Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλέων 17-18 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την μετρημένη, στίχο προς στίχο επεξεργασία του Α' Βασιλέων 17-18. Η έκθεσή τους αναδεικνύει την ξαφνική εμφάνιση του Ηλία, τη δοκιμασία της πίστης στη Σαρεπτά και τον αποφασιστικό αγώνα στον Κάρμηλο. Με ευλαβική σαφήνεια ο σχολιασμός παρακολουθεί πώς ο Κύριος χρησιμοποίησε την ξηρασία, την πρόνοια και τη φωτιά για να αντιμετωπίσει την ειδωλολατρία και να αποκαταστήσει την αληθινή λατρεία μεταξύ του λαού Του. Ακούμε προσεκτικά καθώς αυτοί οι έμπιστοι οδηγοί ξεδιπλώνουν την αφήγηση για την ενίσχυση της δικής μας εμπιστοσύνης στον ζωντανό Θεό.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε το Α' Βασιλέων 17-18 ολόκληρο. Ακούστε τον λόγο του Κυρίου που συντηρεί τον Ηλία στον χείμαρρο, την ήσυχη πίστη της χήρας της Σαρεπτά και τη δημόσια δικαίωση του Ιεχωβά στο όρος Κάρμηλο. Σημειώστε πώς η ξηρασία και η φωτιά μαζί αποκαλύπτουν τη ματαιότητα του Βάαλ και καλούν τον Ισραήλ πίσω στην πιστότητα της διαθήκης. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην ίδια την Αγία Γραφή να διαμορφώσει την κατανόησή μας πριν εξετάσουμε τον σχολιασμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Robert Jamieson, ο A.R. Fausset και ο David Brown ανοίγουν την ενότητα εισάγοντας την ξαφνική εμφάνιση του Ηλία ενώπιον του Αχαάβ.
Στίχος 1. 1. Ηλίας ο Θεσβίτης —Αυτός ο προφήτης εισάγεται τόσο απότομα όσο ο Μελχισεδέκ—η γέννησή του, οι γονείς του και η κλήση του στο προφητικό αξίωμα είναι εξίσου ακαταχώρητα. Υποτίθεται ότι ονομάζεται Θεσβίτης από τη Θίσβη, ένα μέρος ανατολικά του Ιορδάνη. ο οποίος ήταν από τους κατοίκους της Γαλαάδ —ή κατοίκους της Γαλαάδ, υπονοώντας ότι δεν ήταν Ισραηλίτης, αλλά Ισμαηλίτης, όπως εικάζει ο ΜΙΧΑΗΛΗΣ, διότι υπήρχαν πολλοί αυτής της φυλής στα σύνορα της Γαλαάδ. Η απασχόληση ενός Εθνικού ως έκτακτου λειτουργού μπορεί να ήταν για να επιπλήξει και να ντροπιάσει τον αποστάτη λαό του Ισραήλ. είπε στον Αχαάβ —Ο προφήτης φαίνεται να προειδοποιούσε αυτόν τον αποστάτη βασιλιά πόσο μοιραία τόσο για τον ίδιο όσο και για τον λαό θα ήταν η απερίσκεπτη πορεία που ακολουθούσε. Η αποτυχία των προσπαθειών του Ηλία να κάνει εντύπωση στην επίμονη καρδιά του Αχαάβ φαίνεται από την τιμωρητική πρόβλεψη που εκφράστηκε κατά τον αποχωρισμό. ενώπιον του οποίου στέκομαι —δηλαδή, τον οποίο υπηρετώ (Δευτερονόμιο 18:5). δεν θα υπάρχει δρόσος ούτε βροχή αυτά τα χρόνια —όχι απολύτως· αλλά η δρόσος και η βροχή δεν θα έπεφταν στις συνήθεις και αναγκαίες ποσότητες. Μια τέτοια αναστολή υγρασίας ήταν αρκετή για να εκπληρώσει τους διορθωτικούς σκοπούς του Θεού, ενώ μια απόλυτη ξηρασία θα είχε μετατρέψει ολόκληρη τη χώρα σε ακατοίκητη έρημο. αλλά σύμφωνα με τον λόγο μου —που δεν εκφράστηκε με κακία, εκδίκηση ή ιδιοτροπία, αλλά ως λειτουργός του Θεού. Η επικείμενη καταστροφή ήταν απάντηση στην ένθερμη προσευχή του, και μια τιμωρία που αποσκοπούσε στην πνευματική αναβίωση του Ισραήλ. Η ξηρασία ήταν η απειλούμενη τιμωρία της εθνικής ειδωλολατρίας (Δευτερονόμιο 11:16· Δευτερονόμιο 11:17· Δευτερονόμιο 28:23).Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν τον δραματικό αγώνα που προτάθηκε στο όρος Κάρμηλο.
Στίχος 21. 21-40. Ο Ηλίας είπε σε όλο τον λαό, 'Έως πότε θα χωλαίνετε;' —Είχαν προσπαθήσει επί μακρόν να συνδυάσουν την υπηρεσία του Θεού με αυτή του Βάαλ. Ήταν μια ανέφικτη ένωση και ο λαός ήταν τόσο χτυπημένος από την αίσθηση της δικής του ανοησίας, ή τον φόβο της δυσαρέσκειας του βασιλιά, που 'δεν απάντησαν ούτε λέξη'. Ο Ηλίας πρότεινε να αποφασίσει γι' αυτούς τη διαμάχη μεταξύ Θεού και Βάαλ με μια έκκληση, όχι στην εξουσία του νόμου, γιατί αυτό δεν θα είχε βάρος, αλλά με ένα ορατό σημάδι από τον Ουρανό. Καθώς η φωτιά ήταν το στοιχείο πάνω στο οποίο υποτίθεται ότι προΐστατο ο Βάαλ, ο Ηλίας πρότεινε να σφαγιαστούν δύο μοσχάρια και να τοποθετηθούν σε ξεχωριστούς βωμούς από ξύλο, ο ένας για τον Βάαλ και ο άλλος για τον Θεό. Σε όποιον κατέβαινε η φωτιά για να τον καταναλώσει, το γεγονός θα καθόριζε τον αληθινό Θεό, τον οποίο ήταν καθήκον τους να υπηρετούν. Η πρόταση, που φαινόταν λογική από κάθε άποψη, έγινε δεκτή από τον λαό με ομόφωνη έγκριση.Στη συνέχεια καταγράφουν την κάθοδο της φωτιάς και την ανταπόκριση του λαού.
Μία, δύο, τρίτη φορά ελήφθη αυτή η προφύλαξη, και τότε, αφού είχε προσφέρει μια ένθερμη προσευχή, κατέβηκε η θαυματουργή φωτιά (Λευιτικό 9:24· Κριτές 6:21· Κριτές 13:20· Α' Παραλειπομένων 21:26· Β' Παραλειπομένων 7:1), και κατανάλωσε όχι μόνο τη θυσία, αλλά και τις ίδιες τις πέτρες του βωμού. Η εντύπωση στις καρδιές του λαού ήταν θαυμασμού αναμεμειγμένου με δέος· και με μία φωνή αναγνώρισαν την υπεροχή του Ιεχωβά ως του αληθινού Θεού. Εκμεταλλευόμενος τα διεγερμένα συναισθήματά τους, ο Ηλίας τους κάλεσε να συλλάβουν τους ιερείς απατεώνες, και με το αίμα τους να γεμίσουν την κοίτη του ποταμού (Κισών), ο οποίος, λόγω των ειδωλολατριών τους, είχε στεγνώσει από την ξηρασία—μια εντολή, η οποία, όσο σκληρή και ανελέητη κι αν φαίνεται, ήταν καθήκον του ως λειτουργού του Θεού να δώσει (Δευτερονόμιο 15:5· Δευτερονόμιο 18:20). Τα φυσικά χαρακτηριστικά του όρους αντιστοιχούν ακριβώς στις λεπτομέρειες αυτής της αφήγησης.
Σκεφτείτε
Ο Robert Jamieson, ο A.R. Fausset και ο David Brown κλείνουν ζυγίζοντας τη διαρκή επίδραση των γεγονότων της ημέρας.
Στίχος 46. 46. Ηλίας . . . ζώστηκε και έτρεξε μπροστά στον Αχαάβ —Ήταν παλαιότερα, και εξακολουθεί να είναι σε ορισμένες χώρες της Ανατολής, σύνηθες για βασιλείς και ευγενείς να έχουν δρομείς μπροστά στα άρματά τους, οι οποίοι είναι σφιχτά ζωσμένοι για τον σκοπό αυτό. Ο προφήτης, όπως οι Βεδουίνοι της πατρίδας του Γαλαάδ, είχε εκπαιδευτεί να τρέχει· και, καθώς ο Κύριος ήταν μαζί του, συνέχισε με αμείωτη ευκινησία και δύναμη. Ήταν, υπό τις περιστάσεις, μια πολύ κατάλληλη υπηρεσία για τον Ηλία να προσφέρει. Συνέβαλε στην ενίσχυση της ευνοϊκής εντύπωσης που δημιουργήθηκε στην καρδιά του Αχαάβ και παρείχε απάντηση στις κατηγορίες της Ιεζάβελ, διότι έδειξε ότι αυτός που ήταν τόσο ζηλωτής στην υπηρεσία του Θεού, ήταν, ταυτόχρονα, αφοσιωμένος πιστός στον βασιλιά του. Το αποτέλεσμα αυτού του επίσημου και αποφασιστικού αγώνα ήταν ένα βαρύ πλήγμα και μεγάλη αποθάρρυνση για την υπόθεση της ειδωλολατρίας. Αλλά μεταγενέστερα γεγονότα φαίνεται να αποδεικνύουν ότι οι εντυπώσεις, αν και βαθιές, ήταν μόνο μερικές και προσωρινές.
Απαντήστε
1. Πού στη δική μου ζωή χρησιμοποίησε ο Κύριος μια περίοδο ξηρασίας για να με τραβήξει πίσω σε Αυτόν; 2. Πώς με ενθαρρύνει η τολμηρή πίστη του Ηλία ενώπιον του Αχαάβ να λέω την αλήθεια χωρίς φόβο; 3. Ποιοι ψεύτικοι βωμοί στην καρδιά μου πρέπει να εκτεθούν και να αφαιρεθούν ώστε η φωτιά του Θεού να πέσει ξανά;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Ηλία και για τη σαφή μαρτυρία που διατηρείται στον Λόγο Σου. Δώσε μας το ίδιο θάρρος να σταθούμε για το όνομά Σου όταν μας περιβάλλουν είδωλα. Ενίσχυσε την πίστη μας να εμπιστευόμαστε την πρόνοιά Σου σε καιρούς λιμού και τη δύναμή Σου όταν ψεύτικοι θεοί εξυψώνονται. Καθάρισε τις καρδιές μας από διχασμένες πιστότητες, και άσε τη φωτιά του Πνεύματός Σου να καταναλώσει κάθε αντίπαλο θρόνο. Είθε οι ζωές μας και οι εκκλησίες μας να φέρουν δημόσια μαρτυρία ότι Εσύ μόνος είσαι Θεός. Κράτησέ μας σταθερούς μέχρι να επιστρέψει ο Χριστός, και άκουσέ μας για χάρη Του. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →