Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 41-42 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα τελευταία κεφάλαια του Ιώβ παρουσιάζουν την τελική ομιλία του Κυρίου σχετικά με τον Λεβιάθαν και την απάντηση του πατριάρχη, ακολουθούμενη από τις ενέργειες του Κυρίου προς τους φίλους του Ιώβ και την αποκατάσταση που του χορηγήθηκε. Σε αυτό το τμήμα η θεία κυριαρχία προβάλλει χωρίς επιφύλαξη, καθώς ο Δημιουργός περιγράφει ένα πλάσμα που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να υποτάξει ή να δεσμεύσει. Ο Ιώβ, έχοντας ακούσει την προηγούμενη ομιλία για τον Βεχεμώθ και τώρα αυτήν την πληρέστερη περιγραφή, οδηγείται στο τέλος της δικής του κατανόησης. Το κείμενο δεν καταγράφει νέα αποκάλυψη κρυφών σκοπών αλλά μάλλον την απλή απόδειξη ότι οι οδοί και τα έργα του Κυρίου υπερβαίνουν την εμβέλεια της συμβουλής οποιουδήποτε πλάσματος. Ο δούλος της διαθήκης μειώνεται έτσι σε σιωπή και μετάνοια, μετά την οποία ο Κύριος ενεργεί για να δικαιώσει το δικό Του όνομα και να αποκαταστήσει ό,τι είχε αφαιρεθεί. Ένα τέτοιο τέλος επιβεβαιώνει ότι η δοκιμασία του δικαίου παραμένει υπό το χέρι του Παντοδύναμου, ο οποίος μόνος καθορίζει το μέτρο και το τέλος της.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τον Ιώβ 41 και 42 σε μία μόνο συνεδρία, προσέχοντας πρώτα την εκτεταμένη περιγραφή του Κυρίου για τον Λεβιάθαν ως εκείνον του οποίου η δύναμη, η πανοπλία και ο τρόμος υπερβαίνουν κάθε ανθρώπινη συσκευή. Σημειώστε τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις που πιέζουν τον Ιώβ σχετικά με την αδυναμία αντιπαράθεσης ή σύλληψης ενός τέτοιου θηρίου. Παρατηρήστε την άμεση απάντηση του Ιώβ στο κεφάλαιο 42, στην οποία ομολογεί ότι έχει πει πράγματα που δεν καταλάβαινε και τώρα απεχθάνεται τον εαυτό του με σκόνη και στάχτη. Σημειώστε τον επόμενο λόγο του Κυρίου προς τον Ελιφάζ και τους συντρόφους του, την απαίτηση θυσίας και την επιστροφή της αιχμαλωσίας του Ιώβ με διπλή μερίδα. Προσέξτε σε όλο το κείμενο την απουσία οποιασδήποτε εξήγησης των παθημάτων του Ιώβ και την παρουσία της αδιαμφισβήτητης εξουσίας του Κυρίου πάνω σε όλα τα δημιουργημένα πράγματα.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο 41 συνεχίζει την ομιλία του Κυρίου περιγράφοντας τον Λεβιάθαν λεπτομερώς: τα λέπια του, τα σαγόνια του, τη δύναμή του που αποκρούει τα όπλα, την ικανότητά του να κάνει τον βυθό να βράζει και τον φόβο που προκαλεί στις καρδιές των ισχυρών. Οι ερωτήσεις που τίθενται καθιστούν σαφές ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τον τραβήξει με αγκίστρι, να δεσμεύσει τη γλώσσα του ή να τον κάνει υπηρέτη. Το πλάσμα παρουσιάζεται ως έργο του χεριού του Κυρίου, όμως ένα που στέκεται έξω από την κυριαρχία που δόθηκε στη φυλή του Αδάμ. Αυτή η περιγραφή δεν υπηρετεί την ικανοποίηση της περιέργειας αλλά την επίδειξη του ορίου της δύναμης του πλάσματος. Αν ο Λεβιάθαν δεν μπορεί να κυριαρχηθεί, πόσο λιγότερο μπορεί ο δημιουργός του να κληθεί σε λογοδοσία. Η απάντηση του Ιώβ στο 42:1-6 ακολουθεί αμέσως. Αναγνωρίζει ότι ο Κύριος μπορεί να κάνει τα πάντα και ότι κανένας σκοπός του Κυρίου δεν μπορεί να ματαιωθεί. Ομολογεί ότι έχει μιλήσει για θέματα υπερβολικά θαυμαστά γι' αυτόν και τώρα βλέπει τον εαυτό του με νέα μάτια, μετανοώντας με σκόνη και στάχτη. Το κείμενο δεν καταγράφει περαιτέρω επιχείρημα από τον Ιώβ· οι προηγούμενες διαμαρτυρίες αποσύρονται χωρίς όρο. Ο λόγος του Κυρίου προς τους τρεις φίλους στο 42:7-9 δηλώνει ότι δεν έχουν μιλήσει ό,τι είναι ορθό σχετικά με τον Κύριο, όπως έκανε ο Ιώβ. Απαιτείται να προσφέρουν θυσία και να ζητήσουν τη μεσιτεία του Ιώβ, υποτασσόμενοι έτσι στον ίδιο τον άνθρωπο που είχαν κατηγορήσει. Ο Κύριος τότε αποκαθιστά τις τύχες του Ιώβ, χορηγώντας του διπλάσια από πριν, ανανεωμένη οικογένεια και παρατεταμένη ζωή. Η αφήγηση κλείνει χωρίς να αποκαλύψει τον λόγο της αρχικής θλίψης, υπογραμμίζοντας ότι η κυριαρχία του Κυρίου δεν απαιτεί δικαιολόγηση προς το πλάσμα. Η ίδια η αποκατάσταση είναι πράξη ελεύθερου ελέους, όχι χρέος οφειλόμενο στη δικαιοσύνη του Ιώβ. Σε όλο το κείμενο διατηρείται ότι ο Κύριος παραμένει Κύριος τόσο πάνω στο αδάμαστο θαλάσσιο τέρας όσο και πάνω στον θλιμμένο δούλο, διατάσσοντας τα πάντα σύμφωνα με τη δική Του βουλή.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το επιχείρημα αυτών των κεφαλαίων ευθυγραμμίζεται με την ευρύτερη μαρτυρία της Γραφής ότι η κυριαρχία του Κυρίου εκτείνεται σε κάθε δύναμη, είτε στα ύδατα είτε μεταξύ ανθρώπων. Το ίδιο χέρι που έπλασε τον Λεβιάθαν στηρίζει επίσης τον λαό της διαθήκης, όπως φαίνεται στους Ψαλμούς που εορτάζουν τη νίκη του Κυρίου επί της θάλασσας και των κατοίκων της. Ο απόστολος Παύλος αργότερα απηχεί την ίδια νότα όταν διακηρύττει ότι οι κρίσεις του Θεού είναι ανεξερεύνητες και οι οδοί Του πέρα από κάθε εξερεύνηση. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης το βιβλίο του Ιώβ έχει αναγνωστεί ως μόνιμη μαρτυρία για το δόγμα της θείας κυριαρχίας στην πρόνοια, ιδιαίτερα στην άδεια θλίψης για τους δικαίους. Η απουσία οποιασδήποτε αποκαλυφθείσας αιτιολογίας για τα παθήματα του Ιώβ προφυλάσσει από την ιδέα ότι η δικαιοσύνη του Θεού πρέπει να καταστεί διαφανής στον ανθρώπινο λόγο. Ταυτόχρονα η αποκατάσταση που χορηγήθηκε στον Ιώβ απεικονίζει την πιστότητα του Κυρίου προς τους δούλους της διαθήκης Του, ακόμη και όταν η πορεία αυτής της πιστότητας περνά μέσα από βαθιά δοκιμασία. Η απαίτηση οι φίλοι να ζητήσουν τις προσευχές του Ιώβ επιδεικνύει περαιτέρω την τάξη του Κυρίου για τον λαό Του υπό αλλήλους, με εκείνον που έχει ταπεινωθεί τώρα να γίνεται όργανο ελέους για εκείνους που τον κατηγόρησαν.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση βρίσκεστε πειρασμένοι να απαιτήσετε λογοδοσία από τον Κύριο που Εκείνος δεν έχει επιλέξει να δώσει; Πώς διαμορφώνει η περιγραφή του Λεβιάθαν ως πέρα από ανθρώπινο έλεγχο την κατανόησή σας για τις δοκιμασίες που παραμένουν έξω από τη δική σας διαχείριση; Πού έχετε μιλήσει για τις οδούς του Κυρίου με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τη γνώση που σας έχει δοθεί, και ποια μετάνοια απαιτεί τώρα το κείμενο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε Θεέ, που μόνος έπλασες τον Λεβιάθαν και που μόνος στηρίζεις τους δούλους της διαθήκης Σου μέσα από κάθε διορισμένη δοκιμασία, χάρισε μας να δεχθούμε τον λόγο Σου με την ίδια σιωπή και μετάνοια που χαρακτήρισε τον δούλο Σου Ιώβ. Φύλαξέ μας από το να απαιτούμε από Σένα λογοδοσία που δεν έχεις δώσει, και δίδαξέ μας να ομολογούμε ότι η βουλή Σου στέκεται και ότι κανείς δεν μπορεί να συγκρατήσει το χέρι Σου. Σε ικετεύουμε να διατάξεις τις θλίψεις μας σύμφωνα με τη σοφία Σου, να μας ταπεινώσεις όπου έχουμε μιλήσει πέρα από την κατανόησή μας, και να μας αποκαταστήσεις στον καλό Σου καιρό για χάρη του ονόματός Σου. Κοίτα με έλεος την Εκκλησία Σου, ώστε να μιλάμε ό,τι είναι ορθό για Σένα και να ζητούμε τη μεσιτεία εκείνων που έχεις ταπεινώσει και εξυψώσει. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.