Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Η Αληθινή Άμπελος και η Ένωσή μας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Υπόμνημά του στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας οδηγεί την Εκκλησία στο μυστήριο του Λόγου που έγινε σάρκα ως πηγή όλης της πνευματικής ζωής. Στρέφοντας στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο, θεωρεί την αυτοαποκάλυψη του Κυρίου ως της αληθινής αμπέλου και του Πατέρα ως γεωργού, δείχνοντας πώς οι πιστοί ενώνονται με τον Μονογενή τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Η έκθεση του Κυρίλλου υπερασπίζεται την ομοουσιότητα του Υιού με τον Πατέρα ενώ αποκαλύπτει τη χάρη που ρέει μέσω του Πνεύματος σε όσους μένουν εν Χριστώ. Τα λόγια του προσκαλούν τους πιστούς σε βαθύτερη ένωση και καρποφορία στον Ενσαρκωμένο Λόγο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, όπου ο Κύριος δηλώνει τον Εαυτό Του ως την αληθινή άμπελο και καλεί τους μαθητές Του να μείνουν εν Αυτώ. Καθώς διαβάζουμε, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχτούν τη διδασκαλία που ο Άγιος Κύριλλος ξεδιπλώνει για την Εκκλησία, ζητώντας από το Πνεύμα να μας καταστήσει καρποφόρους κλάδους της ζώσας Αμπέλου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος ανοίγει την έκθεση της αμπέλου αντιμετωπίζοντας την ερμηνεία των αντιπάλων για τον γεωργό.
Αλλά όπως έχει, θέτοντας πρώτα τον Εαυτό Του ως την άμπελο και καλώντας εμάς ενωμένους με Αυτόν σαν κλάδους, και έπειτα αποδίδοντας στον Πατέρα το έργο της γεωργίας, καθιστά σαφές και εμφανές σε όλους, νομίζω, ότι δεν δείχνει καθόλου κάτι σαν αυτό που υποθέτετε, αλλά μέσω παραδειγμάτων που είναι, ως προς την ύλη, παρόντα στο σωματικό μάτι, επιθυμεί να πείσει τους ακροατές Του ότι η δύναμη όλης της πνευματικής καρποφορίας σε εμάς είναι από Αυτόν, όπως, χωρίς αμφιβολία, η ποιότητα των κλάδων που φυτρώνουν στο κλήμα είναι από αυτό. Διότι όλο το αγαθό που έχουμε δίνεται σε εμάς εν Θεώ. Αλλά εν Θεώ δεν είναι έτσι, διότι Αυτός είναι εν Εαυτώ η αρχή των ιδίων αρετών Του, και της δόξας και της δυνάμεως που ανήκουν μόνο σε Αυτόν. Επομένως, ο Χριστός είναι, ως προς τούτο, η άμπελος, και εμείς οι κλάδοι. Αλλά αν ονόμασε τον Πατέρα γεωργό, μη λέγετε ότι το έκανε ως έχων άλλη ουσία.Στη συνέχεια πιέζει την αναγκαιότητα της σωματικής κοινωνίας με τον Ενσαρκωμένο Λόγο.
Διαφορετικά, για ποιο λόγο ονόμασε τόσο τα ίδια του τα μέλη όσο και τα μέλη όλων των ανθρώπων μέλη του Χριστού; Διότι γράφει ούτως: «Ουκ οίδατε ότι τα μέλη υμών μέλη Χριστού εστι; Άρας ουν τα μέλη του Χριστού ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο» (Α' Κορ. 6:15). Αλλά και ο ίδιος ο Σωτήρας λέγει: «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ» (Ιω. 6:56). Εδώ είναι ιδιαιτέρως αναγκαίο να παρατηρήσουμε ότι δεν είναι μόνο διά διαθέσεως, η οποία συνίσταται σε συμπάθεια της ψυχής, που ο Χριστός θα κατοικήσει εν ημίν, ως λέγει, αλλά και διά μετοχής η οποία είναι, βεβαίως, φυσική. Διότι όπως αν κάποιος, ενώνοντας ένα κομμάτι κηρού με άλλο και λιώνοντάς τα με φωτιά, κάνει από τα δύο ένα πράγμα, έτσι διά της μετοχής του Σώματος του Χριστού και του τιμίου Αίματος Αυτού, Αυτός είναι εν ημίν και εμείς, εκ μέρους μας, ενωθήκαμε εν Αυτώ. Διότι ήταν αδύνατο διαφορετικά αυτό που υπέστη φθορά να γίνει ικανό ζωής, εκτός αν ενώθηκε σωματικά με το σώμα Εκείνου που είναι Ζωή κατά φύσιν, δηλαδή του Μονογενούς.Ο Κύριλλος έπειτα δείχνει τον Υιό να ενεργεί με τον Πατέρα στο έργο του καθαρισμού των κλάδων.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η περιτομή που εκπληρώνει εν ημίν την ανάγκη καθαρισμού γίνεται διά του Πνεύματος, ενώ ο Υιός είναι ο Δωρητής του Πνεύματος· «ότι εκ του πληρώματος αυτού ημείς πάντες ελάβομεν», κατά τη φωνή του Ιωάννου, και Αυτός είναι ο Είπας προς ημάς, «Λάβετε Πνεύμα Άγιον». Επομένως, ενεργεί τον καθαρισμό μας, ως ο Πατήρ διά του Υιού. Η πικρή και ανόσια τόλμη του αντιπάλου επομένως καταργείται, αφού δεν εφοβήθησαν να ειπώσιν ότι, καθόσον ο Υιός εαυτού ονόμασε την άμπελον και τον Πατέρα και Θεόν γεωργόν, Αυτός δεν θα είναι κατά φύσιν ο ίδιος με Εκείνον. Διότι κανένας συλλογισμός, λέγουσι, δεν θα επιτρέψει τον γεωργόν και την άμπελον ποτέ να νοηθούν ως ομοούσιοι. Όταν λοιπόν ο Υιός ευρίσκεται γεωργός διά της περιτομής της εν Πνεύματι, ας πεισθούν εφεξής ότι, αφού οι γεωργοί είναι ομοειδείς μεταξύ τους, καθόσον είναι κατά φύσιν άνθρωποι, είναι εμφανές ότι ο Υιός δεν είναι ξένος από την ομοουσιότητα με τον Πατέρα και Θεόν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Κύριλλος εξάγει το αποφασιστικό χριστολογικό συμπέρασμα σχετικά με την ομοουσιότητα του Υιού με τον Πατέρα.
Διότι η αλήθεια ουδαμώς παραδέχεται οτιδήποτε ψευδές ή ψευδώνυμον. Περαιτέρω, ας ακούσει τον σοφώτατο Ιωάννη, ο οποίος σαφώς εκφωνεί: «Και εσμέν εν τω αληθινώ Θεώ, Ιησού Χριστώ. Ούτος εστιν ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνιος» (Α' Ιω. 5:20). Αλλά αν, αισχυνόμενος τούτο και παύων την ισχυρογνωμοσύνην, ομολογήσει τον Υιόν αληθινόν Θεόν, τότε προς αναίρεσιν των λόγων αυτού δεν θα στραφώμεν αλλαχού, αλλά θα χρησιμοποιήσωμεν τους ιδίους αυτού λόγους. Καθώς ο γεωργός είναι διαφορετικού είδους από την άμπελον, διότι ο μεν είναι άνθρωπος ο δε δένδρον, ούτω δεν πρέπει η άμπελος, ορθώς και αληθώς, να νοηθεί ομοειδής προς τους κλάδους αυτής; Νομίζω ουδείς θα ήθελε να φθάσει εις τοιαύτην μανίαν ώστε να τολμήσει να αρνηθεί το τόσον προφανές. Επομένως, Αυτός, ων αληθινός Θεός, είναι ομοούσιος προς τον αληθινόν Θεόν κατά φύσιν, δηλαδή τον Πατέρα· και συγχρόνως, αν είναι η άμπελος και εμείς οι κλάδοι, και επομένως προφανώς ομοφυείς προς την άμπελον, πώς δεν θα αποδειχθώμεν και ημείς θεοί κατά φύσιν, ως έχοντες αφήσει την κτιστήν φύσιν; Αλλά το να νομίζει τις ούτω είναι το ύψος πάσης ασεβείας και κακίας, διότι ημείς είμεθα κτίσματα, ο δε Υιός είναι Θεός κατά φύσιν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η καθημερινή μου ζωή αποκαλύπτει αν αληθώς μένω εν τη αληθινή Αμπέλω ή απλώς κρέμομαι από αυτήν; Με ποιους τρόπους επιτρέπω στο Πνεύμα να κλαδεύει ό,τι εμποδίζει την καρποφορία εν Χριστώ; Πού αισθάνομαι την κλήση σε βαθύτερη σωματική και πνευματική ένωση με τον Μονογενή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀληθινὴ ἄμπελος τῆς φυτείας τοῦ Πατρός, ἐνέμβαλε ἡμᾶς ἔτι βαθέως εἰς Σεαυτὸν διὰ τοῦ ζωοποιοῦ Σου Πνεύματος, ἵνα μένωμεν ἐν Σοὶ καὶ Σὺ ἐν ἡμῖν. Θρέψον ἡμᾶς ἐκ τῆς ἁγίας Σου σαρκὸς καὶ τοῦ αἵματος, ἀποκόπτων πᾶσαν νεκρὰν κλάδον τῆς αὐτοθελήσεως, ἵνα καρποφορήσωμεν ἄφθονον καρπὸν εἰς δόξαν τοῦ Πατρός. Διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν τῇ ἀγάπῃ Σου, ἕως οὗ παραστήσῃς ἡμᾶς τῷ Πατρί. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →