Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 17 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς το κεφάλαιο 17 του Ιωάννη με την έμπιστη καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι. Το κλασικό του υπόμνημα ανοίγει την αρχιερατική προσευχή του Ιησού, δείχνοντας τόσο τις τρυφερές περιστάσεις όσο και τις μεγαλειώδεις παρακλήσεις της. Καθώς ακούμε, ο Χένρι μας βοηθά να δούμε πώς τα λόγια του Σωτήρα εξακολουθούν να διδάσκουν και να ενθαρρύνουν κάθε πιστό που προσεύχεται. Προετοίμασε την καρδιά σου για να δεχθείς τον Λόγο εκ νέου μέσα από αυτή την έντιμη ερμηνεία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα άκουσε καθώς διαβάζεται το ιερό κείμενο. Ας εγκατασταθούν βαθιά μέσα σου τα λόγια του Ιησού στον Ιωάννη 17. Παρατήρησε την οικειότητα με τον Πατέρα, τον σαφή σκοπό της αιωνίου ζωής και τη στοργική μέριμνα για εκείνους που δόθηκαν στον Υιό. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να τονίσει ό,τι θα μιλούσε ο Κύριος σε εσένα σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά θέτοντας τις περιστάσεις της προσευχής.
1. Ο χρόνος κατά τον οποίο προσευχήθηκε αυτή την προσευχή· όταν είχε πει αυτά τα λόγια, είχε δώσει τον προηγούμενο αποχαιρετισμό στους μαθητές του, προσευχήθηκε αυτή την προσευχή ενώπιον της ακοής τους· έτσι ώστε, (1.) Ήταν μια προσευχή μετά από ένα κήρυγμα· όταν είχε μιλήσει από τον Θεό προς αυτούς, στράφηκε για να μιλήσει στον Θεό για αυτούς. Σημείωσε, Εκείνους στους οποίους κηρύττουμε πρέπει να προσευχόμαστε. Εκείνος που επρόκειτο να προφητεύσει πάνω στα ξερά οστά έπρεπε επίσης να προσευχηθεί, Έλα, ω πνοή, και φύσηξε επάνω τους. Και ο λόγος που κηρύχθηκε πρέπει να προσευχηθεί πάνω του, διότι ο Θεός δίνει την αύξηση. (2.) Ήταν μια προσευχή μετά από μυστήριο· αφού ο Χριστός και οι μαθητές του είχαν φάει το πάσχα και το δείπνο του Κυρίου μαζί, και τους είχε δώσει μια κατάλληλη προτροπή, έκλεισε την ιεροτελεστία με αυτή την προσευχή, ώστε ο Θεός να διατηρήσει τις καλές εντυπώσεις της τελετής επάνω τους. (3.) Ήταν μια οικογενειακή προσευχή. Οι μαθητές του Χριστού ήταν η οικογένειά του, και, για να δώσει ένα καλό παράδειγμα ενώπιον των αρχηγών των οικογενειών, όχι μόνο, ως ο γιος του Αβραάμ, δίδαξε το οίκημά του (Γεν. ιη΄ 19), αλλά, ως γιος του Δαβίδ, ευλόγησε το οίκημά του (Β΄ Βασ. στ΄ 20), προσευχήθηκε για αυτούς και μαζί τους. (4.) Ήταν μια προσευχή αποχωρισμού. Όταν εμείς και οι φίλοι μας αποχωριζόμαστε, είναι καλό να αποχωριζόμαστε με προσευχή, Πράξ. κ΄ 36. Ο Χριστός αποχωριζόταν με θάνατο, και αυτός ο αποχωρισμός έπρεπε να αγιαστεί και να γλυκανθεί με προσευχή. Ο ετοιμοθάνατος Ιακώβ ευλόγησε τους δώδεκα πατριάρχες, ο ετοιμοθάνατος Μωυσής τις δώδεκα φυλές, και έτσι, εδώ, ο ετοιμοθάνατος Ιησούς τους δώδεκα αποστόλους. (5.) Ήταν μια προσευχή που ήταν πρόλογος στη θυσία του, την οποία επρόκειτο τώρα να προσφέρει στη γη, προσδιορίζοντας τις χάρες και τις ευλογίες που σχεδιάστηκαν να αγοραστούν με την αξία του θανάτου του για εκείνους που ήταν δικοί του· σαν ένα έγγραφο που οδηγεί τις χρήσεις μιας συμφωνίας, και κατευθύνει προς ποιους σκοπούς και στόχους θα εισπραχθεί. Ο Χριστός προσευχήθηκε τότε ως ιερέας που τώρα προσφέρει θυσία, με την αρετή της οποίας όλες οι προσευχές επρόκειτο να γίνουν. (6.) Ήταν μια προσευχή που ήταν δείγμα της μεσιτείας του, την οποία ζει πάντα για να κάνει για εμάς μέσα στο καταπέτασμα. Όχι ότι στην εξυψωμένη κατάστασή του απευθύνεται στον Πατέρα του με τρόπο ταπεινής ικεσίας, όπως όταν ήταν στη γη. Όχι, η μεσιτεία του στον ουρανό είναι μια παρουσίαση της αξίας του στον Πατέρα του, με μια διεκδίκηση του οφέλους της για όλους τους εκλεκτούς του.Επισημαίνει στη συνέχεια την εξωτερική έκφραση του έντονου πόθου που χρησιμοποίησε ο Χριστός.
2. Η εξωτερική έκφραση του έντονου πόθου που χρησιμοποίησε σε αυτή την προσευχή· Ύψωσε τα μάτια του προς τον ουρανό, όπως προηγουμένως (κεφ. ια΄ 41)· όχι ότι ο Χριστός χρειαζόταν έτσι να εμπλέξει την προσοχή του, αλλά ευαρεστήθηκε έτσι να αγιάσει αυτή τη χειρονομία σε εκείνους που τη χρησιμοποιούν, και να τη δικαιολογήσει εναντίον εκείνων που τη χλευάζουν. Είναι σημαντική της ύψωσης της ψυχής προς τον Θεό στην προσευχή, Ψαλμ. κε΄ 1. Το Σούρσουμ κόρντα χρησιμοποιούνταν αρχαία ως κάλεσμα στην προσευχή, Ύψωσε τις καρδιές σας, ύψωσε προς τον ουρανό· εκεί πρέπει να κατευθύνουμε τις επιθυμίες μας στην προσευχή, και από εκεί πρέπει να περιμένουμε να λάβουμε τα αγαθά για τα οποία προσευχόμαστε.Ο Χένρι δείχνει έπειτα πώς ο Χριστός προσευχήθηκε πρώτα για τον εαυτό του.
2. Προσευχήθηκε πρώτα για τον εαυτό του. Αν και ο Χριστός, ως Θεός, δεχόταν προσευχές, ο Χριστός, ως άνθρωπος, προσευχήθηκε· έτσι έπρεπε να εκπληρώσει όλη τη δικαιοσύνη. Του ειπώθηκε, όπως λέγεται σε εμάς, Ζήτα, και θα σου δώσω, Ψαλμ. β΄ 8. Αυτό που είχε αγοράσει έπρεπε να ζητήσει· και θα περιμένουμε να έχουμε αυτό που ποτέ δεν αξίσαμε, αλλά χάσαμε χίλιες φορές, εκτός αν προσευχηθούμε γι' αυτό; Αυτό δίνει τιμή στην προσευχή, ότι ήταν ο αγγελιαφόρος που ο Χριστός έστειλε στις αποστολές του, ο τρόπος με τον οποίο ακόμη και αυτός αλληλογραφούσε με τον ουρανό. Δίνει επίσης μεγάλη ενθάρρυνση σε αυτούς που προσεύχονται, και αιτία να ελπίζουν ότι ακόμη και η προσευχή του ενδεούς δεν θα περιφρονηθεί· υπήρξε καιρός που αυτός που είναι συνήγορος για εμάς είχε δική του υπόθεση να παρακαλέσει, μια μεγάλη υπόθεση, από την επιτυχία της οποίας εξαρτιόταν όλη η τιμή του ως Μεσίτη· και αυτό έπρεπε να παρακαλέσει με την ίδια μέθοδο που ορίζεται σε εμάς, με προσευχές και ικεσίες (Εβρ. ε΄ 7), έτσι ώστε γνωρίζει την καρδιά ενός ικέτη (Εξ. κγ΄ 9), γνωρίζει τον δρόμο. Τώρα παρατήρησε, ο Χριστός άρχισε με προσευχή για τον εαυτό του, και έπειτα προσευχήθηκε για τους μαθητές του· αυτή η αγάπη πρέπει να αρχίζει από το σπίτι, αν και δεν πρέπει να τελειώνει εκεί. Πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμαστε για τον πλησίον μας όπως για τον εαυτό μας, και επομένως πρέπει με σωστό τρόπο να αγαπάμε και να προσευχόμαστε για τον εαυτό μας πρώτα. Ο Χριστός ήταν πολύ πιο σύντομος στην προσευχή του για τον εαυτό του παρά στην προσευχή του για τους μαθητές του. Οι προσευχές μας για την εκκλησία δεν πρέπει να στριμώχνονται σε μια γωνία των προσευχών μας· κάνοντας ικεσία για όλους τους αγίους, έχουμε αρκετό χώρο να επεκταθούμε, και δεν πρέπει να στενέψουμε τον εαυτό μας. Τώρα εδώ υπάρχουν δύο ικεσίες που ο Χριστός απευθύνει για τον εαυτό του, και αυτές οι δύο είναι μία—ότι μπορεί να δοξαστεί. Αλλά αυτή η μία ικεσία, Δόξασέ με, απευθύνεται δύο φορές, επειδή έχει διπλή αναφορά. Στην περαιτέρω συνέχιση της αποστολής του· Δόξασέ με, για να δοξάσω εσένα, κάνοντας αυτό που συμφωνήθηκε να γίνει ακόμη, εδ. 1-3. Και στην εκτέλεση της αποστολής του μέχρι τώρα· «Δόξασέ με, διότι σε δόξασα. Έκανα το μέρος μου, και τώρα, Κύριε, κάνε το δικό σου», εδ. 4, 5.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται επί του τετελεσμένου έργου του Χριστού και της δόξης που ακολούθησε.
[1.] Με πόση παρηγορία ο Χριστός αναλογίζεται τη ζωή που είχε ζήσει επί της γης: Εδόξασά σε, και ετελείωσα το έργον μου· είναι τόσον καλώς ως ετελειωμένον. Δεν παραπονείται διά την πενίαν και την ατιμίαν εν ταις οποίαις είχε ζήσει, ποίαν κουραστικήν ζωήν είχε επί της γης, ως ουδέποτε είχεν άνθρωπος των οδυνών. Υπερβαίνει τούτο, και ευαρεστείται εις την ανασκόπησιν της υπηρεσίας την οποίαν είχε προσφέρει εις τον Πατέρα αυτού, και της προόδου την οποίαν είχε κάμει εις την κατανόησιν αυτού. Τούτο καταγράφεται εδώ, Πρώτον, Διά την τιμήν του Χριστού, ότι η ζωή αυτού επί της γης ανταπεκρίνετο εν πάσι τοις τρόποις πλήρως εις τον σκοπόν της ελεύσεως αυτού εις τον κόσμον. Σημείωσον, 1. Ο Κύριος ημών Ιησούς είχεν έργον δοθέν εις αυτόν να κάμη υπό του αποστείλαντος αυτόν· δεν ήλθεν εις τον κόσμον διά να ζήση εν ανέσει, αλλά διά να περιέρχηται ευεργετών, και να πληρώση πάσαν δικαιοσύνην. Ο Πατήρ αυτού έδωκεν εις αυτόν το έργον αυτού, το έργον αυτού εν τω αμπελώνι, και διέταξεν αυτόν εις τούτο και συνεβοήθησεν αυτόν εν αυτώ. 2. Το έργον το δοθέν εις αυτόν να κάμη το ετελείωσεν. Αν και δεν είχε, μέχρι τούδε, διέλθει το τελευταίον μέρος της αναλήψεως αυτού, όμως ήτο τόσον πλησίον του να τελειοποιηθή διά των παθημάτων ώστε ηδύνατο να είπη, Ετελείωσα τούτο· ήτο τόσον καλώς ως πεπραγμένον, εδίδε το τελειωτικόν πλήγμα ετελείωσα—Ετελείωσα. Η λέξις σημαίνει την εκτέλεσιν υπό αυτού παντός μέρους της αναλήψεως αυτού κατά τον πλέον πλήρη και τέλειον τρόπον. 3. Εν τούτω εδόξασεν τον Πατέρα αυτού· ευηρέστησεν αυτόν, ηύλόγησεν αυτόν. Είναι η δόξα του Θεού ότι το έργον αυτού είναι τέλειον, και το αυτό είναι η δόξα του Λυτρωτού· ό,τι είναι ούτος ο συγγραφεύς τούτου θέλει είσθαι και ο τελειωτής τούτου. Ήτο παράδοξος τρόπος διά τον Υιόν να δοξάση τον Πατέρα διά της ταπεινώσεως εαυτού (τούτο εφαίνετο πιθανώτερον να ατιμάση αυτόν), όμως συνετάχθη ώστε ούτως να δοξάση αυτόν: «Εδόξασά σε επί της γης, κατά τοιούτον τρόπον ώστε οι άνθρωποι επί της γης ηδύναντο να υποφέρουν την φανέρωσιν της δόξης σου.» Δεύτερον, Καταγράφεται διά παράδειγμα εις πάντας, ίνα ακολουθήσωμεν το παράδειγμα αυτού. 1. Πρέπει να κάμωμεν έργον ημών το να εκτελούμεν το έργον το οποίον ο Θεός διέταξεν ημάς να κάμωμεν, συμφώνως προς την ικανότητα ημών και την σφαίραν της ενεργείας ημών· πρέπει έκαστος ημών να κάμνη όσον καλόν δυνάμεθα εν τω κόσμω τούτω. 2. Πρέπει να αποβλέπωμεν εις την δόξαν του Θεού εν πάσι. Πρέπει να δοξάζωμεν αυτόν επί της γης, την οποίαν έδωκεν εις τα τέκνα των ανθρώπων, απαιτών μόνον τούτον τον φόρον· επί της γης, όπου ευρισκόμεθα εν καταστάσει δοκιμασίας και προπαρασκευής διά την αιωνιότητα. 3. Πρέπει να επιμένωμεν εν τούτω μέχρι του τέλους των ημερών ημών· δεν πρέπει να καθήσωμεν μέχρις ου τελειώσωμεν το έργον ημών, και εκπληρώσωμεν ως μισθωτός την ημέραν ημών. Τρίτον, Καταγράφεται διά παρηγορίαν εις πάντας εκείνους οίτινες αναπαύονται επ’ αυτού. Εάν ετελείωσε το έργον το δοθέν εις αυτόν να κάμη, τότε είναι πλήρης Σωτήρ, και δεν έκαμε το έργον αυτού κατά το ήμισυ. Και ο τελειώσας το έργον αυτού υπέρ ημών θέλει τελειώσει τούτο εν ημίν μέχρι της ημέρας του Χριστού.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς το να γνωρίζεις ότι ο Ιησούς προσευχήθηκε μετά τη διδασκαλία και μετά το Δείπνο διαμορφώνει τον τρόπο που προσεγγίζεις την προσευχή σήμερα; Σε ποιο τομέα της ζωής σου χρειάζεσαι περισσότερο να θυμάσαι ότι το τετελεσμένο έργο του Χριστού εξασφαλίζει την αιώνια ζωή σου; Πού θα μπορούσες να ακολουθήσεις το παράδειγμα του Χριστού προσευχόμενος πρώτα για τον εαυτό σου ώστε να προσεύχεσαι πιο αποτελεσματικά για τους άλλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ, καθὼς προσηύξατο ὁ Υἱός σου ἐν Ἰωάννῃ ιζ΄, δὸς ἡμῖν νὰ γνωρίζωμέν σε, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν, ἵνα ἔχωμεν ζωὴν αἰώνιον. Φύλαξον ἡμᾶς ἐν τῷ ὀνόματί σου, ἁγίασον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, καὶ ἕνωσον ἡμᾶς μετ’ ἀλλήλων καθὼς σὺ καὶ ὁ Υἱὸς εἶσθε ἕν, ἵνα θεωρῶμεν καὶ μετέχωμεν τῆς δόξης ἣν ἔδωκας αὐτῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, τελείωσον τοῦτο τὸ καλὸν ἔργον ἐν ἡμῖν μέχρις οὗ σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →