Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 149-150 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους τελευταίους ψαλμούς του Ψαλτηρίου μας εισάγει σε έναν τελικό ύμνο λατρείας. Σε αυτές τις σελίδες ο Χένρι δείχνει πώς οι λυτρωμένοι καλούνται να υψώσουν τους αίνους του Λυτρωτή τους ενώ η μάχαιρα του Πνεύματος παραμένει στα χέρια τους. Οι σκέψεις του μετακινούνται από τη χαρά των αγίων στην τελική νίκη του Χριστού, υπενθυμίζοντας σε κάθε αναγνώστη ότι ο αίνος είναι και προνόμιο και πόλεμος. Καθώς ακούμε τη φωνή του σήμερα προετοιμάζουμε τις δικές μας καρδιές για να ολοκληρώσουμε το βιβλίο των Ψαλμών — και τις δικές μας ημέρες — με τίποτε άλλο παρά αλληλούια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τώρα τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 149 και 150 αργά και δυνατά. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε αίνο να βυθιστούν βαθιά στο πνεύμα σας. Προσέξτε πώς ο τελευταίος ψαλμός συγκεντρώνει κάθε όργανο και κάθε ζωντανή πνοή σε μία μεγάλη χορωδία. Διαβάστε με προσδοκία, ζητώντας από το Πνεύμα να αφυπνίσει την ίδια αγία χαρά και τον ίδιο άγιο ζήλο που ο Χένρι είδε να λάμπει μέσα από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει την έκθεση του Ψαλμού 149.
Ο προηγούμενος ψαλμός ήταν ύμνος αίνου προς τον Δημιουργό· αυτός είναι ύμνος αίνου προς τον Λυτρωτή. Είναι ψαλμός θριάμβου στον Θεό του Ισραήλ και κατά των εχθρών του Ισραήλ. Πιθανότατα γράφτηκε με αφορμή κάποια νίκη με την οποία ευλογήθηκε και τιμήθηκε ο Ισραήλ. Μερικοί εικάζουν ότι γράφτηκε όταν ο Δαβίδ κατέλαβε το φρούριο της Σιών και εγκατέστησε εκεί την κυβέρνησή του. Αλλά βλέπει πιο πέρα, στη βασιλεία του Μεσσία, ο οποίος, στο άρμα του αιώνιου ευαγγελίου, εξέρχεται νικώντας και για να νικήσει. Σε αυτόν, και στις χάρες και τις δόξες του, πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό, ο οποίος διακηρύττει, Ι. Αφθονία χαράς σε όλο τον λαό του Θεού, εδ. 1-5. ΙΙ. Αφθονία τρόμου στους υπερηφανότερους εχθρούς τους, εδ. 6-9.Συνεχίζει εξετάζοντας τις προσκλήσεις που δίνονται για αίνο.
Ι. Οι προσκλήσεις που δίνονται στον Ισραήλ του Θεού για αίνο. Όλα τα έργα του, στον προηγούμενο ψαλμό, προτράπηκαν να τον αινέσουν· αλλά εδώ οι άγιοί του με ιδιαίτερο τρόπο καλούνται να τον ευλογήσουν. Παρατηρήστε λοιπόν, 1. Ποιοι καλούνται να αινέσουν τον Θεό. Ο Ισραήλ γενικά, το σώμα της Εκκλησίας (εδ. 2), τα τέκνα της Σιών ιδιαίτερα, οι κάτοικοι εκείνου του αγίου λόφου, που είναι πιο κοντά στον Θεό από άλλους Ισραηλίτες· εκείνοι που έχουν τον λόγο και τα διατάγματα του Θεού κοντά τους, που δεν απαιτείται να ταξιδέψουν μακριά για αυτά, δικαίως αναμένεται να κάνουν περισσότερα στον αίνο του Θεού από άλλους. Όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί μπορούν να αποκαλούν τους εαυτούς τους τέκνα της Σιών, διότι με πίστη και ελπίδα έχουμε έρθει στο Όρος Σιών, Εβρ. ιβ΄ 22. Οι άγιοι πρέπει να αινέσουν τον Θεό, άγιοι κατά την ομολογία, άγιοι κατά τη δύναμη, διότι αυτός είναι ο σκοπός του αγιασμού τους· είναι αφιερωμένοι στη δόξα του Θεού, και ανανεωμένοι από τη χάρη του Θεού, ώστε να είναι γι' αυτόν όνομα και αίνος. 2. Ποια πρέπει να είναι η αρχή αυτού του αίνου, και αυτή είναι η αγία χαρά στον Θεό: Ας αγαλλιάσει ο Ισραήλ, και τα τέκνα της Σιών ας χαρούν, και οι άγιοι ας χαρούν εν δόξα. Οι αίνοι μας προς τον Θεό πρέπει να ρέουν από καρδιά γεμάτη ευαρέσκεια και θρίαμβο στις ιδιότητες του Θεού, και στη σχέση μας μαζί του. Μεγάλο μέρος της δύναμης της ευσέβειας στην καρδιά συνίσταται στο να κάνουμε τον Θεό κύρια χαρά μας και να παρηγορούμαστε εν αυτώ· και η πίστη μας στον Χριστό περιγράφεται από την αγαλλίασή μας εν αυτώ. Τότε δίνουμε τιμή στον Θεό όταν ευαρεστούμαστε εν αυτώ. Πρέπει να χαρούμε εν δόξα, δηλαδή εν αυτώ ως δόξα μας, και στο ενδιαφέρον που έχουμε εν αυτώ· και ας το θεωρούμε δόξα μας να είμαστε από εκείνους που χαίρονται εν τω Θεώ. 3. Ποιες πρέπει να είναι οι εκφράσεις αυτού του αίνου. Πρέπει με όλους τους κατάλληλους τρόπους να δείξουμε τους αίνους του Θεού: Άσατε τω Κυρίω. Πρέπει να ψυχαγωγούμε τους εαυτούς μας, και να διακηρύττουμε το όνομά του, ψάλλοντας αίνους προς αυτόν (εδ. 3), ψάλλοντας δυνατά (εδ. 5), διότι πρέπει να ψάλλουμε ψαλμούς με όλη μας την καρδιά, ως εκείνοι που όχι μόνο δεν ντρέπονται γι' αυτό, αλλά διευρύνονται εν αυτώ. Πρέπει να ψάλλουμε νέο άσμα, νεοσύνθετο σε κάθε ειδική περίσταση, να ψάλλουμε με νέα αισθήματα, που κάνουν το άσμα νέο, αν και οι λέξεις έχουν χρησιμοποιηθεί πριν, και να τα κρατούμε από το να γίνουν φθαρμένα. Ας αινείται ο Θεός με τον χορό με τύμπανο και άρπα, σύμφωνα με τη συνήθεια της Παλαιάς Διαθήκης πολύ νωρίς (Εξ. ιε΄ 20), όπου βρίσκουμε τον Θεό αινεμένο με τύμπανα και χορούς. Εκείνοι που από αυτό προτρέπουν τη χρήση μουσικής στη θρησκευτική λατρεία πρέπει με τον ίδιο κανόνα να εισαγάγουν και τον χορό, διότι πήγαιναν μαζί, όπως στον χορό του Δαβίδ ενώπιον της κιβωτού, και Κρ. κα΄ 21. Αλλά, ενώ πολλές γραφές στην Καινή Διαθήκη διατηρούν το ψάλλειν ως ευαγγελικό διάταγμα, καμία δεν προβλέπει τη διατήρηση μουσικής και χορού· ο ευαγγελικός κανόνας για την ψαλμωδία είναι να ψάλλουμε με το πνεύμα και με την κατανόηση. 4. Ποιες ευκαιρίες πρέπει να αξιοποιούνται για τον αίνο του Θεού, καμία δεν πρέπει να αφήνεται να περάσει, αλλά ιδιαίτερα, (1.) Πρέπει να αινέσουμε τον Θεό δημόσια, στη σοβαρή σύναξη (εδ. 1), στη συναγωγή των αγίων. Όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα· είναι περισσότερο όμοιο με τον ουρανό. Έτσι το όνομα του Θεού πρέπει να ομολογείται ενώπιον του κόσμου· έτσι η υπηρεσία πρέπει να έχει σοβαρότητα επάνω της, και πρέπει να διεγείρουμε αμοιβαία ο ένας τον άλλον σε αυτό. Η αρχή, ο σκοπός και ο σχεδιασμός της συνάθροισής μας σε θρησκευτικές συνάξεις είναι να ενωθούμε μαζί στον αίνο του Θεού. Άλλα μέρη της υπηρεσίας πρέπει να είναι προς αυτόν τον σκοπό. (2.) Πρέπει να τον αινέσουμε ιδιωτικά. Ας είναι οι άγιοι τόσο μεταφερόμενοι από τη χαρά τους στον Θεό ώστε να ψάλλουν δυνατά επάνω στα κρεβάτια τους, όταν ξυπνούν τη νύχτα, γεμάτοι από τους αίνους του Θεού, όπως ο Δαβίδ, Ψαλμ. ριθ΄ 62. Όταν ο Ισραήλ του Θεού φέρεται σε ήσυχη εγκατάσταση, ας απολαύσουν αυτό, με ευχαριστία προς τον Θεό· πολύ περισσότερο μπορούν οι αληθινοί πιστοί, που έχουν εισέλθει στην ανάπαυση του Θεού, και βρίσκουν ανάπαυση στον Ιησού Χριστό, να ψάλλουν δυνατά για χαρά αυτού. Επάνω στα κρεβάτια της ασθένειάς τους, στα κρεβάτια του θανάτου τους, ας ψάλλουν τους αίνους του Θεού τους.Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αιτία για τέτοιο αίνο.
ΙΙ. Η αιτία που δίνεται στον Ισραήλ του Θεού για αίνο. Σκεφθείτε, 1. Τα έργα του Θεού για αυτούς. Έχουν λόγο να χαρούν εν τω Θεώ, να αφιερωθούν στην τιμή του και να απασχοληθούν στην υπηρεσία του· διότι αυτός είναι που τους έκανε. Μας έδωσε την ύπαρξή μας ως ανθρώπους, και έχουμε λόγο να τον αινέσουμε γι' αυτό, διότι είναι ευγενής και εξαίρετη ύπαρξη. Έδωσε στον Ισραήλ την ύπαρξή του ως λαό, ως Εκκλησία, τους έκανε αυτό που ήταν, τόσο διαφορετικούς από άλλα έθνη. Ας αινέσει λοιπόν εκείνος ο λαός αυτόν, διότι τους έπλασε για τον εαυτό του, με σκοπό να δείξουν τον αίνο του, Ησ. μγ΄ 21. Ας αγαλλιάσει ο Ισραήλ στους Πλάστες του (έτσι είναι στο πρωτότυπο)· διότι ο Θεός είπε, Ας ποιήσωμεν άνθρωπον· και σε αυτό, μερικοί νομίζουν, είναι το μυστήριο της Τριάδος. 2. Η κυριαρχία του Θεού επάνω τους. Αυτό ακολουθεί το προηγούμενο: αν τους έκανε, είναι ο Βασιλιάς τους· αυτός που έδωσε ύπαρξη αναμφίβολα μπορεί να δώσει νόμο· και αυτό πρέπει να είναι το αντικείμενο της χαράς και του αίνου μας ότι είμαστε υπό την καθοδήγηση και την προστασία ενός τόσο σοφού και ισχυρού Βασιλιά. Αγάλλου σφόδρα, θύγατερ Σιών! διότι ιδού ο βασιλεύς σου έρχεται, ο βασιλεύς Μεσσίας, τον οποίο ο Θεός έχει θέσει επάνω στον άγιο λόφο της Σιών· ας χαρούν όλα τα τέκνα της Σιών εν αυτώ, και ας εξέλθουν να τον συναντήσουν με τα ωσαννά τους, Ζαχ. θ΄ 9. 3. Η ευαρέσκεια του Θεού σε αυτούς. Είναι βασιλιάς που κυβερνά με αγάπη, και επομένως να αινείται· διότι ο Κύριος ευαρεστείται στον λαό του, στις υπηρεσίες τους, στην ευημερία τους, στην κοινωνία μαζί τους, και στις μεταδόσεις της εύνοιάς του σε αυτούς. Αυτός που είναι άπειρα ευτυχής στην απόλαυση του εαυτού του, και στην ευτυχία του οποίου καμία προσθήκη δεν μπορεί να γίνει, όμως συγκαταβαίνει με χάρη να ευαρεστείται στον λαό του, Ψαλμ. ρμζ΄ 11. 4. Τα σχέδια του Θεού σχετικά με αυτούς. Εκτός από την παρούσα ευαρέσκειά του σε αυτούς, έχει προετοιμάσει για τη μελλοντική τους δόξα: Θα καλλωπίσει τους πραείς, τους ταπεινούς και χαμηλούς, και συντετριμμένους στην καρδιά, που τρέμουν στον λόγο του και υποτάσσονται σε αυτόν, που είναι υπομονετικοί στις θλίψεις τους και δείχνουν όλη την πραότητα προς όλους τους ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι κακολογούν και συκοφαντούν, αλλά ο Θεός θα τους δικαιώσει, και θα σβήσει τον ονειδισμό τους· μάλιστα, θα τους καλλωπίσει· θα εμφανιστούν όχι μόνο καθαροί, αλλά ευπρεπείς, ενώπιον όλου του κόσμου, με την ευπρέπεια που θέτει επάνω τους. Θα τους καλλωπίσει με σωτηρία, με προσωρινές σωτηρίες (όταν ο Θεός εργάζεται αξιοσημείωτες απελευθερώσεις για τον λαό του, εκείνοι που ήταν ανάμεσα στις χύτρες γίνονται ως πτέρυγες περιστεριού καλυμμένες με ασήμι, Ψαλμ. ξη΄ 13), αλλά ιδιαίτερα με αιώνια σωτηρία. Οι δίκαιοι θα καλλωπιστούν εκείνη την ημέρα όταν θα λάμψουν ως ο ήλιος. Με τις ελπίδες αυτού, ας ψάλλουν τώρα, στην πιο σκοτεινή ημέρα, νέο άσμα.Ολοκληρώνει το κεφάλαιο δείχνοντας τον θρίαμβο των αγίων.
Ο Ισραήλ του Θεού παριστάνεται εδώ θριαμβεύοντας κατά των εχθρών του, το οποίο είναι και το αντικείμενο του αίνου τους (ας δώσουν στον Θεό τη δόξα εκείνων των θριάμβων) και η ανταπόδοση του αίνου τους· εκείνοι που είναι αληθινά ευγνώμονες στον Θεό για την ηρεμία τους θα ευλογηθούν με νίκη. Ή μπορεί να ληφθεί ως περαιτέρω έκφραση του αίνου τους (εδ. 6): ας είναι οι υψηλοί αίνοι του Θεού στο στόμα τους, και τότε, με άγιο ζήλο για την τιμή του, ας πάρουν δίστομη μάχαιρα στο χέρι τους, για να πολεμήσουν τις μάχες του κατά των εχθρών της βασιλείας του. Τώρα αυτό μπορεί να εφαρμοστεί, 1. Στις πολλές νίκες με τις οποίες ο Θεός ευλόγησε τον λαό του Ισραήλ κατά των εθνών της Χαναάν και άλλων εθνών που ήταν αφιερωμένα στην καταστροφή. Αυτές άρχισαν στον Μωυσή και τον Ιησού του Ναυή, οι οποίοι, όταν δίδασκαν τον Ισραήλ τους υψηλούς αίνους του Κυρίου, έθεταν επίσης δίστομη μάχαιρα στο χέρι τους· ο Δαβίδ έκανε το ίδιο, διότι, όπως ήταν ο γλυκός ψάλτης του Ισραήλ, έτσι ήταν και ο αρχηγός των στρατευμάτων τους, και δίδαξε τα τέκνα του Ιούδα τη χρήση του τόξου (Β' Σαμ. α΄ 18), δίδαξε τα χέρια τους στον πόλεμο, όπως ο Θεός είχε διδάξει τα δικά του. Έτσι αυτός και αυτοί προχώρησαν νικηφόρα, πολεμώντας τις μάχες του Κυρίου, και εκδικούμενοι τις διαμάχες του Ισραήλ σε εκείνους που τους είχαν καταπιέσει· τότε εκτέλεσαν εκδίκηση κατά των εθνών (των Φιλισταίων, Μωαβιτών, Αμμωνιτών, και άλλων, Β' Σαμ. η΄ 1 κ.εξ.) και τιμωρίες κατά του λαού, για όλο το κακό που είχαν κάνει στον λαό του Θεού, εδ. 7. Οι βασιλείς και οι ευγενείς τους αιχμαλωτίστηκαν (εδ. 8) και σε μερικούς από αυτούς εκτελέστηκε η γραπτή κρίση, όπως από τον Ιησού του Ναυή στους βασιλείς της Χαναάν, από τον Γεδεών στους άρχοντες της Μαδιάμ, από τον Σαμουήλ στον Αγάγ. Η τιμή αυτού επέστρεψε σε όλο τον Ισραήλ του Θεού· και σε αυτόν που την έθεσε επάνω τους την επιστρέφουν ολόκληρη στους αλληλούια τους. Ο στρατός του Ιωσαφάτ είχε την ίδια στιγμή τους υψηλούς αίνους του Θεού στο στόμα τους και δίστομη μάχαιρα στο χέρι τους, διότι εξήλθαν στον πόλεμο ψάλλοντας τους αίνους του Θεού, και τότε η μάχαιρά τους εκτέλεσε, Β' Χρον. κ΄ 23. Μερικοί το εφαρμόζουν στον χρόνο των Μακκαβαίων, όταν οι Ιουδαίοι μερικές φορές κέρδιζαν μεγάλα πλεονεκτήματα κατά των καταπιεστών τους. Και αν φαίνεται παράξενο ότι οι πραείς, παρά τον χαρακτήρα αυτόν, είναι τόσο αυστηροί, και κατά βασιλέων και ευγενών επίσης, εδώ είναι μία λέξη που τους δικαιώνει σε αυτό· είναι η γραπτή κρίση. Δεν το κάνουν από προσωπική κακία και εκδίκηση, ή από αιματηρή πολιτική με την οποία κυβερνώνται, αλλά με επιτροπή από τον Θεό, σύμφωνα με την κατεύθυνσή του, και σε υπακοή στην εντολή του· και ο Σαούλ έχασε τη βασιλεία του γιατί δεν υπάκουσε σε εντολή αυτής της φύσεως. Έτσι οι βασιλείς της γης που θα απασχοληθούν στην καταστροφή της Βαβυλώνας της Καινής Διαθήκης θα εκτελέσουν μόνο την γραπτή κρίση, Αποκ. ιζ΄ 16, 17. Αλλά, αφού τώρα δεν μπορούν να παραχθούν τέτοιες ειδικές επιτροπές, αυτό δεν θα δικαιολογήσει σε καμία περίπτωση τη βία είτε υπηκόων κατά των ηγεμόνων τους είτε ηγεμόνων κατά των υπηκόων τους, ή και των δύο κατά των γειτόνων τους, με πρόφαση θρησκείας· διότι ο Χριστός ποτέ δεν σκόπευε το ευαγγέλιό του να διαδοθεί με πυρ και μάχαιρα ή η δικαιοσύνη του να εργαστεί από την οργή του ανθρώπου. Όταν οι υψηλοί αίνοι του Θεού είναι στο στόμα μας μαζί τους πρέπει να έχουμε κλάδο ελιάς ειρήνης στα χέρια μας. 2. Στις νίκες του Χριστού με τη δύναμη του ευαγγελίου και της χάρης του κατά πνευματικών εχθρών, στις οποίες όλοι οι πιστοί είναι περισσότερο από νικητές. Ο λόγος του Θεού είναι η δίστομη μάχαιρα (Εβρ. δ΄ 12), η μάχαιρα του Πνεύματος (Εφ. στ΄ 17), την οποία δεν αρκεί να έχουμε στην οπλοθήκη μας, πρέπει να την έχουμε και στο χέρι μας, όπως είχε ο Δάσκαλός μας, όταν είπε, Γέγραπται. Τώρα, (1.) Με αυτή τη δίστομη μάχαιρα οι πρώτοι κήρυκες του ευαγγελίου απέκτησαν ένδοξη νίκη κατά των δυνάμεων του σκότους· εκδίκηση εκτελέστηκε κατά των θεών των εθνών, με την πεποίθηση και τη μεταστροφή εκείνων που ήταν για πολύ καιρό προσκυνητές τους, και με την κατάπληξη και σύγχυση εκείνων που δεν μετανόησαν (Αποκ. στ΄ 15)· τα οχυρά του Σατανά καταστράφηκαν (Β' Χρον. ι΄ 4, 5)· μεγάλοι άνδρες έγιναν να τρέμουν στον λόγο, όπως ο Φήλιξ· ο Σατανάς, ο θεός αυτού του κόσμου, εκβλήθηκε, σύμφωνα με την κρίση που δόθηκε εναντίον του. Αυτή είναι η τιμή όλων των Χριστιανών, ότι η αγία θρησκεία τους υπήρξε τόσο νικηφόρα. (2.) Με αυτή τη δίστομη μάχαιρα οι πιστοί πολεμούν κατά των δικών τους διαφθορών, και, μέσω της χάρης του Θεού, τις υποτάσσουν και τις νεκρώνουν· η αμαρτία που είχε κυριαρχία επάνω τους σταυρώνεται· ο εαυτός, που κάποτε καθόταν βασιλιάς, δένεται με αλυσίδες και φέρεται σε υποταγή στον ζυγό του Χριστού· ο πειραστής νικάται και συντρίβεται κάτω από τα πόδια τους. Αυτή την τιμή έχουν όλοι οι άγιοι. (3.) Η πλήρης εκπλήρωση αυτού θα είναι στην κρίση της μεγάλης ημέρας, όταν ο Κύριος θα έρθει με μυριάδες αγίων του, για να εκτελέσει κρίση κατά πάντων, Ιούδα 14, 15. Εκδίκηση τότε θα εκτελεστεί κατά των εθνών (Ψαλμ. θ΄ 17), και τιμωρίες, αιώνιες τιμωρίες, κατά του λαού. Βασιλείς και ευγενείς, που απέρριψαν τα δεσμά και τα σχοινιά της κυβέρνησης του Χριστού (Ψαλμ. β΄ 3), δεν θα μπορέσουν να απορρίψουν τις αλυσίδες και τα δεσμά της οργής και της δικαιοσύνης του. Τότε θα εκτελεστεί η γραπτή κρίση, διότι τα μυστικά των ανθρώπων θα κριθούν σύμφωνα με το ευαγγέλιο. Αυτή την τιμή θα έχουν όλοι οι άγιοι, ότι, ως συνέδροι με τον Χριστό, θα κρίνουν τον κόσμο, Α' Κορ. στ΄ 2. Με την προοπτική αυτού ας αινέσουν τον Κύριο, και ας παραμείνουν πιστοί υπηρέτες και στρατιώτες του Χριστού μέχρι το τέλος της ζωής τους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ανοίγει την πραγματεία του για τον Ψαλμό 150.
Ο πρώτος και ο τελευταίος των ψαλμών έχουν και οι δύο τον ίδιο αριθμό στίχων, είναι και οι δύο σύντομοι, και πολύ αξιομνημόνευτοι. Αλλά το πεδίο τους είναι πολύ διαφορετικό: ο πρώτος ψαλμός είναι περίτεχνη διδασκαλία στο καθήκον μας, για να μας προετοιμάσει για τις παρηγορίες της λατρείας μας· αυτός είναι όλος αρπαγή και μεταφορά, και ίσως γράφτηκε με σκοπό να είναι το συμπέρασμα αυτών των ιερών ασμάτων, για να δείξει ποιος είναι ο σκοπός όλων τους, και αυτός είναι να μας βοηθήσει στον αίνο του Θεού. Ο ψαλμωδός ήταν ο ίδιος γεμάτος από τους αίνους του Θεού, και εδώ θα ήθελε να γεμίσει όλο τον κόσμο με αυτούς: ξανά και ξανά καλεί, 'Αινείτε τον Κύριον, αινείτε αυτόν, αινείτε αυτόν', όχι λιγότερο από δεκατρείς φορές σε αυτούς τους έξι σύντομους στίχους. Δείχνει, Ι. Για τι, και για ποια αιτία, ο Θεός πρέπει να αινείται (εδ. 1, 2), ΙΙ. Πώς, και με ποιες εκφράσεις χαράς, ο Θεός πρέπει να αινείται, εδ. 3-5. ΙΙΙ. Ποιος πρέπει να αινεί τον Κύριο· είναι υπόθεση όλων, εδ. 6. Ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό πρέπει να προσπαθήσουμε να επηρεαστούν πολύ οι καρδιές μας από τις τελειότητες του Θεού και τους αίνους με τους οποίους αυτός είναι και θα είναι για πάντα περιβαλλόμενος, σε όλους τους αιώνες, κόσμος ατελεύτητος.Κλείνει ολόκληρο το Ψαλτήριο με μια τελική προτροπή.
Τα πρώτα τρία από τα πέντε βιβλία των ψαλμών (σύμφωνα με την εβραϊκή διαίρεση) ολοκληρώθηκαν με Αμήν και Αμήν, το τέταρτο με Αμήν, Αλληλούια, αλλά το τελευταίο, και σε αυτό ολόκληρο το βιβλίο, ολοκληρώνεται μόνο με Αλληλούια, διότι οι τελευταίοι έξι ψαλμοί είναι ολοκληρωτικά αφιερωμένοι στον αίνο του Θεού και δεν υπάρχει λέξη παραπόνου ή δεήσεως σε αυτούς. Όσο πιο κοντά έρχονται οι καλοί Χριστιανοί στο τέλος τους τόσο πιο γεμάτοι πρέπει να είναι από τους αίνους του Θεού. Μερικοί νομίζουν ότι αυτός ο τελευταίος ψαλμός σχεδιάστηκε για να μας παριστάνει το έργο των δοξασμένων αγίων στον ουρανό, οι οποίοι εκεί αδιάκοπα αινέουν τον Θεό, και ότι τα μουσικά όργανα που λέγεται εδώ ότι χρησιμοποιούνται δεν πρέπει να νοηθούν κυριολεκτικά περισσότερο από τον χρυσό, και τα μαργαριτάρια, και τους πολύτιμους λίθους, που λέγεται ότι κοσμούν τη Νέα Ιερουσαλήμ, Αποκ. κα΄ 18, 19. Αλλά, όπως εκείνα υπονοούν ότι οι δόξες του ουρανού είναι οι πιο εξαίρετες δόξες, έτσι αυτά υπονοούν ότι οι αίνοι που προσφέρουν οι άγιοι εκεί είναι οι πιο εξαίρετοι αίνοι. Οι προσευχές εκεί θα καταποθούν σε αιώνιους αίνους· δεν θα υπάρχει διακοπή στον αίνο του Θεού, και όμως καμία κούραση — αλληλούια για πάντα επαναλαμβανόμενα, και όμως ακόμη νέα άσματα. Ας παίρνουμε συχνά ευχαρίστηση στο να σκεφτόμαστε τι κάνουν οι δοξασμένοι άγιοι στον ουρανό, τι κάνουν εκείνοι με τους οποίους έχουμε γνωριστεί στη γη, αλλά που έχουν προηγηθεί εκεί· και ας μην μας κάνει μόνο να ποθούμε να είμαστε ανάμεσά τους, αλλά να μας σπεύδει να κάνουμε αυτό το μέρος του θελήματος του Θεού στη γη όπως το κάνουν εκείνοι που είναι στον ουρανό. Και ας ξοδέψουμε όσο περισσότερο από τον χρόνο μας μπορούμε σε αυτό το καλό έργο διότι σε αυτό ελπίζουμε να ξοδέψουμε μια χαρούμενη αιωνιότητα. Αλληλούια είναι ο λόγος εκεί (Αποκ. ιθ΄ 1, 3)· ας αντηχήσουμε σε αυτό τώρα, ως εκείνοι που ελπίζουν να ενωθούν σε αυτό σύντομα. Αλληλούια, αινείτε τον Κύριον.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στην καθημερινή σας ζωή σας προσκαλεί ο Κύριος να ψάλλετε νέο άσμα αίνου;
2. Πώς μπορεί το να φέρετε και 'υψηλούς αίνους' και 'τη δίστομη μάχαιρα' να διαμορφώσει τη μαρτυρία σας αυτή την εβδομάδα;
3. Τι θα έμοιαζε αν κάθε πνοή που τραβάτε γινόταν πράξη λατρείας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων καὶ Λυτρωτὰ τοῦ λαοῦ Σου, ἀνυψοῦμεν τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν νέοις ὕμνοις αἰνέσεως διὰ τὴν σωτηρίαν ἣν ἐξειργάσω καὶ τὰς κρίσεις ἃς ἐκτελεῖς ὑπὲρ ἡμῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἂς πληρώσωσιν αἱ ὑψηλαὶ αἰνέσεις τὰ στόματα ἡμῶν καὶ ἂς εὑρίσκεται ἡ μάχαιρα τοῦ Λόγου Σου ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν, ἵνα οἱ πραεῖς καλλωπισθῶσιν ἐν τῇ χαρᾷ τῆς σωτηρίας Σου. Εἴθε πᾶσα πνοὴ ἣν λαμβάνομεν νὰ ἐπιστρέφῃ πρὸς Σὲ ἐν λατρείᾳ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅτε ἡ αἴνεσις οὐδέποτε παύει. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →