Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξ 25-26 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ταξιδεύουμε στις ιερές οδηγίες για τη σκηνή όπως δόθηκαν στον Μωυσή στο όρος. Ο σχολιασμός του Ματθαίου Χένρι καθοδηγεί τα βήματά μας, φωτίζοντας τις πλούσιες λεπτομέρειες της κατοικίας του Θεού ανάμεσα στον λαό του. Μέσα από την προσεκτική του ερμηνεία ανακαλύπτουμε πώς κάθε στοιχείο δείχνει πέρα από τη σκηνή της ερήμου σε βαθύτερες πνευματικές πραγματικότητες. Οι στοχασμοί του Χένρι μας προσκαλούν να παραμείνουμε στα πρότυπα που δείχθηκαν στον Μωυσή και να εξετάσουμε τη σημασία τους για τη λατρεία και την ευσέβεια. Καθώς ανοίγουμε αυτά τα κεφάλαια μαζί, ας ανακινηθούν οι καρδιές μας για να τιμήσουμε τον Κύριο που επιθυμεί να κατοικήσει με τους δικούς του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τα κεφάλαια 25 και 26 της Εξόδου αργά. Προσέξτε τις ακριβείς μετρήσεις, τα ακριβά υλικά και την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ακολουθήσετε ακριβώς το θείο πρότυπο. Αφήστε τις περιγραφές της κιβωτού, του τραπεζιού, της λυχνίας και των παραπετασμάτων να σχηματίσουν μια εικόνα στο νου σας. Ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει τι αποκαλύπτουν αυτές οι οδηγίες για την παρουσία και την αγιότητα του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή των οδηγιών που δόθηκαν για τη σκηνή.
Σε αυτό το κεφάλαιο αρχίζει μια αφήγηση των διαταγών και οδηγιών που έδωσε ο Θεός στον Μωυσή στο όρος για την ανέγερση και τον εξοπλισμό μιας σκηνής προς τιμήν του Θεού. Έχουμε εδώ. Ι. Διαταγές για συλλογή που πρέπει να γίνει ανάμεσα στον λαό για αυτόν τον σκοπό, εδ. 1-9. ΙΙ. Ειδικές οδηγίες, 1. Σχετικά με την κιβωτό της διαθήκης, εδ. 10-22. 2. Το τραπέζι των άρτων, εδ. 23-30. 3. Τη χρυσή λυχνία, εδ. 31, κ.εξ.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην κιβωτό και τα εξαρτήματά της.
Το πρώτο πράγμα που διατάσσεται να γίνει εδώ είναι η κιβωτός με τα εξαρτήματά της, ο εξοπλισμός του αγίου των αγίων και το ιδιαίτερο σημείο της παρουσίας του Θεού, για το οποίο ανεγέρθηκε η σκηνή για να είναι ο υποδοχέας.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια το τραπέζι των άρτων.
Εδώ είναι, 1. Ένα τραπέζι που διατάσσεται να γίνει από ξύλο επικαλυμμένο με χρυσό, το οποίο θα στεκόταν όχι στα άγια των αγίων (τίποτε δεν ήταν εκεί παρά η κιβωτός με τα εξαρτήματά της), αλλά στο εξωτερικό μέρος της σκηνής, που ονομάζεται αγιαστήριο ή άγιος τόπος, Εβρ. θ΄ 2, 23, κ.εξ. Πρέπει επίσης να υπάρχει ο συνήθης εξοπλισμός του πλαϊνού τραπεζιού, πιάτα και κουτάλια, κ.λπ., και όλα από χρυσό, εδ. 29. 2. Αυτό το τραπέζι έπρεπε να είναι πάντα στρωμένο και εφοδιασμένο με τους άρτους (εδ. 30), ή άρτους προσώπου, δώδεκα άρτους, έναν για κάθε φυλή, τοποθετημένους σε δύο σειρές, έξι σε κάθε σειρά· δες τον νόμο σχετικά με αυτούς, Λευιτ. κδ΄ 5, κ.εξ. Η σκηνή είναι ο οίκος του Θεού, στον οποίο ευδόκησε να πει ότι θα κατοικήσει ανάμεσά τους, θα έδειχνε ότι κρατά καλό οίκο. Στο βασιλικό παλάτι ήταν κατάλληλο να υπάρχει βασιλικό τραπέζι. Κάποιοι κάνουν τους δώδεκα άρτους να αντιπροσωπεύουν τις δώδεκα φυλές, τοποθετημένες ενώπιον του Θεού ως λαός του και το σιτάρι του αλωνιού του, όπως ονομάζονται, Ησ. κα΄ 10. Όπως η κιβωτός σήμαινε ότι ο Θεός ήταν παρών μαζί τους, έτσι οι δώδεκα άρτοι σήμαιναν ότι αυτοί παρουσιάζονταν στον Θεό. Αυτός ο άρτος προοριζόταν να είναι, (1.) Μια ευγνώμων αναγνώριση της αγαθότητας του Θεού προς αυτούς, δίνοντάς τους τον καθημερινό τους άρτο, το μάννα στην έρημο, όπου ετοίμασε τραπέζι για αυτούς, και στη Χαναάν, το σιτάρι της γης. Έτσι ομολογούσαν την εξάρτησή τους από την πρόνοια, όχι μόνο για το σιτάρι στον αγρό, για το οποίο ευχαριστούσαν προσφέροντας το δεμάτιο των πρώτων καρπών, αλλά για τον άρτο στους οίκους τους, ότι όταν έφερνε στο σπίτι, ο Θεός δεν φυσούσε επάνω του, Αγγαίος α΄ 9. Ο Χριστός μας δίδαξε να προσευχόμαστε κάθε μέρα για τον άρτο της ημέρας. (2.) Ένα σημείο της κοινωνίας τους με τον Θεό. Αυτός ο άρτος στο τραπέζι του Θεού, φτιαγμένος από το ίδιο σιτάρι με τον άρτο στα δικά τους τραπέζια, ο Θεός και ο Ισραήλ έτρωγαν, κατά κάποιον τρόπο, μαζί, ως ενέχυρο φιλίας και κοινωνίας· αυτός δειπνούσε μαζί τους και αυτοί μαζί του. (3.) Ένας τύπος της πνευματικής προμήθειας που γίνεται στην εκκλησία, μέσω του ευαγγελίου του Χριστού, για όλους όσοι γίνονται ιερείς στον Θεό μας. Στον οίκο του Πατέρα μας υπάρχει άρτος αρκετός και περισσεύων, ένας άρτος για κάθε φυλή. Όλοι όσοι παρευρίσκονται στον οίκο του Θεού θα χορταστούν άφθονα από την αγαθότητά του, Ψαλμ. λστ΄ 8. Οι θείες παρηγοριές είναι το συνεχές συμπόσιο των αγίων ψυχών, παρόλο που υπάρχουν εκείνοι στους οποίους το τραπέζι του Κυρίου και το φαγητό του (επειδή είναι απλός άρτος) είναι καταφρονητέα, Μαλαχ. α΄ 12. Ο Χριστός έχει τραπέζι στη βασιλεία του, στο οποίο όλοι οι άγιοί του θα τρώνε και θα πίνουν μαζί του για πάντα, Λουκ. κβ΄ 30.Ο Χένρι προχωρεί στη χρυσή λυχνία.
Ι. Το επόμενο πράγμα που διατάχθηκε να γίνει για τον εξοπλισμό του παλατιού του Θεού ήταν μια πλούσια και επιβλητική λυχνία, όλη από καθαρό χρυσό, όχι κούφια, αλλά συμπαγής. Οι ειδικές οδηγίες που δίνονται εδώ σχετικά με αυτή δείχνουν, 1. Ότι ήταν πολύ μεγαλοπρεπής και μεγάλο στολίδι του τόπου· είχε πολλούς κλάδους που έβγαιναν από τον κύριο άξονα, οι οποίοι είχαν όχι μόνο τα κύπελλά τους (για να βάλουν το λάδι και το αναμμένο φυτίλι) για ανάγκη, αλλά και κομβία και άνθη για στολισμό. 2. Ότι ήταν πολύ βολική και θαυμάσια σχεδιασμένη τόσο για να διασκορπίζει το φως όσο και για να κρατά τη σκηνή καθαρή από καπνό και αποκαΐδια. 3. Ότι ήταν πολύ σημαντική. Η σκηνή δεν είχε παράθυρα για να αφήνει το φως της ημέρας, όλο το φως της ήταν φως λύχνου, το οποίο υποδηλώνει το συγκριτικό σκότος εκείνης της οικονομίας, ενώ ο Ήλιος της δικαιοσύνης δεν είχε ακόμη ανατείλει, ούτε το άστρο της αυγής από ψηλά είχε ακόμη επισκεφθεί την εκκλησία του. Ωστόσο ο Θεός δεν άφησε τον εαυτό του χωρίς μαρτυρία, ούτε αυτούς χωρίς διδασκαλία· η εντολή ήταν λύχνος και ο νόμος φως, και οι προφήτες ήταν κλάδοι από εκείνον τον λύχνο, που έδιναν φως στις διάφορες εποχές τους στην εκκλησία της Παλαιάς Διαθήκης. Η εκκλησία είναι ακόμη σκοτεινή, όπως η σκηνή, σε σύγκριση με ό,τι θα είναι στον ουρανό· αλλά ο λόγος του Θεού είναι η λυχνία, φως που λάμπει σε σκοτεινό τόπο (Β΄ Πέτρ. α΄ 19), και σκοτεινός τόπος πράγματι θα ήταν ο κόσμος χωρίς αυτόν. Το Πνεύμα του Θεού, στα διάφορα χαρίσματα και χάρες του, παρομοιάζεται με τις επτά λυχνίες που καίγονται ενώπιον του θρόνου, Αποκ. δ΄ 5. Οι εκκλησίες είναι χρυσές λυχνίες, τα φώτα του κόσμου, που κρατούν ψηλά τον λόγο της ζωής όπως η λυχνία το φως, Φιλιπ. β΄ 15, 16. Οι λειτουργοί πρέπει να ανάβουν τις λυχνίες και να τις καθαρίζουν (εδ. 37), ανοίγοντας τις γραφές. Ο θησαυρός αυτού του φωτός τώρα τοποθετείται σε πήλινα σκεύη, Β΄ Κορ. δ΄ 6, 7. Οι κλάδοι της λυχνίας απλώνονται προς κάθε κατεύθυνση, για να δηλώσουν τη διάχυση του φωτός του ευαγγελίου σε όλα τα μέρη μέσω της χριστιανικής διακονίας, Ματθ. ε΄ 14, 15. Υπάρχει ποικιλία χαρισμάτων, αλλά το ίδιο Πνεύμα δίνει σε καθένα για ωφέλεια.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας τη σημασία της ακολουθίας του ουράνιου προτύπου.
2. Ο ίδιος ο Θεός θα του παρείχε το πρότυπο: Σύμφωνα με όλα όσα σου δείχνω, εδ. 9. Ο Θεός του έδειξε ένα ακριβές σχέδιο αυτής, σε μικρογραφία, στο οποίο έπρεπε να συμμορφωθεί σε όλα τα σημεία. Έτσι ο Ιεζεκιήλ είδε σε όραμα τη μορφή του οίκου και τη μόδα αυτού, Ιεζ. μγ΄ 11. Σημείωσε, Ό,τι γίνεται στην υπηρεσία του Θεού πρέπει να γίνεται κατά την κατεύθυνσή του, και όχι αλλιώς. Ωστόσο ο Θεός δεν του έδειξε μόνο το πρότυπο, αλλά του έδωσε επίσης ειδικές οδηγίες πώς να κατασκευάσει τη σκηνή σύμφωνα με εκείνο το πρότυπο, σε όλα τα μέρη της, τα οποία εξετάζει ξεχωριστά σε αυτό και τα επόμενα κεφάλαια. Όταν ο Μωυσής, στην αρχή της Γενέσεως, έπρεπε να περιγράψει τη δημιουργία του κόσμου, αν και είναι ένα τόσο επιβλητικό και περίτεχνο οικοδόμημα και αποτελείται από τόση ποικιλία και τεράστιο αριθμό λεπτομερειών, ωστόσο έδωσε μια πολύ σύντομη και γενική αφήγησή του, και τίποτε σε σύγκριση με ό,τι η σοφία αυτού του κόσμου θα επιθυμούσε και θα περίμενε από κάποιον που έγραφε με θεία αποκάλυψη· αλλά, όταν έρχεται να περιγράψει τη σκηνή, το κάνει με τη μεγαλύτερη ακρίβεια και επιμέλεια που μπορεί να φανταστεί κανείς. Αυτός που δεν μας έδωσε καμία αφήγηση για τις γραμμές και τους κύκλους της υδρογείου, τη διάμετρο της γης ή το ύψος και το μέγεθος των άστρων, μας είπε ιδιαίτερα το μέτρο κάθε σανίδας και παραπετάσματος της σκηνής· γιατί η εκκλησία του Θεού και η θεσμοθετημένη θρησκεία είναι πιο πολύτιμες γι' αυτόν και πιο σημαντικές από όλα τα υπόλοιπα του κόσμου. Και οι γραφές γράφτηκαν, όχι για να μας περιγράψουν τα έργα της φύσης, μια γενική άποψη των οποίων είναι αρκετή για να μας οδηγήσει στη γνώση και την υπηρεσία του Δημιουργού, αλλά για να μας γνωρίσουν τις μεθόδους της χάριτος, και εκείνα τα πράγματα που είναι καθαρά θέματα θείας αποκάλυψης. Η μακαριότητα της μελλοντικής κατάστασης αντιπροσωπεύεται πληρέστερα υπό την έννοια μιας νέας Ιερουσαλήμ παρά υπό την έννοια νέων ουρανών και νέας γης.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Ποια λεπτομέρεια από τις οδηγίες της σκηνής διεγείρει περισσότερο την επιθυμία σας να ετοιμάσετε τόπο για την παρουσία του Θεού;
2. Πώς η πρόσκληση να δίνετε πρόθυμα προκαλεί την τρέχουσα προσέγγισή σας στην προσφορά χρόνου ή πόρων;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής σας πειράζεστε να αυτοσχεδιάσετε αντί να ακολουθήσετε το σαφές πρότυπο του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τις προσεκτικές οδηγίες που έδωσες στον Μωυσή και για τη διατήρησή τους για τη μάθησή μας. Σε δοξάζουμε που κάθε λεπτομέρεια της σκηνής μιλούσε για την αγιότητά σου και την επιθυμία σου να κατοικήσεις με τον λαό σου. Βοήθησέ μας να προσφέρουμε το καλύτερό μας πρόθυμα και να ακολουθήσουμε το πρότυπο που μας έδειξες εν Χριστώ. Ας γίνουν οι καρδιές μας ζωντανά αγιαστήρια όπου ευαρεστείσαι να συναντηθείς μαζί μας. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε τον λόγο σου πάνω από όλους τους επίγειους θησαυρούς και να περπατούμε στο φως που παρέχεις. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →