← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αρ 16-18 — με τον Ματθαίο Χένρι

Αριθμοί 16-18Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στους Αριθμούς 16–18 μας εισάγει σε μια σοβαρή αφήγηση εξέγερσης κατά των θεοσύστατων ηγετών. Στα κεφάλαια αυτά η παρεμβολή της ερήμου διασπάται από υπερηφάνεια και φθόνο, όμως το έλεος ακόμη μεσιτεύει. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να ιχνηλατήσουμε τόσο τον κίνδυνο της δυσαρέσκειας όσο και τη σταθερότητα της θείας τάξεως. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές για παρόμοια σπέρματα στασιασμού. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα τις γνώσεις του Χένρι για να βαθύνει τον σεβασμό προς τους τρόπους του Θεού και να φυλάξει την ενότητα του λαού Του σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τους Αριθμούς κεφάλαια 16 έως 18 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την αυξανόμενη ένταση μεταξύ των ηγετών, τις ταχείες κρίσεις που ακολουθούν και τις ανανεωμένες οδηγίες για την ιερατική διακονία. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας τόσο στην προειδοποίηση όσο και στη χάρη που υφαίνονται μέσα από αυτά τα αρχαία γεγονότα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει προσδιορίζοντας τους ηγέτες της εξέγερσης. Εδώ είναι, Ι. Περιγραφή των στασιαστών, ποιοι και τι ήταν, όχι, όπως παλαιότερα, το μεικτό πλήθος και τα κατακάθια του λαού, που γι’ αυτό ποτέ δεν ονομάζονται, αλλά άνδρες διακεκριμένοι και υψηλού κύρους, που έκαναν εντύπωση. Ο Κορέ ήταν ο αρχηγός: αυτός σχημάτισε και ηγήθηκε της φατρίας· γι’ αυτό ονομάζεται η αντίρρηση του Κορέ, Ιούδα 11. Ήταν εξάδελφος του Μωυσή, ήσαν παιδιά αδελφών, όμως η εγγύτητα της συγγένειας δεν μπόρεσε να τον συγκρατήσει από το να είναι αυθάδης και αγενής προς τον Μωυσή. Μην θεωρείτε παράξενο αν οι εχθροί ενός ανθρώπου είναι εκείνοι του ιδίου του οίκου του. Μαζί του ενώθηκαν ο Δαθάν και ο Αβειράμ, αρχηγοί της φυλής Ρουβήν, του πρωτότοκου υιού του Ιακώβ. Πιθανώς ο Κορέ δυσαρεστήθηκε τόσο για την προαγωγή του Ααρών στην ιερωσύνη όσο και για τον διορισμό του Ελισαφάν ως αρχηγού των Κααθιτών (κεφ. γ΄ 30)· και ίσως οι Ρουβηνίτες οργίστηκαν επειδή η φυλή Ιούδα έλαβε την πρώτη θέση τιμής στην παρεμβολή. Ο Ων αναφέρεται (εδ. 1) ως ένας από τους αρχηγούς της φατρίας, αλλά ποτέ ξανά σε όλη την ιστορία, είτε επειδή, όπως νομίζουν μερικοί, μετανόησε και τους εγκατέλειψε, είτε επειδή δεν έκανε τον εαυτό του τόσο αξιοσημείωτο όσο ο Δαθάν και ο Αβειράμ. Οι Κααθίτες στρατοπέδευαν στην ίδια πλευρά της σκηνής με τους Ρουβηνίτες, γεγονός που ίσως έδωσε στον Κορέ ευκαιρία να τους παρασύρει· γι’ αυτό λέγουν οι Ιουδαίοι, Αλλοίμονο στον πονηρό άνθρωπο, και αλλοίμονο στον γείτονά του, που κινδυνεύει να μολυνθεί από αυτόν. Και, επειδή αυτοί ήσαν άνδρες με φήμη, παρέσυραν στη συνωμοσία διακόσιους πενήντα άρχοντες της συναγωγής (εδ. 2)· πιθανώς ήσαν πρωτότοκοι, ή τουλάχιστον αρχηγοί οικογενειών, οι οποίοι, πριν από την ανύψωση του Ααρών, είχαν οι ίδιοι διακονήσει σε ιερά πράγματα. Σημείωσε, Η υπερηφάνεια, η φιλοδοξία και ο ζήλος των μεγάλων ανδρών υπήρξαν πάντοτε αιτία μεγάλου κακού τόσο στις εκκλησίες όσο και στα κράτη. Ο Θεός με τη χάρη Του ας κάνει τους μεγάλους άνδρες ταπεινούς, και έτσι ας δώσει ειρήνη στον καιρό μας, Κύριε! Οι ένδοξοι άνδρες και οι άνδρες με φήμη, όπως περιγράφονται αυτοί, ήσαν οι μεγάλοι αμαρτωλοί του παλαιού κόσμου, Γεν. στ΄ 4. Η δόξα και η φήμη που είχαν δεν τους αρκούσε· ήσαν υψηλοί, αλλά ήθελαν να γίνουν υψηλότεροι, και έτσι οι ένδοξοι άνδρες έγιναν άδοξοι. Στη συνέχεια εξετάζει την τολμηρή διαμαρτυρία των στασιαστών κατά του Μωυσή και του Ααρών. ΙΙ. Η διαμαρτυρία των στασιαστών, εδ. 3. Αυτό με το οποίο διαφωνούν είναι η εγκατάσταση της ιερωσύνης στον Ααρών και την οικογένειά του, την οποία θεωρούν υπερβολική τιμή για να τη δώσει ο Μωυσής και να τη δεχθεί ο Ααρών, και έτσι και οι δύο κατηγορούνται για σφετερισμό: Παίρνετε υπερβολικά επάνω σας· ή, «Ας σας αρκεί που κυριαρχήσατε τόσο καιρό, και τώρα σκεφθείτε να παραδώσετε τις θέσεις σας σε εκείνους που έχουν εξίσου καλό δικαίωμα επ’ αυτών και είναι εξίσου ικανοί να τις διαχειριστούν.» 1. Υπερήφανα καυχώνται για την αγιότητα της συναγωγής και την παρουσία του Θεού σε αυτήν. «Είναι άγιοι, όλοι τους, και εξίσου κατάλληλοι να προσφέρουν θυσία όπως ο Ααρών, και όπως παλαιότερα ήσαν οι αρχηγοί των οικογενειών, και ο Κύριος είναι μεταξύ τους, για να τους καθοδηγεί και να τους αναγνωρίζει.» Μικρό λόγο είχαν να καυχώνται για την καθαρότητα του λαού, ή για την εύνοια του Θεού, αφού ο λαός είχε τόσο συχνά και τόσο πρόσφατα μολυνθεί με αμαρτία, και βρισκόταν τώρα υπό τα σημεία της δυσαρέσκειας του Θεού, γεγονός που έπρεπε να τους κάνει ευγνώμονες για ιερείς που να μεσιτεύουν μεταξύ αυτών και του Θεού· αλλά, αντί γι’ αυτό, τους φθονούν. 2. Αδίκως κατηγορούν τον Μωυσή και τον Ααρών ότι πήραν την τιμή για τον εαυτό τους, ενώ ήταν φανερό, πέρα από κάθε αντίρρηση, ότι είχαν κληθεί από τον Θεό σε αυτήν, Εβρ. ε΄ 4. Ώστε είτε δεν ήθελαν καθόλου ιερείς ούτε καμία διακυβέρνηση, κανέναν να προΐσταται ούτε σε πολιτικά ούτε σε ιερά πράγματα, κανέναν επάνω από τη συναγωγή, κανέναν πάνω από αυτήν, είτε δεν ήθελαν να δεχθούν εκείνη την τάξη διακυβερνήσεως που ο Θεός είχε ορίσει. Δείτε εδώ, (1.) Τι πνεύμα έχουν οι ισοπεδωτές και εκείνοι που περιφρονούν τις εξουσίες και αντιστέκονται στις αρχές που ο Θεός έχει θέσει επάνω τους· είναι υπερήφανοι, φθονεροί, φιλόδοξοι, ταραχώδεις, πονηροί και παράλογοι άνθρωποι. (2.) Τι μεταχείριση ακόμη και οι καλύτεροι και πιο ωφέλιμοι άνθρωποι μπορεί να περιμένουν, ακόμη και από εκείνους στους οποίους υπήρξαν χρήσιμοι. Αν εκείνοι που έχουν τους καλύτερους τίτλους παρουσιάζονται ως σφετεριστές, και εκείνοι που κυβερνούν καλύτερα ως τύραννοι, ας θυμηθούν ότι ο Μωυσής και ο Ααρών κακολογήθηκαν έτσι. Στη συνέχεια ο Χένρι περιγράφει λεπτομερώς την αυθάδεια που έδειξαν ο Δαθάν και ο Αβειράμ. Εδώ είναι, Ι. Η αυθάδεια του Δαθάν και του Αβειράμ, και η προδοτική διαμαρτυρία τους. Ο Μωυσής είχε ακούσει τι είχε να πει ο Κορέ, και του είχε απαντήσει· τώρα καλεί τον Δαθάν και τον Αβειράμ να υποβάλουν τα παράπονά τους (εδ. 12)· αλλά αυτοί δεν υπάκουσαν στην πρόσκλησή του, είτε επειδή δεν μπορούσαν από ντροπή να πουν κατά πρόσωπο αυτό που είχαν αποφασίσει να πουν, και τότε είναι παράδειγμα κάποιας υπολειπόμενης σεμνότητας σε αυτούς· είτε, μάλλον, επειδή δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν έτσι την εξουσία του, και τότε είναι παράδειγμα του υψηλότερου βαθμού θράσους. Μίλησαν τη γλώσσα του ίδιου του Φαραώ, ο οποίος αψήφησε τον Μωυσή, αλλά ξέχασαν πόσο ακριβά πλήρωσε γι’ αυτό. Αν τα κεφάλια τους δεν είχαν θερμανθεί άθλια και οι καρδιές τους σκληρυνθεί, θα μπορούσαν να σκεφθούν ότι, αν δεν σεβόντουσαν αυτούς τους απεσταλμένους, ο Μωυσής μπορούσε σύντομα στο όνομα του Θεού να στείλει απεσταλμένους θανάτου γι’ αυτούς. Αλλά έτσι ο θεός του κόσμου τούτου τυφλώνει τους νόες εκείνων που δεν πιστεύουν. Αλλά με τους ίδιους απεσταλμένους στέλνουν τα άρθρα κατηγορίας κατά του Μωυσή· και η κατηγορία είναι πολύ σοβαρή. 1. Τον κατηγορούν ότι τους έκανε μεγάλη αδικία βγάζοντάς τους από την Αίγυπτο, αποκαλώντας φθονερά εκείνη τη χώρα γη ρέουσα γάλα και μέλι, εδ. 13. Κρεμμύδια, και σκόρδα, και ψάρια, είχαν πράγματι άφθονα στην Αίγυπτο, αλλά ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι είχε γάλα και μέλι· μόνο έτσι χλεύαζαν την υπόσχεση της Χαναάν. Αχάριστοι, να παρουσιάζουν ως βλάβη γι’ αυτούς αυτό που ήταν πραγματικά η μεγαλύτερη εύνοια που δόθηκε ποτέ σε οποιονδήποτε λαό! 2. Τον κατηγορούν ότι σχεδίαζε τη ζωή τους, ότι σκόπευε να τους θανατώσει στην έρημο, μολονότι ήταν τόσο καλά εφοδιασμένοι. Και, αν καταδικάστηκαν να πεθάνουν στην έρημο, πρέπει να ευχαριστήσουν τον εαυτό τους. Ο Μωυσής θα τους είχε θεραπεύσει, και αυτοί δεν ήθελαν να θεραπευθούν. 3. Τον κατηγορούν ότι σχεδίαζε τις ελευθερίες τους, ότι ήθελε να τους υποδουλώσει, κάνοντας τον εαυτό του άρχοντα επάνω τους. Άρχοντα επάνω τους! Δεν ήταν τρυφερός πατέρας γι’ αυτούς; μάλιστα, ο αφοσιωμένος υπηρέτης τους για χάρη του Κυρίου; Δεν είχαν εξασφαλισμένη την περιουσία τους, δεν διατηρήθηκε η τάξη τους, και δεν απονεμήθηκε αμερόληπτα η δικαιοσύνη; Δεν ζούσαν με άνεση και τιμή; Και όμως παραπονιούνται σαν ο ζυγός του Μωυσή να ήταν βαρύτερος από του Φαραώ. Και μήπως ο Μωυσής έκανε τον εαυτό του άρχοντα; Μακριά από αυτό. Πόσο ευχαρίστως θα είχε αρνηθεί το αξίωμα στην αρχή! Πόσο ευχαρίστως θα το είχε παραδώσει πολλές φορές από τότε! Και όμως τίθεται έτσι υπό τους πιο μαύρους χαρακτηρισμούς τυράννου και σφετεριστή. 4. Τον κατηγορούν ότι τους εξαπάτησε, υψώνοντας τις προσδοκίες τους για μια καλή γη, και έπειτα απογοητεύοντάς τους (εδ. 14): Δεν μας έφερες, όπως μας υποσχέθηκες, σε γη ρέουσα γάλα και μέλι· και ποιανού λάθος ήταν αυτό; Τους είχε φέρει στα σύνορά της, και ήταν έτοιμος, υπό τον Θεό, να τους βάλει στην κατοχή της· αλλά αυτοί την απώθησαν από αυτούς, και έκλεισαν την πόρτα στον εαυτό τους· ώστε ήταν καθαρά δικό τους λάθος που δεν βρίσκονταν τώρα στη Χαναάν, και όμως ο Μωυσής πρέπει να φέρει την ευθύνη. Έτσι όταν η αφροσύνη του ανθρώπου διαστρέφει τον δρόμο του, η καρδιά του αγανακτεί κατά του Κυρίου, Παρ. ιθ΄ 3. 5. Τον κατηγορούν γενικά για άδικη συμπεριφορά, ότι έβγαλε τα μάτια αυτών των ανδρών, και έπειτα σκόπευε να τους οδηγήσει τυφλούς όπως ήθελε. Ο σκοπός όλων όσων έκανε γι’ αυτούς ήταν να ανοίξει τα μάτια τους, και όμως υπαινίσσονται ότι σκόπευε να βγάλει τα μάτια τους, ώστε να μην βλέπουν ότι τους εξαπατούσε. Σημείωσε, Ο σοφότερος και ο καλύτερος δεν μπορεί να ευχαριστήσει όλους, ούτε να κερδίσει τον καλό λόγο όλων. Εκείνοι που πέφτουν συχνά υπό τις βαρύτερες επικρίσεις είναι εκείνοι που έχουν κερδίσει τον υψηλότερο έπαινο. Πολλά καλά έργα είχε δείξει ο Μωυσής σε αυτούς από τον Πατέρα, και για ποιο από αυτά τον κατηγορούν;
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κάνει παραλληλισμό με τον Κάιν στην έκκλησή του. 2. Παρακαλεί τον Θεό να υπερασπιστεί την υπόθεσή του, και να τον δικαιώσει, δείχνοντας τη δυσαρέσκειά Του για το θυμίαμα που επρόκειτο να προσφέρουν ο Κορέ και η συντροφιά του, με τους οποίους ο Δαθάν και ο Αβειράμ ήσαν σε συμμαχία. Κύριε, λέγει, Μη σεβασθείς την προσφορά τους. Εδώ φαίνεται να αναφέρεται στην ιστορία του Κάιν, που γράφτηκε πρόσφατα από το ίδιο του το χέρι, για τον οποίο λέγεται ότι σε αυτόν και στην προσφορά του ο Θεός δεν σεβάστηκε, Γεν. δ΄ 5. Αυτοί που ακολούθησαν την αντίρρηση του Κορέ περπάτησαν στον δρόμο του Κάιν (αυτά τίθενται μαζί, Ιούδα 11), και γι’ αυτό προσεύχεται να αποδοκιμασθούν όπως ο Κάιν, και να τεθούν στην ίδια σύγχυση. Τέλος ο Χένρι περιγράφει την εμφάνιση της θείας κρίσεως. ΙV. Η κρίση που τέθηκε, και ο Κριτής που παίρνει το βήμα, και απειλεί να δώσει απόφαση κατά όλης της συναγωγής. 1. Η δόξα του Κυρίου εμφανίστηκε, εδ. 19. Η ίδια δόξα που εμφανίστηκε για να εγκαταστήσει τον Ααρών στο αξίωμά του στην αρχή (Λευιτ. θ΄ 23) τώρα εμφανίστηκε για να τον επιβεβαιώσει σε αυτό, και να συγχύσει εκείνους που τον αντιτίθενται, και στήνουν τον εαυτό τους σε ανταγωνισμό μαζί του. Η Σεκινά, ή η θεία Μεγαλειότητα, η δόξα του αιωνίου Λόγου, που συνήθως κατοικούσε μεταξύ των χερουβίμ μέσα στο καταπέτασμα, τώρα φαινόταν δημόσια πάνω από την πόρτα της σκηνής, προς τρόμο όλης της συναγωγής· διότι, μολονότι δεν είδαν κανένα είδος ομοιώματος, όμως πιθανώς οι εμφανίσεις του φωτός και της φωτιάς ήσαν τέτοιες που έδειχναν καθαρά ότι ο Θεός οργιζόταν εναντίον τους· όπως όταν εμφανίστηκε, κεφ. ιδ΄ 10. Τίποτε δεν είναι πιο τρομερό για εκείνους που έχουν συνείδηση ενοχής από τις εμφανίσεις της θείας δόξας· διότι ένα τόσο ένδοξο Ον πρέπει οπωσδήποτε να είναι φοβερός εχθρός. 2. Ο Θεός απείλησε να τους καταναλώσει όλους σε μια στιγμή, και, για να το κάνει αυτό, πρόσταξε τον Μωυσή και τον Ααρών να σταθούν μακριά από αυτούς, εδ. 21. Ο Θεός έδειξε έτσι τι άξιζε η αμαρτία τους, και πόσο πολύ προκλητική ήταν γι’ Αυτόν. Δείτε τι επικίνδυνο πράγμα είναι να έχεις κοινωνία με αμαρτωλούς, και στο ελάχιστο να μετέχεις μαζί τους. Πολλοί από τη συναγωγή, είναι πιθανό, ήρθαν μόνο για συντροφιά, ακολουθώντας το πλήθος, ή από περιέργεια, για να δουν την έκβαση, όμως μη ερχόμενοι, όπως όφειλαν να κάνουν, να δώσουν τη μαρτυρία τους κατά των στασιαστών, και να δηλώσουν ανοιχτά υπέρ του Θεού και του Μωυσή, κόντευαν να καταναλωθούν όλοι σε μια στιγμή. Αν ακολουθούμε το κοπάδι στο οποίο έχει εισέλθει ο διάβολος, είναι με δική μας ευθύνη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί να αναδεύεται σιωπηλά φθόνος προς την κλήση άλλου στην καρδιά σου; Πώς η ιστορία αμφισβητεί την άποψή σου για τη θεοδόμητη εξουσία; Με ποιον τρόπο μπορείς να υποστηρίξεις ενεργά εκείνους που σε οδηγούν αντί να γογγύζεις εναντίον τους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε πάσης εξουσίας, υποκλινόμαστε ενώπιον της σοφίας Σου που διορίζει ηγέτες και διατηρεί την τάξη. Συγχώρησε την υπερηφάνεια που ψιθυρίζει ότι μας αξίζει περισσότερη τιμή ή επιρροή. Φύλαξέ μας από τον δρόμο του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειράμ. Δίδαξέ μας αυτάρκεια με τη θέση που μας έδωσες και ευγνωμοσύνη για τα χαρίσματα των άλλων. Ενίσχυσε εκείνους που υπηρετούν στον οίκο Σου και δώσε τους θάρρος να σταθούν για την αλήθεια. Ας αντανακλούν οι ζωές μας ταπεινή υποταγή που φέρνει ειρήνη στον λαό Σου και δόξα στο όνομά Σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →