Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς
Α' Θεσσαλονικείς 1 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή, για το πρώτο κεφάλαιο της Α' Θεσσαλονικείς. Η προσεκτική ερμηνεία του Γκιλ στίχο προς στίχο μας καθοδηγεί μέσα από τον χαιρετισμό του Παύλου, την πίστη των Θεσσαλονικέων και την απόδειξη της εκλογής τους. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς το ευαγγέλιο έφτασε πρώτα και ρίζωσε σε αυτή τη νέα εκκλησία. Καθώς ακούμε, προετοιμαζόμαστε να δεχθούμε τόσο το κείμενο όσο και τις παρατηρήσεις του Γκιλ με φρέσκια προσοχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της Α' Θεσσαλονικείς. Αφήστε τα λόγια του χαιρετισμού, της ευχαριστίας και της μαρτυρίας να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Γκιλ. Προσέξτε τη θέρμη της μνήμης του Παύλου και την απόδειξη του έργου του Θεού ανάμεσα σε αυτούς τους πιστούς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά προσδιορίζοντας τους αποστολείς της επιστολής.
Στίχος 1. Παῦλος, καὶ Σιλουανός, καὶ Τιμόθεος,.... Αυτοί είναι οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτή την επιστολή και στέλνουν τους χαιρετισμούς και τις ευχές τους σε αυτή την εκκλησία· ο Παῦλος ήταν ο εμπνευσμένος συγγραφέας της και ονομάζεται με το απλό όνομά του, χωρίς κανένα πρόσθετο επίθετο, όπως αλλού στις άλλες επιστολές του· όπου είτε ονομάζεται δούλος, είτε απόστολος, είτε φυλακισμένος του Χριστοῦ, αλλά εδώ μόνο Παῦλος· ο λόγος γι' αυτό εικάζεται ποικιλοτρόπως· είτε επειδή ήταν γνωστός σε αυτή την εκκλησία, έχοντας βρεθεί πρόσφατα μαζί τους· είτε μήπως αυτοί οι νέοι προσήλυτοι προσβληθούν και σκοντάψουν σε κάποιον πομπώδη τίτλο, που ίσως φαινόταν σαν ένδειξη αλαζονείας και υπερηφάνειας· είτε επειδή δεν υπήρχαν ακόμη ψευδοαπόστολοι ανάμεσά τους, που να είχαν υπαινιχθεί κάτι εις βάρος του Παύλου, όπως σε άλλα μέρη, που τον υποχρέωσε να διεκδικήσει τον χαρακτήρα του και να μεγαλύνει το αξίωμά του· ή μάλλον επειδή αυτή ήταν η πρώτη επιστολή που έγραψε, και έχοντας συνείδηση της δικής του ταπεινότητας, και ότι ήταν ο ελάχιστος των αποστόλων, και ανάξιος να ονομαστεί ένας, επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τον τίτλο.Ο Γκιλ περιγράφει στη συνέχεια τη θέση της εκκλησίας στον Θεό Πατέρα και στον Κύριο Ιησοῦ Χριστό.
Αυτή η εκκλησία λέγεται ότι είναι εν Θεῷ Πατρί· ήταν συμμέτοχοι στην αγάπη και την ελεύθερη εύνοιά του, όπως φαίνεται από την εκλογή του Θεοῦ, Α' Θεσσαλονικείς 1:4, και ήταν στην πίστη του Θεοῦ Πατρός, ως Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησοῦ Χριστοῦ, και στην ομολογία αυτής, και έτσι διακρίνονταν από μια συνάθροιση εθνικών που ήταν στην πίστη των ειδώλων, και όχι του ενός αληθινού και ζώντος Θεοῦ, και ιδιαίτερα ως Πατέρα του Χριστοῦ· ήταν σε κοινωνία με τον Θεό Πατέρα, και ελκύονταν από την αποτελεσματικότητα της χάριτός του προς αυτόν και προς τον Υιό του, και συγκεντρώνονταν και ενσωματώνονταν σε εκκλησιαστική κατάσταση υπό την καθοδήγηση και επιρροή του· αυτός ήταν ο δημιουργός τους ως εκκλησία, και ήταν φυτά της ουράνιας φύτευσης του Πατέρα του Χριστοῦ, που δεν μπορούσαν να ξεριζωθούν· και ήταν, όπως αποδίδει η αραβική μετάφραση, «αφοσιωμένοι» στον Θεό Πατέρα· ήταν αφιερωμένοι στην υπηρεσία του· είχαν τον λόγο του ανάμεσά τους, τον οποίο είχαν λάβει όχι ως λόγο ανθρώπων, αλλά ως λόγο Θεοῦ· και τα διατάγματά του τελούνταν δεόντως και πιστά ανάμεσά τους, και παρακολουθούνταν από αυτούς· και εν Κυρίῳ Ιησοῦ Χριστῷ· εκλέχθηκαν εν αυτῷ πριν από την καταβολή του κόσμου· εκλέχθηκαν εν αυτῷ ως κεφαλή και αντιπρόσωπό τους· ήταν εν αυτῷ ως μέλη του σώματός του, και ως κλάδοι στην άμπελο· ήταν φανερά εν αυτῷ με την αποτελεσματική κλήση και μεταστροφή, ήταν στην πίστη αυτού, και στην τήρηση των εντολών του, και σε κοινωνία με αυτόν· και έτσι διακρίνονταν από μια ιουδαϊκή συναγωγή ή συνάθροιση· όλα αυτά αληθεύουν, τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος τους, λέγονται για όλους, με κρίση αγάπης, καθώς βρίσκονταν υπό ομολογία της χριστιανικής θρησκείας· η χάρις υμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ιησοῦ Χριστοῦ.Ο Γκιλ στρέφεται έπειτα στην απόδειξη της εκλογής που φαίνεται στην ανταπόκριση των Θεσσαλονικέων.
Στίχος 4. Γνωρίζοντες, αδελφοί ηγαπημένοι, την εκλογήν σας υπό του Θεοῦ. Η οποία δεν εννοεί εκλογή σε αξίωμα, διότι αυτή η επιστολή γράφεται όχι μόνο προς τους αξιωματούχους της εκκλησίας, αλλά προς ολόκληρη την εκκλησία· ούτε προς το ευαγγέλιο, το εξωτερικό μέσο της χάριτος, αφού αυτό ήταν κοινό σε αυτούς με άλλους, και μπορούσε να γίνει γνωστό χωρίς την απόδειξη που δίνεται μετά· ούτε σχεδιάζει την αποτελεσματική κλήση, που μερικές φορές ονομάζεται έτσι, διότι αυτή εκφράζεται στον επόμενο στίχο ως καρπός, αποτέλεσμα και απόδειξη της εκλογής που μνημονεύεται εδώ, η οποία δεν είναι άλλη από την αιώνια επιλογή τους σε αιώνια ζωή και ευτυχία· αυτή είναι του Θεοῦ, πράξη του Θεοῦ Πατρός, που έγινε εν Χριστῷ Ιησοῦ πριν από την αρχή του κόσμου, και που πηγάζει από το κυρίαρχο θέλημά του, και είναι το αποτέλεσμα της καθαρής αγάπης και ελεύθερης εύνοιάς του· και γι' αυτό αυτοί οι άνθρωποι που είναι αντικείμενα αυτής λέγονται «ηγαπημένοι του Θεοῦ»· διότι έτσι διαβάζουν τα λόγια οι λατινικές, συριακές, αραβικές και αιθιοπικές μεταφράσεις, και που συμφωνούν με Β' Θεσσαλονικείς 2:13· διότι αυτή η επιλογή δεν προέρχεται από τα προσόντα των ανθρώπων, ή από οποιεσδήποτε συνθήκες σε αυτούς, ή από την πρόγνωση της πίστης, της αγιότητας και των καλών έργων τους, αλλά από την ελεύθερη χάρη και την καλή ευαρέσκεια του Θεοῦ· και είναι η πηγή και η αρχή όλης της χάριτος, και των ευλογιών της, και ακόμη και των καλών έργων· και είναι μια βέβαιη, αμετάβλητη και αμετάκλητη πράξη του Θεοῦ, θεμελιωμένη στο δικό του θέλημα, και όχι στα έργα των ανθρώπων· η γνώση που είχαν γι' αυτή δεν ήταν αυτή που είχαν οι ίδιοι οι Θεσσαλονικείς, αν και μπορούσαν να έχουν, και αναμφίβολα είχαν τη γνώση αυτής της χάριτος, και που μπορεί να συναχθεί με βεβαιότητα από την αποτελεσματική κλήση· και είναι ένα προνόμιο που πολλοί ιδιαίτεροι πιστοί μπορούν, και φθάνουν στη γνώση αυτού, χωρίς καμία έκτακτη αποκάλυψη που να γίνεται σε αυτούς· αλλά εδώ εννοεί τη γνώση που είχαν ο απόστολος και οι σύντροφοί του για την εκλογή των μελών αυτής της εκκλησίας· όχι με έμπνευση του Πνεύματος του Θεοῦ, αλλά με τον τρόπο που το ευαγγέλιο ήρθε σε αυτούς, και τα αποτελέσματα που είχε πάνω τους, όπως εκφράζεται στους επόμενους στίχους· και από την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη τους, που αναφέρονται στον προηγούμενο στίχο· και που ήταν το έδαφος και το θεμέλιο της ευχαριστίας τους για αυτούς· βλέπε στον Γκιλ «Β' Θεσ. 2:13».Ο Γκιλ συνεχίζει δείχνοντας πώς το ευαγγέλιο έφτασε με δύναμη και το Άγιο Πνεύμα.
Στίχος 5. Διότι το ευαγγέλιόν μας δεν ήλθεν εις εσάς,.... Ο απόστολος ονομάζει το ευαγγέλιο «το ευαγγέλιόν μας», όχι επειδή αυτός και οι συνυπουργοί του ήταν οι συγγραφείς του· διότι από αυτή την άποψη είναι αποκλειστικά του Θεοῦ, όντας το προϊόν της σοφίας και της χάριτός του, και με την αποκάλυψη του Ιησοῦ Χριστοῦ, γι' αυτό το ονομάζει ευαγγέλιο του Θεοῦ στην Α' Θεσσαλονικείς 2:2 ούτε επειδή ήταν το θέμα του, διότι δεν κήρυτταν τον εαυτό τους, αλλά έναν εσταυρωμένο Χριστό, και μόνο αυτόν, αν και ήταν σκάνδαλο σε μερικούς, και μωρία σε άλλους· αλλά επειδή του εμπιστεύθηκε, και ήταν οι κήρυκες αυτού, και συμφωνούσαν στη διακονία αυτού· και αντιτίθεται σε, και διακρίνεται από, αυτό που κήρυτταν οι ψευδοδιδάσκαλοι· και εδώ δεν εννοεί απλώς το ευαγγέλιο καθ' εαυτό, αλλά κυρίως το κήρυγμά τους· και αυτό ήλθε σε αυτούς αποσταλμένο από τον Θεό, διότι όπου έρχεται το ευαγγέλιο, έρχεται με αποστολή και εντολή από τον Θεό· και φερμένο σε αυτούς από τους αποστόλους, που ήταν οι φέροντες και οι εκδότες των καλών αγγελιών των καλών πραγμάτων, ήλθε απροσδόκητα, ανεπιδίωκτα και ανερώτητα από αυτούς· και αυτό όχι μόνο εξωτερικά, που να έχει είναι μεγάλη ευλογία, αλλά εσωτερικά, εἰς ὑμᾶς, «εις εσάς»· δεν ήλθε απλώς στα αυτιά τους φωνητικά, και στα κεφάλια τους νοητικά· αλλά στις καρδιές τους, και ενήργησε αποτελεσματικά εκεί· αναμίχθηκε με πίστη, και ήταν ωφέλιμο· έγινε ο εμφυτευμένος λόγος, και κατοίκησε πλουσίως σε αυτούς· διότι δεν ήλθε σε αυτούς μόνο με λόγια· ήλθε με λόγια, δεν μπορούσε να έλθει χωρίς λόγια, δεν υπάρχει ερμηνεία της Γραφής, ούτε κήρυγμα του ευαγγελίου, ούτε ακρόαση αυτού χωρίς λόγια, χωρίς αρθρωμένους ήχους· αλλά όχι μόνο με αυτά, ούτε με σοφία λόγων, με δελεαστικούς λόγους ανθρώπινης σοφίας, με λόγους που διδάσκει η σοφία του ανθρώπου· όπως επίσης όχι στην απλή έννοια και γράμμα του ευαγγελίου, που όταν έρχεται με αυτόν τον τρόπο είναι νεκρό γράμμα, και η οσμή θανάτου προς θάνατο· αλλά εν δυνάμει· όχι απλώς κηρυγμένο με ισχυρό τρόπο, ή συνοδευόμενο με θαυματουργικές ενέργειες, αν και αναμφίβολα και τα δύο ήταν αληθινά· διότι ο απόστολος ήταν ισχυρός κήρυκας, και η διακονία του επιβεβαιώθηκε με σημεία και τέρατα και ισχυρά έργα· αλλά από κανένα από αυτά δεν μπορούσε να συμπεράνει την εκλογή αυτών των ανθρώπων· αλλά το κήρυγμα του ευαγγελίου συνοδευόταν με την ισχυρή αποτελεσματικότητα της χάριτος του Θεοῦ, που ενεργούσε με αυτό πάνω τους· έτσι ώστε έγινε δύναμη Θεοῦ προς σωτηρία σε αυτούς· ήλθε σε αυτούς με την απόδειξη του Πνεύματος του Θεοῦ, και δύναμης, ζωοποιώντας αυτούς που ήταν νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις, φωτίζοντας τις σκοτεινές αντιλήψεις τους, ανοίγοντας τα κωφά αυτιά τους, μαλακώνοντας τις σκληρές καρδιές τους, και ελευθερώνοντάς τους από τη δουλεία της αμαρτίας και του Σατανά· από όπου φαινόταν καθαρά ότι ήταν οι εκλεκτοί του Θεοῦ, και πολύτιμοι· και εν Πνεύματι Αγίῳ· το ευαγγέλιο δεν κηρύχθηκε μόνο υπό την επιρροή, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, και συνοδευόταν με τα έκτακτα χαρίσματά του για την επιβεβαίωσή του, που μπορούσε να είναι, και να μην είναι απόδειξη της εκλογής αυτών των προσώπων σε αιώνια ζωή· αλλά ήλθε με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος στις ψυχές τους, ενεργώντας και εμφυτεύοντας τις χάριτές του σε αυτούς, όπως πίστη, ελπίδα και αγάπη, και κάθε άλλη· και αυτός ο ίδιος ελήφθη μαζί με αυτό, ως πνεύμα φωτισμού και πεποίθησης, αναγέννησης, μεταστροφής και αγιασμού, και πίστης και υιοθεσίας· όλα αυτά έδωσαν πλήρη απόδειξη της εκλογής τους· και εν πολλή πληροφορία· όχι από την πλευρά του κήρυκα, σαν να κηρύχθηκε το ευαγγέλιο από αυτόν με μεγάλη πληροφορία, τόλμη και εμπιστοσύνη· ή με μεγάλη δύναμη απόδειξης, δίνοντας σαφή και πλήρη απόδειξη αυτού που παραδόθηκε αρκετή για να το βεβαιώσει, και να πείσει οποιονδήποτε στην πίστη αυτού· ή με «πολύ πλήρωμα», όπως μερικοί αποδίδουν τα λόγια, δηλαδή του ευαγγελίου του Χριστοῦ, και των χαρισμάτων του Πνεύματος, και σε πλήθος προσώπων· όλα αυτά μπορούσαν να είναι, και όμως να μην είναι απόδειξη της εκλογής αυτών των προσώπων εν Χριστῷ σε αιώνια σωτηρία· αλλά το ευαγγέλιο που κηρύχθηκε σε αυτούς ευλογήθηκε για να παράγει σε αυτούς πολλή πληροφορία, ή μεγάλη πληροφορία, αν όχι πλήρη, της χάριτος της πίστης εν Χριστῷ, και ελπίδας αιώνιας ζωής δι' αυτού, και κατανόησης των δογμάτων του ευαγγελίου, και ενδιαφέροντος στις ευλογίες της χάριτος που προβάλλονται σε αυτά· και αυτό όντας καρπός, ήταν απόδειξη της εκλεκτικής χάριτος· καθώς γνωρίζετε τι είδους άνθρωποι ήμασταν μεταξύ σας για χάρη σας.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Γκιλ καταλήγει σημειώνοντας την ευρεία διάδοση της πίστης τους.
Αυτό λέγεται ότι «αντήχησε», υπαινισσόμενος το φύσημα μιας σάλπιγγας, στην οποία το ευαγγέλιο μερικές φορές συγκρίνεται, όπως με την αργυρή σάλπιγγα υπό τον νόμο, για τη συγκέντρωση του λαού του Ισραήλ· ή με τη σάλπιγγα που φυσούσε στα χρόνια της ιωβηλαίας, που διακήρυττε ελευθερία, απαλλαγή χρεών, και αποκατάσταση κληρονομιών, όπως το ευαγγέλιο με πνευματική έννοια κάνει· ή με τη σάλπιγγα που χρησιμοποιείται στον πόλεμο για προετοιμασία για τη μάχη, και γι' αυτό δεν πρέπει να δίνει αβέβαιο ήχο· ή όπως χρησιμοποιείται μουσικά, το ευαγγέλιο όντας χαρούμενος ήχος· και αυτό το αντήχημά του μπορεί να δηλώνει τη σαφή δημοσίευση και ανοιχτή διακήρυξη, και την ευρεία διάδοσή του μακριά και πλατιά· αν και, όταν λέγεται ότι αντηχεί από τους Θεσσαλονικείς, δεν πρέπει να εννοείται σαν το ευαγγέλιο να άρχισε πρώτα να κηρύττεται ανάμεσά τους, και από εκεί να πήγε σε άλλα μέρη· κηρύχθηκε στη Φιλίππους πριν έλθει σε αυτούς, και σε πολλά άλλα μέρη πριν από εκεί· ο λόγος του Κυρίου, σύμφωνα με την προφητεία του Ησαΐα 2:2 ήλθε από την Ιερουσαλήμ· ο Χριστός και οι απόστολοί του κήρυξαν πρώτα εκεί, και από εκεί τα λόγια και ο ήχος τους πήγαν στα πέρατα της γης· αλλά όχι τόσο το κήρυγμα του ευαγγελίου, όσο η φήμη και η αναφορά ότι κηρύχθηκε σε αυτό το μέρος, εννοείται εδώ· και έτσι η λατινική μετάφραση της συριακής εκδοχής το αποδίδει, «διότι από εσάς πήγε η αναφορά του λόγου του Κυρίου ημών»· η φήμη ότι κηρύχθηκε και ελήφθη στη Θεσσαλονίκη, με τον τρόπο που έγινε, εξαπλώθηκε όχι μόνο στη Μακεδονία και την Αχαΐα, αλλά και σε κάθε τόπο· όχι μόνο στη Φιλίππους, τη Βέροια, την Αθήνα και την Κόρινθο, και άλλες πόλεις και κωμοπόλεις σε αυτές τις χώρες, αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου· και αυτό που συνέβαλε πολύ σε αυτό ήταν η αναταραχή που έγινε στη Θεσσαλονίκη, και συνεχίστηκε στη Βέροια κατά το πρώτο κήρυγμα του ευαγγελίου σε αυτά τα μέρη από τους απίστους Ιουδαίους· όπως επίσης ο μεγάλος αριθμός τόσο Ελλήνων όσο και Ιουδαίων, και ευσεβών γυναικών από σημαντικές οικογένειες, που μεταστράφηκαν· σε αυτό μπορεί να προστεθεί, ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η μητρόπολη της Μακεδονίας, και πόλη μεγάλου εμπορίου, και πολύ συχνή από όλα τα μέρη τόσο από θάλασσα όσο και από ξηρά· και με αυτόν τον τρόπο συνέβη, ότι όχι μόνο η φήμη του κηρύγματος του λόγου ανάμεσά τους διαδόθηκε παντού· αλλά, όπως προσθέτει ο απόστολος, η πίστις σας προς τον Θεόν εξαπλώθηκε· εννοώντας τη χάρη της πίστης που δόθηκε σε αυτούς, με την οποία έλαβαν το ευαγγέλιο με αγάπη, συναίνεσαν σε αυτό, και ομολόγησαν αυτό, και που έχει τον Θεό ως αντικείμενό της, και είναι πολύτιμη, αφού λαμβάνεται τέτοια δημόσια προσοχή· και που δείχνει ότι δεν κρατήθηκε για τον εαυτό τους, και δεν έμεινε κρυμμένη στα δικά τους στήθη· αλλά τη δήλωσαν τόσο με λόγια όσο και με έργα, κάνοντας ομολογία αυτής, και περπατώντας σύμφωνα με αυτή· έτσι ώστε δεν είχαμε ανάγκη να πούμε τίποτα· η συριακή μετάφραση προσθέτει, «για εσάς»· σχετικά με το κήρυγμα του ευαγγελίου ανάμεσά τους, την πίστη τους σε αυτό και την ομολογία αυτού, όλα όντας τόσο γνωστά στους διάφορους τόπους όπου ήρθαν· διότι φαίνεται ότι ήταν συνήθεια των αποστόλων, όταν έρχονταν σε οποιονδήποτε τόπο, να μιλούν για την επιτυχία τους σε άλλους, και για την πίστη, και την ελπίδα, και τη χαρά άλλων χριστιανών, για την ενθάρρυνση, και ως παραδείγματα σε αυτούς στους οποίους διακονούσαν· αλλά σε σχέση με τους Θεσσαλονικείς αυτό ήταν περιττό.Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα με την αποφασιστική στροφή τους από τα είδωλα στον ζώντα Θεό.
Στίχος 9. Διότι αυτοί οι ίδιοι δείχνουν για εμάς,.... Είτε οι παραπάνω αναφορές για το κήρυγμα του ευαγγελίου στους Θεσσαλονικείς, και της πίστης τους στον Θεό· ή μάλλον τα πρόσωπα στα οποία αυτές οι αναφορές έφτασαν, ανοιχτά και δημόσια, και δήλωσαν ευρέως σχετικά με τους αποστόλους, τι είδους είσοδο είχαμε σε εσάς· υπό ποιες δυσκολίες μόχθησαν, τι διαμάχη είχαν με τους απίστους Ιουδαίους, τι ονείδη ρίχθηκαν πάνω τους, και τι διωγμούς υπέμειναν όταν πρώτα μπήκαν στην πόλη και τη συναγωγή τους, και κήρυξαν το ευαγγέλιο σε αυτούς· και με τι τρόπο το κήρυξαν, με τι τόλμη, ειλικρίνεια, ευθύτητα και στοργή, και χωρίς κολακεία, φιλαργυρία και ματαιοδοξία· και με τι δύναμη ήλθε σε αυτούς, και τι επιτυχία το συνόδευσε, και πόσο πρόθυμα, χαρούμενα και ευλαβικά τόσο αυτοί όσο και αυτό ελήφθησαν από αυτούς· και πώς εστράφητε προς τον Θεόν από τα είδωλα· αμέσως και μονομιάς, με το κήρυγμα του ευαγγελίου σε αυτούς, όντας πρώτα στραμμένοι από την ισχυρή και αποτελεσματική χάρη του Θεοῦ· διότι το πρώτο έργο της μεταστροφής είναι έργο του Θεοῦ· τότε αυτοί οι ίδιοι, υπό την επιρροή της ίδιας χάριτος, στράφηκαν προς τον ένα Θεό, από τα εσωτερικά είδωλά τους, τις αμαρτίες και τις επιθυμίες τους, και από τα εξωτερικά είδωλά τους, τις πολλές ψεύτικες και πλασματικές θεότητές τους· διότι οι Θεσσαλονικείς πριν έλθει το ευαγγέλιο ανάμεσά τους ήταν ειδωλολάτρες· εδώ οι «Διί Καβίροι», οι μεγάλοι και κύριοι θεοί των εθνικών, λατρεύονταν· όπως ο Δίας και ο Βάκχος, η Δήμητρα και η Περσεφόνη, ο Πλούτων και ο Ερμής, ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης, και ο Ασκληπιός· αυτοί οι Μακεδόνες, και ιδιαίτερα οι Θεσσαλονικείς, λάτρευαν με μεγάλη ευλάβεια και σεβασμό· αλλά τώρα στράφηκαν από αυτούς και τους εγκατέλειψαν, για να υπηρετήσουν τον ζώντα και αληθινό Θεό· ο οποίος ονομάζεται ζων Θεός, επειδή έχει ζωή εν εαυτῷ και από εαυτόν, και είναι η πηγή ζωής για άλλους· από τον οποίο όλα τα ζωντανά πλάσματα έχουν τη ζωή τους, και υποστηρίζονται σε αυτή από αυτόν· και σε αντίθεση με τα παραπάνω είδωλα, που ήταν άψυχα πράγματα φτιαγμένα από ξύλο ή μέταλλο, και ήταν εικόνες ανθρώπων που είχαν πεθάνει πριν από πολύ καιρό· και ο «αληθινός» Θεός, επειδή είναι η ίδια η αλήθεια, και δεν μπορεί να ψεύδεται, ο οποίος εκπληρώνει πιστά όλες τις υποσχέσεις του, και πρέπει να λατρεύεται εν πνεύματι και αληθεία· και σε αντίθεση με τις ονομαστικές και πλασματικές θεότητες των εθνικών, που ήταν μόνο κατ' όνομα, όχι εν αληθεία και πραγματικότητα, ή κατά φύση θεοί· τώρα αν και αυτοί οι Θεσσαλονικείς είχαν προηγουμένως υπηρετήσει αυτά τα είδωλα, τώρα στράφηκαν από αυτά για να υπηρετήσουν τον ένα ζωντανό και αληθινό Θεό· όχι μόνο εξωτερικά, αγκαλιάζοντας και ομολογώντας το ευαγγέλιό του, υποτασσόμενοι στα διατάγματά του, και περπατώντας σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζει από αυτόν· αλλά και εσωτερικά, στην άσκηση πίστης, ελπίδας, αγάπης, και κάθε άλλης χάριτος.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς εμφανίζεται το πρότυπο πίστης, αγάπης και ελπίδας που τονίζει ο Γκιλ στη δική σας ζωή; Με ποιους τρόπους ήλθε το ευαγγέλιο σε εσάς όχι μόνο με λόγια αλλά και με δύναμη; Ποια είδωλα σας κάλεσε ο ζων Θεός να αφήσετε πίσω;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τὸ ὁποῖον ἀκόμη ἀντηχεῖ μετὰ δυνάμεως μεταξὺ τοῦ λαοῦ σου. Χάρισον εἰς ἡμᾶς τὴν πίστιν τὴν ἐνεργοῦσαν, τὴν ἀγάπην τὴν κοπιῶσαν, καὶ τὴν ἐλπίδα τὴν ὑπομένουσαν, πᾶσαι πηγάζουσαι ἐκ τῆς ἐκλογῆς καὶ τῆς ἀγαπητότητός μας ἐν Χριστῷ μόνῳ. Ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ζῶμεν ὡς σαφὴς ἀπόδειξις τῆς χάριτός σου, ἵνα ἄλλοι στραφῶσιν πρὸς τὸν ζῶντα Θεόν, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →