Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Κατά Λουκάν 20 — με τον Ryle
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθετικές Σκέψεις για τα Ευαγγέλια του J.C. Ryle και ακούμε καθώς περπατά αργά μέσα από το κεφάλαιο 20 του Λουκά. Η προσεκτική, ποιμαντική έκθεση του Ryle αναδεικνύει τις αντιπαραθέσεις που αντιμετώπισε ο Ιησούς στις αυλές του ναού, τις ερωτήσεις για την εξουσία που του ρίχτηκαν και τα διεισδυτικά μαθήματα που αυτές οι ανταλλαγές εξακολουθούν να κρατούν για κάθε πιστό. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στο κείμενο με ευλάβεια και ειλικρίνεια, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει τις αλήθειες του στις δικές μας καρδιές και ζωές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο 20 του Λουκά. Προσέξτε τις επανειλημμένες προκλήσεις για την εξουσία του Ιησού, την παραβολή του αμπελώνα και την έξυπνη παγίδα για τον φόρο στον Καίσαρα. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας για να ακούσετε τι λέει μέσα από αυτές τις συναντήσεις, και έπειτα επιστρέψτε έτοιμοι να μελετήσετε με την καθοδήγηση του Ryle.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ryle ξεκινά αποκαλύπτοντας το πνεύμα που προκάλεσε την απαίτηση των αρχιερέων για εξουσία.
Το πνεύμα που προκάλεσε αυτή την απαίτηση είναι πολύ προφανές για να παρεξηγηθεί. Αυτοί οι άνθρωποι μισούσαν και ζήλευαν τον Χριστό. Έβλεπαν την επιρροή Του να αυξάνεται. Έβλεπαν τη δική τους δύναμη να μειώνεται. Αποφάσισαν, αν ήταν δυνατόν, να σταματήσουν την πρόοδο αυτού του νέου διδασκάλου· και το σημείο στο οποίο έκαναν την επίθεσή τους ήταν η εξουσία Του. Τα ισχυρά έργα Του όφειλαν να τα εξετάσουν. Τη διδασκαλία Του όφειλαν, με κάθε δικαιοσύνη, να τη συγκρίνουν με τις δικές τους Γραφές. Αλλά αρνήθηκαν να ακολουθήσουν ούτε τη μία ούτε την άλλη πορεία. Προτίμησαν να αμφισβητήσουν την αποστολή Του.Ο Ryle στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στην έκκληση του Κυρίου μας στη διακονία του Ιωάννη του Βαπτιστή.
Ας προσέξουμε, δεύτερον, σε αυτό το απόσπασμα, τον τρόπο με τον οποίο ο Κύριός μας μιλά για τη διακονία του Ιωάννη του Βαπτιστή. Αναφέρει εκείνους που αμφισβήτησαν την εξουσία Του στη σταθερή και αμετάβλητη μαρτυρία του Ιωάννη για τον εαυτό Του. 'Δεν έπρεπε να θυμούνται πώς ο Ιωάννης είχε μιλήσει γι' Αυτόν ως τον Αμνό του Θεού, ως Εκείνον του οποίου τα λουριά των υποδημάτων δεν ήταν άξιος να βαστάξει, ως Εκείνον που είχε το λικνιστήρι στο χέρι Του και είχε το Πνεύμα χωρίς μέτρο; Δεν έπρεπε να θυμηθούν ότι αυτοί και όλη η Ιερουσαλήμ είχαν βγει στο βάπτισμα του Ιωάννη και είχαν ομολογήσει ότι ο Ιωάννης ήταν προφήτης; Κι όμως ο Ιωάννης τους είχε πάντα πει καθαρά ότι ο Χριστός ήταν ο Μεσσίας! Σίγουρα, αν ήταν ειλικρινείς, δεν θα έρχονταν τώρα να απαιτήσουν την εξουσία Του. Αν πραγματικά πίστευαν ότι ο Ιωάννης ήταν προφήτης σταλμένος από τον Θεό, ήταν υποχρεωμένοι να πιστέψουν ότι ο Ιησούς ήταν ο Χριστός.'Ο Ryle στη συνέχεια ξεδιπλώνει την απεικόνιση της παραβολής για την ανθρώπινη διαφθορά και την κακή χρήση των προνομίων.
Καταρχάς, η παραβολή μας δείχνει τη βαθιά διαφθορά της ανθρώπινης φύσης. Η συμπεριφορά των πονηρών 'γεωργών' είναι μια ζωντανή αναπαράσταση των σχέσεων του ανθρώπου με τον Θεό. Είναι μια πιστή εικόνα της ιστορίας της Ιουδαϊκής εκκλησίας. Παρά τα προνόμια, όπως κανένα έθνος δεν είχε ποτέ, μπροστά σε προειδοποιήσεις όπως κανένας λαός δεν έλαβε ποτέ, οι Ιουδαίοι επαναστάτησαν ενάντια στην έννομη εξουσία του Θεού, αρνήθηκαν να Του δώσουν τα νόμιμα δικαιώματά Του, απέρριψαν τη συμβουλή των προφητών Του και τελικά σταύρωσαν τον μονογενή Υιό Του. Είναι μια εξίσου πιστή εικόνα της ιστορίας όλων των εθνικών εκκλησιών. Καλούμενες όπως ήταν από το ειδωλολατρικό σκοτάδι με άπειρο έλεος, δεν έκαναν τίποτα άξιο της κλήσης με την οποία κλήθηκαν. Αντίθετα, επέτρεψαν ψευδείς διδασκαλίες και πονηρές πρακτικές να ξεφυτρώσουν άφθονα ανάμεσά τους και σταύρωσαν τον Χριστό εκ νέου. Είναι ένα θλιβερό γεγονός ότι σε σκληρότητα, απιστία, δεισιδαιμονία και αυτοδικαιοσύνη, οι χριστιανικές εκκλησίες, στο σύνολό τους, είναι ελάχιστα καλύτερες από την Ιουδαϊκή εκκλησία της εποχής του Κυρίου μας. Και οι δύο περιγράφονται με οδυνηρή ακρίβεια στην ιστορία των πονηρών γεωργών. Και στις δύο μπορούμε να δείξουμε αμέτρητα προνόμια που κακοχρησιμοποιήθηκαν και αμέτρητες προειδοποιήσεις που περιφρονήθηκαν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Ryle κλείνει το τμήμα παροτρύνοντας υπομονετική πιστότητα εν μέσω αντιπολίτευσης.
Ας παρηγορηθούν όλοι όσοι δέχονται επίθεση από τον κόσμο επειδή προσπαθούν να κάνουν το καλό, με τη σκέψη ότι πίνουν μόνο από το ποτήρι που ήπιε ο Χριστός. Ο Δάσκαλός τους στον ουρανό συμπάσχει μαζί τους. Ας συνεχίσουν υπομονετικά το έργο τους και ας πιστέψουν ότι, αν είναι πιστοί, το έργο τους θα μιλήσει από μόνο του. Η αντίθεση του κόσμου είναι βέβαιο ότι θα συνοδεύει κάθε πραγματικά καλό έργο. Αν οι υπηρέτες του Χριστού πρόκειται να παύσουν από κάθε κίνηση που ο κόσμος αμφισβητεί, σύντομα θα φτάσουν σε πλήρη ακινησία. Αν πρόκειται να περιμένουμε μέχρι ο κόσμος να εγκρίνει τα σχέδιά μας και να ικανοποιηθεί με την ορθότητα των προσπαθειών μας, δεν θα κάνουμε ποτέ τίποτα στη γη.Ο Ryle τελικά προειδοποιεί για τη φοβερή αυστηρότητα που περιμένει εκείνους που επιμένουν στην απιστία.
Δεν πρέπει ποτέ να κολακεύουμε τον εαυτό μας ότι ο Θεός δεν μπορεί να οργιστεί. Είναι πράγματι Θεός άπειρης χάριτος και ελέους. Αλλά είναι επίσης γραμμένο ότι είναι 'καταναλίσκον πυρ'. (Εβραίους 12:29.) Το πνεύμα Του δεν θα αγωνίζεται πάντα με τους ανθρώπους. (Γένεση 6:3.) Θα έρθει μια ημέρα που η υπομονή Του θα τελειώσει και θα σηκωθεί για να κρίνει τρομερά τη γη. Ευτυχείς θα είναι εκείνοι που θα βρεθούν κρυμμένοι στην κιβωτό την ημέρα της οργής του Κυρίου! Από κάθε οργή, καμία δεν μπορεί να συλληφθεί τόσο φοβερή όσο 'η οργή του Αρνίου'. Ο άνθρωπος στον οποίο πέφτει η 'πέτρα που κόπηκε χωρίς χέρια' κατά τη δεύτερη έλευσή Του, θα συνθλιβεί πράγματι σε σκόνη. (Δανιήλ 2:34-35.)
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας πειράζεστε να αμφισβητήσετε την εξουσία του Θεού αντί να υποταχθείτε σε αυτήν;
2. Πώς ενισχύει η ανάμνηση της πιστής μαρτυρίας του Ιωάννη τη δική σας μαρτυρία για τον Χριστό;
3. Με ποιους τρόπους μπορεί να κακοχρησιμοποιείτε τα προνόμια που σας εμπιστεύτηκε ο Θεός;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, ὁ πέμψας τὸν Υἱόν σου μετ’ ἐξουσίας ἐξ οὐρανοῦ ἵνα διακηρύξῃ τὸν λόγον σου καὶ ἀπαιτήσῃ τὰ σοὶ ὀφειλόμενα, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα δεχθῶμεν αὐτὸν ἀνενδοιάστως καὶ ἀποδώσωμεν σοὶ ἐν πᾶσι τὴν ὑπακοὴν καὶ τὴν ἀγάπην τὰς σοὶ μόνῳ ἀνηκούσας. Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς σκληρυνούσης τὴν καρδίαν κατὰ τῶν ἀγγελιαφόρων σου καὶ ἀπὸ τῆς ἀνοίας τῆς σπαταλώσης τὰς προσφερομένας σου χάριτας· ἐνίσχυσον τοὺς δούλους σου τοὺς ὑπομένοντας ὀνειδισμὸν ἕνεκεν σοῦ, καὶ ἕλκυσον τοὺς ἔτι ἀνθισταμένους τῇ κλήσει σου εἰς μετάνοιαν καὶ πίστιν· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →