← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Εφεσίους 2 — με σχολ.)

Εφεσίους 2Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Με την απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης παρουσίασαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις του 1599 για την Εφεσίους 2. Ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους παρακολουθούν το επιχείρημα του αποστόλου από τον θάνατο στην αμαρτία στη ζωή εν Χριστώ, υπογραμμίζοντας την ελεύθερη ευσπλαχνία, το δώρο της πίστης και την ενότητα της εκκλησίας. Οι προσεκτικές τους σημειώσεις μας καλούν να λάβουμε την ίδια παρηγοριά και προειδοποίηση που ενδυνάμωσε τους πρώτους αναγνώστες αυτής της επιστολής.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Διαβάστε την Εφεσίους κεφάλαιο 2 αργά και με προσευχή, κάνοντας παύση μετά από κάθε παράγραφο, ώστε το Πνεύμα να εφαρμόσει τον λόγο στην καρδιά προτού στραφούμε στις πιστές παρατηρήσεις των σχολιαστών.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές της Γενεύης αρχίζουν σχολιάζοντας το εδάφιο 1. Εδάφιο 1. 2:1 Και {1} εσάς [σας ζωοποίησε], οι οποίοι ήσασταν {α} νεκροί στις {2} παραβάσεις και τις αμαρτίες· (1) Δηλώνει πάλι το μεγαλείο της καλής θέλησης του Θεού συγκρίνοντας την άθλια κατάσταση στην οποία γεννιόμαστε, με την αξιοπρέπεια στην οποία ανεβαίνουμε από τον Θεό Πατέρα εν Χριστώ. Έτσι περιγράφει αυτή την κατάσταση με τέτοιο τρόπο ώστε να λέει, ότι όσον αφορά τις πνευματικές κινήσεις δεν γεννιόμαστε μόνο μισοπεθαμένοι, αλλά εντελώς και ολοκληρωτικά νεκροί. (α) Βλέπε Ρωμαίους 6:2. Έτσι λοιπόν αποκαλεί νεκρούς εκείνους που δεν έχουν αναγεννηθεί: διότι όπως η αθανασία εκείνων που είναι καταδικασμένοι δεν είναι ζωή, έτσι και αυτή η σύνδεση σώματος και ψυχής δεν είναι κυρίως ζωή, αλλά θάνατος σε εκείνους που δεν κυβερνώνται από το Πνεύμα του Θεού. (2) Δείχνει την αιτία του θανάτου, δηλαδή τις αμαρτίες. Συνεχίζουν με τη σημείωσή τους στο εδάφιο 3. Εδάφιο 3. 2:3 {6} Μεταξύ των οποίων και εμείς όλοι είχαμε την προηγούμενη συμπεριφορά μας στις επιθυμίες της {δ} σάρκας μας, εκπληρώνοντας τις επιθυμίες της σάρκας και του νου· και {7} ήμασταν εκ φύσεως {ε} τέκνα οργής, όπως και {στ} οι άλλοι. (6) Αφού έχει καταδικάσει ξεχωριστά τους Εθνικούς, ομολογεί ότι οι Ιουδαίοι (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγει τον εαυτό του) δεν είναι καθόλου καλύτεροι. (δ) Με το όνομα της σάρκας καταρχάς, εννοεί ολόκληρο τον άνθρωπο, τον οποίο διαιρεί σε δύο μέρη: στη σάρκα, που είναι το μέρος που οι φιλόσοφοι θεωρούν ότι είναι χωρίς λογική, και στη σκέψη, την οποία αποκαλούν λογική. Και έτσι δεν αφήνει τίποτα στον άνθρωπο μισοπεθαμένο, αλλά συμπεραίνει ότι ολόκληρος ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως υιός οργής. (7) Το συμπέρασμα: όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται υποκείμενοι στην οργή και την κατάρα του Θεού. (ε) Οι άνθρωποι λέγεται ότι είναι τέκνα οργής παθητικά, δηλαδή, ένοχοι αιώνιου θανάτου με την κρίση του Θεού, ο οποίος είναι οργισμένος μαζί τους. (στ) Βέβηλοι άνθρωποι που δεν γνώριζαν τον Θεό. Σχετικά με τα μέσα της απελευθέρωσης πιέζουν τη σημείωση για το εδάφιο 8. Εδάφιο 8. 2:8 Διότι {η} χάριτι είστε σωσμένοι δια της πίστεως· και αυτό όχι από εσάς: [είναι] το δώρο του Θεού: (η) Έτσι λοιπόν, η χάρη, δηλαδή το δώρο του Θεού, και η πίστη, στέκονται μαζί, και σε αυτά τα δύο είναι αντίθετο να σωθούμε από τον εαυτό μας, ή από τα έργα μας. Επομένως, τι εννοούν εκείνοι που θα ήθελαν να ενώσουν πράγματα τόσο αντίθετης φύσης; Στη συνέχεια αναπτύσσουν τη σημείωση που ανήκει στο εδάφιο 9. Εδάφιο 9. 2:9 {9} Όχι από έργα, για να μη καυχηθεί κανείς. (9) Αφαιρεί συγκεκριμένα και πλήρως από τα έργα μας τον έπαινο της δικαίωσης, βλέποντας ότι τα ίδια τα καλά έργα είναι τα αποτελέσματα της χάριτος σε εμάς.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές πιέζουν το βαρυσήμαντο συμπέρασμα του εδαφίου 10. Εδάφιο 10. 2:10 Διότι είμαστε {θ} το έργο του, κτισμένοι εν Χριστώ Ιησού για καλά έργα, τα οποία ο Θεός προόρισε να περπατήσουμε σε αυτά. (θ) Μιλάει εδώ για τη χάρη, και όχι για τη φύση: επομένως αν τα έργα είναι ποτέ τόσο καλά, δείτε τι είναι, και γνωρίστε ότι είναι έτσι λόγω της χάριτος. Τέλος, παρουσιάζουν το συμπέρασμα που εξάγεται στο εδάφιο 19. Εδάφιο 19. 2:19 {14} Τώρα λοιπόν δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων, και οικείοι του Θεού· (14) Το συμπέρασμα: οι Εθνικοί γίνονται δεκτοί στην κοινωνία της σωτηρίας, και περιγράφει την υπεροχή της Εκκλησίας, αποκαλώντας την πόλη και οίκο του Θεού.
Απαντήστε
Πού εξακολουθείτε να εμπιστεύεστε τα δικά σας έργα αντί να αναπαύεστε στο ελεύθερο δώρο της χάριτος; Πώς η ανάμνηση του προηγούμενου θανάτου σας προκαλεί ευγνωμοσύνη για τη ζωή που δόθηκε τώρα εν Χριστώ; Με ποιους τρόπους ζείτε ως συμπολίτης των αγίων και μέλος του οίκου του Θεού;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου σε γενιές. Μέσα από τις σημειώσεις τους βλέπουμε πιο καθαρά την αθλιότητά μας χωρίς τον Χριστό και τον πλούτο του ελέους σου σε αυτόν. Δώσε μας να αναπαυόμαστε πλήρως στη χάρη που σώζει δια της πίστεως, να περπατάμε στα καλά έργα που έχεις ορίσει, και να αγαπάμε την ενότητα του οίκου σου. Κράτησέ μας από την καύχηση και κάνε μας ζωντανές πέτρες σε εκείνον τον άγιο ναό που χτίστηκε πάνω στον Χριστό, την ακρογωνιαία πέτρα, προς έπαινο της δόξας σου και μόνο. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →