Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιούδας
Αγωνίζεσθε Σθεναρά για την Πίστη: Η Επιστολή του Ιούδα
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η μικρή Επιστολή του Ιούδα ολοκληρώνει τη μαρτυρία της Καινής Διαθήκης με μια σάλπιγγα: «αγωνίζεσθε σθεναρά για την πίστη που παραδόθηκε άπαξ στους αγίους». Ο μακάριος Θεοφύλακτος, ο νηφάλιος και συνετός κληρονόμος των Ελλήνων Πατέρων, την ερμηνεύει ως επιστολή γραμμένη προς εκείνους που είχαν ήδη πιστέψει, κατά ορισμένων ανθρώπων που είχαν παρεισφρήσει διδάσκοντας ότι η αμαρτία είναι ζήτημα αδιαφορίας και αρνούμενοι τον Δεσπότη. Ο Ιούδας, ο οποίος ταπεινά ονομάζει τον εαυτό του «δούλος Ιησού Χριστού, αδελφός δε Ιακώβου», γράφει εκτενέστερα από ό,τι είχε γράψει προηγουμένως ο Πέτρος — αποκαλύπτοντας τους διεφθαρμένους βίους των απατεώνων, υπενθυμίζοντας πώς ο Θεός δεν εφείσθη ούτε του απίστου λαού που εξήχθη από την Αίγυπτο ούτε των αγγέλων που δεν εφύλαξαν την τάξη τους, και προειδοποιώντας ότι οι ψευδοδιδάσκαλοι θα απολεσθούν όπως οι Σοδομίτες. Ωστόσο, ακόμη και μέσα σε τέτοια αυστηρότητα δεν λησμονεί το έλεος: εκθέτει, στο τέλος, πώς οι πιστοί οφείλουν να οικοδομούν τους εαυτούς τους, να διατηρούν τους εαυτούς τους στην αγάπη του Θεού και να σώζουν μερικούς «εκ του πυρός».
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώσατε την Επιστολή του Ιούδα — του δούλου Ιησού Χριστού και αδελφού του Ιακώβου προς εκείνους «τους κλητούς, ηγιασμένους εν Θεώ Πατρί και τετηρημένους Ιησού Χριστώ»· την ευχή «έλεος υμίν και ειρήνη και αγάπη πληθυνθείη»· την επείγουσα ανάγκη να γράψει «παρακαλών υμάς επαγωνίζεσθαι τη άπαξ παραδοθείση τοις αγίοις πίστει»· τους ορισμένους άνδρες «προγεγραμμένους εις τούτο το κρίμα», μετατρέποντας την χάριν εις ασωτείαν και «αρνουμένους τον μόνον Δεσπότην»· τα παραδείγματα κρίσεως — τους απίστους εξαχθέντας εξ Αιγύπτου, τους αγγέλους «εις κρίσιν μεγάλης ημέρας δεσμοίς αϊδίοις υπό ζόφον τετηρημένους» και «Σόδομα και Γόμορρα… δίκην υπέχουσαι αιωνίου πυρός»· τον Μιχαήλ τον Αρχάγγελον, ο οποίος «ουκ ετόλμησε κρίσιν επενεγκείν βλασφημίας, αλλά είπεν· Επιτιμήσαι σοι Κύριος»· την ουαί επί εκείνων που πορεύθηκαν «τη οδώ του Κάϊν», την πλάνη του Βαλαάμ και «την αντιλογίαν του Κορέ»· την προφητεία του Ενώχ περί του Κυρίου ερχομένου «εν μυριάσιν αγίων αυτού»· και την τελική προτροπή να οικοδομείτε, να προσεύχεσθε εν Πνεύματι Αγίω, να διατηρείτε εν τη αγάπη του Θεού και να σώζετε άλλους· καταλήγοντας στην δοξολογία «τω μόνω σοφώ Θεώ σωτήρι ημών».
Μελετήστε
Μελέτη
Διατί γράφει καθόλου ο Ιούδας; Ο Θεοφύλακτος ευρίσκει τον λόγον εις την ποιμαντικήν μέριμναν διά τας απλάς ψυχάς:
γράφει την παρούσαν επιστολήν εκ μερίμνης υπέρ της σωτηρίας των πιστών, μήπως διά της απλότητος αυτών συναρπασθώσιν υπό των μιαρωτάτων αιρετικών.Και η μεγάλη απάτη εις την ρίζαν της ασωτείας αυτών είναι άρνησις η οποία αντλεί εκ της ιδίας ακαθαρσίας, διότι ο ασελγής άνθρωπος αποδιώκει αυτόν τον Διδάσκαλον της σωφροσύνης:
Πώς γαρ ουκ αρνήσονται αυτόν, οι διά της ακαθαρσίας του βίου αποδιώκοντες αφ' εαυτών τον διδάσκαλον πάσης σωφροσύνης;Όταν ο Ιούδας ενθυμείται τας κρίσεις του Θεού εκ παλαιάς — Αίγυπτον, αγγέλους, Σόδομα — ο Θεοφύλακτος ακούει μίαν ενοποιούσαν αλήθειαν κατά των αιρετικών οι οποίοι θα διέσχιζον τον Θεόν του Νόμου από τον Θεόν του Ευαγγελίου:
Διά τούτου δείκνυσιν ότι ο αυτός Θεός εστιν ο ποιητής της τε παλαιάς και της καινής διαθήκης, και ουχ, ως οι μιαροί εκείνοι φασίν, ότι εις Θεός οργίλος και σκληρός έδωκε την παλαιάν, και άλλος Θεός ήπιος και φιλάνθρωπος έδωκε την καινήν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Διατί ο Ιούδας εμμένει επί του Μιχαήλ του Αρχαγγέλου, ο οποίος ουδέ τον διάβολον θα υβρίζε; Ο Θεοφύλακτος εξάγει το μάθημα προς ημάς πάντας: εάν ο αρχηγός των αγγέλων ουκ εχρήσατο υβριστικώ λόγω κατά του αρχαίου εχθρού, πόσω μάλλον ημείς δεν οφείλομεν να το χρησιμοποιώμεν κατά αδελφού της ιδίας φύσεως.
ει ο αρχάγγελος ούτως εποίησεν, και ημείς, όταν μαχώμεθα ανθρώπω, αδελφώ και ομοφυεί ημίν, ουκ οφείλομεν υβρίζειν.Και ο τελικός λόγος του Αποστόλου δεν είναι καταδίκη αλλά διάσωσις, έλεος συνηνωμένον μετά ιεράς προφυλάξεως: οι πιστοί οφείλουν να δέχωνται και τους κλυδωνιζομένους, αλλά μετά φόβου, μήπως και αυτοί συναρπασθώσιν.
Δέχεσθε αυτούς ου μόνον μετά ελέους αλλά και μετά φόβου, προσέχοντες μήπως η υποδοχή αυτών, διά της αμελούς διαθέσεως υμών προς αυτούς, γένηται αιτία απωλείας εις εαυτούς· έλκουσι γαρ και τους εδραίους εις την πλημμύραν της ασεβείας αυτών, και το κακόν ευκόλως μεταδίδεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Ο λόγος του Ιούδα προς υμάς είναι ένα ρήμα: αγωνίζεσθε. Ουχί υπέρ καινοτομίας, ουχί υπέρ των ιδίων γνωμών, αλλά «υπέρ της πίστεως της άπαξ παραδοθείσης τοις αγίοις» — της αμεταβλήτου παρακαταθήκης την οποίαν οι απατεώνες θα διέλυον εις ασωτείαν. Ο Θεοφύλακτος δείκνυσιν υμίν ότι ο κίνδυνος δεν είναι πάντοτε η μεγαλόφωνος αίρεσις· συχνά είναι η σιωπηλή διδασκαλία ότι η αμαρτία δεν έχει σημασίαν, ενδεδυμένη προς εύρεσιν εισόδου εις οίκους και καρδίας. Φυλάξατε την πίστιν, λοιπόν — αλλά φυλάξατε και την γλώσσαν σας, διότι και κατά εκείνων οι οποίοι αξίζουν επίπληξιν ο Αρχάγγελος θα έλεγεν μόνον, «Επιτιμήσαι σοι Κύριος». Και φυλάξατε το έλεός σας: καλείσθε να σώζητε μερικούς εκ του πυρός, να δέχεσθε τους κλυδωνιζομένους μετά φόβου και ουχί μετά καταφρονήσεως, μισούντες και το χιτώνιον εσπιλωμένον υπό της σαρκός. Οικοδομείτε εαυτούς επί της αγιωτάτης πίστεως, προσεύχεσθε εν Πνεύματι Αγίω και διατηρείτε εαυτούς εν τη αγάπη του Θεού, προσδοκώντες το έλεος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εις ζωήν αιώνιον.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Τω δε δυναμένω φυλάξαι ημάς απταίστους και στήσαι ενώπιον της δόξης αυτού αμώμους εν αγαλλιάσει — σοι, ω μόνε σοφέ Θεέ σωτήρι ημών, διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, αναφέρομεν τας καρδίας ημών. Ω Κύριε, ποιητά ομοίως της παλαιάς και της καινής διαθήκης, ος εν τη αληθεί δικαιοσύνη σου ουκ εφείσω των απίστων, των πεσόντων αγγέλων ή των πόλεων της πεδιάδος, και όμως εν τη φιλανθρωπία σου εισάγεις πόρνας και τελώνας εις την βασιλείαν σου: πληθύνει ημίν έλεος και ειρήνην και αγάπην. Δός ημίν να αγωνιζώμεθα σθεναρώς υπέρ της πίστεως της άπαξ παραδοθείσης τοις αγίοις, και μηδεμία ομαλή διδασκαλία η οποία καθιστά την αμαρτίαν ζήτημα αδιαφορίας ευρήση είσοδον εις τους οίκους ή τας καρδίας ημών· αποδίωξον αφ' ημών πάσαν ακαθαρσίαν, ίνα μη, διά βίου ασελγούς, αποδιώξωμεν αφ' εαυτών τον διδάσκαλον πάσης σωφροσύνης. Θές φυλακήν επί των γλωσσών ημών, ω Δέσποτα, ίνα μαθόντες εκ του Μιχαήλ του Αρχαγγέλου μηδένα υβρίζωμεν, αλλά πάσαν αιτίαν ανατιθώμεν σοι, λέγοντες, «Επιτιμήσαι σοι Κύριος». Οικοδόμησον ημάς επί της αγιωτάτης πίστεως, δίδαξον ημάς να προσευχώμεθα εν Πνεύματι Αγίω και διατήρησον ημάς εν τη αγάπη σου, προσδοκώντας το έλεος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εις ζωήν αιώνιον· και καταστήσον ημάς ικανούς να αρπάζωμεν άλλους εκ του πυρός μετά ελέους και μετά φόβου, μισούντες και το χιτώνιον εσπιλωμένον υπό της σαρκός, απελπίζοντες όμως ουδεμίαν ψυχήν η οποία δύναται έτι να μετανοήση. Διότι συ εί ο Θεός ο σώζων, και σοι ανήκει δόξα και μεγαλωσύνη, εξουσία και δύναμις, προ πάντων των αιώνων, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →