Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιακώβου 1 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στην Επιστολή του Ιακώβου, κεφάλαιο πρώτο. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις αιώνων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει το εμπνευσμένο κείμενο για οικογένειες και άτομα που επιδιώκουν να αυξηθούν στην πίστη. Το έργο του Χέιντοκ μας υπενθυμίζει ότι η Γραφή δεν πρέπει απλώς να διαβάζεται αλλά να λαμβάνεται ως ζωντανή σοφία που διαμορφώνει την καρδιά. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτόν τον καθημερινό ρυθμό, είθε οι προσεκτικές σημειώσεις του σχολίου να βοηθήσουν τον λόγο να ριζώσει βαθύτερα μέσα μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το πρώτο κεφάλαιο της Επιστολής του Ιακώβου και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί. Προσέξτε την πρόσκληση στην υπομονή εν μέσω δοκιμασιών και την πρόσκληση να δεχθείτε τον λόγο με πραότητα. Αφήστε το απόσπασμα να μιλήσει στις παρούσες περιστάσεις σας πριν στραφείτε στο σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ανοίγει τοποθετώντας την επιστολή εντός του κανόνα της Γραφής.
Θα εκθέσουμε στην αρχή κάθε επιστολής τον λόγο για τον οποίο αυτές έχουν γίνει δεκτές στον κανόνα της Γραφής. (Καλμέ) --- Ο σκοπός αυτών των επιστολών ήταν σύμφωνα με την παρατήρηση του Αγίου Αυγουστίνου να αναιρέσουν τα αναδυόμενα σφάλματα του Σίμωνος του Μάγου των Νικολαϊτών και άλλων παρόμοιων αιρετικών οι οποίοι καταχρώμενοι την ελευθερία του ευαγγελίου και διαστρέφοντας το νόημα των λόγων του Αποστόλου Παύλου στην επιστολή του προς Ρωμαίους ισχυρίζονταν ότι η πίστη μόνη χωρίς καλά έργα αρκεί για τη σωτηρία αν και ο Απόστολος Παύλος απαιτεί ρητώς από τους χριστιανούς πίστη ενεργούμενη διά της αγάπης Προς Γαλάτας ε΄ 6 και Α΄ Κορινθίους ιγ΄ όπου χρησιμοποιεί αυτά τα εμφατικά λόγια «Εάν έχω πάσαν την πίστιν ώστε να μετακινώ όρη αγάπην δε μη έχω ουδέν ειμί». (Άγιος Αυγουστίνος βιβλίον περί πίστεως και έργων κεφάλαιον ιδ΄ (Καλμέ) --- Όσον αφορά την αυθεντικότητα της επιστολής του Αγίου Ιακώβου αν και ο Λούθηρος με τη συνήθη τόλμη του ισχυρίζεται ότι πολλοί με καλούς λόγους αρνήθηκαν αυτή την επιστολή ως κανονική και ισχυρίστηκαν ότι ήταν ανάξια της γραφίδος αποστόλου εντούτοις παραδεχόμενοι ότι μερικά άτομα στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας αμφέβαλλαν για την αυθεντία της είμαστε όμως βέβαιοι από ορισμένα μνημεία ότι αυτή θεωρούνταν πάντοτε ιερή και θεόπνευστη τόσο από τη Λατινική όσο και από την Ελληνική Εκκλησία. Αυτό είναι εμφανές από τον εξηκοστό κανόνα της συνόδου της Λαοδικείας από τον τεσσαρακοστό έβδομο της συνόδου της Καρχηδόνας το 397 από τον Ωριγένη ομιλία ζ΄ εις Ιησούν του Ναυή από τον Άγιο Αθανάσιο εν συνόψει από τον Επιφάνιο αιρέσει οστ΄ από τον Άγιο Ιερώνυμο προς Παυλίνον επιστολή από τον Άγιο Αυγουστίνο βιβλίον β΄ περί χριστιανικής διδασκαλίας κεφάλαιον η΄ από τον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό τόμος γ΄ σελίς 98 από τον Αμφιλόχιο παρά τω Αγίω Γρηγορίω τω Ναζιανζηνώ τόμος β΄ σελίς 194 από τον Ιννοκέντιο Α΄ επιστολή προς Δεκέντιον από τον Ρουφίνο έκθεσις συμβόλου και από τον Γελάσιον Α΄ ο οποίος τον πέμπτον αιώνα σε σύνοδο εβδομήντα επισκόπων στη Ρώμη καθόρισε τον κανόνα των γνησίων βιβλίων της αγίας Γραφής και τα διέκρινε από τα νόθα. (Καλμέ και Χαμπέρ περί ιερών μυστηρίων) --- Ο Άγιος Ιερώνυμος και ο Άγιος Αυγουστίνος παραθέτουν συχνά αυτή την επιστολή ως αναμφισβήτητο έργο αυτού του αποστόλου και από την εποχή τους η αυθεντικότητά της δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από καθολικούς. Πιστεύεται ότι ο Άγιος Ιάκωβος έγραψε αυτή την επιστολή στα ελληνικά καθώς παραθέτει τη Γραφή σύμφωνα με την εκδοχή των Εβδομήκοντα όπως στο κεφάλαιο δ΄ 6 και καθώς αυτή η γλώσσα ομιλούνταν συνήθως στην Ανατολή από τους διεσπαρμένους Ιουδαίους προς τους οποίους έγραφε. Το ύφος του είναι σύντομο και γνωμικό όπως εκείνο του Σολομώντος στις παροιμίες του και όπως τα ρητά των Ανατολιτών ακόμη και μέχρι σήμερα. (Καλμέ)Επί του εδαφίου 1 το σχόλιο προσδιορίζει τον συγγραφέα και τους παραλήπτες.
Ιάκωβος δούλος Θεού και του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Μερικοί αμφέβαλλαν αν ο συγγραφέας αυτής της επιστολής ήταν ο Άγιος Ιάκωβος ο απόστολος επειδή δεν αυτοαποκαλείται απόστολος. Με το ίδιο αδύναμο επιχείρημα θα μπορούσαμε να απορρίψουμε όλες τις τρεις επιστολές του Αγίου Ιωάννου και την Αποκάλυψή του και την επιστολή του Αγίου Ιούδα. Ούτε ο Απόστολος Παύλος δίνει στον εαυτό του αυτόν τον τίτλο σε εκείνες προς Θεσσαλονικείς προς Φιλιππησίους προς Φιλήμονα ή προς Εβραίους. --- Προς τας δώδεκα φυλάς τας εν τη διασπορά. Κυριολεκτικώς αι εν τη διασπορά. Δηλαδή προς τους Ιουδαίους που έχουν πιστέψει σε όλα τα έθνη. --- Χαίρειν.[1] Κυριολεκτικώς σωτηρία. Το οποίο περιλαμβάνει σχεδόν το ίδιο όπως όταν ο Απόστολος Παύλος λέγει χάρις ειρήνη έλεος κ.λπ. (Ουίθαμ)Ο Χέιντοκ εξηγεί στη συνέχεια το νόημα των δοκιμασιών στο εδάφιο 3.
Η δοκιμασία της πίστεώς σας κατεργάζεται υπομονήν. Ο Απόστολος Παύλος φαίνεται να υποστηρίζει το αντίθετο (Προς Ρωμαίους ε΄ 3) όταν λέγει η υπομονή κατεργάζεται δοκιμήν. Είναι εύκολα συμβιβάσιμα. Εδώ ο Άγιος Ιάκωβος μας διδάσκει ότι η υπομονή αποκτάται και ενισχύεται περιστασιακά από τα παθήματα το νόημα του Αποστόλου Παύλου είναι ότι η υπομονή κατεργάζεται δείχνει τον εαυτό της και ευρίσκεται τέλεια ενώπιον του Θεού διά των δοκιμασιών. (Ουίθαμ)Επί του εδαφίου 27 το σχόλιο περιγράφει τη γνήσια θρησκεία.
Θρησκεία καθαρά και αμίαντος κ.λπ. Ο Άγιος Ιάκωβος μπορεί να χρησιμοποιεί τη λέξη καθαρά ως κατάλληλη νουθεσία προς τους Ιουδαίους οι οποίοι γενικώς ενδιαφέρονταν περισσότερο να αποφεύγουν τη νομική ακαθαρσία όπως εκείνη που προκαλούνταν από την κατανάλωση κρεάτων απαγορευμένων στον νόμο τους ως ακάθαρτα από την επαφή με νεκρό σώμα κ.λπ. Επομένως τους λέγει ότι η χριστιανική θρησκεία γίνεται γνωστή διά πράξεων ελεημοσύνης διά της επίσκεψης και βοήθειας χηρών ορφανών και όσων βρίσκονται υπό θλίψεις και γενικώς διά της διατηρήσεως των συνειδήσεών μας εσωτερικώς καθαρών αμίαντων και αμόλυντων από αυτόν τον κόσμο από τα διεφθαρμένα αξιώματα και τις αμαρτωλές πρακτικές τόσο συνηθισμένες σε αυτόν τον πονηρό κόσμο. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ αναπτύσσει τα στάδια του πειρασμού στον στίχο 15.
Όταν η επιθυμία συλλάβει (η ελεύθερη θέληση του ανθρώπου υποκύπτοντας σε αυτήν) γεννά αμαρτία, οι διεστραμμένες κλίσεις μας γίνονται αμαρτωλές, και όταν οποιαδήποτε βαριά αμαρτία ολοκληρωθεί, ή ακόμη και συναινεθεί, γεννά θάνατο, καθιστά την ψυχή ένοχη αιωνίου θανάτου. Δεν είναι άτοπο εδώ να παρατηρήσουμε με τον Άγιο Γρηγόριο, κ.λπ. ότι υπάρχουν τρεις βαθμοί πειρασμών: ο πρώτος, μόνο με υπόδειξη· ο δεύτερος, με ηδονή· ο τρίτος, με συναίνεση. Ο πρώτος, ο διάβολος, ή η ίδια η αδύναμη φύση μας, μας πειράζει με υπόδειξη κακών σκέψεων στη φαντασία μας: το να έχουμε τέτοιες σκέψεις και φαντασίες μπορεί να μην είναι καθόλου αμαρτία, μολονότι τα πράγματα και τα αντικείμενα που παριστάνονται είναι ποτέ τόσο ακάθαρτα και αποτρόπαια, μολονότι μπορεί να συνεχίζονται ποτέ τόσο πολύ, και να επανέρχονται ποτέ τόσο συχνά. Ο λόγος είναι, επειδή δεν μπορούμε να τα εμποδίσουμε. Αντιθέτως, εάν η θέλησή μας παραμένει δυσαρεστημένη με αυτά, και τα αντιστέκεται, τέτοια αντίσταση είναι αξιομίσθια, και από τα ελέη του Θεού θα μας αποκτήσει ανταμοιβή. Δεύτερον, αυτές οι παραστάσεις μπορεί να ακολουθηθούν με ηδονή ή απόλαυση στις αισθήσεις, ή μόνο στο σώμα· και εάν από εντύπωση που γίνεται ενάντια στη θέληση, στην οποία καθόλου δεν συναινούμε, δεν υπάρχει πάλι αμαρτία. Μπορεί επίσης να υπάρχει κάποια αμέλεια στο πρόσωπο που πειράζεται, από το να μην χρησιμοποιεί επαρκείς προσπάθειες για να αντισταθεί και να αποκρούσει εκείνες τις σκέψεις, η οποία εάν είναι μόνο κάποια μικρή αμέλεια, η αμαρτία δεν είναι μεγάλη: αλλά εάν το πρόσωπο που πειράζεται έχει εκουσίως, και με πλήρη σκέψη, λάβει ηδονή σε κακές σκέψεις, είτε εκδίκησης, είτε πορνείας, είτε μοιχείας, είτε για οτιδήποτε πολύ αμαρτωλό, τέτοια εκούσια ηδονή είναι βαριά και θανάσιμη αμαρτία, μολονότι δεν είχε θέληση ή σχέδιο να εκτελέσει την ίδια την πράξη. Ο λόγος είναι, επειδή τότε συναινεί εκουσίως στο νου και την καρδιά σε αμαρτωλή ηδονή, μολονότι όχι στην εκτέλεση ή την πράξη. Και η αμαρτία μπορεί να είναι μεγάλη, και θανάσιμη, μολονότι είναι μόνο για σύντομο χρόνο: διότι ένας πειρασμός μπορεί να συνεχίζεται για πολύ χρόνο και να μην είναι αμαρτία· και μπορεί να υπάρχει μεγάλη αμαρτία σε σύντομο χρόνο. Ο λόγος πάλι είναι, επειδή οφείλουμε να κρίνουμε την αμαρτία από τις διαθέσεις και τη συναίνεση της θέλησης, όχι από το μήκος του χρόνου. Τρίτον, όταν ο αμαρτωλός υποκύπτει σε κακές υποδείξεις και πειρασμούς, ώστε η θέλησή του να συναινεί πλήρως σε ό,τι προτείνεται, και τίποτε δεν μπορεί να λεχθεί ότι λείπει παρά μόνο μια ευκαιρία για να θέσει τις αμαρτωλές επιθυμίες του σε εκτέλεση, έχει ήδη διαπράξει την αμαρτία· παραδείγματος χάριν, φόνου, πορνείας, κ.λπ. στην καρδιά του, όπως μας δίδαξε ο μακάριος Σωτήρας μας. (Ματθαίος ε΄ 28.) (Ουίθαμ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου με προσκαλεί ο Θεός να αφήσω την υπομονή να ολοκληρώσει το έργο της; Πώς φυλάττω την καρδιά μου από τις πρώτες κινήσεις της αταξίας επιθυμίας; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να ασκήσω σήμερα τη θρησκεία που είναι καθαρή και αμόλυντη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, φύτευσον τὸν ζῶντα λόγον Σου βαθέως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἵνα δεχόμενοι αὐτὸν μετὰ πραότητος ὑπομείνωμεν πᾶσαν δοκιμασίαν καὶ ἡ ὑπομονὴ ἀποτελέσῃ τὸ τέλειον ἔργον αὐτῆς. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀπατηλῶν ἐπιθυμιῶν, καὶ ποίησον τὴν θρησκείαν ἡμῶν καθαρὰν καὶ ἀμίαντον, ἐκφραζομένην ἐν τῇ φροντίδι τῶν ὀρφανῶν καὶ χηρῶν καὶ ἐν τῷ τηρεῖν τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἀσπίλους ἀπὸ τοῦ κόσμου. Διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ὁ ἐμφυτευθεὶς λόγος ἀποδώσει ἐν ἡμῖν καρπὸν διαρκῆ εἰς δόξαν τοῦ ὀνόματός Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →