← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Τα Εβδομήντα Έτη και το Ποτήρι της Οργής: Ένας Προφήτης Απειλούμενος, ένας Λόγος Δικαιωμένος

Ιερεμίας 25-26Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Εδώ η μακρά υπομονή του Θεού φτάνει στην απόδοσή της. Για δεκαετίες είχε στείλει τους δούλους Του τους προφήτες, και για δεκαετίες ο Ιούδας είχε προτιμήσει τη λατρεία των ειδώλων· τώρα ο Ιερεμίας παραδίδεται ένα ποτήρι — 'το ποτήρι του αμιγούς οίνου' της θείας οργής — και του λέγεται να δώσει σε όλα τα έθνη να πιουν. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, νηφάλιος Πατέρας της Χριστιανικής Ανατολής και φωνή της Αντιοχειανής σχολής, ερμηνεύει αυτή την τρομερή εικόνα όχι ως οργή εχθρού αλλά ως τη δίκαιη απόφαση ενός Θεού που περίμενε πολύ και προειδοποίησε συχνά. Η αιχμαλωσία ορίζεται στα εβδομήντα έτη· οι βασιλείς είναι ποιμένες που θα διασκορπιστούν με τα ποίμνιά τους. Και τότε, στο κεφάλαιο 26, ο ίδιος ο προφήτης στέκεται στην αυλή του ναού, λέει τον ανεπιθύμητο λόγο, και συλλαμβάνεται από ιερείς και ψευδοπροφήτες που απαιτούν τον θάνατό του — ο Ιερεμίας, ο άνθρωπος των θλίψεων απορριφθείς από τους δικούς του, στον οποίο η Εκκλησία πάντα είδε μια προεικόνιση του απορριφθέντος Χριστού. Δικαιώνεται· το αθώο αίμα δεν χύνεται εκείνη την ημέρα. Το κεφάλαιο μας διδάσκει πώς ο Θεός παιδεύει, και πώς ο κόσμος μεταχειρίζεται αυτόν που του λέει την αλήθεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Ιερεμία 25 — τον λόγο σχετικά με όλο τον λαό του Ιούδα, ότι για είκοσι τρία χρόνια ο Κύριος είχε στείλει τους δούλους Του τους προφήτες, σηκωνόμενος νωρίς και στέλλοντάς τους, όμως δεν ήθελαν να ακούσουν· την απόφαση ότι η γη θα γίνει ερήμωση, και αυτά τα έθνη θα υπηρετήσουν τον βασιλέα της Βαβυλώνας εβδομήντα έτη· το ποτήρι του οίνου της μανίας που λαμβάνεται από το χέρι του Κυρίου, ώστε όλα τα έθνη στα οποία στέλνει τον προφήτη να πιουν, και να ταραχθούν, και να τρελαθούν· η Ιερουσαλήμ και οι πόλεις του Ιούδα, και ο Φαραώ, και όλοι οι βασιλείς της γης αναγκάζονται να πιουν, ο βασιλέας της Σησάχ πίνει τελευταίος από όλους· 'Ο Κύριος θα βρυχηθεί από ψηλά'· οι πεσόντες του Κυρίου από το ένα άκρο της γης στο άλλο· το ουρλιαχτό των ποιμένων, διότι οι ημέρες της σφαγής τους έχουν εκπληρωθεί. Ανάγνωσε και στον Ιερεμία 26 — τον χρησμό που πρέπει να λεχθεί στην αυλή του οίκου του Κυρίου, 'μη μειώσεις ούτε λέξη'· 'μήπως ακούσουν… ώστε να μετανοήσω για το κακό'· την απειλή ότι ο οίκος θα γίνει σαν τη Σηλώ· τους ιερείς και προφήτες και λαό που πιάνουν τον προφήτη, λέγοντας, 'Θα πεθάνεις οπωσδήποτε'· την υπεράσπιση του Ιερεμία — 'ο Κύριος με έστειλε να προφητεύσω'· τους πρεσβυτέρους που θυμούνται τον Μιχαία τον Μωρασθίτη· και το χέρι του Αχικάμ που απλώνεται για να τον σώσει από τον θάνατο.
Μελετήστε

Μελέτη

Πριν από το ποτήρι, ο Θεοδώρητος θα ήθελε να δούμε τον μακρύ δρόμο του ελέους που προηγήθηκε. Η απαρίθμηση των ετών δεν είναι λογιστική αλλά πορτρέτο της θείας υπομονής — ο Θεός ανέχθηκε τους απειθείς τόσο πολύ ακριβώς για να τους δώσει κάθε ευκαιρία να επιστρέψουν: Ανέφερε το πλήθος των ετών, δείχνοντας έτσι τη μακροθυμία του Θεού, ότι ανέχθηκε τους απειθείς για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ποτήρι λοιπόν δεν είναι αυθαίρετη μανία αλλά η απόφαση ενός δίκαιου Κριτή, και ο Θεοδώρητος το ονομάζει σαφώς: Με το ποτήρι του αμιγούς οίνου ονομάζει την δίκαιη τιμωρία. Αναπτύσσει την εικόνα της ερήμωσης εικόνα προς εικόνα ώστε η ψυχή να αισθανθεί το βάρος της — η σιωπηλή πόλη, το σφύριγμα φρίκης από εκείνους που περνούν: Με το να την ονομάζει ακατοίκητη δείχνει την ερήμωση· με το σφύριγμα σημαίνει την έκπληξη εκείνων που την βλέπουν. Και ερμηνεύει το ουρλιαχτό των ποιμένων ως τους βασιλείς και τους άρχοντες που οδήγησαν το ποίμνιο σε πλάνη και θα διασκορπιστούν μαζί του: Ονόμασε τους βασιλείς ποιμένες, τους υπηκόους πρόβατα, και τους άρχοντες κριάρια του ποιμνίου. Η κρίση είναι αυστηρή· ο Θεοδώρητος επιμένει ότι είναι επίσης ακριβής και άξια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Γιατί ο δεύτερος χρησμός ανοίγει με εκείνη την παράξενη λέξη, 'μήπως' — 'μήπως ακούσουν'; Δεν γνωρίζει ο Θεός το τέλος; Ο Θεοδώρητος απαντά με μεγάλη ποιμαντική τρυφερότητα: η αμφισημία δεν είναι άγνοια αλλά μια πόρτα που μένει ανοιχτή, μήπως ο λαός, ακούγοντας μια σταθερή απόφαση, απελπιστεί για τον εαυτό του και σταματήσει να προσπαθεί να επιστρέψει: Τοποθέτησε την αμφισημία ώστε να μην απελπιστούν για τη σωτηρία, προσέχοντας τη θεία απόφαση. Η όλη ζοφερή προφητεία τίθεται μέσα σε μια ευρέως ανοιχτή πρόσκληση· ο λόγος που προειδοποιεί είναι επίσης ο λόγος που καλεί: Με όσα ειπώθηκαν διδάσκει επίσης ότι είναι δυνατόν, αν θελήσουν, να λάβουν αλλαγή τρόπου. Έτσι όταν ο προφήτης σύρεται μπροστά στο πλήθος και απειλείται με θάνατο, δεν ανακαλεί· απλώς μαρτυρεί ότι ο λόγος δεν ήταν δικός του: ο προφήτης είπε ότι είχε σταλεί από τον Θεό των πάντων και ότι τα λόγια που ειπώθηκαν από αυτόν ήταν θείοι χρησμοί. Εδώ η Εκκλησία βλέπει τη σκιά του Χριστού — τον αληθινό Προφήτη απορριφθέντα από τους δικούς Του, συκοφαντημένο μέσα στον ίδιο τον ναό, όμως λέγοντας μόνο ό,τι του έδωσε ο Πατήρ. Και η μνήμη των πρεσβυτέρων για μια προηγούμενη γενιά είναι η ίδια ένα κήρυγμα: όταν οι άνθρωποι φοβήθηκαν την απειλή και άλλαξαν τη ζωή τους, το απειλούμενο κακό δεν έπεσε: εκείνοι που τότε φοβήθηκαν την απειλή διέφυγαν την οργή με αλλαγή ζωής.
Απαντήστε

Απόκριση

Κοίταξε πρώτα την υπομονή που προηγήθηκε του ποτηριού. Ο Θεός δεν χτύπησε στην πρώτη παράβαση· έστειλε προφήτη μετά προφήτη σε μακρά χρόνια, ανεχόμενος τους απειθείς, περιμένοντας εσένα. Μήπως παρεξήγησες τη μακροθυμία Του ως αδιαφορία, όπως ο Ιούδας — και συνέχισες με τα είδωλά σου επειδή το πλήγμα δεν είχε πέσει ακόμη; Το ποτήρι είναι η δίκαιη τιμωρία ενός δίκαιου Θεού· μην εκπλαγείς όταν έρχεται. Αλλά άκουσε επίσης εκείνη τη λέξη 'μήπως': δεν είναι αδυναμία στον Θεό αλλά έλεος προς εσένα, η πόρτα που αρνείται να κλείσει, μήπως απελπιστείς και σταματήσεις να επιστρέφεις. Είναι ακόμη δυνατόν, αν θελήσεις, να λάβεις αλλαγή τρόπου. Και όταν η αλήθεια που χρειάζεσαι περισσότερο να ακούσεις λέγεται — από τη συνείδηση, από έναν πιστό φίλο, από την Εκκλησία — μην πιάσεις και απειλήσεις τον αγγελιαφόρο· θυμήσου ότι εκείνοι που φοβήθηκαν την απειλή και άλλαξαν τη ζωή τους διέφυγαν την οργή. Ο προφήτης απορριφθείς στον ναό είναι η εικόνα του Κυρίου σου, ο οποίος ομοίως απορρίφθηκε και όμως έφερε τον λόγο της σωτηρίας μέχρι τέλους. Δέξου Τον σήμερα.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω μακρόθυμε Κύριε, που σηκωνόσουν νωρίς για να στείλεις τους προφήτες Σου, και που ανέχθηκες εμένα μέσα από το πλήθος των ετών μου και της απείθειάς μου: ας μην παρεξηγήσω την υπομονή Σου ως συναίνεση, ούτε να συνεχίσω πίνοντας με τη θέλησή μου το ποτήρι της οργής που θα ήθελες να μου φεισθείς. Κράτα ανοιχτή για εμένα εκείνη την ελεήμονα πόρτα του 'μήπως', ώστε να μην απελπιστώ μπροστά στην απόφασή Σου αλλά να επιστρέψω ενώ είναι ακόμη ημέρα, και να λάβω αλλαγή τρόπου. Δώσε μου αυτιά για τον ανεπιθύμητο λόγο, και καρδιά που φοβάται την απειλή Σου προς μετάνοια αντί να πιάνει αυτόν που τον λέει. Και όπως ο δούλος Σου Ιερεμίας, απειλούμενος στον ναό, προεικόνισε τον απορριφθέντα Χριστό Σου, ας προσκολληθώ σε εκείνον τον ίδιο Χριστό, τον Λόγο που στάλθηκε από τον Θεό των πάντων· δι' ου, μετά Σου και του Αγίου Πνεύματος, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →