Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Τίς Οὗτος Ὁ Ἐρχόμενος Ἐξ Ἐδώμ: Ὁ Μόνος Πατών τὸν Ληνόν
Άνοιγμα
Ἄνοιγμα
'Τίς οὗτος ὁ ἐρχόμενος ἐξ Ἐδώμ, μετὰ βαφῆς ἱματίων ἐκ Βοσόρ;… ἰσχυρὸς τοῦ σῴζειν.' Ὁ Ἡσαΐας 63 ἀνοίγει μὲ μία ἀπὸ τὶς πλέον δραματικὲς σκηνὲς τῶν προφητῶν: μία μορφὴ προσεγγίζει ἀπὸ τὸ πεδίο τῆς μάχης, τὰ ἱμάτιά της κηλιδωμένα κόκκινα ὡς ἀπὸ ληνόν, διακηρύττουσα 'ἐπάτησα τὸν ληνὸν μόνος, καὶ ἀπὸ τῶν λαῶν οὐδεὶς ἦν μετ' ἐμοῦ.' Ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ἀναγινώσκει τοῦτο ὡς τὴν ἀνάληψη τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, ἀνερχομένου πρὸς τὸν Πατέρα φέροντος ἀκόμη τὰ σημεῖα τοῦ Πάθους, ὥστε αὐταὶ αἱ ἄγγελοι καταπλήττονται καὶ κράζουν 'Τίς οὗτος;' Ἡ ἐρυθρότης εἶναι τὸ αἷμα τοῦ Σταυροῦ· ἡ μοναξιὰ εἶναι πραγματική — ἐν τῷ πάθει αὐτοῦ οὐδεὶς τῶν ἐθνῶν ἔστη μετ' αὐτοῦ· ἐπάτησε τὸν ληνὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν μόνος. Τὸ ζεῦγος στρέφεται, ἐν τῷ κεφαλαίῳ 64, ἀπὸ τοῦτον τὸν μόνον Σωτῆρα πρὸς τὴν προσευχὴν λαοῦ ὅστις οὐδὲν ἔχει νὰ παρακαλέσῃ πλὴν τοῦ ἐλέους αὐτοῦ: 'ἡμεῖς ὁ πηλὸς καὶ σὺ ὁ πλάστης ἡμῶν, καὶ ἔργον τῶν χειρῶν σου πάντες ἡμεῖς.' Ὁ Κύριλλος δείκνυσιν αὐτούς, ἀδυνάτους νὰ κινήσωσι τὸν Θεὸν διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν, καταφεύγοντας εἰς τὴν μόνην ἔκκλησιν ἣ παραμένει — ὅπως ὁ Δημιουργὸς σπλαγχνισθῇ ἐπὶ τῶν πλασμάτων ὧν αἱ ἴδιαι χεῖρες ἐποίησαν.
Διαβάστε
Ἀνάγνωσις
Ἀνάγνωθι Ἡσαΐαν 63–64. Κεφάλαιον 63: 'Τίς οὗτος ὁ ἐρχόμενος ἐξ Ἐδώμ, μετὰ βαφῆς ἱματίων ἐκ Βοσόρ; οὗτος ὁ ἔνδοξος ἐν τῇ στολῇ αὐτοῦ, πορευόμενος ἐν τῷ πλήθει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ; ἐγὼ ὁ λαλῶν δικαιοσύνην, ἰσχυρὸς τοῦ σῴζειν'; 'Διὰ τί ἐρυθρὸς τὰ ἱμάτιά σου, καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατοῦντος ληνόν; ἐπάτησα τὸν ληνὸν μόνος, καὶ ἀπὸ τῶν λαῶν οὐδεὶς ἦν μετ' ἐμοῦ'; 'Ἐν πάσῃ θλίψει αὐτῶν ἐθλίβη… ἐν τῇ ἀγάπῃ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ οἰκτιρμῷ αὐτοῦ ἐλυτρώσατο αὐτούς'; 'Σὺ εἶ πατὴρ ἡμῶν, εἰ καὶ Ἀβραὰμ ἠγνόησεν ἡμᾶς… σὺ Κύριε πατὴρ ἡμῶν, λυτρωτὴς ἡμῶν'; 'Κύριε, τί ἐπλάνησας ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ὁδῶν σου;' Εἶτα κεφάλαιον 64: 'Εἴθε διέρρηξας τοὺς οὐρανοὺς καὶ κατέβης, ὥστε τὰ ὄρη τακῆναι ἀπὸ προσώπου σου'; 'ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες, καὶ πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν ὡς ῥάκος ἀποκαθήμενον· καὶ ἐξηράνθημεν ὡς φύλλον πάντες'; 'Νῦν δέ, Κύριε, σὺ εἶ πατὴρ ἡμῶν· ἡμεῖς ὁ πηλὸς καὶ σὺ ὁ πλάστης ἡμῶν, καὶ ἔργον τῶν χειρῶν σου πάντες ἡμεῖς. Μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, Κύριε, μηδὲ μνησθῇς ἀνομίας εἰς τέλος'; 'αἱ πόλεις αἱ ἅγιαι ἐγένοντο ἔρημοι, Σιὼν ἔρημος ἐγένετο, Ἱερουσαλὴμ εἰς ἀφανισμόν… ὁ οἶκος ὁ ἅγιος καὶ ὁ ὡραῖος ἡμῶν… ἐνεπρήσθη πυρί.'
Μελετήστε
Μελέτη
Ὁ Κύριλλος ἀναγινώσκει 'Τίς οὗτος ὁ ἐρχόμενος ἐξ Ἐδώμ;' ὡς τὸ ἐρώτημα τῶν οὐρανίων δυνάμεων καθὼς ὁ ἀναστὰς Χριστὸς ἀναβαίνει ἐν αὐταῖς, δεικνύων ἔτι τὰ σημεῖα τοῦ πάθους αὐτοῦ — θέαμα δι' οὗ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ ἡ κεκρυμμένη ἐν τῷ Σταυρῷ ἀποκαλύπτεται τοῖς ἀγγέλοις.
ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ, ἣν ἐνήργησεν ἐν Χριστῷ διὰ τῆς Ἐκκλησίας, γνωρισθῇ ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. Αἱ δυνάμεις θεῶνται οὐχὶ κοινὸν νικητὴν ἀλλὰ τὸν ἐνσαρκωθέντα Κύριον, ἀκαταμάχητον καὶ ἐν τῇ σαρκὶ ᾗ ἐφόρεσεν.
αἱ δυνάμεις, πνευματικαὶ οὖσαι καὶ σοφαὶ καὶ θείας δόξης πλήρεις, ἐθεάσαντο τὸν Χριστὸν πλήρη ἀκαταμαχήτου ἰσχύος, εἰ καὶ ἐν σαρκὶ ἦν. Καὶ 'ἐπάτησα τὸν ληνὸν μόνος' ὁ Κύριλλος λαμβάνει μετὰ πλήρους σοβαρότητος: ἐν τῷ Πάθει ὁ Χριστὸς ἦν τελείως ἄνευ ἀνθρωπίνης βοηθείας, ἐγκαταλελειμμένος ὑπὸ τῶν μαθητῶν, οὐδενὸς μετέχοντος τοῦ πένθους αὐτοῦ — ἐκέρδησε τὴν σωτηρίαν ἡμῶν μονοχείρως. Τὸ αὐτὸ κεφάλαιον στρέφεται εἶτα πρὸς τὸ ἔλεος, καὶ ὁ Κύριλλος ἐξάγει τὴν διαφορὰν μεταξὺ αὐστηροῦ κριτοῦ καὶ χρηστοῦ.
ἔργον μὲν ἂν εἴη κριτοῦ ἀκριβοῦς ἀπαιτεῖν παρὰ τῶν παραβεβηκότων τιμωρίας ἀκριβῶς ἀντιστοιχούσας ταῖς ἁμαρτίαις· χρηστοῦ δὲ κριτοῦ τὸ ἐλεεῖν, ὡς ἀσθενεῖς. Ὁ Σωτὴρ ὁ πατήσας τὸν ληνὸν μόνος εἶναι ὁ αὐτὸς ὅστις κρίνει τὸν Ἰσραὴλ ὡς χρηστὸς κριτής, μετριάζων τὴν ὀργὴν μετὰ πραότητος, καὶ σῴζων δι' ἑαυτοῦ — 'οὐ πρεσβευτὴς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ' αὐτὸς ὁ Κύριος.'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τὸ κεφάλαιον 64 εἶναι ἡ ἀνταποκρινομένη προσευχὴ ἐκείνων οἵτινες γινώσκουσιν ὅτι οὐ δύνανται νὰ σταθῶσιν ἐπὶ τῆς ἰδίας δικαιοσύνης. Ὁ Κύριλλος πρῶτον ὀνομάζει τὴν νηφάλιον ἀλήθειαν ἐφ' ἧς ἡ προσευχὴ στηρίζεται: ἡ ἰσχὺς ἡμῶν κατὰ τῆς ἁμαρτίας οὐκ ἔστιν ἰδία.
ἕως ἂν εὐδοκῇ ἐφ' ἡμῖν ὁ Σωτήρ, νικῶμεν τὴν ἁμαρτίαν καὶ, ἀποχωροῦντες τῶν μολυσμῶν τῆς πονηρίας, εὐκόλως στεφανούμεθα τοῖς τιμίοις τῆς πνευματικῆς ἀνδρείας. Ὅταν ἡ χάρις αὐτοῦ ἀποσυρθῇ, ἡ ψυχὴ χαλαροῦται καὶ δουλοῦται τῷ πάθει — ὥστε καὶ ἡ στάσις ἡμῶν εἶναι δῶρον αὐτοῦ, καὶ ἡ πτῶσις ἡμῶν ἐπιστρέφει ἡμᾶς πρὸς αὐτόν. Διὰ τοῦτο ἡ προσευχὴ ἐγκαταλείπει τὴν ἔκκλησιν πρὸς τὰ ἔργα καὶ στρέφεται πρὸς τὸν δεσμὸν τῆς δημιουργίας: 'ἡμεῖς ὁ πηλὸς καὶ σὺ ὁ πλάστης ἡμῶν.' Ὁ Κύριλλος δείκνυσι τὸν λαόν, ἀδύνατον νὰ κινήσῃ τὸν Θεὸν διὰ βίου ἀμέμπτου, λαμβάνοντα τὴν μόνην ὁδὸν ἣ παραμένει ἀνοικτή.
παρακαλοῦσιν αὐτὸν ὡς Δημιουργόν, ἵνα λάβῃ τινὰ λόγον τῶν ἰδίων πλασμάτων καὶ ἐλεήσῃ τοὺς ὑπ' αὐτοῦ εἰς τὸ εἶναι καὶ τὴν ζωὴν ἀχθέντας. Καὶ ὑπάρχει ταπείνωσις καὶ ἐν τῷ τύπῳ τῆς ἱκεσίας αὐτῶν: οὐ προϋποθέτουσιν αἰτεῖν τὴν παντελῆ ἄρσιν τῆς ὀργῆς, ἀλλὰ μόνον τὸν μετριασμὸν αὐτῆς.
οὐκ αἰτοῦσι τὸ μὴ ὀργισθῆναι αὐτοῖς ὅλως, ἀλλὰ μᾶλλον τὴν ὀργὴν μετριασθῆναι μετὰ πραότητος. Ὁ πηλὸς οὐκ ἀντιλέγει τῷ Πλάστῃ· ἐκκαλεῖται τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ ὁ Πλάστης, ὅστις εἶναι καὶ ὁ μόνος Πατών τὸν ληνόν, εἶναι 'ἰσχυρὸς τοῦ σῴζειν.'
Απαντήστε
Ἀπόκρισις
Ἰδοὺ πρῶτον τὴν μόνην μορφὴν ἐρχομένην ἐξ Ἐδώμ, ἰσχυρὰν τοῦ σῴζειν, τὰ ἱμάτια αὐτῆς ἐρυθρά. Ἐπάτησε τὸν ληνὸν μόνος — διὰ σέ. Ἐν τῇ νυκτὶ τοῦ Πάθους αὐτοῦ οὐδεὶς τῶν ἐθνῶν ἔστη μετ' αὐτοῦ· ἐβάστασε τὸ ὅλον βάρος τῆς σωτηρίας ἡμῶν μονοχείρως, καὶ ἀνέστη, καὶ ἀνῆλθε φέρων ἔτι τὰ σημεῖα αὐτοῦ, ὥστε αὐταὶ αἱ ἄγγελοι ἐθαύμασαν. Ἡ μοναξιὰ ἐκείνη ταπεινουτω σε καὶ στηριζέτω σε: ὅ,τι καὶ ἂν ὀφείλῃς νὰ βαστάσῃς, οὐ βαστάζεις αὐτὸ μόνος, διότι αὐτὸς ἐβάστασε τὸ χεῖρον αὐτοῦ ἄνευ βοηθείας. Εἶτα μάθε προσεύχεσθαι ὡς προσεύχεται τὸ κεφάλαιον 64. Ὅταν προσέρχῃ πρὸ τοῦ Θεοῦ, μὴ οἰκοδόμει τὴν ὑπόθεσίν σου ἐπὶ τῆς ἰδίας δικαιοσύνης — ὁ Ἡσαΐας καλεῖ καὶ τὰς δικαιοσύνας ἡμῶν ῥάκη ἀκάθαρτα, καὶ ὁ Κύριλλος ὑπενθυμίζει ὅτι ὅποια ἰσχὺς ἔχομεν κατὰ τῆς ἁμαρτίας εἶναι δάνειον ἐκ τῆς χάριτος. Λάβε ἀντὶ τούτου τὴν ἔκκλησιν ἣ οὐδέποτε ἀποτυγχάνει: 'ἡμεῖς ὁ πηλὸς καὶ σὺ ὁ πλάστης ἡμῶν.' Μὴ ἀντιλέγε τῷ Πλάστῃ· θέσε σεαυτὸν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ παρατήρει τὴν ταπείνωσιν τῆς ἀρχαίας προσευχῆς — οὐκ ἀπῄτησαν τὸν Θεὸν ἀποθέσθαι πᾶσαν ὀργήν, ἀλλὰ μόνον μετριάσαι αὐτὴν μετὰ πραότητος. Ταύτην τὴν προσευχὴν εὐαρεστεῖται ἀποκριθῆναι, διότι εἶναι χρηστὸς κριτὴς ὅστις δείκνυσιν ἔλεος τοῖς ἀσθενέσι, καὶ οὐκ ἄγγελος ἀλλ' αὐτὸς ὁ Κύριος ὁ σῴζων.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Χριστὲ ὁ ἐλθὼν ἐξ Ἐδώμ ἰσχυρὸς τοῦ σῴζειν, ὁ πατήσας τὸν ληνὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν μόνος, οὐδενὸς τῶν ἐθνῶν μετέχοντος τοῦ πένθους σου, καὶ ἀνελθὼν πρὸς τὸν Πατέρα φέρων ἔτι τὰ σημεῖα τοῦ Πάθους σου, ὥστε αὐταὶ αἱ ἄγγελοι θαυμάσαι: εὐλογῶ σε ὅτι κατελείφθης μόνος, ἵνα ἐγὼ μηδέποτε μόνος ὦ. Γίνου μοι χρηστὸς κριτὴς καὶ μὴ ἀκριβής — μὴ ἀπαίτει παρ' ἐμοῦ τιμωρίαν ἀκριβῶς σταθμισθεῖσαν ταῖς ἁμαρτίαις μου, ἀλλὰ δείκνυε ἔλεος τῷ ἀσθενεῖ, καθὼς ἐπηγγείλω. Φέρω σοι οὐδεμίαν δικαιοσύνην ἰδίαν, διότι αἱ δικαιοσύναι μου εἰσὶ ῥάκη ἀκάθαρτα, καὶ ὅποια ἰσχὺς ἔχω κατὰ τῆς ἁμαρτίας εἶναι δῶρον σόν· οὕτως λαμβάνω τὴν μόνην ἱκεσίαν ἣ οὐ δύναται ἀποτυχεῖν: εἰμὶ ὁ πηλὸς καὶ σὺ ὁ πλάστης μου· εἰμὶ ἔργον τῶν χειρῶν σου. Μὴ ὀργισθῇς σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς ἀνομίας εἰς τέλος, ἀλλὰ μετρίασον τὴν παιδείαν σου μετὰ πραότητος, καὶ σπλαγχνίσθητι ἐπὶ τῷ πλάσματι ὃ αἱ ἴδιαι χεῖρές σου ἐποίησαν. Διότι οὐ πρεσβευτὴς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ' αὐτὸς σὺ ὁ Κύριος ἔσωσας ἡμᾶς· σοὶ σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ Πνεύματι δόξα, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →