← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 15-16 — με τον Μακλάρεν

Παροιμίες 15-16Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 15 και 16 των Παροιμιών, ο Μακλάρεν εξερευνά τους λεπτούς τρόπους με τους οποίους κρίνουμε λανθασμένα τα δικά μας κίνητρα και πράξεις ενώ ο Θεός ζυγίζει τα πνεύματα με τέλεια σαφήνεια. Η σημερινή μελέτη μας καλεί να μεταβούμε από την αυταπάτη στην ταπεινή εξάρτηση από τον Κύριο. Θα ακούσουμε την προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν, θα εξετάσουμε τη πρακτική της δύναμη και θα ανταποκριθούμε σε προσευχητική περισυλλογή. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτά τα αρχαία λόγια για να ερευνήσει και να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 15 και 16 των Παροιμιών αργά και προσεκτικά. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην καρδιά, τη γλώσσα και την κυρίαρχη επίβλεψη του Κυρίου. Αφήστε το Πνεύμα να τονίσει οποιονδήποτε στίχο που μιλά στην παρούσα κατάστασή σας. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να μελετήσουμε μαζί την έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας την αρχική πρόταση της παροιμίας. 'Όλοι οι δρόμοι του ανθρώπου'—τότε δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως το να έχουμε συνείδηση ότι έχουμε πάει στραβά και ότι έχουμε μπει σε λασπωμένους και βρώμικους δρόμους; Φυσικά υπάρχει· και εξίσου φυσικά μια ευρεία δήλωση όπως αυτή του κειμένου μου δεν πρέπει να πιεστεί σε κυριολεκτική ακρίβεια, αλλά είναι μια απλή, γενική διαβεβαίωση αυτού που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι αληθινό, ότι έχουμε μια παράξενη δύναμη να τυφλώνουμε τον εαυτό μας ως προς το τι είναι λάθος στον εαυτό μας και στις πράξεις μας. Μέρος της θεραπείας γι' αυτό βρίσκεται στη σκέψη στη δεύτερη πρόταση του κειμένου—'Αλλά ο Κύριος ζυγίζει τα πνεύματα.' Τα ζυγίζει σε ζυγαριά, ή όπως ένας άνθρωπος μπορεί να πάρει κάτι και να το ισορροπήσει στην παλάμη του, κινώντας το χέρι του πάνω και κάτω μέχρι οι μύες του με την αντίστασή τους να του δώσουν κάποια ένδειξη του βάρους του. Αλλά τι είναι αυτό που ζυγίζει ο Θεός; 'Τα πνεύματα.' Εμείς πολύ συχνά αρκούμαστε να κοιτάμε τους δρόμους μας· ο Θεός κοιτάζει εμάς τους ίδιους. Λαμβάνει υπόψη τον εσωτερικό άνθρωπο, εκτιμά τις πράξεις από τα κίνητρα, και έτσι πολύ συχνά διαφέρει από την κρίση μας για τον εαυτό μας και ο ένας για τον άλλον. Ο Μακλάρεν προχωρά να πιέσει την ίδια αλήθεια στην προσωπική εμπειρία. Είναι δύσκολο να κάνουμε τόσο φθαρμένο ένα κοινότοπο πράγμα καθόλου εντυπωσιακό. Αλλά όμως αν θα παίρναμε μόνο αυτή τη σκέψη, 'Όλοι οι δρόμοι του ανθρώπου'—δηλαδή εμένα—'είναι σωστοί στα μάτια του'—δηλαδή στα δικά μου μάτια—και θα την εφαρμόζαμε άμεσα στη δική μας προσωπική εμπειρία και σκέψεις για τον εαυτό μας, θα βρίσκαμε ότι, όπως κάθε άλλο κοινότοπο της ηθικής και της θρησκείας, η φαινομενικά άδοντη γενικότητα έχει αρκετά κοφτερά δόντια, και ότι η τετριμμένη αλήθεια αναβοσβήνει σε παράξενη ομορφιά, και έχει δύναμη να καθαρίσει και να καθοδηγήσει τις ζωές μας. Κάποιος λέει ότι 'οι αναγνωρισμένες αλήθειες κείτονται κατάκοιτες στον κοιτώνα της ψυχής, δίπλα-δίπλα με ξεπερασμένα λάθη.' Και φοβάμαι ότι αυτό είναι αληθινό για αυτή τη σκέψη, ότι δεν μπορούμε αληθινά να εκτιμήσουμε τον εαυτό μας. Ο Μακλάρεν στρέφεται τότε στη θεία ζύγιση των πνευμάτων. Έχω ήδη επισημάνει τις δύο εμφατικές σκέψεις που βρίσκονται σε αυτή την πρόταση, 'Ο Θεός ζυγίζει,' και 'ζυγίζει τα πνεύματα.' Δεν χρειάζεται να επαναλάβω όσα είπα, στην εισαγωγή αυτών των παρατηρήσεων, πάνω σε αυτό το θέμα. Απλώς ας πάρουμε μαζί μας αυτές τις δύο σκέψεις, ότι οι ίδιες πράξεις που μερικές φορές δοκιμάζουμε, στις πολύ ελλιπείς και φορτωμένες ζυγαριές μας, πρέπει επίσης να μπουν στις αλάνθαστες ζυγαριές, και ότι οι πράξεις πηγαίνουν με την ερμηνεία τους στο κίνητρό τους. 'Ο Θεός ζυγίζει τα πνεύματα.' Διαβάζει αυτό που κάνουμε με τη γνώση Του για το τι είμαστε. Αποκαλύπτουμε ο ένας στον άλλον τι είμαστε με αυτό που κάνουμε, και, όπως είναι κοινότοπο, κανείς μας δεν μπορεί να διεισδύσει, παρά πολύ επιφανειακά και συχνά ανακριβώς, στα κίνητρα που ενεργούν. Αλλά το κίνητρο είναι τα τρία τέταρτα της πράξης. Ο Θεός δεν πηγαίνει από έξω, όπως ήταν, προς τα μέσα· από τις πράξεις μας για να εκτιμήσει τους χαρακτήρες μας· αλλά ξεκινά με τον χαρακτήρα και το κίνητρο—τον συνήθη χαρακτήρα και το περιστασιακό κίνητρο—και με αυτά διαβάζει την πράξη. Ζυγίζει, σταθμίζει, διεισδύει στην καρδιά του πράγματος, και ζυγίζει τα πνεύματα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει κατευθύνοντάς μας στον Χριστό για αληθινή αυτογνωσία. Πρέπει να κρατάμε τον εαυτό μας σε πολύ στενή ένωση με τον Ιησού Χριστό, επειδή αν προσκολληθούμε σε Αυτόν με απλή πίστη, θα έρθει στις καρδιές μας, και θα σωθούμε από το να περπατάμε στο σκοτάδι, και θα έχουμε το φως της ζωής να λάμπει πάνω στις πράξεις μας. Ο Χριστός είναι η συνείδηση της συνείδησης του χριστιανού ανθρώπου, ο οποίος, με τη φωνή Του στις καρδιές που Τον περιμένουν, λέει, 'Κάνε αυτό,' και το κάνουν. Είναι όταν είναι στα πνεύματά μας που η εκτίμησή μας για τον εαυτό μας τίθεται σωστά, και ότι ακούμε τη φωνή να λέει, 'Αυτός είναι ο δρόμος, περπατήστε σε αυτόν'· και όχι μόνο ακούμε τη φωνή, αλλά παίρνουμε βοήθεια στα πόδια μας για να τρέχουμε στον δρόμο των εντολών Του, με διευρυμένες και επιβεβαιωμένες καρδιές. Αδελφοί! για την ανακάλυψη των σφαλμάτων μας, που όλοι πρέπει να επιθυμούμε, και για την κατάκτηση αυτών των ανακαλυφθέντων σφαλμάτων, που, αν είμαστε χριστιανοί, επιθυμούμε, η εμπιστοσύνη μας είναι σε Αυτόν. Και αν Τον εμπιστευτείτε, 'το αίμα του Χριστού θα καθαρίσει'—επειδή έρχεται στο αίμα της ζωής μας—'από κάθε αμαρτία.'
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού πρόσφατα υπέθεσα ότι οι δρόμοι μου ήταν σωστοί χωρίς να τους φέρω στον Κύριο; Σε ποια συνηθισμένη συνήθεια μπορεί να επιτρέπω στη συνείδηση να κοιμάται; Πώς θα παραδώσω σκόπιμα τα έργα μου και την αυτοεκτίμησή μου στον Ιησού σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ἄς ἐκθέσει τό διερευνητικό φῶς τοῦ Λόγου Σου κάθε κρυφό κίνητρο καί ἄς στρέψει τίς καρδιές μας ἀπό τήν αὐτοέγκριση σέ μία ταπεινή ἐμπιστοσύνη σέ Σένα. Δίδαξέ μας νά σοῦ ἀναθέτουμε τά ἔργα μας, ὥστε οἱ σκέψεις μας νά στερεώνονται ἀπό τό Πνεῦμα Σου καί τά βήματά μας νά ὁδηγοῦνται ἀπό τόν Χριστό. Κράτησέ μας νά περπατᾶμε στόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στή ζωή, ἐξαρτώμενοι ἀπό τή χάρη Σου καί μόνο. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →