Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιον 17-18 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Σε αυτές τις σελίδες για τα κεφάλαια 17 και 18 του Δευτερονόμιου, ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει τις θεϊκές ασφάλειες που δόθηκαν στον Ισραήλ και την ακτινοβόλο υπόσχεση ενός ερχόμενου Προφήτη. Η προσεκτική του έκθεση μας καλεί να δούμε πώς οι αρχαίοι θεσμοί δείχνουν πέρα από τον εαυτό τους προς τη μεγαλύτερη εκπλήρωση στον Χριστό. Καθώς ακούμε, ας ζωογονήσει το Πνεύμα την κατανόησή μας και ας μας φέρει πιο κοντά στον ζωντανό Λόγο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τα κεφάλαια 17 και 18 του Δευτερονόμιου αργά και προσευχητικά. Ακούστε τις οδηγίες του Κυρίου σχετικά με τους ηγέτες και την επίσημη υπόσχεση ενός Προφήτη όμοιου με τον Μωυσή. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει τοποθετώντας την υπόσχεση ενός προφήτη μέσα στη συνεχιζόμενη ανάγκη του Ισραήλ για αξιόπιστη αποκάλυψη.
Είναι φανερό από τη σύνδεση στην οποία εισάγεται εδώ η υπόσχεση ενός «προφήτη όμοιου με τον Μωυσή» ότι δεν αναφέρεται μόνο στον Ιησού· διότι παρουσιάζεται ως η συνεχής άμυνα του Ισραήλ ενάντια στον πειρασμό να ζητά γνώση του θείου θελήματος με τις παράνομες μεθόδους της μαντείας, της μαντικής, της νεκρομαντείας και των παρόμοιων, που ήταν διαδεδομένες μεταξύ των κατοίκων της γης. Μια μακρινή ελπίδα ενός προφήτη στο μακρινό μέλλον δεν θα μπορούσε να προσφέρει κίνητρο για να αποφύγουν αυτές τις δεισιδαιμονίες. Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε αυτό το χωρίο αν δεν αναγνωρίσουμε ότι η άμεση αναφορά είναι στον θεσμό της προφητικής τάξης ως το σταθερό μέσο μετάδοσης της αξιόπιστης γνώσης του θελήματος του Θεού, κατέχοντας την οποία ο Ισραήλ δεν είχε ανάγκη να στραφεί σε εκείνους «που ψιθυρίζουν και μουρμουρίζουν» και φέρνουν ψευδείς χρησμούς από φανταστικούς θεούς. Αλλά αυτή η πρωταρχική αναφορά των λόγων δεν αποκλείει, αλλά μάλλον απαιτεί, την τελική τους αναφορά σε Εκείνον στον οποίο ο θείος λόγος είναι τέλεια εγκλεισμένος, και ο οποίος είναι το λαμπρό, τέλειο άνθος της προφητικής τάξης, που «μίλησε γι’ Αυτόν», όχι μόνο στις ατομικές της προφητείες, αλλά με την ίδια της την ύπαρξη.Ο Μακλάρεν προχωρεί περιγράφοντας τη θεϊκή κλήση και την εθνική ταυτότητα του προφητικού αξιώματος.
Είναι σαφές, από αυτή τη ματιά στο πλαίσιο, ότι ο «προφήτης» που υποσχέθηκε στον Ισραήλ πρέπει να σημαίνει την τάξη, όχι το άτομο· και είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί, πρώτα, η σχέση στην οποία αυτή η τάξη παρουσιάζεται ως στεκόμενη απέναντι σε όλο εκείνο το πλήθος των μάντεων και των μάγων, με τα σκουπίδια των φυλαχτών και των μουρμουρισμένων ξορκιών τους. Τους σαρώνει από το πεδίο, επειδή είναι αληθινά αυτό που προσποιούνται ότι είναι. Ο Θεός γνωρίζει τις επιθυμίες των ανθρώπων, και ο Θεός θα τις ικανοποιήσει στο μέτρο που η ικανοποίησή τους είναι για το καλό των ανθρώπων. Αλλά τα χαρακτηριστικά του προφήτη τίθενται σε έντονη αντίθεση με εκείνα των μάντεων και των μάγων, και υψώνουν την τάξη πολύ πάνω από όλη τη βρωμιά και την ανοησία αυτών των άλλων. Πρώτα, ο προφήτης «εγείρεται» από τον Θεό· ο ατομικός κάτοχος του αξιώματος έχει την «κλήση» του και δεν «προφητεύει από την καρδιά του». Ο άνθρωπος που αναλαμβάνει αυτό το αξίωμα χωρίς τέτοια κλήση στιγματίζεται ipso facto ως ψευδοπροφήτης.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια τονίζει την μοναδική αυθεντία που τοποθετείται στα προφορικά λόγια του προφήτη.
Έπειτα είναι «από το μέσο σου, από τους αδελφούς σου»,—αναδυόμενος από τον λαό, όχι ξένος, όπως πολλοί από αυτούς τους περιπλανώμενους μάντες, αλλά με την εθνική ζωή να πάλλεται στις φλέβες του, και ο ίδιος συμμέτοχος των σκέψεων και των συναισθημάτων των αδελφών του. Έπειτα πρέπει να είναι «όμοιος με» τον Μωυσή,—όχι σε όλα τα σημεία, αλλά στο ότι λαμβάνει άμεσες επικοινωνίες από τον Θεό, και στην αυθεντία του ως αγγελιαφόρου του Θεού. Το κορυφαίο χαρακτηριστικό, «Θα βάλω τα λόγια Μου στο στόμα του, και θα μιλήσει σ’ αυτούς όλα όσα θα τον προστάξω», επενδύει τα λόγια του με θεϊκή αυθεντία, απαιτεί υπακοή σ’ αυτά ως λόγια του ίδιου του Θεού, διευρύνει τη σφαίρα του πολύ πέρα από εκείνη της απλής πρόβλεψης, εισάγει το ηθικό και θρησκευτικό στοιχείο που δεν είχε θέση στους χρησμούς του μάντη, και ανοίγει την προοπτική μιας συνεχούς προοδευτικής αποκάλυψης δια μέσου των αιώνων «όλα όσα θα τον προστάξω».
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν οδηγεί την έκθεση προς την τελική της εκπλήρωση στον Ιησού Χριστό.
Το ύψος και οι περιορισμοί της «καλής συναδέλφωσης των προφητών» δείχνουν και τα δύο προς τα εμπρός στον Ιησού Χριστό. Σ’ Αυτόν, και μόνο σ’ Αυτόν, η ιδέα του προφήτη πραγματοποιείται πλήρως. Οι ατελείς ενσαρκώσεις της στο παρελθόν ήταν προφητείες καθώς και προφήτες. Το γεγονός ότι ο Θεός «μίλησε στους πατέρες δια των προφητών», μας οδηγεί να περιμένουμε ότι θα μιλήσει «σε μας εν Υιώ», και όχι με αποσπάσματα της ισχυρής φωνής Του, αλλά με έναν πλήρη, αιώνιο, πανπεριεκτικό και πανεπαρκή Λόγο. Κάθε θεϊκή ιδέα, που έχει εκδηλωθεί ατελώς σε αποσπασματικούς και αμαρτωλούς ανθρώπους και στην υλική δημιουργία, ενσαρκώνεται πλήρως σ’ Αυτόν. Είναι ο Βασιλιάς στον οποίο έδειχναν οι αμαρτίες και οι αγιότητες των βασιλέων του Ισραήλ.Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας τη προφητική μαρτυρία που επικεντρώνεται στον Υιό.
Είναι ο Ιερέας, τον οποίο προεικόνιζαν ο Ααρών και οι γιοι του, ο οποίος ασκεί τέλεια τη συμπάθεια που εκείνοι μπορούσαν μόνο να αισθανθούν μερικώς, επειδή ήταν περιτριγυρισμένοι από αδυναμία και εγωισμό, και ο οποίος προσφέρει την αληθινή θυσία με αποτελεσματικότητα ανώτερη από «το αίμα ταύρων και τράγων». Είναι ο Προφήτης, ο οποίος καθιστά περιττά όλα τα άλλα μέσα γνώσης του θείου θελήματος, ακούγοντάς τον ακούμε την ίδια τη φωνή του Θεού που μιλά με τα ήπια λόγια της αγάπης Του, με τα αυθεντικά λόγια της εντολής Του, με τα φωτιστικά λόγια της σοφίας Του, και μιλώντας ακόμη πιο δυνατά και συγκινητικά με την ευγλωττία πράξεων όχι λιγότερο θείων· ο οποίος «δεν ντρέπεται να μας αποκαλεί αδελφούς», και είναι «οστούν εκ των οστέων ημών και σαρξ εκ της σαρκός ημών»· ο οποίος είναι όμοιος, αλλά μεγαλύτερος, από τον μεγάλο νομοθέτη του Ισραήλ, όντας ο Υιός και Κύριος του «οίκου» στον οποίο ο Μωυσής ήταν μόνο υπηρέτης.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η υπόσχεση ενός Προφήτη την εμπιστοσύνη σας στην συνεχιζόμενη καθοδήγηση του Θεού σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να ζητήσετε κατεύθυνση έξω από τον λόγο του Χριστού; Πού σας καλεί το Πνεύμα να ακούσετε πιο προσεκτικά μόνο τον Ιησού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὰς προειδοποιήσεις καὶ τὰς ὑποσχέσεις τοῦ Λόγου σου ἐν τῷ Δευτερονομίῳ, αἵτινες φυλάττουσιν ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ψευδοῦς πηγῆς συμβουλῆς καὶ δεικνύουσιν ἡμῖν τὸν Προφήτην ὃν ἤγειρας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἄνοιξον τὰ ὦτα ἡμῶν ἵνα ἀκούωμεν καὶ ὑπακούωμεν τῷ Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ἵνα οἱ λόγοι αὐτοῦ κατοικῶσιν πλουσίως ἐν ἡμῖν καὶ διαμορφώσωσι τὰς σκέψεις, τὰς ἀποφάσεις, καὶ τὰς ἀγάπας ἡμῶν. Διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς σὲ μόνον, νῦν καὶ ἀεί. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →