Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ζαχαρίας
Ζαχαρίας 1-2 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Αιωνόσπορου που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στα κεφάλαια 1 και 2 του Ζαχαρία ο προφήτης αντιμετωπίζει ένα αποθαρρυμένο υπόλοιπο με τον ζωντανό Λόγο που υπερβαίνει κάθε γενιά. Ο Μακλάρεν ιχνηλατεί πώς οι παροδικές φωνές και ακροατές παραχωρούν τη θέση τους στον αμετάβλητο Χριστό που εξακολουθεί να ομιλεί. Η έκθεσή του μεταβαίνει από το ιστορικό πλαίσιο στην αιώνια υπόσχεση της θείας παρουσίας και προστασίας. Σε έξι σύντομους παλμούς ακούμε, μελετούμε, εξετάζουμε, απαντούμε και προσευχόμαστε, αφήνοντας το αρχαίο μήνυμα να ανανεώσει την ελπίδα μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε πλήρως τα κεφάλαια 1 και 2 του Ζαχαρία. Προσέξτε την αρχική πρόσκληση επιστροφής στον Κύριο, τη σειρά των νυχτερινών οραμάτων και την υπόσχεση μιας πόλης που προστατεύεται από πυρ και έχει δόξα στην καρδιά της. Αφήστε τις λέξεις να καθιζάνουν χωρίς βιασύνη. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σας στο ίδιο ζωντανό μήνυμα που κάποτε ταρακούνησε τους επιστρεφόμενους εξόριστους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά τοποθετώντας τον Ζαχαρία μέσα στην ιστορία των επιστρεφόμενων εξορίστων.
Ο Ζαχαρίας ήταν ο Προφήτης της Αποκατάστασης. Περίπου δεκαέξι χρόνια πριν από αυτή την ημερομηνία μια αδύναμη ομάδα εξορίστων είχε επιστρέψει από τη Βαβυλώνα με υψηλές ελπίδες να ανοικοδομήσει τον κατεστραμμένο Ναό. Αλλά τα σχέδιά τους είχαν ματαιωθεί και για πολλά χρόνια τα θεμέλια έμειναν ανοικοδόμητα. Η καθυστέρηση είχε συντρίψει τις ελπίδες τους και είχε ισοπεδώσει τον ενθουσιασμό τους· και όταν, με την έλευση ενός νέου Πέρση βασιλιά, ξημέρωσε μια λαμπρότερη ημέρα, η μικρή ομάδα ήταν σχεδόν υπερβολικά αποθαρρυμένη για να την αξιοποιήσει. Σε εκείνη την κρίση δύο προφήτες «φύσηξαν ψυχοζωογόνες μελωδίες» και όπως λέει αλλού η αφήγηση «το έργο προόδευσε μέσω της προφητείας του Αγγαίου και του Ζαχαρία».Ο Μακλάρεν στη συνέχεια συγκεντρώνει τις φευγαλέες γενιές γύρω από τον αιώνιο προφητικό λόγο.
Καμιά φορά έχει υποτεθεί ότι από τις δύο ερωτήσεις στο κείμενό μου η πρώτη είναι του Προφήτη — «Οι πατέρες σας, πού είναι;» — και η δεύτερη η απάντηση του λαού — «Οι προφήτες, ζουν για πάντα;» «Είναι αλήθεια ότι οι πατέρες μας έφυγαν, αλλά τι γίνεται με τους προφήτες για τους οποίους μιλάτε; Είναι σε καλύτερη μοίρα; Δεν είναι κι αυτοί νεκροί;» Αλλά μολονότι ο χωρισμός των λέξεων σε διάλογο δίνει ζωντάνια, είναι εντελώς περιττός. Και μου φαίνεται ότι η έκκληση του Ζαχαρία είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή αν υποθέσουμε ότι εδώ συγκεντρώνει τους θνητούς ακροατές και ομιλητές του αθάνατου λόγου σε μία τάξη και τους αντιπαραθέτει με τον Αιώνιο Λόγο, ο οποίος ζει σήμερα όπως ζούσε τότε και έχει νέα διδάγματα για μια νέα γενιά. Από αυτή λοιπόν την οπτική γωνία επιθυμώ να δω τώρα αυτές τις λέξεις και να προσπαθήσω να αντλήσω από αυτές μερικά από τα σοβαρά και, όπως μου φαίνεται, εντυπωσιακά διδάγματα που εμπεριέχουν. Ακολουθώ με απόλυτη απλότητα τις σκέψεις του Προφήτη.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα από τους παροδικούς ομιλητές και ακροατές στον αιώνιο Λόγο καθαυτόν.
ΙΙ. Ας σημειώσουμε τον αιώνιο Λόγο, με τον οποίο αυτές οι παροδικές γενιές ακροατών και ομιλητών είχαν να κάνουν.
Σκεφτείτε
Εξέταση
Ο Μακλάρεν αντλεί το πρακτικό συμπέρασμα ότι ο Χριστός παραμένει ο ίδιος για κάθε νέα γενιά.
Ο Χριστός ζει. Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα της αρχαίας ρήσης «Πάσα σάρξ είναι χόρτος… Ο Λόγος του Κυρίου μένει εις τον αιώνα». Ζει· επομένως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την αλλαγή και τη φθορά γύρω μας με ηρεμία και θρίαμβο. Δεν έχει σημασία αν οι προφήτες και οι ακροατές τους περνούν. Οι άνθρωποι φεύγουν· ο Χριστός μένει. Ο Λούθηρος αιφνιδιάστηκε κάποτε από φίλους καθισμένους σε τραπέζι από το οποίο είχε αφαιρεθεί το γεύμα και σχεδίαζε με το δάχτυλό του πάνω στην επιφάνειά του με μια σταγόνα νερού ή κρασιού τη μία λέξη «Vivit»· Ζει. Επέστρεψε σε αυτό όταν όλα γύρω ήταν σκοτεινά. Ναι, οι άνθρωποι μπορεί να φύγουν· τι πειράζει; Ο Ααρών μπορεί να πρέπει να ανέβει στην κορυφή του Ωρ και να βγάλει τα ιερατικά του ενδύματα και να πεθάνει εκεί. Ο Μωυσής μπορεί να πρέπει να ανέβει στο Φασγά και με μία ματιά στη γη που δεν θα πατήσει ποτέ να πεθάνει εκεί μόνος με το φιλί του Θεού, όπως λένε οι Ραββίνοι. Είναι ο στρατός κάτω άρχηγος; Ο Στύλος της Νεφέλης παραμένει ακόμη πάνω από τη Σκηνή και καίει σταθερός και καθοδηγητικός μπροστά από τις τάξεις του Ισραήλ. «Οι πατέρες σας, πού είναι; Οι προφήτες, ζουν για πάντα;» «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα και εις τον αιώνα».Ο Μακλάρεν κλείνει εφαρμόζοντας την υπόσχεση του τείχους από πυρ τόσο στην εκκλησία όσο και στον ατομικό πιστό.
Δεν χρειάζεται να επεκταθώ στη ζωντάνια και την ομορφιά αυτής της μεταφοράς. Αυτές οι περικυκλωτικές φλόγες θα καταναλώσουν κάθε αντίσταση και θα αποκρούσουν κάθε προσέγγιση. Αλλά ας σας υπενθυμίσω ότι η υπό όρους υπόσχεση προοριζόταν για την Ιουδαία και την Ιερουσαλήμ και εκπληρώθηκε κατά γράμμα. Όσο η πόλη υπάκουε και εμπιστευόταν τον Θεό ήταν απόρθητη, μολονότι όλα τα έθνη στέκονταν γύρω της σαν σκύλοι γύρω από πρόβατο. Η εκπλήρωση της υπόσχεσης έχει περάσει, μαζί με όλα τα υπόλοιπα που χαρακτήριζαν τη θέση του Ισραήλ, στην Χριστιανική Εκκλησία, και σήμερα, εν μέσω όλων των ταραχών της γνώμης και όλων των καυχημάτων των ανθρώπων για έναν παρωχημένο Χριστιανισμό και νεκρές εκκλησίες, είναι τόσο αληθινό όσο ποτέ ότι η ζωντανή Εκκλησία του Θεού είναι αιώνια. Αν δεν υπήρχε Θεός ως τείχος πυρός γύρω από την Εκκλησία, θα είχε σβηστεί από το πρόσωπο της γης προ πολλού.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού στην προσωπική σας ιστορία έχετε αντιμετωπίσει τον λόγο του Θεού ως αρχαίο αντί για ζωντανό; Πώς μπορεί η διάκριση μεταξύ μόνιμου θησαυρού και μεταβαλλόμενων μορφών να μεταμορφώσει την άποψή σας για την εκκλησία σήμερα; Ποιο μοναδικό βήμα θα κάνετε αυτή την εβδομάδα για να παραμείνετε μέσα στο τείχος του πυρός εμπιστευόμενοι τον Χριστό πιο απλά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ζωντανέ Λόγε, σε ευχαριστούμε που κάθε γενιά περνά όμως εσύ παραμένεις. Φύλαξέ μας από το να προσκολλώμαστε σε ό,τι πρέπει να αλλάξει και από το να φοβόμαστε ό,τι δεν μπορεί να διαρκέσει. Φύτεψε την αμετάβλητη υπόσχεσή σου βαθιά μέσα μας ώστε ούτε να παρασυρόμαστε ούτε να απελπιζόμαστε. Περίβαλε την εκκλησία σου με το πυρ της παρουσίας σου και γέμισέ την με τη δόξα που είναι ο Χριστός μόνος. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε, να κρατούμε σφιχτά και να εμπιστευόμαστε την καθοδήγησή σου σε κάθε νέο ερώτημα. Ας αντηχήσουν οι σύντομες ζωές μας την πιστότητα εκείνων που προηγήθηκαν μέχρι να δούμε την πόλη της οποίας οικοδόμος και δημιουργός είναι ο Θεός. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →