← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Ειρήνη, Ησύχασε

Μάρκος 4Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο βιβλίο Η Επιθυμία των Αιώνων η Έλεν Γ. Γουάιτ ανοίγει το γνωστό κεφάλαιο για την ηρεμία της καταιγίδας, αντλώντας από τον Μάρκος 4 για να αποκαλύψει πώς ο Χριστός αντιμετωπίζει τόσο τις εξωτερικές καταιγίδες όσο και τους εσωτερικούς φόβους. Τα λόγια της μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε τον Σωτήρα που αναπαύεται στη φροντίδα του Πατέρα ενώ τα κύματα υψώνονται και οι μαθητές διστάζουν. Σε αυτές τις σελίδες η μεγάλη διαμάχη μεταξύ πίστης και απιστίας αποκαλύπτεται, όμως πάντα δείχνει προς Εκείνον που μιλάει ειρήνη. Μας υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος Κύριος που ηρέμησε τη Γαλιλαία προσφέρει ακόμη ανάπαυση σε κάθε ταραγμένη καρδιά σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στον Μάρκος 4:35-41 και άκουσε καθώς ο άνεμος υψώνεται και το πλοίο αρχίζει να γεμίζει. Άσε τις κραυγές των μαθητών να αντηχούν στην ίδια σου την καρδιά. Παρατήρησε πόσο γρήγορα ο φόβος κυριεύει ακόμη και εκείνους που έχουν περπατήσει με τον Ιησού. Έπειτα παρακολούθησε τι συμβαίνει όταν ο κοιμισμένος Σωτήρας ξυπνά. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στη σκηνή να μιλήσει τόσο για την ανθρώπινη αδυναμία όσο και για τη θεία εξουσία.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ στήνει τη σκηνή της ξαφνικής καταιγίδας: Ο Σωτήρας απαλλάχθηκε επιτέλους από την πίεση του πλήθους και, κυριευμένος από κούραση και πείνα, ξάπλωσε στην πρύμνη του πλοίου και σύντομα αποκοιμήθηκε. Το βράδυ ήταν ήρεμο και ευχάριστο, και ησυχία απλωνόταν στη λίμνη· αλλά ξαφνικά σκοτάδι σκέπασε τον ουρανό, ο άνεμος σάρωσε άγρια τις ορεινές χαράδρες κατά μήκος της ανατολικής όχθης, και μια άγρια καταιγίδα ξέσπασε στη λίμνη. Ο ήλιος είχε δύσει, και το σκοτάδι της νύχτας εγκαταστάθηκε πάνω στη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Τα κύματα, που μαστίζονταν από τους ουρλιαχτούς ανέμους, χτυπούσαν άγρια πάνω από το πλοίο των μαθητών και απειλούσαν να το καταπιούν. Εκείνοι οι σκληραγωγημένοι ψαράδες είχαν περάσει τη ζωή τους στη λίμνη και είχαν οδηγήσει το σκάφος τους με ασφάλεια μέσα από πολλές καταιγίδες· αλλά τώρα η δύναμη και η ικανότητά τους δεν ωφελούσαν τίποτα. Ήταν αβοήθητοι στη λαβή της καταιγίδας, και η ελπίδα τους εγκατέλειψε καθώς έβλεπαν ότι το πλοίο τους γέμιζε. Η Γουάιτ δείχνει τον Ιησού να σηκώνεται για να διατάξει τη θάλασσα: Η κραυγή τους ξυπνά τον Ιησού. Καθώς η λάμψη της αστραπής Τον αποκαλύπτει, βλέπουν την ειρήνη του ουρανού στο πρόσωπό Του· διαβάζουν στο βλέμμα Του ανιδιοτελή, τρυφερή αγάπη, και, καθώς οι καρδιές τους στρέφονται προς Αυτόν, κραυγάζουν: «Κύριε, σώσε μας· χανόμαστε.» Ποτέ δεν άφησε μια ψυχή να φωνάξει αυτή την κραυγή χωρίς να εισακουστεί. Καθώς οι μαθητές αρπάζουν τα κουπιά τους για μια τελευταία προσπάθεια, ο Ιησούς σηκώνεται. Στέκεται ανάμεσα στους μαθητές Του, ενώ η καταιγίδα μαίνεται, τα κύματα σπάνε πάνω τους, και η αστραπή φωτίζει το πρόσωπό Του. Υψώνει το χέρι Του, που τόσο συχνά χρησιμοποιήθηκε σε έργα ελέους, και λέει στην οργισμένη θάλασσα: «Ειρήνη, ησύχασε.» Η Γουάιτ μας καλεί να αναπαυθούμε στη φροντίδα του Πατέρα: Όπως ο Ιησούς αναπαύθηκε με πίστη στη φροντίδα του Πατέρα, έτσι κι εμείς οφείλουμε να αναπαυόμαστε στη φροντίδα του Σωτήρα μας. Αν οι μαθητές είχαν εμπιστευθεί σε Αυτόν, θα είχαν διατηρηθεί εν ειρήνη. Ο φόβος τους την ώρα του κινδύνου αποκάλυψε την απιστία τους. Στις προσπάθειές τους να σωθούν μόνοι τους, ξέχασαν τον Ιησού· και μόνο όταν, σε απόγνωση από την αυτοδυναμία, στράφηκαν προς Αυτόν, μπορούσε να τους δώσει βοήθεια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η Γουάιτ αποκαλύπτει την πηγή της ειρήνης του Χριστού: Όταν ο Ιησούς ξύπνησε για να αντιμετωπίσει την καταιγίδα, βρισκόταν σε τέλεια ειρήνη. Δεν υπήρχε ίχνος φόβου στον λόγο ή στο βλέμμα, γιατί δεν υπήρχε φόβος στην καρδιά Του. Αλλά δεν αναπαυόταν στην κατοχή της παντοδύναμης δύναμης. Δεν ήταν ως ο «Κύριος της γης και της θάλασσας και του ουρανού» που αναπαυόταν ήσυχος. Εκείνη τη δύναμη την είχε αφήσει, και λέει: «Δεν μπορώ από τον εαυτό μου να κάνω τίποτα.» Ιωάννης 5:30. Εμπιστευόταν στη δύναμη του Πατέρα. Ήταν με πίστη—πίστη στην αγάπη και τη φροντίδα του Θεού—που ο Ιησούς αναπαυόταν, και η δύναμη εκείνου του λόγου που ηρέμησε την καταιγίδα ήταν η δύναμη του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου έχεις ξεχάσει ότι ο Ιησούς ήταν στο πλοίο μαζί σου; Ποιος φόβος εξακολουθεί να υψώνεται όταν προσπαθείς να σώσεις πρώτα τον εαυτό σου; Πώς θα μπορούσε η ανάπαυση στην αγάπη του Πατέρα να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζεις την καταιγίδα της σημερινής ημέρας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, σὲ κάθε θύελλα ποὺ ἀπειλεῖ νὰ μᾶς κατακλύσει, φώναξε τὸν παντοδύναμο λόγο Σου, «Εἰρήνη, σιώπα», καὶ ἂς ὑπακούσουν οἱ ἄνεμοι καὶ τὰ κύματα τοῦ φόβου στὴ φωνή Σου. Στήριξε τὰ μάτια μας στὴν μακαρία ἐλπίδα τῆς σύντομης ἐπιστροφῆς Σου, ὅταν ἡ πίστη θὰ γίνει θέαμα καὶ θὰ ἀναπαυθοῦμε γιὰ πάντα στὸ Σάββατο τῆς παρουσίας Σου. Κράτησέ μας σταθεροὺς στὴν παροῦσα ἀλήθεια, ἐμπιστευόμενοι τὴν ἴδια δύναμη ποὺ κατεύνασε τὴ θάλασσα νὰ ἡσυχάσει κάθε τρικυμία μέσα μας μέχρι ἐκείνη τὴν ἔνδοξη ἡμέρα. Ἀμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →