← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571)

Ομιλία — Κατά της Ανυπακοής και της Εσκεμμένης Επανάστασης

Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571) 21Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies)15 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα στρεφόμαστε στην Ομιλία Κατά της Ανυπακοής και της Εσκεμμένης Επανάστασης από το Δεύτερο Βιβλίο Ομιλιών. Αυτό το ομολογιακό κήρυγμα από την Αγγλική Μεταρρύθμιση εκθέτει το θείο θεμέλιο της τακτικής εξουσίας και τον κίνδυνο της επανάστασης. Έχει σημασία για την πίστη μας επειδή διδάσκει ότι η αληθινή υπακοή πηγάζει από την αναγνώριση του Θεού ως πηγής κάθε εξουσίας, διαμορφώνοντας τον τρόπο με τον οποίο οι πιστοί τιμούν τους επίγειους κυβερνήτες ως μέρος της υποταγής τους στον Βασιλιά των βασιλέων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάστε την καθορισμένη ομιλία, το ομολογιακό άρθρο για την υπακοή και την επανάσταση. Το κείμενο βασίζεται σε όλη του την έκταση σε περάσματα όπως Ρωμαίους 13, Α' Πέτρου 2, Παροιμίες 8 και Α' Τιμόθεο 2, προσκαλώντας σας να ακούσετε πώς η Γραφή θεμελιώνει το καθήκον των υπηκόων προς τους άρχοντές τους.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία αρχίζει περιγράφοντας την αρχική τάξη υπακοής του Θεού στη δημιουργία. Το πρώτο μέρος. ΌΠΩΣ ο ΘΕΟΣ ο Δημιουργός και Κύριος όλων των πραγμάτων διόρισε τους Αγγέλους του και τα ουράνια πλάσματα σε όλη την υπακοή να υπηρετούν και να τιμούν τη μεγαλειότητά του: έτσι ήταν το θέλημά του ο άνθρωπος, το κύριο πλάσμα του πάνω στη γη, να ζει υπό την υπακοή του Δημιουργού και Κυρίου του: και γι' αυτόν τον λόγο, ο ΘΕΟΣ, μόλις δημιούργησε τον άνθρωπο, του έδωσε μια συγκεκριμένη εντολή και νόμο, τον οποίο αυτός (όντας ακόμη σε κατάσταση αθωότητας, και παραμένοντας στον Παράδεισο) έπρεπε να τηρεί ως ενέχυρο και σημάδι της οφειλόμενης και υποχρεωτικής υπακοής του, με καταγγελία θανάτου αν παραβίαζε και έσπαζε τον εν λόγω Νόμο και εντολή. Και όπως ο ΘΕΟΣ ήθελε ο άνθρωπος να είναι ο υπάκουος υπήκοός του, έτσι έκανε όλα τα επίγεια πλάσματα υποκείμενα στον άνθρωπο, τα οποία διατήρησαν την οφειλόμενη υπακοή τους στον άνθρωπο, όσο ο άνθρωπος παρέμενε στην υπακοή του στον ΘΕΟ: στην οποία υπακοή αν ο άνθρωπος είχε συνεχίσει, δεν θα υπήρχε φτώχεια, ούτε ασθένειες, ούτε αρρώστιες, ούτε θάνατος, ούτε άλλες δυστυχίες με τις οποίες η ανθρωπότητα τώρα ατελείωτα και πιο δυστυχώς πλήττεται και καταπιέζεται. Στη συνέχεια προσδιορίζει την προέλευση της επανάστασης στην πτώση του Εωσφόρου. Ο πρώτος αυτουργός αυτής της επανάστασης, η ρίζα όλων των κακιών, και μητέρα όλων των συμφορών, ήταν ο Εωσφόρος, πρώτα το πιο εξαιρετικό πλάσμα του ΘΕΟΥ, και ο πιο υποχρεωμένος υπήκοος, ο οποίος επαναστατώντας κατά της Μεγαλειότητας του ΘΕΟΥ (Ματθαίος 4.9, Ματθαίος 25.41), από τον πιο λαμπρό και πιο ένδοξο Άγγελο, έχει γίνει ο πιο μαύρος και πιο ακάθαρτος δαίμονας και διάβολος: και από το ύψος του ουρανού, έχει πέσει στην άβυσσο και τον πάτο της κόλασης (Ιωάννης 8.44, Β' Πέτρου 2.4, Ιούδα 6, Αποκάλυψη 12.7-9). Στρεφόμενη στην Καινή Διαθήκη, παρουσιάζει τη διδασκαλία του Αγίου Παύλου για την υποταγή στις κυβερνητικές αρχές. Το πρώτο από την Επιστολή του Αγίου Παύλου προς τους Ρωμαίους και το δέκατο τρίτο Κεφάλαιο, όπου γράφει έτσι σε όλους τους υπηκόους, 'Κάθε ψυχή ας υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες, διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά από τον Θεό, και οι εξουσίες που υπάρχουν, είναι τεταγμένες από τον Θεό' (Ρωμαίους 13.1). 'Όποιος λοιπόν αντιστέκεται στην εξουσία, αντιστέκεται στην τάξη του Θεού, και όσοι αντιστέκονται, θα λάβουν σε αυτούς καταδίκη. Διότι οι άρχοντες δεν πρέπει να φοβούνται για τα καλά έργα, αλλά για τα κακά. Θέλεις λοιπόν να είσαι χωρίς φόβο της εξουσίας; Κάνε το καλό, και θα έχεις έπαινο από αυτήν: Διότι είναι διάκονος του Θεού για το καλό σου: Αλλά αν κάνεις το κακό, φοβήσου: διότι δεν φέρει το ξίφος μάταια, διότι είναι διάκονος του Θεού για να εκδικηθεί αυτόν που κάνει το κακό. Γι' αυτό πρέπει να υποτάσσεστε, όχι μόνο λόγω οργής, αλλά και λόγω συνείδησης: διότι, γι' αυτόν τον λόγο πληρώνετε και φόρο, διότι είναι διάκονοι του Θεού, υπηρετώντας για τον ίδιο σκοπό. Στη συνέχεια επιβεβαιώνει τη θεία τάξη των αρχόντων και το αντίστοιχο καθήκον των υπηκόων. Από αυτά τα δύο χωρία των αγίων Γραφών, είναι απολύτως φανερό ότι οι Βασιλείς, οι Βασίλισσες και άλλοι Άρχοντες (διότι μιλάει για εξουσία και δύναμη, είτε σε άνδρες είτε σε γυναίκες) είναι τεταγμένοι από τον ΘΕΟ, πρέπει να υπακούονται και να τιμώνται από τους υπηκόους τους: ότι τέτοιοι υπήκοοι, που είναι ανυπάκουοι ή επαναστάτες κατά των Αρχόντων τους, ανυπακούουν στον ΘΕΟ, και προκαλούν τη δική τους καταδίκη: ότι η διακυβέρνηση των Αρχόντων είναι μια μεγάλη ευλογία του ΘΕΟΥ, δοσμένη για το κοινό καλό, ειδικά των καλών και ευσεβών: Για την παρηγοριά και την ενθάρρυνση των οποίων ο ΘΕΟΣ δίνει και εγκαθιστά άρχοντες: και από την αντίθετη πλευρά, για τον φόβο και για την τιμωρία των κακών και των ασεβών. Τέλος, ότι αν οι υπηρέτες πρέπει να υπακούουν στους κυρίους τους, όχι μόνο όντας ευγενικοί, αλλά και δύστροποι: τόσο και πολύ περισσότερο πρέπει οι υπήκοοι να είναι υπάκουοι, όχι μόνο στους καλούς και ευγενικούς, αλλά και στους αυστηρούς και σκληρούς Άρχοντές τους.
Σκεφτείτε
Η Ομολογία κλείνει προτρέποντας σε συνεχή προσευχή για τον ηγεμόνα ως την αρμόζουσα απάντηση των πιστών υπηκόων. Όχι, ας αξίζουμε να έχουμε έναν καλό Άρχοντα, ή ας υποφέρουμε υπομονετικά και ας υπακούμε σε αυτούς που αξίζουμε. Και είτε ο Άρχοντας είναι καλός είτε κακός, ας προσευχόμαστε, σύμφωνα με τη συμβουλή των αγίων Γραφών, για τον Άρχοντα, για τη συνέχιση και την αύξηση της καλοσύνης του, αν είναι καλός, και για τη διόρθωσή του αν είναι κακός.
Απαντήστε
Πού αισθάνεστε η καρδιά σας να αντιστέκεται στην κλήση να τιμήσετε αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία; Πώς θα μπορούσε η θεώρηση των αρχόντων ως τεταγμένων από τον Θεό να αναδιαμορφώσει τις καθημερινές σας στάσεις απέναντι στην πολιτική ζωή; Με ποιους τρόπους θα μπορούσε η προσευχή για τους ηγέτες να γίνει μια βαθύτερη έκφραση εμπιστοσύνης στην κυρίαρχη φροντίδα του Θεού;
Προσευχηθείτε
Παντοδύναμε Θεέ, που μόνος ορίζεις κάθε εξουσία και κυβερνάς κάθε θρόνο, χάρισε μας καρδιές που τιμούν αυτούς που έχεις τοποθετήσει πάνω μας. Δίδαξέ μας να βλέπουμε την υπακοή όχι ως απλό καθήκον αλλά ως λατρεία που σου προσφέρεται, Βασιλιά των βασιλέων. Κράτησέ μας μακριά από το πνεύμα της επανάστασης που πρώτο έσπασε τον παράδεισο, και αντίθετα διαμόρφωσέ μας σε ταπεινή υποταγή που αντανακλά την ίδια σου την τακτική αγάπη. Ζητούμε την ευλογία σου στους άρχοντές μας, ώστε να κυβερνούν με σοφία και δικαιοσύνη, και να ζούμε ήσυχες και ειρηνικές ζωές με κάθε ευσέβεια. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →