Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι
Θρήνοι 5 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην ανάλυσή του για το πέμπτο κεφάλαιο των Θρήνων, ο Clarke καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από μια επίσημη καταληκτική προσευχή που συγκεντρώνει τη θλίψη του λαού και την στρέφει προς το έλεος του Θεού. Οι σημειώσεις του διατηρούν την απλή έννοια της Γραφής μπροστά μας, ενώ παράλληλα υποδεικνύουν την πρακτική οδό της μετάνοιας και της ανανεωμένης εμπιστοσύνης. Ακούμε με καρδιές Ουεσλεϋανές, έτοιμοι να δεχτούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και τη χάρη που προσφέρει η Γραφή σε κάθε πιστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψτε τώρα στο πέμπτο κεφάλαιο των Θρήνων και διαβάστε τους είκοσι δύο στίχους αργά και με προσευχή. Αφήστε τα λόγια αυτού του τελευταίου θρήνου να εγκατασταθούν στην καρδιά. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο κινείται από την ειλικρινή διαμαρτυρία στην ταπεινή παράκληση. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει το κείμενο, ώστε η ίδια κραυγή για ανανέωση να αναδυθεί στη δική σας ζωή σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά περιγράφοντας τον χαρακτήρα και τον σκοπό αυτού του καταληκτικού κεφαλαίου.
Verse 1. CHAPTER V Αυτό το κεφάλαιο είναι, σαν να λέγαμε, ένα επιφώνημα, ή συμπέρασμα των τεσσάρων προηγούμενων, που αναπαριστά το έθνος να στενάζει κάτω από τις συμφορές του, και να ικετεύει ταπεινά τη Θεία εύνοια, 1-22. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. V Στίχος Θρήνοι 5:1. Μνήσθητι, Κύριε — Στη Βουλγάτα, τη Συριακή και την Αραβική, αυτό έχει επικεφαλίδα, 'Η προσευχή του Ιερεμία'. Στην παλιά μου χειρόγραφη Βίβλο: Εδώ αρχίζει η προσευχή του Ιερεμία του προφήτη. Αν και αυτό το κεφάλαιο αποτελείται από ακριβώς είκοσι δύο στίχους, τον αριθμό των γραμμάτων του εβραϊκού αλφαβήτου, εντούτοις η ακροστιχίδα δεν τηρείται πλέον. Ίσως κάτι τόσο τεχνικό δεν θεωρήθηκε κατάλληλο όταν σε αγωνία και στενοχώρια (υπό την αίσθηση της δυσαρέσκειας του Θεού λόγω της αμαρτίας) προσκυνούσαν ενώπιόν Του για να ζητήσουν έλεος. Όπως και να 'χει, δεν φαίνεται να έγινε καμία προσπάθεια να δοθούν αυτοί οι στίχοι στη μορφή των προηγούμενων κεφαλαίων. Είναι ουσιαστικά μια επίσημη προσευχή όλου του λαού, που δηλώνει τα παρελθόντα και παρόντα βάσανά τους, και προσεύχεται για το έλεος του Θεού. Ίδε τον ονειδισμόν ημών. — הביט hebita. Αλλά πολλά χειρόγραφα του Kennicott, και το παλαιότερο δικό μου, προσθέτουν το ה he paragogic, הביטה hebitah, 'Κοίταξε κάτω με ευσπλαχνία', γιατί τα παραγωγικά γράμματα πάντα αυξάνουν την έννοια.Ο Clarke στη συνέχεια εξηγεί πώς η εθνική κρίση πέφτει στα παιδιά που επαναλαμβάνουν τις αμαρτίες των πατέρων τους.
Verse 7. Στίχος 7. Οι πατέρες ημών ήμαρτον, και ουκ εισίν — Τα έθνη, ως τέτοια, δεν μπορούν να τιμωρηθούν στον άλλο κόσμο· επομένως, οι εθνικές κρίσεις πρέπει να αναμένονται μόνο σε αυτή τη ζωή. Η τιμωρία που το εβραϊκό έθνος άξιζε για μια σειρά ετών έπεσε τώρα πάνω τους, επειδή αντέγραψαν και αύξησαν τις αμαρτίες των πατέρων τους, και το ποτήρι της ανομίας τους ήταν γεμάτο. Έτσι, τα παιδιά θα μπορούσαν να λεχθούν ότι φέρουν τις αμαρτίες των πατέρων, δηλαδή, σε προσωρινή τιμωρία, γιατί με κανέναν άλλο τρόπο ο Θεός δεν τις επισκέπτεται στα παιδιά. Βλέπε Ιεζεκιήλ 18:1, κ.λπ.Ο Clarke στη συνέχεια στρέφεται στον αμετάβλητο χαρακτήρα του Κυρίου ως το θεμέλιο κάθε ελπίδας.
Verse 19. Στίχος 19. Συ, Κύριε, μένεις εις τον αιώνα — ΣΥ δεν υφίστασαι καμία αλλαγή. Κάποτε μας αγάπησες, ω, ας ανανεωθεί αυτή η αγάπη προς εμάς!
Σκεφτείτε
Ο Clarke πιέζει την τελική παράκληση για αποκατάσταση και τη βέβαιη απάντησή της μετά από εβδομήντα χρόνια.
Verse 22. Στίχος Θρήνοι 5:22. Αλλά συ μας απέρριψες εντελώς — Φαίνεται σαν να σφράγισες την τελική μας καταδίκη, επειδή δείχνεις εναντίον μας υπερβολικά μεγάλη οργή. Αλλά επίστρεψον ημάς, Κύριε, προς σε, και θα επιστρέψουμε. Είμαστε τώρα πολύ ταπεινωμένοι, αισθανόμαστε την αμαρτία μας, και βλέπουμε την ανοησία μας: για άλλη μια φορά αποκατάστησέ μας, και δεν θα σε εγκαταλείψουμε ποτέ ξανά! Άκουσε την προσευχή· και στο τέλος των εβδομήντα ετών αποκαταστάθηκαν στη γη τους. Αυτός ο τελευταίος στίχος αποδίδεται καλά στην πρώτη έντυπη έκδοση της Βίβλου μας, 1535: - Ανανέωσε τις ημέρες μας όπως στον παλιό καιρό, γιατί μας έχεις εξορίσει αρκετά καιρό, και μας έχεις δυσαρεστήσει πολύ. Η παλιά μου χειρόγραφη Βίβλος δεν είναι λιγότερο δυναμική: Ανανέωσε τις ημέρες μας όπως από την αρχή: αλλά απορρίπτοντας μας έβγαλες έξω: οργίστηκες εναντίον μας τρομερά. Δρ.Ο Clarke κλείνει συνοψίζοντας ολόκληρο το ποίημα ως μνημείο τόσο της κρίσης όσο και της ευσέβειας του ποιητή.
Στο συμπέρασμά του, μιλάει για την πεσμένη βασιλεία τους· αποδίδει όλες τις συμφορές τους στην εξέγερση και την κακία τους· και αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει τέλος στη δυστυχία τους, παρά μόνο στην αποκατάστασή τους στη Θεία εύνοια. Αυτό το τελευταίο κεφάλαιο γράφτηκε πιθανώς αρκετό καιρό μετά τα υπόλοιπα: γιατί υποθέτει ότι ο ναός ήταν τόσο εγκαταλελειμμένος, ώστε οι αλεπούδες περπατούσαν ανενόχλητες ανάμεσα στα ερείπιά του, και ότι ο λαός ήταν ήδη σε αιχμαλωσία. Το ποίημα είναι ένα μνημείο της ανομίας και της εξέγερσης του λαού· της δυσαρέσκειας και της κρίσης του ΘΕΟΥ εναντίον τους· και της ευσέβειας, της ευγλωττίας και της ασύγκριτης ικανότητας του ποιητή.
Απαντήστε
Πού στη ζωή μου αντιστέκομαι ακόμα στην απλή κλήση σε μετάνοια που αυτό το κεφάλαιο θέτει μπροστά σε κάθε αναγνώστη; Πώς η αμετάβλητη αγάπη του Θεού με καλεί να φέρω τα παρόντα μου βάρη σε ειλικρινή προσευχή; Ποιο πρακτικό βήμα ανανεωμένης υπακοής θα κάνω σήμερα, ώστε η κραυγή 'Ανανέωσε τις ημέρες μας' να γίνει δική μου;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Adam Clarke που ανοίγουν τις Γραφές για τους απλούς πιστούς. Καθώς ακούσαμε τον θρήνο του αρχαίου λαού σου, χάρισέ μας την ίδια ειλικρίνεια για τις αμαρτίες μας και την ίδια εμπιστοσύνη στο αμετάβλητο έλεός σου. Ανανέωσε τις ημέρες μας όπως παλιά· αποκατάστησε τη χαρά της σωτηρίας σου και την απλότητα του να περπατάμε μαζί σου σε πρακτική αγιότητα. Είθε το Πνεύμα να μας φυλάει από κάθε εξέγερση και να μας οδηγεί καθημερινά σε βαθύτερη ένωση με τον Χριστό, μέχρι να δούμε το πρόσωπό σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →