← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 18 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λουκάς 18Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στον Ιωάννη Καλβίνο για γνώση στο κεφάλαιο 18 του Λουκά. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου σε δύο παραβολές για την προσευχή αποκαλύπτει πώς η επιμονή και η ταπεινότητα διαμορφώνουν τη ζωή της πίστης. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από την επιμονή της χήρας ενώπιον του άδικου κριτή και τις αντιθετικές προσευχές του Φαρισαίου και του τελώνη. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας συνήθειες προσευχής και τη στάση των καρδιών μας ενώπιον του Θεού. Ο σχολιασμός του Καλβίνου μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή προσευχή πηγάζει από την εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού παρά από την αυτοπεποίθηση. Ας μας οδηγήσουν οι σκέψεις του βαθύτερα στη Γραφή σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα διαβάζουμε το κεφάλαιο 18 του Λουκά ολόκληρο. Αφήστε τα λόγια του Ιησού για την επίμονη προσευχή, τον άδικο κριτή, τον Φαρισαίο και τον τελώνη να εγκατασταθούν στο νου σας. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ αυτοπεποίθησης και ταπεινής εξάρτησης. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για την έκθεση του Καλβίνου που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά απευθυνόμενος στην επιμονή στην προσευχή. Γνωρίζουμε ότι η επιμονή στην προσευχή είναι σπάνιο και δύσκολο επίτευγμα· και είναι εκδήλωση της απιστίας μας ότι, όταν οι πρώτες προσευχές μας δεν επιτυγχάνουν, πετάμε αμέσως όχι μόνο την ελπίδα, αλλά και όλο τον ζήλο της προσευχής. Αλλά είναι αναμφισβήτητη απόδειξη της Πίστης μας, αν απογοητευθούμε από την επιθυμία μας, και όμως δεν χάσουμε το θάρρος. Πολύ σωστά, λοιπόν, ο Χριστός συστήνει στους μαθητές του να επιμένουν στην προσευχή. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την παραβολή της χήρας και του άδικου κριτή. Η παραβολή που χρησιμοποιεί, αν και φαινομενικά σκληρή, ήταν άριστα προσαρμοσμένη για να διδάξει τους μαθητές του, ότι πρέπει να είναι επίμονοι στις προσευχές τους προς τον Θεό Πατέρα, μέχρι να αντλήσουν τελικά από αυτόν αυτό που διαφορετικά θα φαινόταν απρόθυμος να δώσει. Όχι ότι με τις προσευχές μας κερδίζουμε νίκη επί του Θεού, και τον κάμπτουμε αργά και απρόθυμα σε έλεος, αλλά επειδή τα πραγματικά γεγονότα δεν καθιστούν αμέσως προφανές ότι ακούει με χάρη τις προσευχές μας. Στην παραβολή ο Χριστός μας περιγράφει μια χήρα, που πέτυχε αυτό που ήθελε από έναν άδικο και σκληρό κριτή, επειδή δεν έπαψε να κάνει επίμονες απαιτήσεις. Η κύρια αλήθεια που μεταδίδεται είναι, ότι ο Θεός δεν χορηγεί αμέσως βοήθεια στον λαό του, επειδή επιλέγει να κουράζεται, κατά κάποιον τρόπο, από τις προσευχές· και ότι, όσο άθλια και περιφρονητική κι αν είναι η κατάσταση εκείνων που προσεύχονται σε αυτόν, όμως αν δεν παύσουν από την αδιάκοπη άσκηση της προσευχής, θα τους προσέξει τελικά και θα ανακουφίσει τις ανάγκες τους. Στη συνέχεια ο Καλβίνος εξετάζει την απάντηση του Θεού στις επίμονες κραυγές των εκλεκτών του. 7. Και δεν θα εκδικήσει ο Θεός τους εκλεκτούς του; Εκείνος ο κριτής, τον οποίο ο Χριστός μας περιέγραψε ως εντελώς απελπισμένο, ως όχι μόνο σκληρυμένο ενάντια στη θεώρηση του Θεού, αλλά τόσο εντελώς απαλλαγμένο από ντροπή, ώστε δεν είχε καμία ανησυχία για τη φήμη του, άνοιξε τελικά τα μάτια του στις θλίψεις της χήρας. Δεν έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε ότι οι πιστοί θα αντλήσουν, τουλάχιστον, ίσο όφελος από τις προσευχές τους, υπό τον όρο ότι δεν παύουν να ικετεύουν με ζήλο τον Θεό. Ωστόσο πρέπει να παρατηρηθεί ότι, ενώ ο Χριστός εφαρμόζει την παραβολή στο θέμα του, δεν κάνει τον Θεό να μοιάζει με κακό και σκληρό κριτή, αλλά υποδεικνύει έναν πολύ διαφορετικό λόγο για τον οποίο εκείνοι που πιστεύουν σε αυτόν κρατούνται μακρόχρονα σε αναμονή, και γιατί δεν απλώνει πραγματικά και αμέσως το χέρι του σε αυτούς: είναι επειδή ανέχεται. Αν κάποτε ο Θεός κλείνει τα μάτια στις αδικίες που γίνονται σε εμάς περισσότερο από ό,τι θα θέλαμε, ας γνωρίζουμε ότι αυτό γίνεται με πατρική πρόθεση—για να μας εκπαιδεύσει στην υπομονή. Μια προσωρινή παράβλεψη των εγκλημάτων είναι πολύ διαφορετική από το να επιτρέπεται να παραμένουν για πάντα ατιμώρητα. Η υπόσχεση που δίνει, ότι ο Θεός θα τους εκδικήσει σύντομα, πρέπει να αναφέρεται στην πρόνοιά του· γιατί οι βιαστικοί μας χαρακτήρες και η σαρκική αντίληψη μας οδηγούν να συμπεράνουμε ότι δεν έρχεται αρκετά γρήγορα για να χορηγήσει ανακούφιση. Αλλά αν μπορούσαμε να διεισδύσουμε στον σχεδιασμό του, θα μαθαίναμε ότι η βοήθειά του είναι πάντα έτοιμη και εύκαιρη, όπως απαιτεί η περίπτωση, και δεν καθυστερεί ούτε για μία στιγμή, αλλά έρχεται στην ακριβή ώρα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στρέφεται στην αναγκαιότητα της ταπεινότητας ενώπιον του Θεού. Ο Χριστός τώρα δίνει οδηγίες για μια άλλη αρετή, η οποία είναι απαραίτητη για την αποδεκτή προσευχή. Οι πιστοί δεν πρέπει να έρχονται ενώπιον του Θεού παρά με ταπεινότητα και ταπείνωση. Καμία ασθένεια δεν είναι πιο επικίνδυνη από την αλαζονεία· και όμως όλοι την έχουν τόσο βαθιά ριζωμένη στον μυελό των οστών τους, ώστε δύσκολα μπορεί να αφαιρεθεί ή να εξαλειφθεί με οποιοδήποτε φάρμακο. Είναι αναμφίβολα παράξενο ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι τόσο τρελοί ώστε να τολμούν να υψώνουν τα λοφία τους ενάντια στον Θεό, και να προβάλλουν τα δικά τους προσόντα ενώπιόν του. Αν και οι άνθρωποι παρασύρονται από τη φιλοδοξία τους, όμως όταν ερχόμαστε ενώπιον του Θεού, κάθε αυταρέσκεια πρέπει να παραμεριστεί· και όμως κάθε άνθρωπος νομίζει ότι έχει ταπεινωθεί επαρκώς, αν μόνο παρουσιάζει μια υποκριτική προσευχή για συγχώρεση. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι αυτή η προειδοποίηση που δίνει ο Κύριός μας ήταν μακριά από το να είναι περιττή. Καταλήγει διευκρινίζοντας τη φύση της δικαίωσης. 14. Αυτός ο άνθρωπος κατέβηκε δικαιωμένος. Η σύγκριση δεν είναι ακριβής· γιατί ο Χριστός δεν αποδίδει απλώς στον τελώνη έναν ορισμένο βαθμό υπεροχής, σαν η δικαιοσύνη να ανήκε εξίσου και στους δύο, αλλά εννοεί ότι ο τελώνης έγινε δεκτός από τον Θεό, ενώ ο Φαρισαίος απορρίφθηκε εντελώς. Και αυτό το χωρίο δείχνει σαφώς ποια είναι η αυστηρή έννοια της λέξης δικαιωμένος: σημαίνει, να στέκεσαι ενώπιον του Θεού σαν να ήμασταν δίκαιοι. Γιατί δεν λέγεται ότι ο τελώνης δικαιώθηκε, επειδή απέκτησε ξαφνικά κάποια νέα ποιότητα, αλλά ότι απέκτησε χάρη, επειδή η ενοχή του εξαλείφθηκε, και οι αμαρτίες του ξεπλύθηκαν. Εξ αυτού έπεται, ότι η δικαιοσύνη συνίσταται στη συγχώρεση των αμαρτιών. Όπως οι αρετές του Φαρισαίου μολύνθηκαν και ρυπάνθηκαν από αβάσιμη εμπιστοσύνη, ώστε η ακεραιότητά του, που άξιζε έπαινο ενώπιον του κόσμου, δεν είχε καμία αξία ενώπιον του Θεού· έτσι ο τελώνης, μη στηριζόμενος σε κανένα προσόν έργων, απέκτησε δικαιοσύνη μόνο με το να ικετεύει συγχώρεση, επειδή δεν είχε άλλο έδαφος ελπίδας παρά το καθαρό έλεος του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην προσευχητική σας ζωή κουράζεστε πιο εύκολα; Πώς μπορεί η έμφαση του Καλβίνου στην επιμονή να αναδιαμορφώσει την καθημερινή σας πρακτική; Με ποιους τρόπους εμφανίζεται ακόμη η αυτοπεποίθηση στην προσέγγισή σας προς τον Θεό, και πώς μπορεί η ταπεινότητα να ριζώσει βαθύτερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κυρίαρχε Πάτερ, δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ προσεύχεσθαι ἀδιαλείπτως, ἐμπιστευόμενοι ὅτι Σύ, ὁ δίκαιος καὶ ταχὺς εἰς ἀπόκρισιν, θὰ δικαιώσῃς τοὺς ἐκλεκτούς Σου ἐν καιρῷ. Ἀφαίρεσον πᾶσαν ὑπερήφανον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἰδίαν ἡμῶν δικαιοσύνην καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ κραυγάζωμεν μετὰ τοῦ τελώνου, «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ», ἵνα ἀπέλθωμεν δικαιωμένοι διὰ τῆς διαθηκικῆς Σου ἐλέους μόνον. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἕως οὗ ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου, διὰ τοῦ Ἰησοῦ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →