← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 113-114 — με τον Κόουκ

Ψαλμοί 113-114Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Thomas Coke για την Αγία Γραφή προσφέρει έναν θερμά ευλαβικό οδηγό μέσα από τις Γραφές, διαμορφωμένο από τη ζωή του ως συνεργάτη του Wesley και πρώτου Μεθοδιστή επισκόπου. Σε αυτές τις σελίδες για τους Ψαλμούς 113-114 ο αναγνώστης συναντά τόσο την κλήση για δοξολογία όσο και την ανάμνηση των παντοδύναμων πράξεων του Θεού μεταξύ του λαού του. Ο Coke γράφει με τη σταθερή πεποίθηση ότι κάθε γραμμή του Ψαλτηρίου οδηγεί την καρδιά προς τον Χριστό και τη ζωή της χάριτος. Οι σκέψεις του καλούν τους πιστούς να παραμείνουν στο κείμενο μέχρι να ανακινηθούν μαζί ο θαυμασμός και η υπακοή. Σήμερα ακολουθούμε την προσέγγισή του σε αυτούς τους δύο σύντομους αλλά λαμπρούς ψαλμούς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 113 και 114 αργά και με προσευχή. Αυτά τα άσματα ανήκουν στην παράδοση του Χαλλέλ και ψάλλονταν στις μεγάλες εορτές του Ισραήλ. Καθώς ακούμε, ζητάμε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά μας στα ίδια ελέη που συγκίνησαν τον ψαλμωδό και αργότερα καθοδήγησαν την πένα του Coke. Είθε τα λόγια να προετοιμάσουν τις καρδιές μας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Coke ξεκινά τοποθετώντας τον ψαλμό μέσα στο εβραϊκό λειτουργικό του πλαίσιο. Στίχος 1. Ψαλμοί 113:0. Παρότρυνση να δοξάσουμε τον Θεό για την υπεροχή Του και για το έλεός Του. Αυτός και οι πέντε επόμενοι ψαλμοί ονομάζονταν από τους Εβραίους הלל hallel, ή ύμνοι· χρησιμοποιούνταν στις εορτές των νεομηνιών και σε άλλες επίσημες περιστάσεις, ειδικά τη νύχτα του Πάσχα, αφού είχαν φάει το αρνί. Ο ευαγγελιστής αναφέρεται σε αυτό το έθιμο, Ματθαίος 26:30· Μάρκος 14:26. Η πρόθεση αυτού του ψαλμού είναι να παρακινήσει τους ανθρώπους να δοξάσουν τον Θεό για την αγαθή πρόνοιά Του, αρκετά παραδείγματα της οποίας αναφέρονται εδώ· και ιδιαίτερα το έλεός Του προς τον κόσμο των Εθνών, καθιστώντας τη στείρα γυναίκα χαρούμενη μητέρα παιδιών. Στη συνέχεια στρέφεται στην ασύγκριτη συγκατάβαση του Κυρίου προς τον ουρανό και τη γη. Στίχος 6. Ψαλμοί 113:6. Ο οποίος ταπεινώνεται για να βλέπει, κ.λπ.— Ο Mudge αποδίδει τον προηγούμενο στίχο ενωμένο με αυτόν: Ποιος είναι όπως ο Κύριος ο Θεός μας, που κάθεται τόσο ψηλά, που κοιτάζει τόσο χαμηλά, στον ουρανό και στη γη; Στον ουρανό, λέει, αναφέρεται στην πρώτη, και στη γη, στην τελευταία πρόταση· 'Ποιος είναι αυτός που κάθεται τόσο ψηλά στον ουρανό, και κοιτάζει τόσο χαμηλά στη γη;' Εφόσον η δόξα του Θεού είναι πάνω από τους ουρανούς, Ψαλμ. 113:4 είναι μεγάλη συγκατάβαση εκ μέρους Του να βλέπει και να διατάσσει τα πράγματα που είναι στον ουρανό· αλλά πολύ μεγαλύτερη να επεκτείνει την ευγενική και προσεκτική πρόνοιά Του ακόμη και σε εμάς που κατοικούμε στη γη. Αυτή είναι μια παρατήρηση που είχε πάντα αλήθεια, ακόμη και από την αρχή του κόσμου· αλλά τότε πιο εμφανώς όταν ο Μεσσίας, ο υπέρτατος Θεός του ουρανού, ήρθε να μας επισκεφθεί εδώ στη γη με μεγάλη ταπεινοφροσύνη. Βλέπε Ιερεμίας 10:7. Ο Coke στη συνέχεια αναπτύσσει την εικόνα του ψαλμωδού για τη λυτρωτική χάρη που δρα μεταξύ των ταπεινών. Η δόξα του Κυρίου Ιησού, του μεγάλου Βασιλιά των βασιλέων· στην παγκόσμια κυριαρχία του οποίου όλα τα έθνη της γης πρέπει να υποκλιθούν· και στον οποίο στον ουρανό άγγελοι, αρχές και δυνάμεις υποτάσσονται· υπερβατικά μεγάλος, χωρίς ίσο, και πάνω από κάθε σύγκριση· ναι, υψωμένος πάνω από κάθε ευλογία και έπαινο. (2.) Η συγκατάβασή Του. Ταπεινώνεται για να βλέπει τα πράγματα που είναι στον ουρανό και στη γη· όταν ευδοκεί να δεχθεί τις υπηρεσίες των αρχαγγέλων, και με τη φροντίδα Του να διατηρήσει την ύπαρξή τους, την οποία έδωσε, τεράστια είναι η συγκατάβασή Του: όμως πιο εκπληκτικό είναι, ότι στρέφει το βλέμμα Του σε σκουλήκια της γης, και μάλιστα αμαρτωλά σκουλήκια· τους διατηρεί στη ζωή, και με το γενναιόδωρο χέρι Του καλύπτει τις ανάγκες τους: αλλά το πιο εκπληκτικό από όλα, ότι θα ταπεινωνόταν τόσο πολύ, ώστε όχι μόνο να μας βλέπει, αλλά να λάβει τη φύση μας, ναι, να ταπεινωθεί για εμάς μέχρι θανάτου, ακόμη και του θανάτου του σταυρού. Συνεχίζει ανιχνεύοντας την παρουσία του Θεού με τον Ισραήλ από την Αίγυπτο και μετά. Ο Θεός έβγαλε τον Ισραήλ Του από την Αίγυπτο: Βγήκαν, με θρίαμβο, πλούτο και τιμή, από έναν λαό ξένης γλώσσας που δεν καταλάβαιναν, ή βάρβαρης, όπως θεωρούσαν την αιγυπτιακή γλώσσα, σε σύγκριση με τη δική τους. Ο λαός του Θεού έτσι βγαίνει από την πνευματική Αίγυπτο, και καλείται από αυτή την ξένη χώρα, τον κόσμο, να ενωθεί με αυτούς που μιλούν την καθαρή γλώσσα της Χαναάν. 2. Μεταξύ αυτών αναπαύθηκε η ειδική παρουσία Του, και ήταν με έναν ιδιαίτερο τρόπο ο βασιλιάς τους. Ο Ιούδας ήταν το αγιαστήριό Του· η παρουσία Του αναπαύθηκε ορατά στη μέση τους· και ο Ισραήλ η κυριαρχία Του, μεταξύ των οποίων εγκατέστησε μια θεοκρατία, ο ίδιος ο νομοθέτης και κριτής τους, και ασκώντας την εξουσία της πολιτικής διακυβέρνησης μεταξύ τους. Έτσι κατοικεί η παρουσία Του στους ζωντανούς ναούς Του, τις ψυχές του λαού Του· η αγιότητα είναι γραμμένη στις καρδιές τους· και, υπάκουοι σε όλες τις εντολές και διατάξεις Του, επιθυμούν να αποδείξουν ότι είναι οι υπάκουοι και αφοσιωμένοι υπήκοοί Του. 3.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Coke κλείνει τις σκέψεις για τον Ψαλμό 113 πανηγυρίζοντας την καρποφορία της εκκλησίας των Εθνών. [2.] Κάνει τη στείρα γυναίκα να κατοικεί στο σπίτι, και να είναι χαρούμενη μητέρα παιδιών. Η Σάρρα, η Ραχήλ, η Άννα, απέδειξαν αυτή τη χάρη, και χάρηκαν στο πολύτιμο δώρο: και αυτό εκπληρώθηκε με μια όμορφη έννοια πιο ευγενικά, όταν ο κόσμος των Εθνών, ο οποίος ήταν επί μακρόν στείρος, και παρήγαγε λίγο ή καθόλου εμφανή καρπό προς τον Θεό, γέμισε με πολυάριθμους προσήλυτους, τη χαρά της εκκλησίας, και των οποίων οι γεννήσεις εορτάστηκαν με τα άσματα της γης και του ουρανού. Λοιπόν, επομένως, ενόψει αυτών των πραγμάτων, μπορεί ο Ψαλμωδός να επαναλάβει την προτροπή του, και εμείς να ανταποδώσουμε τον ήχο, Αλληλούια. Ολοκληρώνει την επεξεργασία του Ψαλμού 114 δείχνοντας στους πιστούς τις αστείρευτες ροές που πηγάζουν από τον Χριστό. Αυτός ο βράχος ήταν ο Χριστός· από Αυτόν εξακολουθούν να ρέουν, για τη χρήση κάθε πιστού, πλήρεις ροές χάριτος και παρηγοριάς, για να τον ενθαρρύνουν στο πέρασμά του μέσα από την ουρλιάζουσα ερημιά αυτού του κόσμου· ούτε θα εγκαταλείψει ποτέ τους πιστούς του οπαδούς, οι οποίοι επιμένουν και απλά προσκολλώνται σε Αυτόν, μέχρι, από το να πίνουν από τα ρεύματα κάτω, να τους φέρει στην πηγή πάνω, και να τους γεμίσει με αιώνιες παρηγοριές και δόξα στην ουράνια Χαναάν.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στην ιστορία της ζωής μου χρειάζεται περισσότερο να θυμάμαι ότι ο υψηλός και άγιος Θεός εξακολουθεί να σκύβει για να με προσέξει; 2. Πώς η ανάμνηση των παρελθόντων σωτηρίων του Θεού ενισχύει την εμπιστοσύνη μου για τις παρούσες δοκιμασίες; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να συμμετάσχω στον έπαινο που υψώνεται από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Thomas Coke, ο οποίος κοπίασε να ανοίξει τον λόγο σου για τους ανθρώπους που ονομάζονται Μεθοδιστές. Καθώς εξετάσαμε αυτούς τους ψαλμούς, ανάβλυσε μέσα μας το ίδιο πνεύμα δοξολογίας που γέμιζε τον αρχαίο Ισραήλ. Ανύψωσε τους πτωχούς τω πνεύματι, εγκατάστησε την άγονη ψυχή, και κάνε ζωντανά ύδατα να μας ακολουθούν μέσα από κάθε έρημο. Κράτησέ μας ενήμερους για την παρουσία σου στην εκκλησία και στις καρδιές μας, μέχρι να ενωθούμε με τους αγίους άνωθεν σε ατελείωτο Αλληλούια. Μέσω του Ιησού Χριστού του Λυτρωτή μας, Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →