← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο 13-14 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Δευτερονόμιο 13-14Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο Δευτερονόμιο 13-14 προσφέρει σταθερή καθοδήγηση για την προστασία της καρδιάς από την απάτη. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Μωυσής προειδοποιεί τον Ισραήλ για ψευδοπροφήτες που αναδύονται ακόμη και μέσα στην κοινότητα της διαθήκης. Ο Καλβίνος παρακολουθεί προσεκτικά πώς ο Θεός δοκιμάζει την αγάπη του λαού Του και τον καλεί να παραμείνει αγκυρωμένος στην αλήθεια που ήδη αποκάλυψε. Η ερμηνεία του τονίζει τόσο τον κίνδυνο των νέων ισχυρισμών όσο και την ασφάλεια που βρίσκεται στην προσκόλληση στον Κύριο που λύτρωσε τον λαό Του. Καθώς ακούμε σήμερα τα λόγια του Καλβίνου, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας ετοιμότητα να κρατηθούμε σταθερά όταν φωνές γύρω μας έρχονται σε αντίθεση με τη σαφή διδασκαλία της Γραφής.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 13 και 14 του Δευτερονόμιου. Προσέξτε τις επανειλημμένες προτροπές να ακούτε μόνο τον Κύριο και να απορρίπτετε κάθε φωνή που θα απομάκρυνε την καρδιά από Αυτόν. Αφήστε τις προειδοποιήσεις για ψευδοπροφήτες και ονειροπόλους να εγκατασταθούν στο νου σας. Παρατηρήστε επίσης τις πρακτικές οδηγίες που ακολουθούν στο κεφάλαιο 14 σχετικά με την αγιότητα στην καθημερινή ζωή. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχθείτε τις γνώσεις του Καλβίνου για τα ίδια αυτά χωρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει την πραγματεία του στο Δευτερονόμιο 13 αντιμετωπίζοντας την απειλή των ψευδοδιδασκάλων που προκύπτουν από μέσα από το ίδιο το Ισραήλ. Αφού συγκράτησε τους Ισραηλίτες από τις ξένες πλάνες των εθνών ο Μωυσής τώρα τους απαγορεύει να είναι υπερβολικά ευκολόπιστοι αν ψευδοδιδάσκαλοι αναφύονταν μεταξύ τους και τους προειδοποιεί να προσέχουν επιμελώς όλες τις καινοφανείς εφευρέσεις και να μην αποκλίνουν ούτε στο ελάχιστο από τον Νόμο με την παρότρυνση οποιουδήποτε. Διότι υπάρχει κίνδυνος που πρέπει να αποφευχθεί όχι μόνο από ομολογημένους και φανερούς εχθρούς ή από ξένες δεισιδαιμονίες αλλά ο Σατανάς μηχανεύεται επίσης με εσωτερικές απάτες και καταχράται το άγιο όνομα του Θεού για να μας προδώσει. Επομένως πρέπει η πίστη των ευσεβών όχι μόνο να οχυρώνεται εξωτερικά και να προστατεύεται από τα προτειχίσματα του λόγου μήπως η διαφθορά εισχωρήσει απέξω αλλά επίσης να φρουρείται εσωτερικά από τον ίδιο λόγο μήπως νέες φαντασιώσεις εισχωρήσουν κρυφά και καταστρέψουν την καθαρότητα της διδασκαλίας. Επιπλέον συμπεραίνουμε από αυτή την απαγόρευση ότι υπάρχει τέτοια βεβαιότητα στις θείες διδασκαλίες ώστε να εμποδίζεται η πίστη μας να υπονομευθεί ή να κλονισθεί εφόσον έχει ριζώσει ζωντανά σε αυτές και είναι σταθερά θεμελιωμένη επάνω τους. Διότι θα ήταν μάταιο ο Θεός να μας προειδοποιεί να μην δίνουμε είσοδο σε ψευδοδιδασκάλους εκτός αν συγχρόνως έδειχνε τα μέσα με τα οποία πρέπει να φυλαγόμαστε. Και ασφαλώς τίποτε δεν μπορεί να είναι πιο απίθανο από το ότι η θρησκεία θα ήταν αμφίσημη και αφού ο κανόνας και ο ορισμός της είναι πιστά οριζόμενος και εκτιθέμενος στον Νόμο δικαίως απαιτεί ο Θεός από τον λαό Του να μην διστάζουν αλλά να επιμένουν σταθερά στην αλήθεια που τους παραδόθηκε. Διότι αληθινά ο Ησαΐας διακηρύττει σχετικά με τον Νόμο ότι σε αυτόν δεν ειπώθηκε μάταια προς το σπέρμα του Ιακώβ να ζητούν το πρόσωπο του Θεού. [297] (Ησαΐας 45:19.) Αλλά στο να ζητούμε τον Θεό δεν θα αρκούσε να διδάσκουμε τι είναι ορθό εκτός αν οι νόες των ανθρώπων εδραιώνονταν σε αυτό είναι απαραίτητο επομένως η θρησκεία να είναι βέβαιη και σταθερή αλλιώς δεν θα είναι δεόντως τακτοποιημένη. Ούτε υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό που ο Παύλος μαρτυρεί για το Ευαγγέλιο ήταν αληθές και για τον Νόμο δηλαδή ότι όπλιζε τους μαθητές του ενάντια σε όλες τις θύελλες του πειρασμού ώστε να μην είναι πλέον νήπιοι ταλαντευόμενοι και παρασυρόμενοι από κάθε άνεμο διδασκαλίας με την πανουργία των ανθρώπων κ.λπ. (Εφεσίους 4:14.) Αλλά τα λόγια ενώπιόν μας όταν εξεταστούν πιο προσεκτικά και συστηματικά θα δείξουν με μεγαλύτερη σαφήνεια τον σκοπό του θέματος. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τον ιδιαίτερο κίνδυνο που προκύπτει όταν ένας προφήτης ή ονειροκρίτης εμφανίζεται μεταξύ του λαού. 1. Εάν αναφανεί μεταξύ σας. Αντιλαμβανόμαστε ήδη ότι το ζήτημα δεν αφορά τις ψευτιές και τα σφάλματα που ο Σατανάς είχε διασπείρει σε όλο τον κόσμο αλλά αυτά που επρόκειτο να εμφανιστούν στον ίδιο τον κόλπο της Εκκλησίας σαν να είχε ειπωθεί ότι ο Νόμος δεν δόθηκε μόνο για να χωρίσει τους Ισραηλίτες από τα εθνικά έθνη αλλά για να διατηρήσουν οι ίδιοι την καθαρότητα και την ακεραιότητα της πίστης διότι όπως σήμερα ο Χριστός αρραβωνιάζει την Εκκλησία με τον εαυτό Του μέσω των κηρύκων του Ευαγγελίου (Β΄ Κορινθίους 11:2) ώστε να αφιερωθεί ως αγνή παρθένος στην υπακοή Του και να μην επιτρέψει στον εαυτό της να αποσυρθεί από την απλότητα της πίστης από οποιεσδήποτε αποπλανήσεις έτσι παλαιότερα ο Θεός αρραβώνιασε τον αρχαίο λαό Του με τον εαυτό Του και πρόσταξε να κλείσουν τα αυτιά τους ενάντια σε απατεώνες οι οποίοι είναι σαν να λέμε οι αποπλανητές του Σατανά που τους πειράζουν να παραβιάσουν αυτόν τον ιερό και ιδιαίτερο δεσμό γάμου με τον οποίο ο Θεός θα ενώνονταν με τον λαό Του. Θα δούμε σύντομα γιατί ο Θεός θα ήθελε η Εκκλησία Του να εκτεθεί σε αυτό το κακό. Εν τω μεταξύ είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε στους πιστούς τον κίνδυνο τους ώστε να είναι συνεχώς σε επαγρύπνηση ενάντια στις παγίδες του Σατανά διότι αυτό το ανοσιούργημα δεν επικρατούσε μόνο σε εκείνη την ιδιαίτερη εποχή αλλά θα έχει την κακή επιρροή του ακόμη και μέχρι το τέλος του κόσμου. Πρέπει να θυμόμαστε τι λέει ο Πέτρος ότι όπως υπήρχαν ψευδοπροφήτες μεταξύ των Ιουδαίων παλαιότερα έτσι και στη βασιλεία του Χριστού Στο θέμα των σημείων και τεράτων ο Καλβίνος συνεχίζει δείχνοντας πώς ο Θεός μπορεί να επιτρέψει έκτακτα γεγονότα ακόμη και μέσω απατεώνων. Εξ αυτού διδασκόμαστε ότι όχι μόνο χαλαρώνονται τα ηνία του Σατανά ώστε να μπορεί να βλάψει αλλά ότι είναι οπλισμένος με δύναμη για να σύρει αποτελεσματικά τους αποδοκιμασμένους στην τελική καταστροφή. Ο Μωυσής εδώ διδάσκει το ίδιο πράγμα διότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι για τις διαφορές μεταξύ των Εβραίων σχολιαστών σχετικά με τη λέξη σημείο. [299] Είναι αναμφισβήτητο ότι τα σημεία χρησιμοποιούνταν μερικές φορές για να αποκτηθεί πίστωση για προφητείες όπως όταν ο Ησαΐας περπατούσε γυμνός (Ησαΐας 20:2) και ο Ιερεμίας φορούσε ζυγό στον λαιμό του (Ιερεμίας 18:10) είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι ο Σατανάς συχνά εξαπατά με μαγικές επικλήσεις αλλά δεν αμφιβάλλω ότι με τις λέξεις που σημαίνουν το σημείο και το θαύμα ο Μωυσής εδώ εννοεί οτιδήποτε απίστευτο και απροσδόκητο για τον σκοπό της προφητείας. Οι Εβραίοι χρησιμοποιούν τη λέξη μοφεθίμ για να εκφράσουν θαύματα με τα οποία ο Θεός προμηνύει κάτι μελλοντικό σαν να μιλούσε από τον ουρανό. Η λέξη οθ είναι πιο γενική και χρησιμοποιείται μερικές φορές για λάβαρο ή σύνθημα ή σήμα (σύμβολον). Και οι δύο χρησιμοποιούνται εδώ για έκτακτα σημεία που μαρτυρούν τη δύναμη του Θεού σαν να ήταν παρούσα με αυτή την έννοια ο Χριστός προειδοποιεί τους μαθητές Του να προσέχουν από σημεία και ψευδή τέρατα. (Ματθαίος 24:11.) Αλλά παρόλο που ο Σατανάς θαμπώνει τα μάτια με τις ψευδαισθήσεις του ώστε με την ψευδή αντιζηλία του να κερδίσει για τον εαυτό του τη δόξα του Θεού εντούτοις έχουμε δείξει από τον Απόστολο Παύλο και ο Μωυσής έχει δηλώσει προηγουμένως ότι οι απατεώνες στις θαυματουργίες τους είναι υπηρέτες της εκδίκησης του Θεού ώστε οι αποδοκιμασμένοι να παγιδευτούν στις παγίδες τους. Αν κάποιος αντιτείνει ότι τα σημεία θα ήταν άχρηστα τα οποία μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνες απάτες όσο και επιβεβαιώσεις της αλήθειας απαντώ ότι τέτοια άδεια δεν έχει ποτέ παραχωρηθεί στον διάβολο ώστε το φως του Θεού να μην λάμψει τελικά μέσα από το σκοτάδι. Θα συμβεί επομένως η αληθινή δύναμη του Θεού να επισκιαστεί για ένα διάστημα (όπως έχουμε δει προηγουμένως στην ιστορία των μάγων) αλλά ότι ποτέ δεν θα καταβληθεί. Έτσι στα θαύματα με τα οποία επικυρώθηκε ο Νόμος η δόξα του Θεού έλαμψε τόσο πολύ ώστε να αποκτήσουν πίστωση χωρίς κανένα δισταγμό από τους ευσεβείς. Τέτοια χωρίς αμφιβολία είναι τα θαύματα που αυθεντικοποιούν το Ευαγγέλιο διότι παρουσιάζουν αποδείξεις εγγεγραμμένες επάνω τους από τον Θεό με τις οποίες κάθε υποψία απάτης αφαιρείται πλήρως. Και πράγματι αφού οι νόες των ανθρώπων είναι βυθισμένοι σε βαρεία νωθρότητα και είναι τυφλοί ακόμη και στην καθημερινή πορεία των ενεργειών του Θεού έτσι επίσης σχεδόν πάντα πλανώνται σχετικά με τα θαύματα εκτός αν ο λόγος Του τους φωτίσει για να διαλύσει το σκοτάδι. Προκειμένου επομένως να ωφεληθούμε δεόντως από τα σημεία πρέπει να εδραιωθεί μια αδιαχώριστη σύνδεση μεταξύ αυτών και της διδασκαλίας και ο Μωυσής ορθώς διδάσκει ότι πρέπει να απορριφθούν εκείνοι που θα προσπαθήσουν να διαστρέψουν την ευσέβεια υπό το πρόσχημα των σημείων διότι ασεβώς και πονηρά χωρίζουν πράγματα που ο Θεός έχει ενώσει και ακατάλληλα εκτρέπουν σε αντίθετη χρήση τα σημεία που μόνο χρησιμεύουν ως βοηθήματα για την ορθή διδασκαλία. Αλλά αφού η θρησκεία των Ιουδαίων είχε σφραγιστεί από βέβαια και εμφανή σημεία ήταν λάθος γι' αυτούς να προσέχουν τυχαία σημεία και όχι εντελώς χωρίς βάναυση αχαριστία. Φθάνουμε τώρα στο σύνολο αυτού του χωρίου δηλαδή ότι πρέπει να επιμένουν στη λατρεία του ενός Θεού ώστε ούτε τα τέρατα να έχουν καμία δύναμη να κλονίσουν τους νόες του λαού. Η φράση επομένως «που δεν έχεις γνωρίσει» πρέπει να παρατηρηθεί με την οποία ο Μωυσής σημαίνει ότι η δόξα του Θεού τον οποίο υπηρετούν ήταν τόσο βέβαια μαρτυρημένη ώστε η ελαφρότητά τους στο να στρέφονται εδώ ή εκεί θα ήταν ασυγχώρητη και έτσι η γνώση που πρέπει να είναι σταθερά ριζωμένη στις καρδιές τους και να παραμένει σε αυτές αντιτίθεται σε όλες τις τεχνικές του διαβόλου οι οποίες επηρεάζουν μόνο ασταθείς νόες.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος τότε στρέφεται προς τον σκοπό της θείας δοκιμασίας και την προστασία που υποσχέθηκε σε εκείνους που αληθινά αγαπούν τον Κύριο. 3. Διότι ο Κύριος ο Θεός σας δοκιμάζει εσάς. (Λατινικά, tentat vos.) Οσάκις η λέξη αυτή, η οποία σημαίνει να πειράζει, εφαρμόζεται στον Θεό, δεν χρησιμοποιείται με κακή έννοια, για «να συλλάβει με δόλο», ή, «να στήσει παγίδες απάτης για να παγιδεύσει τους απρόσεκτους», αλλά μόνο για «να αποδείξει ή να εξετάσει». Τώρα, ο Θεός δοκιμάζει τις καρδιές των ανθρώπων, όχι για να μάθει ό,τι ήταν προηγουμένως άγνωστο, αλλά για να φανερώσει ό,τι ήταν προηγουμένως κρυμμένο. Η έκφραση, «να γνωρίζει», επομένως, αναφέρεται μόνο στην πειραματική γνώση. Η εξήγηση του Αυγουστίνου είναι ανέμπνευστη και περίπλοκη, [300] «Ότι μπορεί να γνωρίζει, δηλαδή ότι μπορεί να σας κάνει να γνωρίσετε». Αλλά, αφού είναι τόσο συνηθισμένο να αποδίδονται ανθρώπινα συναισθήματα στον Θεό, ποια είναι η χρήση του να στρεβλώνουμε λέξεις, οι οποίες δεν σημαίνουν τίποτε περισσότερο από το ότι ο Θεός κάνει δοκιμή, ώστε ό,τι θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αμφίβολο, να εμφανίζεται πραγματικά; Έτσι ο Θεός πείρασε τον Αβραάμ, όταν σε σημαντικό ζήτημα δοκίμασε την πίστη ή την υπακοή του. (Γένεσις 22:1.) Ούτε ό,τι άγγιξα πρόσφατα, και το οποίο διαβάζουμε συχνά, έρχεται καθόλου σε αντίφαση με αυτό, δηλαδή ότι ο Θεός χρησιμοποιεί την υπηρεσία του Σατανά και των πονηρών ανθρώπων, για να πειράζει τους ανθρώπους· επειδή πρέπει να λάβουμε υπόψη τον σκοπό προς τον οποίο κατευθύνει αυτές τις δοκιμασίες, με τον οποίο θα γίνει φανερό ότι ο σχεδιασμός Του είναι πολύ διαφορετικός από την κακία και τις πανουργίες του Σατανά. Ο λόγος που δίνεται εδώ είναι άξιος παρατηρήσεως, επειδή αφαιρεί τη δυσκολία με την οποία οι αδύναμοι νόες θα μπορούσαν εύκολα να ταραχθούν. Διότι τίποτε δεν είναι λιγότερο πιθανό από το ότι ο Σατανάς θα έπρεπε να προσβάλει τον Θεό και να εμπλέξει τον ουρανό και την κόλαση σε πόλεμο, ή ότι θα έπρεπε να αναλάβει με ατιμωρησία ένα γνώρισμα του Θεού. Μήπως, λοιπόν, μια τέτοια συζήτηση θα έπρεπε να ενοχλήσει και να κουράσει τους αγαθούς, ή να τους κρατήσει σε αμηχανία, ο Μωυσής έτσι την προλαμβάνει, υπενθυμίζοντάς τους, ότι ο Θεός δεν παραμένει εν τω μεταξύ αδρανής ή κοιμισμένος, έχοντας εγκαταλείψει τη φροντίδα της Εκκλησίας Του· [301] αλλά ότι σκοπίμως φέρνει τους αληθινά ευσεβείς στην απόδειξη, για να τους διακρίνει από τους υποκριτές· και αυτό συμβαίνει, όταν επιμένουν σταθερά στην αληθινή πίστη ενάντια στις επιθέσεις των πειρασμών τους, και δεν πέφτουν από τη θέση τους. Ο Απόστολος δηλώνει το ίδιο πράγμα επίσης σχετικά με τις αιρέσεις, ότι πρέπει αναγκαστικά να προκύψουν στην Εκκλησία, «ώστε να γίνουν φανεροί εκείνοι που είναι εγκεκριμένοι». (Α΄ Κορινθίους 11:19.) Γι’ αυτό δεν πρέπει να είμαστε ανυπόμονοι, ούτε να γογγύζουμε εναντίον του Θεού, αν Εκείνος επιλέγει ότι η σταθερότητα της πίστης μας, η οποία είναι πολυτιμότερη από το ασήμι ή τον χρυσό, θα πρέπει να δοκιμαστεί στον πύρινο κλίβανο· αλλά μας αρμόζει να συγκατατεθούμε ταπεινά στη δικαιοσύνη και τη σοφία Του. Αν κάποιος εξακολουθεί να αντιλέγει, ότι, αφού η αδυναμία της ανθρωπότητας είναι μόνο πολύ γνωστή, ο Θεός τους μεταχειρίζεται κάπως άσχημα, όταν τους υποβάλλει σε αυτούς τους επικίνδυνους πειρασμούς, μια απάντηση μπορεί να δοθεί εύκολα. Αναγνωρίζω πράγματι ότι, αφού η σαρκική μας αίσθηση είναι τρυφερή, αυτό μπορεί να φαίνεται σκληρό, και ασυμβίβαστο με την πατρική καλοσύνη του Θεού· διότι, σίγουρα, όταν ένα θαύμα παρουσιάζεται μπροστά στα μάτια μας, είναι δύσκολο να μην υποταχθούμε σε αυτό. Αλλά, αφού ο πειρασμός βλάπτει μόνο εκείνους των οποίων η ασέβεια, την οποία φανερώνει, ήταν ήδη καταδικασμένη και καταδικασμένη, ενώ οι ειλικρινείς προσκυνητές του Θεού διατηρούνται αβλαβείς, πόσο άδικο θα ήταν να αφαιρέσουμε από τον Θεό αυτή την ελευθερία να αφαιρεί τη μάσκα από την προδοσία και την απάτη; Όποιος αγαπά τον Θεό με καθαρή καρδιά είναι οπλισμένος με την ακατανίκητη δύναμη του Θείου Πνεύματος, ώστε να μην παγιδευτεί από ψεύδη· ο Θεός έτσι ανταμείβει την αληθινή και όχι πλασματική ευσέβεια, ώστε όποιοι είναι αληθινής καρδιάς, να προστατεύονται από την πιστή φύλαξή Του, και να μην αισθάνονται ποτέ το θανατηφόρο τραύμα. Εν τω μεταξύ, γιατί να μην αφιερώσει σε δίκαιη καταστροφή εκείνους που εκούσια επιθυμούν να χαθούν; Ούτε χρειάζεται να εκπλαγούμε με ό,τι δηλώνει αλλού, ότι είναι Εκείνος που εξαπατά τους ψευδοπροφήτες, [302] ώστε με αυτούς να επιφέρει δίκαιη εκδίκηση στους αποδοκιμασμένους, οι οποίοι πρόθυμα αναζητούν τις καταστροφικές απάτες τους. Αφού, λοιπόν, όλοι οι αγαθοί είναι βέβαιο ότι θα νικήσουν, ώστε οι πανουργίες του Σατανά να είναι γι’ αυτούς τίποτε άλλο παρά οι ασκήσεις της αρετής τους· γιατί να κατηγορείται ο Θεός, επειδή η κακία του Σατανά και των πονηρών προετοιμάζει γι’ αυτούς τους λόγους της νίκης και του θριάμβου τους; Μόνο ας προσκολληθούμε σε αυτό το αξίωμα, ότι όλοι, όσοι αγαπούν και σέβονται τον Θεό από καρδιάς, θα είναι πάντα βέβαιοι και ασφαλείς υπό την προστασία του Θεού. Είναι αληθές, ομολογώ, ότι η ακεραιότητα της καρδιάς είναι ιδιαίτερο δώρο του Θεού και καρπός της μυστικής εκλογής Του· αλλά, αφού οι ίδιες οι συνειδήσεις τους κατηγορούν τους αποδοκιμασμένους για την περιφρόνησή τους προς τον Θεό, την υποκρισία, την υπερηφάνεια, ή τη διαφθορά τους, η ευθύνη της αδικίας που κατοικεί σε αυτούς αποδίδεται άδικα στον Θεό. Αυτό, λοιπόν, είναι αρκετό για να αντικρούσει όλους τους σαρκικούς και διεστραμμένους συλλογισμούς και βλασφημίες, δηλαδή ότι όποιοι είναι ορθοί στην καρδιά φυλάσσονται από τη βοήθεια του Πνεύματος από την δηλητηριώδη επιρροή του Σατανά, και ότι κανείς δεν χάνεται ενάντια στη θέλησή του. Και έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι όλοι όσοι, αφού φάνηκε κάποτε ότι αγκάλιασαν τα δόγματα της σωτηρίας, αργότερα τα απορρίπτουν και τα αρνούνται, δεν είχαν ποτέ κατέχει τίποτε περισσότερο από τη μεταμφίεση μιας ψευδούς ομολογίας, επειδή, αν αγαπούσαν ειλικρινά τον Θεό, θα παρέμεναν σταθεροί στην καρδιά εν μέσω όλων των πραγμάτων που τείνουν να τους ταράξουν. Θα συμβεί πράγματι μερικές φορές ότι οι ευσεβείς επίσης θα πέσουν σε σφάλματα, και θα παρασυρθούν από τους πονηρούς· αλλά αυτό θα είναι μόνο σε μερικές απόψεις και για ένα διάστημα· ώστε να μην πέσουν ποτέ από το θεμέλιο, και να συνέλθουν αμέσως, (resipiscant.) Και τότε, πρέπει επίσης να παρατηρηθεί, ότι πληρώνουν την ποινή της αμέλειάς τους, ή της αστάθειάς τους, επειδή δεν ήταν αρκετά προσεκτικοί στον Λόγο του Θεού, ή δεν αφιερώθηκαν αρκετά σε θρησκευτικές ασχολίες. Εξ αυτού συλλέγουμε περαιτέρω, ότι ενώ πολλοί αποστρέφονται ομολογουμένως από τα δόγματα της θρησκείας, με το πρόσχημα ότι βλέπουν τόσες πολλές διαμάχες και έριδες που τους διασπούν, είναι μια απλή μάταιη δικαιολογία για να καλύψουν την βέβηλη αμέλεια ή το μίσος τους προς τον Θεό. Είναι αληθές ότι υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις γνώμης, και πολύ θερμές διαμάχες· αλλά όποιος με διδακτικό και πράο πνεύμα θα αναζητήσει την αλήθεια, και θα παραδοθεί και θα υποταχθεί ως μαθητής του Θεού, δεν θα στερηθεί ποτέ του πνεύματος της κρίσεως και της διακρίσεως. Αλλά, αφού μερικοί ακούν με περιφρόνηση, μερικοί υπεροπτικά την περιφρονούν, μερικοί επιθυμούν ο Λόγος του Θεού να καταστραφεί εντελώς, άλλοι τον θεωρούν ελαφρά, η ρήση του Προφήτη ισχύει, «ότι ό,τι πεθαίνει, ας πεθάνει»· (Ζαχαρίας 11:9·) και ό,τι ο Παύλος μετά από αυτόν δηλώνει, «Αλλά αν κάποιος είναι αδαής, ας είναι αδαής». (Α΄ Κορινθίους 14:38.) Αφού ήταν πάντα η περίπτωση ότι η αλήθεια του Θεού δεν ήταν ποτέ κρυμμένη από κανέναν, εκτός από εκείνον του οποίου τον νου ο Θεός αυτού του κόσμου έχει τυφλώσει. (Β΄ Κορινθίους 4:4.) Και αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα [303] όταν φως έχει λάμψει από τον ουρανό, το οποίο δεν επιτρέπει σε κανέναν να πλανηθεί παρά μόνο σε εκείνους που κλείνουν τα μάτια τους. Το φάρμακο, επομένως, υποτίθεται αμέσως, «Θα περπατήσετε πίσω από τον Κύριο τον Θεό σας»· σαν ο Μωυσής να είχε πει, ήταν αρκετό για τη διατήρησή τους, ότι είχαν τον Θεό να τους οδηγεί στον ορθό δρόμο, ο οποίος τους είχε ήδη προλάβει με την δωρεάν καλοσύνη Του. Αλλά, αφού πολλοί δεν ανταποκρίνονται στην κλήση του Θεού, και δεν τον προσέχουν όταν τους δείχνει τον δρόμο, προστίθενται οι λέξεις «και να τον φοβάστε»· επειδή «ο φόβος του Θεού είναι η αρχή της σοφίας». (Ψαλμός 111:10.) Τελικά, ο Μωυσής πάλι επαναλαμβάνει ότι, αν οι άνθρωποι είναι μόνο αποφασισμένοι να υπακούσουν στον Θεό, θα διδαχθούν επαρκώς από τη φωνή Του τι οφείλουν να κάνουν. Με τη λέξη «προσκολληθείτε», δηλώνεται η επιμονή, και έτσι ελέγχει έμμεσα την αστάθεια εκείνων που εγκαταλείπουν και ξεχνούν τον Θεό, και πλανώνται μετά από κενές φαντασίες.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας πειράζεστε περισσότερο να δώσετε προσοχή σε νέους πνευματικούς ισχυρισμούς παρά στον σαφή λόγο που ήδη δόθηκε; 2. Πώς επηρεάζει τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στη σύγχυση ή τη διαμάχη στην εκκλησία η γνώση ότι ο ίδιος ο Θεός δοκιμάζει τον λαό Του; 3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να περπατάτε πίσω από τον Κύριο, να τον φοβάστε και να τηρείτε τις εντολές Του πιο σταθερά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐν κυρίαρχῳ χάριτι ἐξαγαγών ἡμᾶς ἐκ δουλείας καὶ καταστήσας ἡμᾶς ἐν διαθήκῃ μετὰ Σαυτοῦ, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς ψευδοπροφήτου καὶ δελεασμοῦ τοῦ ἀποστρέφοντος ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ λόγου Σου. Διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος, βάθυνον τὴν ἀγάπην ἡμῶν πρὸς Σέ, ἵνα προσκολλώμεθα μόνῳ τῷ Χριστῷ καὶ ἑστῶμεν βεβαίως ἐν τῇ ἀληθείᾳ ἣν ἀπεκάλυψεν. Διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς τὴν ἐκλεκτικήν Σου ἀγάπην, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῇ ὑπακοῇ τῇ τιμώσῃ τὸ ὄνομά Σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →