Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 19 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο δέκατο ένατο κεφάλαιο του Ματθαίου ο Κύριος Ιησούς συναντά διαδοχικές δοκιμασίες και ερωτήσεις που αποκαλύπτουν την απόσταση μεταξύ της ανθρώπινης επινόησης και της αρχικής τάξης της δημιουργίας. Οι Φαρισαίοι προσεγγίζουν με ερώτηση σχεδιασμένη να τον παγιδέψει, όμως η συζήτηση υπηρετεί στην επαναβεβαίωση ότι ο γάμος είναι θεία καθιέρωση που ιδρύθηκε από την αρχή και επομένως δεν υπόκειται σε ανθρώπινη διάλυση κατά βούληση. Από αυτό το θεμέλιο η αφήγηση προχωρεί στην ευλογία των παιδιών και έπειτα στη συνάντηση με τον πλούσιο νεαρό άρχοντα, όπου η αδυναμία της αυτοδικαίωσης αποκαλύπτεται. Σε όλο το κεφάλαιο φαίνεται η κυριαρχία του Θεού στην τήρηση των δεσμών της διαθήκης και στην εισαγωγή αμαρτωλών στη βασιλεία, διότι ό,τι παραμένει αδύνατο στους ανθρώπους επιτελείται μόνο από τη θεία δύναμη. Ο αναγνώστης καλείται να προσέξει τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός κατευθύνει σταθερά την προσοχή από τις παρούσες διαμάχες πίσω στον σκοπό του Δημιουργού και μπροστά στο έργο της χάριτος που μόνο εξασφαλίζει τη σωτηρία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το κεφάλαιο ολόκληρο, σημειώνοντας πώς κάθε ενότητα επιστρέφει στον αρχικό σχεδιασμό του Δημιουργού και στην αναγκαιότητα της θείας πρωτοβουλίας. Παρατηρήστε την αντίθεση μεταξύ της επίκλησης των Φαρισαίων στην μωσαϊκή άδεια και της επίκλησης του Χριστού στην αρχή, τον τρόπο με τον οποίο τα μικρά παιδιά γίνονται δεκτά ενώ οι πλούσιοι προειδοποιούνται, και την έκπληξη των μαθητών στη δήλωση ότι η σωτηρία είναι αδύνατη στους ανθρώπους αλλά δυνατή στον Θεό. Προσέξτε ιδιαίτερα την πλαισίωση του γάμου ως αδιάλυτης ένωσης και τον ριζοσπαστικό ισχυρισμό ότι η είσοδος στη βασιλεία απαιτεί αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί να παράσχει.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με τον Χριστό να φεύγει από τη Γαλιλαία και να εισέρχεται στην περιοχή της Ιουδαίας πέρα από τον Ιορδάνη, όπου πλήθη τον ακολουθούν και θεραπεύει ανάμεσά τους. Οι Φαρισαίοι τότε τον δοκιμάζουν ρωτώντας αν είναι νόμιμο για άνδρα να απολύσει τη γυναίκα του για οποιαδήποτε αιτία. Αντί να εμπλακεί στους όρους της συζήτησής τους, ο Χριστός τους κατευθύνει στο αρχείο της δημιουργίας: αυτός που τους έκανε αρσενικό και θηλυκό τους ένωσε ώστε οι δύο να γίνουν μία σάρκα. Αυτή η ένωση, δηλώνει, δεν πρέπει να χωριστεί από άνθρωπο, διότι ό,τι ο Θεός έχει ενώσει παραμένει υπό την κυρίαρχη τάξη του. Όταν πιέζεται περαιτέρω σχετικά με την άδεια του Μωυσή για πιστοποιητικό απολύσεως, ο Χριστός εξηγεί ότι τέτοια άδεια προέκυψε από σκληροκαρδία και δεν άλλαξε τον αρχικό θεσμό. Ο νομοθέτης προσαρμόστηκε σε πεσμένο λαό, όμως ο σκοπός του Δημιουργού παραμένει αμετάβλητος από την αρχή και συνεχίζει να δεσμεύει όσους εισέρχονται στον γάμο. Οι μαθητές, ακούγοντας αυτό το πρότυπο, συμπεραίνουν ότι είναι καλύτερο να μην παντρευτούν. Ο Χριστός αναγνωρίζει ότι κάποιοι καλούνται σε αγαμία για χάρη της βασιλείας, όμως δεν χαλαρώνει τον κανόνα της διαθήκης για όσους παντρεύονται. Η αφήγηση στρέφεται έπειτα σε παιδιά που φέρονται για ευλογία. Οι μαθητές προσπαθούν να αποτρέψουν την παρέμβαση, αλλά ο Χριστός δέχεται τα μικρά, δηλώνοντας ότι η βασιλεία ανήκει σε τέτοια. Με αυτή την πράξη ο Κύριος δείχνει την ίδια κυρίαρχη χάρη που εκλέγει και συγκεντρώνει τους δικούς του ανεξάρτητα από ανθρώπινη αξία ή επίτευγμα. Αμέσως μετά ένας πλούσιος νεαρός πλησιάζει, ρωτώντας τι καλό πράγμα πρέπει να κάνει για να αποκτήσει αιώνια ζωή. Ο Χριστός πρώτα τον κατευθύνει στις εντολές, αποκαλύπτοντας ότι η εμπιστοσύνη του ανθρώπου στηρίζεται στη δική του τήρηση. Όταν ο άρχοντας ισχυρίζεται ότι τις έχει τηρήσει, ο Χριστός τον προστάζει να πουλήσει τα υπάρχοντά του, να δώσει στους πτωχούς και να ακολουθήσει. Ο άνθρωπος φεύγει λυπημένος, διότι κατέχει μεγάλο πλούτο. Ο Χριστός τότε παρατηρεί στους μαθητές πόσο δύσκολο είναι για πλούσιο να εισέλθει στη βασιλεία, συγκρίνοντάς το με καμήλα που περνά από βελόνα. Οι μαθητές εκπλήσσονται και ρωτούν ποιος τότε μπορεί να σωθεί. Ο Χριστός απαντά ότι στους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, αλλά στον Θεό όλα είναι δυνατά. Ο Πέτρος, μιλώντας για τους άλλους, σημειώνει τη δική τους εγκατάλειψη των πάντων για να ακολουθήσουν. Ο Χριστός υπόσχεται ότι στην παλιγγενεσία, όταν ο Υιός του Ανθρώπου καθίσει στον θρόνο του, όσοι έχουν ακολουθήσει θα καθίσουν επίσης σε θρόνους κρίνοντας τις δώδεκα φυλές, και ότι όποιος έχει αφήσει οίκους, αδελφούς, αδελφές, πατέρα, μητέρα, παιδιά ή χωράφια για χάρη του ονόματός του θα λάβει εκατονταπλάσια και θα κληρονομήσει αιώνια ζωή. Όμως προσθέτει ότι πολλοί πρώτοι θα είναι τελευταίοι, και οι τελευταίοι πρώτοι, υπογραμμίζοντας ότι η είσοδος και η ανταμοιβή παραμένουν ταγμένες από τη θεία προτίμηση και όχι από ανθρώπινο υπολογισμό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτό το κεφάλαιο στέκεται σε συνέχεια με την αφήγηση της δημιουργίας στη Γένεση και με μεταγενέστερη αποστολική διδασκαλία για τον γάμο ως αντανάκλαση του αδιάσπαστου δεσμού του Χριστού με την εκκλησία του. Η ίδια έμφαση στη θεία πρωτοβουλία εμφανίζεται στις αφηγήσεις της εκλογής και της κλήσης που βρίσκονται σε όλη την επιστολική γραφή, όπου η ανθρώπινη αδυναμία συναντάται από την αποτελεσματική δύναμη του Θεού. Η προειδοποίηση προς τους πλουσίους αντηχεί την προφητική παράδοση ότι ο πλούτος συχνά αποδεικνύεται παγίδα, ενώ η υποδοχή των παιδιών προλαμβάνει την επιμονή της Καινής Διαθήκης ότι η βασιλεία λαμβάνεται με πίστη και όχι με θέση ή επίτευγμα. Η δήλωση ότι η σωτηρία είναι αδύνατη στους ανθρώπους αλλά δυνατή στον Θεό συγκεντρώνει όλη τη μαρτυρία της Γραφής σχετικά με την κυρίαρχη χάρη, από την απελευθέρωση του Ισραήλ από την Αίγυπτο μέχρι την ανάσταση του Χριστού. Υπό αυτό το φως το κεφάλαιο λειτουργεί ως διαρκής μαρτυρία ότι η πιστότητα στη διαθήκη και η είσοδος στη βασιλεία στηρίζονται εξίσου στον αμετάβλητο σκοπό και την παντοδύναμη ενέργεια του Θεού.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς διαμορφώνει ο αρχικός θεσμός του γάμου την κατανόησή σας για τις παρούσες υποχρεώσεις της διαθήκης, και πού μπορεί η σκληροκαρδία ακόμη να επιδιώκει να εισαγάγει εξαιρέσεις; Με ποιους τρόπους η αδυναμία της σωτηρίας στους ανθρώπους αντιμετωπίζει οποιαδήποτε εναπομένουσα εμπιστοσύνη στην προσωπική αξία ή θρησκευτική τήρηση; Πού στη ζωή σας ο Κύριος σας καλεί να εμπιστευθείτε τη δική του κυρίαρχη δύναμη και όχι την ανθρώπινη δυνατότητα για την είσοδο άλλων στη βασιλεία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε, που από την αρχή ένωσες αρσενικό και θηλυκό σε αδιάλυτη ένωση και που μόνο εισάγεις αμαρτωλούς στη βασιλεία σου, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε τον λόγο σου χωρίς υπεκφυγή. Στήριξε τους δεσμούς της διαθήκης που εσύ καθιέρωσες, και φύλαξέ μας από τη σκληρότητα που επιδιώκει να διαλύσει ό,τι εσύ ένωσες. Δίδαξέ μας να ερχόμαστε ως μικρά παιδιά, κενά από αυτοδιεκδίκηση, και λύτρωσέ μας από κάθε εμπιστοσύνη στον πλούτο ή στη δική μας δικαιοσύνη. Όπου η σωτηρία παραμένει αδύνατη στους ανθρώπους, επιτέλεσέ την με τη δύναμή σου, ώστε πολλοί πρώτοι να γίνουν τελευταίοι και οι τελευταίοι πρώτοι, προς έπαινο της ένδοξης χάριτός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.