← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Β' Κορινθίους 4 — με τον Ουέσλεϊ

Β' Κορινθίους 4Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϊ για τη Β' Κορινθίους 4. Αυτά τα σύντομα σχόλια κατά στίχο από τον ιδρυτή του Μεθοδισμού προσφέρουν οξεία διορατικότητα στην υπεράσπιση της αποστολικής διακονίας από τον Παύλο. Οι σύντομες παρατηρήσεις του Ουέσλεϊ τονίζουν το έλεος, την ακεραιότητα και την εκπληκτική δύναμη του Θεού που φανερώνεται μέσω της ανθρώπινης αδυναμίας. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε πώς αυτές οι σημειώσεις του δέκατου όγδοου αιώνα εξακολουθούν να φωτίζουν την ένταση μεταξύ παθήματος και δόξας που χαρακτηρίζει κάθε πιστό μάρτυρα. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του Ουέσλεϊ τον στοχασμό μας σε αυτό το πλούσιο κεφάλαιο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά τη Β' Κορινθίους 4, ίσως δυνατά. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από το έλεος που στηρίζει τη διακονία μέσα από κρυφούς αγώνες στο αιώνιο βάρος δόξας που υπερβαίνει κάθε θλίψη. Αφήστε τις αντιθέσεις του κεφαλαίου — φως και σκοτάδι, ορατό και αόρατο, θάνατος και ζωή — να διαμορφώσουν την ακρόασή σας. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ για να μελετήσετε τις σημειώσεις του Ουέσλεϊ μαζί με το κείμενο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ουέσλεϊ ανοίγει το κεφάλαιο με τη σημείωσή του για τον στίχο 1. Στίχος 1. Επειδή λοιπόν έχουμε αυτή τη διακονία, καθώς λάβαμε έλεος, δεν αποκάμουμε· Επειδή λοιπόν έχουμε αυτή τη διακονία — Όπως αναφέρεται στη Β' Κορινθίους 3:6. Καθώς λάβαμε έλεος — Έχουμε στηριχθεί ελεήμονα σε όλες τις δοκιμασίες μας. Δεν αποκάμουμε — Δεν παραιτούμαστε σε κανένα βαθμό από την ένδοξη αποστολή μας. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Στη συνέχεια στρέφεται στο κήρυγμα του Χριστού στον στίχο 5. Στίχος 5. Διότι δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας, αλλά τον Χριστό Ιησού τον Κύριο· και τον εαυτό μας ως υπηρέτες σας για χάρη του Ιησού. Διότι — Το σφάλμα δεν βρίσκεται σε εμάς, ούτε στη διδασκαλία που ακούν από εμάς. Δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας — Ως ικανούς να φωτίσουμε, ή να συγχωρήσουμε, ή να αγιάσουμε εσάς. Αλλά τον Ιησού Χριστό — Ως τη μόνη σας σοφία, δικαιοσύνη, αγιασμό. Και τον εαυτό μας υπηρέτες σας — Έτοιμοι να εκτελέσουμε τις ταπεινότερες υπηρεσίες. Για χάρη του Ιησού — Όχι για τιμή, συμφέρον ή ηδονή. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Έπειτα ο Ουέσλεϊ στοχάζεται στον θησαυρό σε πήλινα σκεύη από τον στίχο 7. Στίχος 7. Αλλά έχουμε αυτόν τον θησαυρό σε πήλινα σκεύη, ώστε η υπεροχή της δυνάμεως να είναι του Θεού και όχι από εμάς. Αλλά εμείς — Όχι μόνο οι απόστολοι, αλλά όλοι οι αληθινοί πιστοί. Έχουμε αυτόν τον θησαυρό — Του θείου φωτός, αγάπης, δόξας. Σε πήλινα σκεύη — Σε εύθραυστα, αδύναμα, φθαρτά σώματα. Προχωρεί να δείξει ότι οι θλίψεις, ναι, ακόμη και ο θάνατος, είναι τόσο μακριά από το να εμποδίζουν τη διακονία του Πνεύματος, ώστε μάλιστα την προάγουν, οξύνουν τους διακόνους και αυξάνουν τον καρπό. Ώστε η υπεροχή της δυνάμεως, που ενεργεί αυτά σε εμάς, να φαίνεται αναμφισβήτητα ότι είναι του Θεού. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Ο Ουέσλεϊ προχωρεί να περιγράψει τις θλίψεις στον στίχο 8. Στίχος 8. Θλιβόμαστε από παντού, αλλά δεν στενοχωριόμαστε· απορούμε, αλλά δεν απελπιζόμαστε· Θλιβόμαστε, κ.λπ. — Τα τέσσερα άρθρα σε αυτόν τον στίχο αφορούν εσωτερικές, τα τέσσερα στον επόμενο εξωτερικές θλίψεις. Σε κάθε πρόταση το πρώτο μέρος δείχνει τα «πήλινα σκεύη»· το δεύτερο, «την υπεροχή της δυνάμεως». Όχι συντετριμμένοι — Όχι καταποντισμένοι στη φροντίδα και την αγωνία. Απορούμε — Τι πορεία να ακολουθήσουμε, αλλά ποτέ απελπισμένοι για τη δύναμη και την αγάπη του να μας οδηγήσει μέσα από αυτά. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Ουέσλεϊ ολοκληρώνει με την αιώνια προοπτική στον στίχο 17. Στίχος 17. Διότι η ελαφριά θλίψη μας, που είναι μόνο για μια στιγμή, εργάζεται για εμάς ένα υπερβολικά υπερβαίνον αιώνιο βάρος δόξας· Η ελαφριά θλίψη μας — Η ομορφιά και η υπεροχή των εκφράσεων του Αγίου Παύλου εδώ, ως περιγραφή της ουράνιας δόξας, σε αντίθεση με τις πρόσκαιρες θλίψεις, ξεπερνούν κάθε φαντασία και δεν μπορούν να διατηρηθούν σε καμία μετάφραση ή παράφραση, η οποία τελικά πρέπει να βυθιστεί απείρως κάτω από το εκπληκτικό πρωτότυπο. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Τέλος ο Ουέσλεϊ σημειώνει τις αόρατες πραγματικότητες του στίχου 18. Στίχος 18. Ενώ δεν προσέχουμε τα ορατά πράγματα, αλλά τα αόρατα· διότι τα ορατά είναι πρόσκαιρα· αλλά τα αόρατα είναι αιώνια. Τα ορατά πράγματα — Άνθρωποι, χρήματα, πράγματα της γης. Τα αόρατα πράγματα — Θεός, χάρη, ουρανός. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεστε το έλεος που σας εμποδίζει να αποκάμετε στην ίδια σας την κλήση; Πώς μπορεί η εικόνα του θησαυρού σε πήλινο σκεύος να μεταμορφώσει τον τρόπο που βλέπετε τους παρόντες περιορισμούς σας; Σε ποια περιοχή της ζωής σας σας προσκαλεί ο Θεός να στερεώσετε τα μάτια σας σε ό,τι είναι αόρατο αντί σε ό,τι είναι ορατό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Θεέ, σε ευχαριστούμε για τη διακονία που μας εμπιστεύτηκες με το έλεός σου. Μην μας αφήσεις να αποκάμουμε όταν ο δρόμος γίνεται δύσκολος. Λάμψε το φως του Χριστού στις καρδιές μας ώστε να αντανακλούμε τη δόξα σου και όχι τη δική μας. Ενίσχυσέ μας να φέρουμε τον θάνατο του Ιησού στα σώματά μας ώστε η ζωή του να φανερώνεται επίσης. Στερέωσε το βλέμμα μας στο αιώνιο βάρος δόξας που υπερβαίνει κατά πολύ κάθε πρόσκαιρο πρόβλημα. Ας ξεχειλίσει η ευχαριστία από τις ζωές μας προς την αίνεσή σου, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →