← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Ο Πρίγκιπας της Διαθήκης Ανάμεσα στους Βασιλείς

Δανιήλ 11Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο Thoughts on Daniel and the Revelation του Ουρία Σμιθ η προφητική αλυσίδα του Δανιήλ 11 ανιχνεύεται με νηφάλια ακρίβεια από τους βασιλείς της Περσίας μέσω της ανόδου και της πτώσης αυτοκρατοριών μέχρι τον καιρό του τέλους. Η έκθεση του Σμιθ αγκυρώνει κάθε κίνηση των εθνών στον βέβαιο λόγο της προφητείας, αποκαλύπτοντας το χέρι του Θεού που κατευθύνει τα γεγονότα προς τον καθαρισμό του αγιαστηρίου και την μακαρία ελπίδα της επιστροφής του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στο κεφάλαιο έντεκα του Δανιήλ και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο με προσεκτική προσοχή. Ας μιλήσει απευθείας στην καρδιά η διαδοχή των βασιλέων, η εισαγωγή της Ρώμης, η εγκατάσταση του βδελύγματος και οι τελικές κινήσεις στον καιρό του τέλους, προετοιμάζοντας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σμιθ αρχίζει προσδιορίζοντας τον πρώτο μεγάλο κατακτητή που ανατρέπει την Περσία. Τα γεγονότα που δηλώνονται σε αυτούς τους στίχους δείχνουν σαφώς προς τον Αλέξανδρο και τη διαίρεση της αυτοκρατορίας του. (Βλέπε στο κεφάλαιο 8:8.) Ο Ξέρξης ήταν ο τελευταίος Πέρσης βασιλιάς που εισέβαλε στην Ελλάδα· και η προφητεία παραλείπει τους εννέα διαδόχους του Ξέρξη στην Περσική αυτοκρατορία και εισάγει αμέσως τον Αλέξανδρο τον Μέγα. Αφού ανέτρεψε την Περσική αυτοκρατορία, ο Αλέξανδρος 'έγινε απόλυτος κύριος αυτής της αυτοκρατορίας, στην πλήρη έκταση στην οποία κατείχετο ποτέ από οποιονδήποτε από τους Πέρσες βασιλείς.' - Prideaux, Vol.I, p.477. Η κυριαρχία του ήταν μεγάλη, περιλαμβάνοντας 'το μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κατοικήσιμου κόσμου·' και έπραττε κατά το θέλημά του. Το θέλημά του τον οδήγησε, το 323 π.Χ., σε μια μεθυσμένη ασωτεία, ως αποτέλεσμα της οποίας πέθανε όπως πεθαίνει ο άφρων· και τα κενοδοξα και φιλόδοξα σχέδιά του εισήλθαν σε αιφνίδια, ολική και αιώνια έκλειψη. Η βασιλεία διαιρέθηκε, αλλά όχι για τους απογόνους του· αποσπάστηκε για άλλους εκτός από αυτούς. Μέσα σε λίγα χρόνια μετά τον θάνατό του, όλοι οι απόγονοί του έπεσαν θύματα της ζήλειας και της φιλοδοξίας των κορυφαίων στρατηγών του. Κανένας από τη φυλή του Αλεξάνδρου δεν έμεινε να αναπνέει πάνω στη γη. Στη συνέχεια δείχνει πώς η Ρώμη εισέρχεται στο πεδίο ως η νέα βόρεια δύναμη. Μια νέα δύναμη εισάγεται τώρα, - 'οι ληστές του λαού σου·' κυριολεκτικά, λέει ο Επίσκοπος Νεύτων, 'οι παραβάτες του λαού σου.' Μακριά στις όχθες του Τίβερη, ένα βασίλειο είχε θρέψει τον εαυτό του με φιλόδοξα σχέδια και σκοτεινές επιδιώξεις. Μικρό και αδύναμο στην αρχή, μεγάλωσε με θαυμαστή ταχύτητα σε δύναμη και σφρίγος, απλώνοντας προσεκτικά εδώ και εκεί για να δοκιμάσει την ανδρεία του και να ελέγξει τη δύναμη του πολεμικού του βραχίονα, μέχρι που, συνειδητοποιώντας τη δύναμή του, ύψωσε τολμηρά το κεφάλι του ανάμεσα στα έθνη της γης και άρπαξε με ακατανίκητο χέρι το πηδάλιο των υποθέσεών τους. Από εδώ και πέρα το όνομα της Ρώμης στέκεται στην ιστορική σελίδα, προορισμένο για μακρούς αιώνες να ελέγχει τις υποθέσεις του κόσμου και να ασκεί ισχυρή επιρροή ανάμεσα στα έθνη ακόμη και μέχρι το τέλος του χρόνου. Η Ρώμη μίλησε· και η Συρία και η Μακεδονία σύντομα βρήκαν μια αλλαγή να έρχεται πάνω στην όψη του ονείρου τους. Οι Ρωμαίοι παρενέβησαν υπέρ του νεαρού βασιλιά της Αιγύπτου, αποφασισμένοι ότι θα προστατευόταν από την καταστροφή που σχεδίαζαν ο Αντίοχος και ο Φίλιππος. Αυτό ήταν το 168 π.Χ. Ο Σμιθ φτάνει τότε στην κεντρική μορφή της διαθήκης στις ημέρες του Τιβερίου. Το 'αυτόν' με τον οποίο γίνεται η συμμαχία που μνημονεύεται εδώ, πρέπει να είναι η ίδια δύναμη που υπήρξε το θέμα της προφητείας από τον 14ο στίχο· και ότι αυτή είναι η Ρωμαϊκή δύναμη αποδεικνύεται πέρα από αμφισβήτηση στην εκπλήρωση της προφητείας σε τρία πρόσωπα, όπως ήδη παρατηρήθηκε, που διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον στην εξουσία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας· δηλαδή, ο Ιούλιος, ο Αύγουστος και ο Τιβέριος Καίσαρας. Ο πρώτος, επιστρέφοντας στο οχυρό της δικής του γης θριαμβευτικά, σκόνταψε και έπεσε και δεν βρέθηκε. Στίχος 19. Ο δεύτερος ήταν φοροεισπράκτορας· και βασίλευσε στη δόξα του βασιλείου και πέθανε ούτε από οργή ούτε σε μάχη, αλλά ειρηνικά στο δικό του κρεβάτι. Στίχος 20. Ο τρίτος ήταν υποκριτής και ένας από τους πιο άθλιους χαρακτήρες. Εισήλθε στο βασίλειο ειρηνικά, αλλά τόσο η βασιλεία όσο και η ζωή του τελείωσαν με βία. Και κατά τη βασιλεία του ο Πρίγκιπας της διαθήκης, ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ, θανατώθηκε πάνω στον σταυρό. Στίχοι 21. 22. Ο Χριστός δεν μπορεί ποτέ να σπάσει ή να θανατωθεί ξανά· επομένως σε καμία άλλη κυβέρνηση και σε κανέναν άλλο χρόνο δεν μπορούμε να βρούμε εκπλήρωση αυτών των γεγονότων. Κλείνει την ιστορική ακολουθία σημειώνοντας την ανατροπή του παπισμού το 1798. Το φυσικό συμπέρασμα θα ήταν ότι όταν έρθει ο καιρός του τέλους, αυτή η δύναμη που η Εκκλησία της Ρώμης κατείχε για να τιμωρεί αιρετικούς, η οποία υπήρξε αιτία τόσης δίωξης και η οποία για ένα διάστημα είχε περιοριστεί, θα αφαιρεθεί τώρα εντελώς· και το συμπέρασμα θα ήταν εξίσου προφανές ότι αυτή η αφαίρεση της παπικής υπεροχής θα σημειώσει την έναρξη της περιόδου που εδώ ονομάζεται 'καιρός του τέλους.' Αν αυτή η εφαρμογή είναι ορθή, ο καιρός του τέλους άρχισε το 1798· διότι εκεί, όπως ήδη παρατηρήθηκε, ο παπισμός ανατράπηκε από τους Γάλλους και ποτέ από τότε δεν μπόρεσε να ασκήσει τη δύναμη που κατείχε προηγουμένως. Ότι η καταπίεση της εκκλησίας από τον παπισμό είναι αυτό που αναφέρεται εδώ, είναι προφανές, διότι αυτός είναι ο μόνος, με την πιθανή εξαίρεση της Αποκ.2:10, που συνδέεται με 'καιρό ορισμένο' ή προφητική περίοδο. 'ΣΤΙΧΟΣ 36.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σμιθ σταματά για να στρέψει την προσοχή στον Πρίγκιπα της διαθήκης και στον θάνατό Του υπό τη Ρώμη. Το 'αυτόν' με τον οποίο γίνεται η συμμαχία που μνημονεύεται εδώ, πρέπει να είναι η ίδια δύναμη που υπήρξε το θέμα της προφητείας από τον 14ο στίχο· και ότι αυτή είναι η Ρωμαϊκή δύναμη αποδεικνύεται πέρα από αμφισβήτηση στην εκπλήρωση της προφητείας σε τρία πρόσωπα, όπως ήδη παρατηρήθηκε, που διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον στην εξουσία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας· δηλαδή, ο Ιούλιος, ο Αύγουστος και ο Τιβέριος Καίσαρας. Ο πρώτος, επιστρέφοντας στο οχυρό της δικής του γης θριαμβευτικά, σκόνταψε και έπεσε και δεν βρέθηκε. Στίχος 19. Ο δεύτερος ήταν φοροεισπράκτορας· και βασίλευσε στη δόξα του βασιλείου και πέθανε ούτε από οργή ούτε σε μάχη, αλλά ειρηνικά στο δικό του κρεβάτι. Στίχος 20. Ο τρίτος ήταν υποκριτής και ένας από τους πιο άθλιους χαρακτήρες. Εισήλθε στο βασίλειο ειρηνικά, αλλά τόσο η βασιλεία όσο και η ζωή του τελείωσαν με βία. Και κατά τη βασιλεία του ο Πρίγκιπας της διαθήκης, ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ, θανατώθηκε πάνω στον σταυρό. Στίχοι 21. 22. Ο Χριστός δεν μπορεί ποτέ να σπάσει ή να θανατωθεί ξανά· επομένως σε καμία άλλη κυβέρνηση και σε κανέναν άλλο χρόνο δεν μπορούμε να βρούμε εκπλήρωση αυτών των γεγονότων. Στη συνέχεια δείχνει προς τα εμπρός στον καιρό του τέλους που ανοίγει το 1798. Το φυσικό συμπέρασμα θα ήταν ότι όταν έρθει ο καιρός του τέλους, αυτή η δύναμη που η Εκκλησία της Ρώμης κατείχε για να τιμωρεί αιρετικούς, η οποία υπήρξε αιτία τόσης δίωξης και η οποία για ένα διάστημα είχε περιοριστεί, θα αφαιρεθεί τώρα εντελώς· και το συμπέρασμα θα ήταν εξίσου προφανές ότι αυτή η αφαίρεση της παπικής υπεροχής θα σημειώσει την έναρξη της περιόδου που εδώ ονομάζεται 'καιρός του τέλους.' Αν αυτή η εφαρμογή είναι ορθή, ο καιρός του τέλους άρχισε το 1798· διότι εκεί, όπως ήδη παρατηρήθηκε, ο παπισμός ανατράπηκε από τους Γάλλους και ποτέ από τότε δεν μπόρεσε να ασκήσει τη δύναμη που κατείχε προηγουμένως. Ότι η καταπίεση της εκκλησίας από τον παπισμό είναι αυτό που αναφέρεται εδώ, είναι προφανές, διότι αυτός είναι ο μόνος, με την πιθανή εξαίρεση της Αποκ.2:10, που συνδέεται με 'καιρό ορισμένο' ή προφητική περίοδο. 'ΣΤΙΧΟΣ 36.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η βεβαιότητα της εκπληρωμένης προφητείας ενισχύει την εμπιστοσύνη σου στα τελικά γεγονότα που βρίσκονται ακόμη μπροστά; Με ποιους τρόπους ο σταυρός του Πρίγκιπα της διαθήκης παραμένει το σταθερό κέντρο ολόκληρου του προφητικού σχεδίου; Ποια πρακτική προετοιμασία καλεί η άφιξη του καιρού του τέλους να κάνεις σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Αιώνιε Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τον βέβαιο λόγο της προφητείας που δεν απέτυχε ποτέ. Σε δοξάζουμε που κάθε βασιλιάς και βασίλειο κινήθηκε σύμφωνα με τη βουλή Σου μέχρι που ο Πρίγκιπας της διαθήκης υψώθηκε. Δώσε μας χάρη να σταθούμε στερεοί καθώς ο καιρός του τέλους προχωρεί, να κρατούμε το αγιαστήριο ενώπιόν μας και να αγρυπνούμε με ακλόνητη ελπίδα για την εμφάνιση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν.

Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →