γλώσσες πυρός: Όταν, λοιπόν, λέγει, το Πνεύμα του Θεού από πάνω και από τα άνω έρθει επάνω σας που πιστεύετε, τότε η έρημος των εθνών, άγονη και γυμνή, ανθίζει και γίνεται πλούσια δασωμένη πνευματικά, διότι ο Χριστός ήρθε να κατοικήσει σε αυτήν. Και τι επιτυγχάνει η δικαιοσύνη του Βασιλιά, που κατοικεί σε αυτήν την έρημο; Ο προφήτης το λέει: τα έργα της δικαιοσύνης θα είναι ειρήνη. Ο Κύριλλος ερμηνεύει αυτό για την ειρήνη που έκανε ο Χριστός μεταξύ Ιουδαίου και Εθνικού και μεταξύ ανθρώπου και Θεού: Και η δικαιοσύνη έχει κρατήσει ανάπαυση μεταξύ μας. Διότι έχοντας κάνει ειρήνη με τον Θεό και έχοντας καταστρέψει την έχθρα, είμαστε σε πόλεις ανάπαυσης και τρυφής για πάντα. Έτσι ο Βασιλιάς βασιλεύει, το Πνεύμα χύνεται από τα άνω, η έρημος των εθνών ανθίζει, και ο λαός του Θεού κατοικεί στην πόλη της ειρήνης — την Εκκλησία — όπου ο Χριστός που είναι ο Ίδιος η ειρήνη μας μένει.
Απαντήστε

Απόκριση

Εξετάστε πού τρέχετε για βοήθεια. Η επίπληξη του Κυρίλλου είναι άβολα σαφής: το να εμπιστεύεται κανείς ένα χέρι σάρκας παρά τον ζωντανό Θεό δεν είναι οξυδέρκεια αλλά ανοησία, διότι το άλογο στο οποίο στηρίζεστε είναι μόνο σάρκα, αδύναμο και παροδικό. Όταν έρχεται ο φόβος, κατεβαίνετε στην Αίγυπτο — στα χρήματα, στην επιρροή, στους ισχυρούς άνδρες αυτής της εποχής — ή εμπιστεύεστε τον Άγιο του Ισραήλ; Μάθετε τις δύο εικόνες που σας δίνει ο Κύριλλος: ο Κύριος που υπερασπίζεται τους δικούς Του είναι λιοντάρι που έχει ήδη επιτεθεί στον εχθρό και τον κατέστρεψε με τον λόγο της δυνάμεώς Του, και μητέρα πουλί που σκεπάζει τα μικρά της κάτω από τα φτερά της, έξω από κάθε πλεκτάνη. Καταφύγετε εκεί. Έπειτα υποκλιθείτε ενώπιον του δίκαιου Βασιλιά που βασιλεύει — όχι μακρινού κυρίαρχου αλλά αδελφού σας, του Λόγου που έγινε σάρκα, δίκαιου και άμεμπτου, του δωρητή πάσης δικαιοσύνης. Και ελάτε σε Αυτόν διψασμένοι, διότι προς τα ξεραμένα έθνη είναι 'ένδοξο ποτάμι που ρέει σε διψασμένη γη', ο χείμαρρος της τρυφής από τον οποίο ρέουν τα ρεύματα του Πνεύματος. Πάνω απ' όλα, ζητήστε το Πνεύμα από τα άνω. Ο Κύριλλος συνδέει όλη την άνθηση της ερήμου με την Πεντηκοστή: η άγονη γη παραμένει άγονη 'έως ότου το Πνεύμα από τα άνω έρθει επάνω σας'. Μην προσπαθείτε να καρποφορήσετε με τη δική σας δύναμη· περιμένετε, όπως οι απόστολοι, την επαγγελία του Πατρός, και αφήστε το Πνεύμα να κάνει την έρημο της καρδιάς σας να ανθίσει. Τότε τα έργα της δικαιοσύνης θα είναι ειρήνη μέσα σας — ειρήνη με τον Θεό, η παλαιά έχθρα καταστράφηκε — και θα κατοικήσετε ήδη στην πόλη της ειρήνης, την Εκκλησία, όπου ο Χριστός που είναι η ειρήνη μας μένει.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ Θεέ μας, ο δίκαιος και άμεμπτος Βασιλιάς που εβασίλευσες επάνω μας, ο δωρητής πάσης δικαιοσύνης και ο διδάσκαλος των υπεράνω του νόμου: συγχώρησέ με όταν έτρεξα κάτω στην Αίγυπτο για βοήθεια, εμπιστευόμενος τη σάρκα και τους ισχυρούς άνδρες αυτής της εποχής παρά σε Σένα, τον Άγιο του Ισραήλ. Γίνε Συ ο Υπερασπιστής μου — το λιοντάρι που έχει ήδη επιτεθεί στον εχθρό και τον κατέστρεψε με τον λόγο της δυνάμεώς Σου, η μητέρα πουλί που σκεπάζεις τα μικρά Σου κάτω από τα φτερά Σου· συγκέντρωσέ με εκεί, έξω από κάθε πλεκτάνη. Συ δίκαιε Βασιλιά που είσαι επίσης αδελφός μας, ο Λόγος που έγινε σάρκα: στην διψασμένη ψυχή μου γίνε το ένδοξο ποτάμι που ρέει σε ξηρά γη, ο χείμαρρος της τρυφής από τον οποίο ρέουν τα ρεύματα του Πνεύματος. Στείλε επάνω μου, παρακαλώ, το Πνεύμα Σου από τα άνω, όπως το έστειλες με γλώσσες πυρός επάνω στους αποστόλους Σου· διότι χωρίς Αυτό η έρημος της καρδιάς μου παραμένει άγονη, αλλά με την έλευσή Του η έρημος ανθίζει. Κάνε τα έργα της δικαιοσύνης να είναι ειρήνη μέσα μου, την παλαιά έχθρα καταστράφηκε, και άφησέ με να κατοικήσω ήδη στην πόλη της ειρήνης, την αγία Σου Εκκλησία, όπου Συ που είσαι η ειρήνη μας μένεις. Σε Σένα, ω Χριστέ, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →