Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 4 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην ήσυχη πειθαρχία της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στην Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, την ισόβια έκθεσή του στην Αγία Γραφή. Στο τέταρτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, ο Συμεών ξεδιπλώνει το αποστολικό πορτρέτο της χριστιανικής διακονίας και την διάθεση με την οποία πρέπει να γίνεται δεκτή. Τα λόγια του, αντλημένα από την καθημερινή ρουτίνα των άμβωνων του Κέιμπριτζ, μας προσκαλούν να σταθμίσουμε τόσο την αξιοπρέπεια όσο και την ταπεινότητα που απαιτούνται από εκείνους που υπηρετούν τα μυστήρια του Θεού. Ακούμε όχι ως κριτές αλλά ως εκείνοι που επιδιώκουν να διαμορφωθούν από τον ίδιο λόγο που διαμόρφωσε τον απόστολο και τον σχολιαστή του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το κεφάλαιο. Καθώς διαβάζεται το ιερό κείμενο, παρακαλούμε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας στην ίδια πιστότητα και πραότητα που ο Άγιος Παῦλος συνέστησε στους Κορινθίους και που ο Συμεών επιδίωξε να ανακτήσει για την Εκκλησία της εποχής του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε φράση να εγκατασταθεί ενώπιον του Κυρίου που μόνος ερευνά τα βουλεύματα της καρδιάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας το αληθινό φως στο οποίο ο λαός πρέπει να βλέπει τους διακόνους του.
Ο λαός είχε τους αγαπημένους του κήρυκες, υπό τους οποίους παρατάσσονταν ως οπαδοί και ακόλουθοι· ένας ήταν του Παύλου, άλλος του Απολλώ, άλλος του Κηφά· και άλλος του Χριστού, ως έχοντας ακούσει και απολαύσει τις προσωπικές διακονίες του. Για να κατασιγάσει αυτό το πνεύμα, ο Άγιος Παῦλος τους διδάσκει τι λογαριασμό να κάνουν για όλους τους διδασκάλους τους, και τι να περιμένουν από τα χέρια τους: όχι κολακεία, ως αρχηγοί κομμάτων· αλλά πιστότητα, ως οικονόμοι του μεγάλου Κυρίου και Δεσπότη τους. Ας δούμε εδώ, Ι. Με ποιο φως ο λαός πρέπει να βλέπει τους διακόνους του— Οι διάκονοι δεν έρχονται στο όνομά τους, αλλά ως τεταγμένοι από τον Θεό για το όφελος της Εκκλησίας. Πρέπει να θεωρούνται, 1. Ως διάκονοι του Χριστού— [Αποστέλλονται από τον Χριστό. Δεν έρχονται από τον εαυτό τους, αλλά ως απεσταλμένοι από αυτόν. Είναι το μήνυμά του που φέρουν· το θέλημά του που εκτελούν.Στη συνέχεια πιέζει την απαίτηση της πιστότητας τόσο προς τον Δεσπότη όσο και προς τους συναδέλφους διακόνους.
Με ποιο τρόπο οι διάκονοι πρέπει να συμπεριφέρονται προς τον λαό τους— Ένας οικονόμος σε ένα νοικοκυριό πρέπει να είναι πιστός στην επιμέλειά του· και έτσι πρέπει να είναι και ένας διάκονος στην Εκκλησία του Θεού· πρέπει να είναι πιστός, 1. Προς τον Δεσπότη του— [Πρέπει να λαμβάνει οδηγίες καθημερινά από τον Δεσπότη του, και να τις φέρνει σε πέρας με όλη του τη δύναμη. Δεν πρέπει ποτέ να κάνει το δικό του θέλημα, ή να ακολουθεί τον δικό του δρόμο· πρέπει «κατά κανένα τρόπο να ζητά τα δικά του πράγματα, αλλά πάντοτε τα πράγματα του Ιησού Χριστού». Πρέπει να ενεργεί έτσι, σαν να ήταν το μάτι του Δεσπότη του αμέσως επάνω του· και έτσι ώστε να μπορεί να δώσει καλή λογοδοσία για την οικονομία του, όποτε κληθεί ενώπιον του Δεσπότη του — — — Δεν πρέπει ποτέ να επηρεάζεται από τίποτε άλλο παρά από το θέλημα του Δεσπότη του· δεν πρέπει να υπάρχει αστάθεια στη συμπεριφορά του, προερχόμενη από σαρκικές ελπίδες ή φόβους· ούτε αμέλεια, προερχόμενη από οκνηρία.Στρεφόμενος στη δεύτερη ομιλία, ο Συμεών τοποθετεί τον χαρακτήρα του αποστόλου ενώπιον του μόνου αλάνθαστου δικαστηρίου.
Το δικαστήριο στο οποίο ο Παῦλος παρέπεμψε τον χαρακτήρα του— Δεν ενδιαφερόταν για την κρίση των ανθρώπων— [Από μερικούς θεωρούνταν ως κεφαλή κόμματος [Σημείωση: Α' Κορινθίους 3:4 .]· από άλλους κρινόταν ανάξιος να ζει [Σημείωση: εδ. 13.]. αλλά γνώριζε ότι η κρίση των ανθρώπων θα διαρκούσε μόνο για μία ημέρα [Σημείωση: Αυτό υπονοείται στο πρωτότυπο.]. γι' αυτό ήταν αδιάφορος εξίσου προς την επίπληξη ή τον έπαινό τους.] Δεν μπορούσε να εξαρτηθεί ολότελα ούτε από τη δική του κρίση— [Δεν γνώριζε ότι ζούσε σε κάποια επιτρεπτή αμαρτία· όμως ήταν ενήμερος ότι, μέσω της απάτης της αμαρτίας και της δικής του καρδιάς, μπορούσε να οδηγηθεί να σχηματίσει υπερβολικά ευνοϊκή εκτίμηση της δικής του κατάστασης· γνώριζε ότι ο Θεός μπορεί να διακρίνει πολλή ανομία όπου εμείς δεν βλέπουμε καμία [Σημείωση: Λουκάς 9:55 .]· γι' αυτό δεν μπορούσε να τολμήσει να εμπιστευθεί υπερβολικά ακόμη και στη μαρτυρία της δικής του συνειδήσεως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Συμπερασματικά ο Συμεών κατευθύνει τον ακροατή να ζει σε συνεχή προετοιμασία για την ημέρα του Κυρίου.
Τότε ζήστε, αδελφοί μου, με προσδοκία εκείνης της ημέρας, και σε συνεχή προετοιμασία γι' αυτήν. Μην προσέχετε τι εγκρίνει ή αποδοκιμάζει ο άνθρωπος, σε σύγκριση με ό,τι προστάζει ο Θεός· και να είστε εξίσου προσεκτικοί στις κινήσεις και τις επιθυμίες των καρδιών σας όσο και στις εξωτερικές σας πράξεις. «αν ζητάτε να ευαρεστήσετε άνθρωπο, δεν μπορείτε να είστε δούλοι του Ιησού Χριστού». Πρέπει λοιπόν «να μην ευαρεστείτε ανθρώπους, αλλά τον Θεό που δοκιμάζει τις καρδιές μας». Και ας σας παρακαλέσω να μην αναβάλλετε αυτή την παράδοση του εαυτού σας στον Θεό. Σκεφθείτε τι είναι τώρα ο νους χιλιάδων, οι οποίοι, έχοντας «ζητήσει τον έπαινο του ανθρώπου μάλλον παρά την τιμή που έρχεται από τον Θεό», τώρα θερίζουν τους πικρούς καρπούς της αφροσύνης τους· και ό,τι κι αν πει ή κάνει ολόκληρος ο κόσμος, (διότι πρέπει «να περιμένετε να διωχθείτε από αυτούς αν θελήσετε να ζήσετε ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού»,) «να είστε σταθεροί, αμετακίνητοι, και πάντοτε αφθονώντας στο έργο του Κυρίου, πεπεισμένοι ότι στο τέλος ο κόπος σας δεν θα είναι μάταιος εν Κυρίω».Κλείνει την τρίτη ομιλία μετατρέποντας την επίπληξη σε παρότρυνση να ζητούμε κάθε καλό δώρο από τον Θεό μόνο.
και τι έχεις που δεν έλαβες;» Μπορεί με ίση αλήθεια να λεχθεί και στον πιο ασήμαντο των ανθρώπων, Τι δεν θα λάβεις, αν είσαι πρόθυμος να το δεχθείς από τα χέρια του Θεού, και να του δώσεις τη δόξα γι' αυτό; Αληθώς, δεν χρειάζεται να φθονείς κανέναν, αν μόνο κράζεις προς τον Θεό σου. Από τον παρόντα εαυτό σου, και από τους ασεβείς που σε περιβάλλουν, θα διαφέρεις· ούτε θα σου λείψει τίποτε, αν μόνο περιμένεις τον Θεό στην άσκηση της προσευχής και της πίστεως. Αλλά πρόσεχε να μην υπερηφανεύεσαι σε κανένα από τα δώρα του· διότι σίγουρα, μόλις «υψωθείς με υπερηφάνεια, θα πέσεις στην καταδίκη του διαβόλου». Όσο περισσότερο ο Θεός μεγαλύνει τη χάρη του επάνω σου, τόσο περισσότερο πρέπει να ταπεινώνεις τον εαυτό σου ενώπιόν του, και να του δίνεις τη δόξα που του οφείλεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην ίδια μου την εκτίμηση των χριστιανών διδασκάλων έχω ζητήσει κάτι περισσότερο από πιστή οικονομία; Σε ποιους κρυφούς τόπους ακόμη πειράζομαι να δικαιολογήσω τον εαυτό μου ενώπιον της ημέρας της αποκαλύψεως; Πώς θα μπορούσε η πραότητα που συνιστά ο Άγιος Παῦλος να λάβει σαφέστερη μορφή στις συναλλαγές μου με εκείνους που αντιτίθενται στο Ευαγγέλιο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που εμπιστεύθηκες στους διακόνους σου την οικονομία των μυστηρίων σου, χάρισε να λογαριάζουμε αυτούς μόνο ως υπηρέτες σου και ως οικονόμους ευρεθέντας πιστούς. Φύλαξέ μας από τις μεροληψίες που διαιρούν τον οίκο σου και από την υπερηφάνεια που ζητά τον έπαινο των ανθρώπων. Όταν υβριζόμαστε, δίδαξέ μας να ευλογούμε· όταν κρινόμαστε, στήριξε τα μάτια μας στο δικό σου δίκαιο δικαστήριο. Έτσι διαμόρφωσέ μας με τον λόγο σου ώστε, κατά την έλευσή σου, να λάβουμε έπαινο από σένα και να εισέλθουμε στη χαρά του Κυρίου μας· ο οποίος ζεις και βασιλεύεις με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, έναν Θεό, εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →