← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 51-52 — με τον Μακλάρεν

Ιερεμίας 51-52Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του των κεφαλαίων 51-52 του Ιερεμία, ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από την σοβαρή καταγραφή της πτώσης της Ιερουσαλήμ, δείχνοντας πώς οι προειδοποιήσεις του προφήτη εκπληρώθηκαν στην ιστορία. Οι μετρημένες σκέψεις του μας προσκαλούν να στοχαστούμε την θεία κρίση, την ανθρώπινη ευθύνη και το ηθικό ύφασμα των εθνών. Καθώς διασχίζουμε αυτά τα αρχαία γεγονότα, ας ανοίξει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε την αιώνια αλήθεια και να μας παρακινήσει σε πιστή απόκριση σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας καθώς διαβάζουμε μαζί τα κεφάλαια 51 και 52 του Ιερεμία. Αυτά τα τελευταία κεφάλαια καταγράφουν την εκπλήρωση της μακροχρόνιας κρίσης επί της Βαβυλώνας και την τραγική πτώση της Ιερουσαλήμ. Αφήστε τα λόγια να σας περιβάλουν χωρίς βιασύνη. Προσέξτε το βάρος της εκπληρωμένης προφητείας και την σοβαρή αφήγηση των γεγονότων. Ζητήστε από τον Κύριο να σας βοηθήσει να δεχθείτε τόσο την προειδοποίηση όσο και την ελπίδα που παραμένει για όσους εμπιστεύονται Αυτόν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει σημειώνοντας την εντυπωσιακή απουσία συναισθήματος στην ιστορική αφήγηση. Η απουσία κάθε έκφρασης συναισθήματος είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Σε μία πρόταση η οργή του Θεού δείχνεται ως η αιτία όλων· και, για τα υπόλοιπα, τα τραγικά γεγονότα που σφίγγουν την καρδιά του συγγραφέα αφηγούνται σε σύντομες, άπαθες προτάσεις, που ακούγονται περισσότερο σαν τη φωνή του αγγέλου που καταγράφει παρά σαν ανθρώπου που έζησε μέσα στη δυστυχία την οποία αφηγείται. Το Βιβλίο των Θρήνων κλαίει και λυγίζει με τη θλίψη του ευσεβούς Ιουδαίου· αλλά ο ιστορικός καταπνίγει το συναίσθημα ενώ αφηγείται την δίκαιη κρίση του Θεού. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια συμπυκνώνει την μακρά πολιορκία σε λίγους χαρακτηριστικούς στίχους. Μια δεκαοκτώ μηνών αγωνία συμπυκνώνεται σε τρεις στίχους Ιερεμίας 52:4-52:6, στους οποίους η λεπτομερής φροντίδα να προσδιοριστούν οι ημερομηνίες αποκαλύπτει παθητικά το βάθος της εντύπωσης που προκάλεσε η πρώτη εμφάνιση του πολιορκητικού στρατού, και το βαθύτερο τραύμα που προκάλεσε η πτώση της πόλης. Η μνήμη αυτών των ημερών δεν έχει ξεθωριάσει ακόμη, διότι και οι δύο τηρούνται ακόμη ως νηστείες από τη συναγωγή. Κοιτάζουμε με το μάτι του αφηγητή την σκόπιμη συγκέντρωση της τεράστιας πολιορκητικής δύναμης που τραβάει τους κύκλους της γύρω από την καταδικασμένη πόλη, σαν δίχτυ γύρω από ελάφι, και σημειώνουμε μαζί του το στήσιμο των χωμάτων και την ανέγερση πάνω τους πύργων πολιορκίας. Δεν ακούμε για ενεργές πολιορκητικές επιχειρήσεις μέχρι την τελική έφοδο. Η πείνα ήταν ο καλύτερος στρατηγός του Ναβουχοδονόσορ. 'Καθισμένοι παρακολουθούσαν' εκεί 'και περίμεναν με σκληρότητα μέχρι η πείνα να γίνει αφόρητη. Μπορούμε να συμπληρώσουμε πολλά από το περίγραμμα αυτής της αφήγησης από το υπόλοιπο του Ιερεμία, που μας δίνει μια ζωντανή και άθλια εικόνα ανικανότητας, διχασμένων συμβουλίων και τρελού μίσους προς τον αγγελιοφόρο του Θεού, τυφλής άρνησης να δει τα γεγονότα και αυτοπεποίθησης που καμία καταστροφή δεν μπορούσε να μειώσει. Και, όλο αυτόν τον καιρό, το τεράστιο φίδι σφίγγει αργά τις πτυχές του γύρω από το παλεύον, αβοήθητο κουνέλι. Πρέπει να φανταστούμε όλη τη δυστυχία. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ιχνηλατεί την τελική ρήξη και την απεγνωσμένη φυγή του βασιλιά. Η αφήγηση προχωρεί βιαστικά προς το τέλος της. Τι εκτεταμένη και μακροχρόνια στέρηση καλύπτει εκείνη η μία πρόταση: 'Η πείνα ήταν σφοδρή στην πόλη, ώστε δεν υπήρχε ψωμί για τον λαό'! Οι Θρήνοι είναι γεμάτοι από τις κραυγές πεινασμένων παιδιών και μητέρων που τρώνε τον καρπό των ιδίων σωμάτων. Τελικά, την αξιομνημόνευτη μαύρη ημέρα, την ένατη του τετάρτου μηνός, ας πούμε Ιούλιο, 'έγινε ρήγμα', και οι Χαλδαϊκές δυνάμεις εισχώρησαν μέσα από αυτό. Ο Ιερεμίας 39:3 λέει τα ονόματα των Βαβυλωνίων αξιωματούχων που 'κάθισαν στην μεσαία πύλη' του Ναού, μολύνοντάς τον με την παρουσία τους. Δεν φαίνεται να υπήρξε αντίσταση από τον εξασθενημένο, πεινασμένο λαό· αλλά προφανώς μερικοί από τους ιερείς σκοτώθηκαν στο ιερό, ίσως κατά την πράξη υπεράσπισής του από την είσοδο του εχθρού. Οι Χαλδαίοι θα εισέρχονταν από τον βορρά, και, ενώ εγκαθίσταντο στον Ναό, ο Σεδεκίας 'και όλοι οι άνδρες του πολέμου' έφυγαν, βγαίνοντας κρυφά από την πόλη μέσω καλυμμένου δρόμου μεταξύ δύο τειχών, στην νότια πλευρά, και αφήνοντας την πόλη στον κατακτητή, χωρίς να δώσουν ούτε ένα χτύπημα. Είχαν μιλήσει μεγαλόσχημα όταν ο κίνδυνος δεν ήταν κοντά· αλλά οι καυχησιάρηδες είναι δειλοί, και τώρα δεν σκέφτονταν τίποτε άλλο παρά τις άχρηστες ζωές τους. Τότε, όπως πάντα, οι άνθρωποι που φοβούνταν τον Θεό δεν φοβούνταν τίποτε άλλο, και οι άνθρωποι που χλεύαζαν την ημέρα της ανταπόδοσης, όταν ήταν μακριά, έμειναν άπνοοι από τρόμο όταν ξημέρωσε.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν κλείνει αντλώντας διαρκή μαθήματα για τα έθνη και τη φιλοσοφία της ιστορίας. Η πτώση της Ιερουσαλήμ πρέπει να μας διδάξει ότι ένα έθνος είναι ένα ηθικό σύνολο, ικανό να κάνει κακό και να δεχθεί ανταπόδοση, και όχι απλή συσσώρευση ατόμων. Πρέπει να μας διδάξει ότι η παράβαση ακόμη, αν και όχι τόσο άμεσα ή σίγουρα όπως στην περίπτωση του Ισραήλ, υπονομεύει τη δύναμη των βασιλείων· και ότι σήμερα, όπως αληθινά και παλαιά, 'η δικαιοσύνη υψώνει έθνος'. Πρέπει να μας συνηθίσει να βλέπουμε την ιστορία όχι μόνο ως αποτέλεσμα ορατών δυνάμεων, αλλά ως έχουσα πίσω της, και φθάνουσα στον σκοπό της μέσω των ορατών δυνάμεων, το αόρατο χέρι του Θεού. Για τους Χριστιανούς, το όραμα της Αποκάλυψης περιέχει τον τελικό λόγο για 'τη φιλοσοφία της ιστορίας'. Είναι 'το Αρνίον ενώπιον του Θρόνου', που ανοίγει τον κύλινδρο με τις επτά σφραγίδες, και αφήνει τις δυνάμεις για τις οποίες μιλά να ελευθερωθούν για την πορεία τους μέσα στον κόσμο. Πρέπει να μας διδάξει την μακροθυμία και την υπομονή του Θεού και τις αγαπητικές προσπάθειες να αποφύγει την ανάγκη της πληγής, και επίσης την άκαμπτη δικαιοσύνη του Θεού, που δεν θα αποφύγει την πληγή όταν όλες αυτές οι προσπάθειες έχουν αποτύχει.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να θεωρώ τις προειδοποιήσεις του Θεού μακρινές ή απίθανες; 2. Πώς διαμορφώνει η καταγραφή της εκπληρωμένης κρίσης την άποψή μου για την πιστότητα του Θεού σήμερα; 3. Ποιο ένα βήμα υπακοής μπορεί να κάνω αυτή την εβδομάδα για να περπατήσω πληρέστερα στον φόβο του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, Σὺ μόνος εἶ κυρίαρχος ἐπὶ τῶν ἐθνῶν, καὶ ὁ λόγος Σου διὰ τοῦ Ἱερεμίου διεκήρυξε τὴν βεβαίαν πτῶσιν πάσης ὑπερηφάνου δυνάμεως ἡ ὑψοῦται ἐναντίον Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, χάρισον ἡμῖν εὐλαβικὰς καρδίας αἱ τρέμουσι ἐπὶ τῶν κριμάτων Σου καὶ προσκολλῶνται εἰς τὰς ὑποσχέσεις Σου περὶ ἐλέους καὶ ἀποκαταστάσεως, ἵνα φύγωμεν πᾶσαν εἰδωλολατρείαν καὶ περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ὑπακοῇ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς πλήρους ἀπολυτρώσεώς Σου. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι οἱ ἀκούσαντες καὶ προσέχοντες εἰς τὴν φωνήν Σου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →