← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζ 17-18 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιεζεκιήλ 17-18Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για τους Ιεζεκιήλ 17-18. Ο Χένρι καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την παραστατική παραβολή του προφήτη για αετούς και αμπέλους, δείχνοντας πώς η πιστότητα στη διαθήκη έχει σημασία για τον Θεό. Το σχόλιό του τονίζει τόσο τις σοβαρές προειδοποιήσεις που εκδόθηκαν προς τον Σεδεκία όσο και την έκπληκτη υπόσχεση μελλοντικής αποκατάστασης. Καθώς ακούμε τις γνώσεις του Χένρι, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς τα αρχαία γεγονότα εξακολουθούν να μιλούν για τις δικές μας δεσμεύσεις και ελπίδες. Είθε τα λόγια του να μας βοηθήσουν να δεχθούμε την Γραφή με νέα σαφήνεια και ευλάβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τα κεφάλαια 17 και 18 του Ιεζεκιήλ. Αυτά τα κεφάλαια περιέχουν μια εντυπωσιακή παραβολή για αετούς, έναν κέδρο και ένα αμπέλι, ακολουθούμενη από εξήγηση της σημασίας της για τον βασιλιά του Ιούδα. Καθώς διαβάζεις, παρατήρησε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στις διαθήκες που έγιναν και παραβιάστηκαν. Άφησε το κείμενο να διεγείρει τόσο σοβαρό στοχασμό όσο και ήσυχη ελπίδα στους τελικούς σκοπούς του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει περιγράφοντας πώς ο προφήτης παραδίδει το μήνυμα ως αίνιγμα. Πρέπει να λάβουμε όλους αυτούς τους στίχους μαζί, ώστε να έχουμε την παραβολή και την εξήγησή της ενώπιόν μας με μία ματιά, επειδή θα φωτίσουν η μία την άλλη. 1. Ο προφήτης διορίζεται να προφέρει ένα αίνιγμα στον οίκο Ισραήλ (εδ. 2), όχι για να τους μπερδέψει, όπως το αίνιγμα του Σαμψών προφέρθηκε στους Φιλισταίους, όχι για να κρύψει τον νου του Θεού από αυτούς σε ασαφήνεια, ή για να τους αφήσει σε αβεβαιότητα γι' αυτό, με τον έναν να προτείνει μία εικασία και τον άλλον άλλη, όπως συμβαίνει συνήθως στην ερμηνεία αινιγμάτων· όχι, οφείλει αμέσως να τους πει τη σημασία του. Αυτός που ομιλεί σε άγνωστη γλώσσα ας προσεύχεται να ερμηνεύει, Α' Κορ. 14,13. Αλλά πρέπει να παραδώσει αυτό το μήνυμα με αίνιγμα ή παραβολή ώστε να του δώσουν μεγαλύτερη προσοχή, να επηρεαστούν περισσότερο οι ίδιοι, και να το θυμούνται καλύτερα και να το διηγούνται σε άλλους. Για αυτούς τους λόγους ο Θεός συχνά χρησιμοποιούσε ομοιότητες μέσω των δούλων του των προφητών, και ο ίδιος ο Χριστός άνοιξε το στόμα του με παραβολές. Τα αινίγματα και οι παραβολές χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγία στον εαυτό μας και διασκέδαση στους φίλους μας. Ο προφήτης πρέπει να κάνει χρήση αυτών για να δει αν με αυτή την ενδυμασία τα πράγματα του Θεού θα μπορούσαν να βρουν αποδοχή, και να εισχωρήσουν στους νόες ενός αμελούς λαού. Σημείωσε, οι λειτουργοί οφείλουν να μελετούν για να βρουν αποδεκτά λόγια, και να δοκιμάζουν ποικίλες μεθόδους για να κάνουν καλό· και, όσο έχουν λόγο να πιστεύουν ότι θα είναι για οικοδομή, οφείλουν να φέρνουν τόσο αυτό που είναι οικείο στο κήρυγμά τους όσο και το κήρυγμά τους στην οικεία συνομιλία, ώστε να μην υπάρχει τόσο μεγάλη ανομοιότητα όπως με μερικούς υπάρχει ανάμεσα σε ό,τι λένε στον άμβωνα και σε ό,τι λένε έξω. Ο Χένρι αφηγείται στη συνέχεια τις ενέργειες του Ναβουχοδονόσορ στην απομάκρυνση του Ιωαχείν και στην τοποθέτηση του Σεδεκία. Ι. Ο Ναβουχοδονόσορ είχε κάποτε απομακρύνει τον Ιωαχείν, τον ίδιο που ονομαζόταν Ιεκονίας, όταν ήταν μόλις δεκαοκτώ ετών και είχε βασιλεύσει στην Ιερουσαλήμ μόνο τρεις μήνες, αυτόν και τους άρχοντές του και τους μεγάλους άνδρες, και τους είχε φέρει αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα, Β' Βασ. 24,12. Αυτό στην παραβολή παριστάνεται με το κλάδεμα από αετό της κορυφής και του τρυφερού κλάδου ενός κέδρου, και τη μεταφορά του σε γη εμπορίου, πόλη εμπόρων (εδ. 3,4), που εξηγείται εδ. 12. Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας πήρε τον βασιλιά της Ιερουσαλήμ, ο οποίος δεν ήταν πιο ικανός να του αντισταθεί από ό,τι ένα νεαρό κλαδί δέντρου να αντιπαλέψει με το ισχυρότερο αρπακτικό πουλί, που εύκολα το κλαδεύει, ίσως προς την κατασκευή της φωλιάς της. Ο Ναβουχοδονόσορ, στο όραμα του Δανιήλ, είναι λιοντάρι, ο βασιλιάς των θηρίων (Δαν. 7,4)· εκεί έχει φτερά αετού, τόσο ταχείες ήταν οι κινήσεις του, τόσο γρήγορες οι κατακτήσεις του. Εδώ, σε αυτή την παραβολή, είναι αετός, ο βασιλιάς των πτηνών, μεγάλος αετός, που ζει από λεία και αρπαγή, του οποίου τα μικρά ρουφούν αίμα, Ιώβ 39,30. Η κυριαρχία του εκτείνεται μακριά και πλατιά, όπως τα μεγάλα και μακριά φτερά αετού· ο λαός είναι πολυάριθμος, γιατί είναι γεμάτος φτερά· η αυλή είναι λαμπρή, γιατί έχει ποικίλα χρώματα, που μοιάζουν με κέντημα, όπως είναι η λέξη. Η Ιερουσαλήμ είναι ο Λίβανος, δάσος οικιών, και πολύ ευχάριστος. Η βασιλική οικογένεια είναι ο κέδρος· ο Ιωαχείν είναι ο κορυφαίος κλάδος, η κορυφή των νεαρών κλαδιών, τον οποίο κλαδεύει. Η Βαβυλώνα είναι η γη εμπορίου και πόλη εμπόρων όπου τοποθετείται. Και ο βασιλιάς του Ιούδα, όντας από τον οίκο του Δαβίδ, θα θεωρεί τον εαυτό του πολύ υποβαθμισμένο και ατιμασμένο να στεγάζεται ανάμεσα σε εμπόρους· αλλά πρέπει να κάνει το καλύτερο από αυτό. Ο Χένρι δείχνει στη συνέχεια πώς η κρίση επικυρώνεται με τον ίδιο τον όρκο του Κυρίου. 1. Επικυρώνεται με τον όρκο του Θεού (εδ. 16): Ζω εγώ, λέγει Κύριος ο Θεός, θα πεθάνει γι' αυτό. Αυτό δείχνει πόσο πολύ ο Θεός αγανάκτησε για το έγκλημα, και πόσο βέβαιη και αυστηρή θα είναι η τιμωρία του. Ο Θεός ορκίζεται στην οργή του, όπως έκανε Ψαλμ. 95,11. Σημείωσε, Όπως οι υποσχέσεις του Θεού επικυρώνονται με όρκο, για παρηγοριά των αγίων, έτσι και οι απειλές του, για τρόμο των ασεβών. Όσο σίγουρα ο Θεός ζει και είναι ευτυχής (μπορώ να προσθέσω, και όσο ζει), τόσο σίγουρα, τόσο πολύ, θα πεθάνουν και θα είναι δυστυχείς οι αμετανόητοι αμαρτωλοί.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το κεφάλαιο στρέφοντας από την κρίση στην υπόσχεση μελλοντικής αποκατάστασης. Όταν η βασιλική οικογένεια του Ιούδα οδηγήθηκε σε ερήμωση από την αιχμαλωσία του Ιωαχείν και του Σεδεκία, θα μπορούσε να ερωτηθεί, «Τι έγινε τώρα με τη διαθήκη της βασιλείας που έγινε με τον Δαβίδ, ότι τα παιδιά του θα κάθονται στον θρόνο του για πάντα; Οι βέβαιες ελεημοσύνες του Δαβίδ αποδεικνύονται έτσι αβέβαιες;» Σε αυτό αρκεί για τη σιωπή των αντιρρητών να απαντήσει ότι η υπόσχεση ήταν υπό όρους. Αν φυλάξουν τη διαθήκη μου, τότε θα συνεχίσουν, Ψαλμ. 132,12. Αλλά οι απόγονοι του Δαβίδ παραβίασαν τον όρο, και έτσι έχασαν την υπόσχεση. Αλλά η απιστία του ανθρώπου δεν θα ακυρώσει την υπόσχεση του Θεού. Θα βρει άλλο σπέρμα του Δαβίδ στο οποίο θα εκπληρωθεί· και αυτό υπόσχεται σε αυτούς τους στίχους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου έχεις κάνει υποσχέσεις που τώρα απαιτούν ανανεωμένη πιστότητα; Πώς η βεβαιότητα του λόγου του Θεού διαμορφώνει την άποψή σου για τις τρέχουσες δυσκολίες; Ποια ελπίδα βρίσκεις στην ικανότητα του Θεού να αποκαταστήσει ό,τι φαίνεται χαμένο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διά τοῦ Πνεύματός σου ῥίζωσον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι ἣν ἐπιδεικνύεις ἐν τῷ λόγῳ σου, ἵνα τιμῶμεν τὰς ἰδίας ἡμῶν ὑποσχέσεις καὶ μετανοῶμεν ὅπου αὐτὰς ἐσπάσαμεν. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ δικαίᾳ σου κρίσει καὶ νὰ στηρίζωμεν τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τῆς ἀποκαταστάσεως ἣν ὑπόσχῃ διὰ τοῦ Χριστοῦ, φυλάττοντες τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης ψευδοῦς ὁδοῦ. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ χάριτί σου ταύτην τὴν ἡμέραν καὶ πάντοτε. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →