Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιακώβου 3 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για μια ερμηνευτική πορεία μέσα από το κεφάλαιο 3 της Επιστολής του Ιακώβου. Η προσεκτική πρεσβυτεριανή έκθεση του Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από τις προειδοποιήσεις του αποστόλου για τη γλώσσα και τα προσόντα για τη διδασκαλία. Η κατά στίχο επεξεργασία του βοηθά την εκκλησία σήμερα να διαβάζει τη Γραφή με ακρίβεια και ευλάβεια. Ακούμε πρώτα, μετά μελετάμε, μετά ανταποκρινόμαστε με προσευχητική υπακοή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 3 της Επιστολής του Ιακώβου. Καθώς ακούτε, προσέξτε τις προφυλάξεις του αποστόλου σχετικά με το να γίνεστε διδάσκαλοι και τη δύναμη της γλώσσας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να πιέσει κάθε προειδοποίηση στην καρδιά. Μετά την ανάγνωση θα εξετάσουμε μαζί την έκθεση του Μπάρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει σκιαγραφώντας το συνολικό σχέδιο του κεφαλαίου.
Φαίνεται πιθανό ότι είχε αυτό το θέμα κατά νου σε ολόκληρο αυτό το κεφάλαιο, και αυτό θα δώσει ένα κλειδί για την πορεία της σκέψης που ακολουθεί. Ας υποτεθεί ότι υπήρχε μια επικρατούσα επιθυμία μεταξύ εκείνων προς τους οποίους έγραφε να γίνουν δημόσιοι διδάσκαλοι, χωρίς μεγάλη προσοχή στα κατάλληλα προσόντα για αυτό το αξίωμα, και η ερμηνεία του κεφαλαίου θα γίνει εύκολη. Ο σχεδιασμός και η κατεύθυνσή του τότε μπορεί να εκφραστούν έτσι: Ι. Το γενικό θέμα του κεφαλαίου, μια προφύλαξη ενάντια στην επιθυμία που επικρατεί μεταξύ πολλών να καταταχθούν μεταξύ των δημόσιων διδασκάλων, Ιακώβου 3:1, πρώτο μέρος. ΙΙ. Σκέψεις για να ελέγξουν και να τροποποιήσουν αυτή την επιθυμία, Ιακώβου 3:1 (τελευταίο μέρος), Ιακώβου 3:18. Αυτές οι σκέψεις είναι οι εξής: (1) Το γεγονός ότι οι δημόσιοι διδάσκαλοι πρέπει να δώσουν πιο επίσημη λογοδοσία από άλλους ανθρώπους, και ότι εκθέτουν τον εαυτό τους στον κίνδυνο βαθύτερης καταδίκης, Ιακώβου 3:1, τελευταίο μέρος.Στη συνέχεια λεπτομερεί τα κακά που προκύπτουν από τη γλώσσα.
(2) Τα κακά που προκύπτουν από ακατάλληλη χρήση της γλώσσας· κακά στα οποία είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς εκείνοι των οποίων η ασχολία είναι η ομιλία, Ιακώβου 3:2-12. Αυτό οδηγεί τον απόστολο σε μια γενική δήλωση της σημασίας της γλώσσας ως μέλους του ανθρώπινου σώματος· του γεγονότος ότι είμαστε ιδιαίτερα επιρρεπείς να σφάλουμε σε αυτό Ιακώβου 3:2· του γεγονότος ότι αν αυτό ρυθμιστεί σωστά, ολόκληρος ο άνθρωπος είναι — όπως ένα άλογο ελέγχεται από το χαλινάρι, και ένα πλοίο κατευθύνεται από το πηδάλιο Ιακώβου 3:2-4· του γεγονότος ότι η γλώσσα, αν και μικρό μέλος, είναι ικανή να επιτύχει μεγάλα πράγματα, και είναι ιδιαίτερα επιρρεπής, όταν δεν υπόκειται σε κατάλληλους κανονισμούς, να κάνει κακό, Ιακώβου 3:5-6· του γεγονότος ότι, ενώ όλα τα άλλα έχουν δαμαστεί, βρέθηκε αδύνατο να φέρει τη γλώσσα υπό κατάλληλους περιορισμούς, και ότι εκτελεί τις πιο ασύμφωνες και αντίθετες λειτουργίες, Ιακώβου 3:7-9· και της ακαταλληλότητας και του παραλόγου αυτού, σαν να έφερνε η ίδια πηγή γλυκό νερό και πικρό, Ιακώβου 3:10-12.Στη συνέχεια στρέφεται στην ειδική προειδοποίηση στον στίχο ένα.
Στίχος 1. Αδελφοί μου, μη γίνεστε πολλοί διδάσκαλοι — «Μη γίνεστε πολλοί από εσάς διδάσκαλοι». Το κακό που αναφέρεται είναι ότι πολλοί επιθυμούσαν να είναι διδάσκαλοι, αν και λίγοι μόνο μπορούσαν να είναι κατάλληλοι για το αξίωμα, και αν και στην πραγματικότητα λίγοι μόνο απαιτούνταν. Ένας μικρός αριθμός, καλά καταρτισμένος, θα εκτελούσε καλύτερα τα καθήκοντα του αξιώματος, και θα έκανε περισσότερο καλό, από ό,τι πολλοί· και θα υπήρχε μεγάλο κακό στο να στριμώχνονται πολλοί ανεπαρκείς στο αξίωμα. Η λέξη που εδώ αποδίδεται «διδάσκαλοι» (διδάσκαλοι) θα έπρεπε να είχε αποδοθεί «διδάσκαλοι». Έτσι αποδίδεται στο Ιωάννη 3:2· Πράξεις 13:1· Ρωμαίους 2:20· Α' Κορινθίους 12:28-29· Εφεσίους 4:11· Α' Τιμόθεο 2:11· Α' Τιμόθεο 4:3· Εβραίους 5:12· αν και αλλού συχνά αποδίδεται διδάσκαλος.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει τη σημασία της αληθινής σοφίας.
Με αυτές τις σκέψεις, ο απόστολος φαίνεται να έχει σχεδιάσει να καταστείλει την επικρατούσα επιθυμία να εγκαταλείψουν άλλες ασχολίες, και να γίνουν δημόσιοι διδάσκαλοι χωρίς κατάλληλα προσόντα. (3) Ο απόστολος αναφέρεται στη σημασία της σοφίας, με αναφορά στον ίδιο σκοπό· δηλαδή, των κατάλληλων προσόντων για να δώσουν δημόσια διδασκαλία, Ιακώβου 3:13-18. Δείχνει Ιακώβου 3:13 ότι αν υπήρχε ένας αληθινά σοφός άνθρωπος μεταξύ τους, θα έδειχνε αυτό με τα έργα του, με «πραότητα», και όχι με το να επιβάλλεται στην προσοχή των άλλων· ότι αν υπήρχε έλλειψη αυτής που φανερωνόταν σε πνεύμα αντιζηλίας και έριδας, θα υπήρχε σύγχυση και κάθε κακό έργο, Ιακώβου 3:14-16· και ότι όπου υπήρχε αληθινή σοφία, ήταν ανεπιτήδευτη και ανεπιδεικτική· ήταν μετριόφρων, αποσυρόμενη και καθαρή. Θα οδηγούσε σε ειρηνική ζωή αρετής, και η ύπαρξή της θα φαινόταν στους «καρπούς δικαιοσύνης που σπέρνονται εν ειρήνη», Ιακώβου 3:17-18.Τέλος υπογραμμίζει το παράλογο της ασυνεπούς ομιλίας.
Στίχος 12. Μπορεί η συκιά, αδελφοί μου, να φέρει ελιές; — Ένα τέτοιο πράγμα είναι αδύνατο στη φύση, και εξίσου παράλογο στην ηθική. Μια συκιά φέρει μόνο σύκα· και έτσι η γλώσσα οφείλει να εκφέρει μόνο μία κατηγορία συναισθημάτων και συναισθημάτων. Αυτές οι εικόνες είναι πολύ εντυπωσιακές, και δείχνουν το παράλογο αυτού που ο απόστολος ελέγχει. Ταυτόχρονα, επιτυγχάνουν τον κύριο σκοπό που είχε κατά νου, να καταστείλει την επιθυμία να γίνει κάποιος δημόσιος διδάσκαλος χωρίς κατάλληλα προσόντα. Δείχνουν τη δύναμη της γλώσσας· δείχνουν τι επικίνδυνη δύναμη είναι για έναν άνθρωπο να χειρίζεται αν δεν έχει τα κατάλληλα προσόντα· δείχνουν ότι κανείς δεν πρέπει να βάλει τον εαυτό του στη θέση όπου μπορεί να χειριστεί αυτή τη δύναμη χωρίς τέτοιο βαθμό δοκιμασμένης φρονήσεως, σοφίας, διακριτικότητας και ευσέβειας, ώστε να υπάρχει ηθική βεβαιότητα ότι θα τη χρησιμοποιήσει σωστά.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού στη ζωή μου αισθάνομαι μια ανεξερεύνητη επιθυμία για εξοχότητα στη διδασκαλία; 2. Πώς η αδάμαστη δύναμη της γλώσσας αποκαλύπτει περιοχές που ακόμη χρειάζονται τη χάρη του ευαγγελίου; 3. Ποια βήματα θα κάνω αυτή την εβδομάδα για να επιδιώξω τη μετριόφρονα σοφία που συνιστά ο Μπάρνς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δώρησαι ἡμῖν διὰ τοῦ Πνεύματός σου τὴν ἄνωθεν σοφίαν, ἣν περιγράφει ὁ Ἰάκωβος—ἁγνήν, εἰρηνικήν, πλήρη ἐλέους—ἵνα αἱ γλῶσσαί ἡμῶν δαμάζωνται καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν χρησιμοποιῶνται μόνον πρὸς εὐλογίαν Σοῦ καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπλάσθησαν κατ' εἰκόνα Σου. Κράτησον ἡμᾶς μακρὰν ἀπὸ τοῦ γηΐνου φθόνου καὶ τῆς ἐγωιστικῆς φιλοδοξίας, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν ἀταξίαν, καὶ ἀντ' αὐτῶν παράγαγε ἐν ἡμῖν τὴν δικαιοσύνην, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπὸ ταπεινῆς ἐμπιστοσύνης ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →