Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 26 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Albert Barnes, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του πάνω στην Αγία Γραφή στο κεφάλαιο 26 των Πράξεων. Ο Barnes μας καθοδηγεί μέσα από την υπεράσπιση του Παύλου ενώπιον του Αγρίππα με την σταθερή ακρίβεια ενός πιστού σχολιαστή που εκτιμά τόσο την ιστορική λεπτομέρεια όσο και το δογματικό βάρος. Η πραγματεία του δείχνει πώς η μαρτυρία του αποστόλου υπηρετεί τους ευρύτερους σκοπούς της δικαίωσης, της διακήρυξης και της προόδου του ευαγγελίου. Ακούμε προσεκτικά καθώς ο Barnes τοποθετεί κάθε στίχο στο κατάλληλο πλαίσιο του, επιτρέποντας στην Γραφή να μιλήσει με τη δική της αυθεντία. Είθε το ίδιο Πνεύμα που άνοιξε το στόμα του Παύλου να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την αλήθεια εκ νέου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε το κεφάλαιο 26 των Πράξεων ολόκληρο. Ακούστε τον μετρημένο ρυθμό της υπεράσπισης του Παύλου, την προσεκτική επανάληψη της προηγούμενης ζωής του και την σαφή καταγραφή της ουράνιας οπτασίας που άλλαξε την πορεία του. Σημειώστε πώς ο απόστολος επικαλείται τη γνώση του Αγρίππα για τα ιουδαϊκά έθιμα ενώ προωθεί την κεντρική αξίωση ότι ο Ιησούς ανέστη. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να ξεδιπλωθεί ως προσωπική μαρτυρία και δημόσια μαρτυρία στη δύναμη του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά περιγράφοντας τη στάση και τον σκοπό του Παύλου ενώπιον του Ἀγρίππα.
Στίχος 1. Τότε ο Παῦλος ἐξέτεινε τὴν χεῖρα - Βλέπε τὶς σημειώσεις στὶς Πράξεις 21:40. Αὐτὴ ἦταν ἡ συνήθης στάση τῶν ῥητόρων ἢ τῶν δημοσίων ὁμιλητῶν. Τὰ ἀρχαῖα ἀγάλματα συνήθως κατασκευάζονται μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, μὲ τὸ δεξὶ χέρι ἐκτεταμένο. Ἡ ἐνδυμασία τῶν ἀρχαίων εὐνοοῦσε αὐτό. Ἡ μακριὰ καὶ χαλαρὴ ῥόμπα, ἢ ἐξωτερικὸ ἔνδυμα, στερεωνόταν συνήθως μὲ ἄγκιστρο ἢ πόρπη στὸ δεξὶ ὦμο, καὶ ἔτσι ἄφηνε τὸ χέρι ἐντελῶς ἐλεύθερο. Καὶ ἀπολογήθηκε ὑπὲρ ἑαυτοῦ - Δὲν μπορεῖ νὰ ὑποτεθεῖ ὅτι ὁ Παῦλος περίμενε ὅτι ἡ ἀπολογία του θὰ συνοδευόταν ἀπὸ ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴν κράτηση, διότι ὁ ἴδιος εἶχε ἐκκληθεῖ στὸν Ρωμαῖο αὐτοκράτορα, Πράξεις 25:11. Ὁ σκοπός του ὁμιλώντας ἐνώπιον τοῦ Ἀγρίππα ἦταν, ἀναμφίβολα: Νὰ ὑπερασπισθεῖ τὸν χαρακτῆρα του, καὶ νὰ λάβει τὴν μαρτυρία τοῦ Ἀγρίππα γιὰ τὴν ἀθωότητά του, ὥστε ἔτσι νὰ καταπραΰνει τὴν ὀργὴ τῶν Ἰουδαίων· Νὰ λάβει μία σωστὴ ἀναπαράσταση τῆς ὑποθέσεως στὸν αὐτοκράτορα, καθὼς ὁ Φῆστος εἶχε ζητήσει αὐτὸ προκειμένου ὁ Ἀγρίππας νὰ τὸν ἐνδυναμώσει νὰ κάνει μία δίκαιη δήλωση τῆς ὑποθέσεως Πράξεις 25:26-27· καὶ, Νὰ ὑπερασπισθεῖ τὴν ἴδια του τὴν μεταστροφή, καὶ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστιανισμοῦ, καὶ νὰ κηρύξει τὸ εὐαγγέλιο ἐν ἀκοῇ τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῶν συνοδῶν του, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι οἱ νοῦς τους θὰ ἐντυπωσιασθοῦν ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, καὶ ὅτι θὰ μεταστραφοῦν πρὸς τὸν Θεό.Ἔπειτα ἀφηγεῖται τὶς σταθερὲς πεποιθήσεις τοῦ ἀποστόλου πρὸ τῆς μεταστροφῆς.
Στίχος 9. Ἐγὼ ἀληθῶς ἐνόμιζα - Ἐγὼ πράγματι μὲν men ὑπέθεσα. Ὁ Παῦλος ἐδῶ ἀρχίζει τὴν ἀφήγηση τῆς μεταστροφῆς του, καὶ ἐκθέτει τὴν μαρτυρία ἐπὶ τῆς ὁποίας ἔκρινε ὅτι ἐκλήθη ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ κάνει ὅ,τι εἶχε κάνει. Ἀρχίζει λέγοντας ὅτι δὲν ἦταν διότι ἦταν ἀρχικῶς διατεθειμένος νὰ γίνει Χριστιανός, ἀλλὰ ὅτι ἦταν βιαίως καὶ συνειδησιακῶς ἀντιτιθέμενος στὸν Ἰησοῦ τὸν Ναζωραῖο, καὶ εἶχε μεταστραφεῖ ἐνῶ ἦταν στὴν πλήρη πορεία ἀντιθέσεως πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν ὑπόθεσή του. Μὲ τὸν ἑαυτό μου - Σκέφθηκα στὸν ἑαυτό μου· ἢ, ὁ ἴδιος ἐγὼ σκέφθηκα. Εἶχε προηγουμένως ἐκθέσει τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσδοκίες τῶν συμπατριωτῶν του, Πράξεις 26:6-8. Τώρα ὁμιλεῖ γιὰ τὶς ἴδιες του τὶς ἀπόψεις καὶ τοὺς σκοπούς. «Γιὰ τὸν ἑαυτό μου, σκέφθηκα», κ.λπ. Ὅτι ὤφειλα νὰ κάνω - Ὅτι ἤμουν δεσμευμένος, ἢ ὅτι ἦταν καθῆκον ἐπικείμενο ἐπ᾽ ἐμοῦ - δεῖν dein. «Σκέφθηκα ὅτι ὤφειλα στὴν πατρίδα μου, στὴν θρησκεία μου, καὶ στὸν Θεό μου, νὰ ἀντιταχθῶ μὲ κάθε τρόπο στὶς ἀξιώσεις τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου νὰ εἶναι ὁ Μεσσίας.»Ὁ Μπάρνς ἔπειτα ἀναπτύσσει τὴν ἀποστολὴ ποὺ δόθηκε ἀπὸ τὸν ἀναστάντα Κύριο.
Στίχος 16. Ἀλλὰ ἀνάστα ... - Τὰ ἰδιαίτερα ποὺ ἀναφέρονται σὲ αὐτὸν τὸν στίχο καὶ τοὺς δύο ἑπομένους δὲν καταγράφονται στὴν ἀφήγηση τῆς μεταστροφῆς τοῦ Παύλου στὶς Πράξεις 9:0· ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀπίθανο ὅτι πολλὲς περιστάσεις μπορεῖ νὰ ἔχουν συμβεῖ οἱ ὁποῖες δὲν καταγράφονται. Ὁ Παῦλος ἐπιμένει σὲ αὐτὰ ἐδῶ ἐκτενῶς προκειμένου νὰ δείξει ἰδιαιτέρως τὴν ἐξουσία του γιὰ νὰ κάνει ὅ,τι εἶχε κάνει κηρύττοντας στοὺς ἐθνικούς. Νὰ σὲ κάνω διάκονο - Διάκονο τοῦ εὐαγγελίου· κήρυκα τῆς ἀληθείας. Καὶ μάρτυρα - Βλέπε τὶς σημειώσεις στὶς Πράξεις 22:15. Τὰ ὁποῖα εἶδες - Στὸν δρόμο πρὸς τὴν Δαμασκό· δηλαδή, τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, καὶ τοῦ γεγονότος ὅτι ἀνέστη ἐκ νεκρῶν. Καὶ ἐκείνων τῶν πραγμάτων ... - Ἐκείνων τῶν περαιτέρω φανερώσεων τοῦ προσώπου μου, τῶν σκοπῶν μου, καὶ τοῦ θελήματός μου, τὶς ὁποῖες θὰ σοῦ κάνω ἀκόμη. Εἶναι σαφὲς ἀπὸ αὐτὸ ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ὑποσχέθηκε νὰ φανερωθεῖ στὸν Παῦλο στὴν διακονία του, καὶ νὰ τοῦ κάνει ἀκόμη περαιτέρω ἐπιδείξεις τοῦ θελήματός του καὶ τῆς δόξης του. Συγκρίνετε Πράξεις 22:17-18.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Σχετικά με την ανάσταση ο Μπάρνες θέτει το αποφασιστικό ζήτημα της αξιοπιστίας.
Είναι πολύ προφανές ότι έχουμε μόνο ένα περίγραμμα αυτού του επιχειρήματος και υπάρχει κάθε λόγος να υποθέσουμε ότι ο Παύλος θα επέμενε σε κάθε μέρος του θέματος με μεγαλύτερο μήκος από ό,τι καταγράφεται εδώ. Ότι ο Θεός πρέπει να αναστήσει τους νεκρούς - Γιατί πρέπει να θεωρείται παράλογο ότι ο Θεός - ο οποίος έχει όλη τη δύναμη, ο οποίος είναι ο δημιουργός των πάντων, ο οποίος είναι ο συγγραφέας του ανθρώπινου πλαισίου - πρέπει να αποκαταστήσει ξανά τον άνθρωπο στη ζωή και να συνεχίσει τη μελλοντική του ύπαρξη; Η ανάσταση δεν είναι πιο απίστευτη από την αρχική δημιουργία του σώματος και δεν συνοδεύεται από μεγαλύτερες δυσκολίες. Και όπως οι τελειότητες του Θεού θα απεικονιστούν με την ανάστασή του από τους νεκρούς, όπως η μελλοντική κατάσταση είναι απαραίτητη για τους σκοπούς της δικαιοσύνης στην υπεράσπιση του δικαίου και την τιμωρία του άδικου και όπως ο Θεός είναι ένας δίκαιος ηθικός κυβερνήτης, δεν πρέπει να θεωρείται παράλογο ότι θα αναστήσει εκείνους που έχουν πεθάνει και θα τους φέρει σε κρίση.Καταλήγει αγκυρώνοντας το μήνυμα στη μαρτυρία της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο Παύλος εδώ προφανώς εννοεί να πει ότι το δόγμα της εξιλέωσης και της ανάστασης του Χριστού διδάσκεται στην Παλαιά Διαθήκη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς το παράδειγμα του Παύλου για συνειδητή αντίθεση πριν από τη μεταστροφή προκαλεί τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τη δική μας παρελθούσα αντίσταση στην αλήθεια; Με ποιους τρόπους η υπόσχεση της ανάστασης ενισχύει τη μαρτυρία μας όταν στεκόμαστε ενώπιον εκείνων που αμφιβάλλουν; Πού μπορεί ο Κύριος να μας καλεί να φέρουμε πιστή μαρτυρία, μικρή ή μεγάλη, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη την επίγεια τάξη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν ἀναστάντα Κύριον, ὅστις ἐφανερώθη τῷ Παύλῳ ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Δαμασκοῦ καὶ τὸν ἐπέταξεν νὰ κηρύξῃ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν πρὸς Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου χάρισον ἡμῖν τὴν αὐτὴν ἀκεραιότητα καὶ παρρησίαν νὰ δίδωμεν λόγον περὶ τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος, ἐμπιστευόμενοι ὅτι ἡ δύναμίς Σου δὲν περιορίζεται ἀπὸ ὅσα φαίνονται ἀδύνατα εἰς τοὺς ἀνθρώπους. Ἔγειρον ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν πιστοὺς μάρτυρας οἵτινες θὰ λαλήσωσι περὶ Χριστοῦ ἐσταυρωμένου καὶ ἀναστάντος, ἵνα πολλοὶ στραφῶσιν ἀπὸ τοῦ σκότους εἰς τὸ φῶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →