← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 61-62 — με τον Μπάρνς

Ησαΐας 61-62Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση της Αμερικανικής Πρεσβυτεριανής υποτροφίας, οι Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή ανοίγουν τον Ησαΐα 61-62 με προσεκτική προσοχή στην αποστολή του Μεσσία και τις διαρκείς συνέπειές της για τον λαό του Θεού. Ο Μπάρνς ιχνηλατεί τον προφητικό λόγο από την αρχαία του θέση στην πλήρη πραγματοποίησή του στον Χριστό, δείχνοντας πώς το ευαγγέλιο φέρνει ελευθερία, αποκατάσταση και αιώνια χαρά. Η μετρημένη έκθεσή του προσκαλεί τους πιστούς να λάβουν την παρηγοριά αυτών των κεφαλαίων με δογματική ακρίβεια και εγκάρδια αφοσίωση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια και προσδοκία, στρέψου τώρα στα κεφάλαια 61 και 62 του Ησαΐα. Ας εγκατασταθούν στην καρδιά σου τα λόγια του προφήτη για τον χρισμένο Δούλο καθώς προετοιμάζεσαι να ακούσεις πώς ο Μπάρνς ξεδιπλώνει το νόημά τους για την εκκλησία σε κάθε εποχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ξεκινά ζυγίζοντας την πιθανή αναφορά της γλώσσας στον ίδιο τον προφήτη. Στίχος 1. Το Πνεύμα του Κυρίου Θεού - Εβραϊκά, Το Πνεύμα του Κυρίου Γιαχβέ. Η Χαλδαϊκή αποδίδει αυτό, 'Ο προφήτης είπε, το πνεύμα της προφητείας από την παρουσία του Γιαχβέ Θεού είναι επάνω μου.' Η Συριακή, 'Το Πνεύμα του Κυρίου Θεού.' Η Εβδομήκοντα, Πνεύμα Κυρίου - 'Το Πνεύμα του Κυρίου,' παραλείποντας τη λέξη אדני. Έτσι το παραθέτει ο Λουκάς στο Λουκάς 4:18. Ότι αυτό αναφέρεται στον Μεσσία αποδεικνύεται άφθονα από το γεγονός ότι ο Κύριος Ιησούς το εφάρμοσε ρητά στον εαυτό του (βλ. Λουκάς 4:21). Ο Ρόζενμυλλερ, ο Γκεσένιους και μερικοί άλλοι, υποθέτουν ότι αναφέρεται στον ίδιο τον Ησαΐα, και ότι η ιδέα είναι ότι ο προφήτης διακηρύττει την αποστολή του ως εξουσιοδοτημένος να χορηγήσει παρηγοριά στους πάσχοντες εξόριστους στη Βαβυλώνα. Ο Μπάρνς στη συνέχεια πιέζει την υψηλότερη και πλήρη εκπλήρωση στον Μεσσία μόνο. Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι η γλώσσα είναι τέτοια που μπορεί να εφαρμοστεί σε υποδεέστερη έννοια στο έργο του προφήτη, και ότι το έργο του Λυτρωτή περιγράφεται εδώ με όρους που προέρχονται από την παρηγοριά και την απελευθέρωση που χορηγήθηκε στους μακροχρόνια πάσχοντες εξόριστους. Αλλά σε πολύ υψηλότερη έννοια αναφέρεται στον Μεσσία, και έλαβε ολόκληρη ολοκλήρωση μόνο όπως εφαρμόζεται σε αυτόν και στο έργο του. Ακόμα και ο Γκρότιους, που έχει ειπωθεί ότι 'δεν βρίσκει τον Χριστό πουθενά στην Παλαιά Διαθήκη,' παρατηρεί, 'Ο Ησαΐας εδώ μιλά για τον εαυτό του, όπως παρατηρεί η Χαλδαϊκή, αλλά σε αυτόν βλέπουμε όχι ασαφή εικόνα του Χριστού.' Εφαρμοζόμενο στον Λυτρωτή, αναφέρεται στον χρόνο όταν, αφού βαπτίστηκε και αφιερώθηκε στο έργο της Μεσιτικής υπηρεσίας, άρχισε δημόσια να κηρύττει (βλ. Λουκάς 4:21). Για την διακήρυξη της ελευθερίας, ο Μπάρνς στη συνέχεια αντλεί τον παραλληλισμό με το έτος του Ιωβηλαίου. Ο Μεσσίας θα πραγματοποιούσε απελευθέρωση για εκείνους που κρατούνταν υπό την αιχμαλωσία της αμαρτίας παρόμοια με εκείνη της απελευθέρωσης αιχμαλώτων από μακρά και επώδυνη δουλεία. Το ευαγγέλιο δεν ανοίγει αμέσως, και με απλή άσκηση δύναμης, πόρτες φυλακών, και δεν αποκαθιστά αιχμαλώτους στην ελευθερία. Αλλά πραγματοποιεί ένα αποτέλεσμα ανάλογο με αυτό: απελευθερώνει τον νου αιχμάλωτο υπό την αμαρτία, και τελικά θα ανοίξει όλες τις πόρτες φυλακών, και με την πρόληψη του εγκλήματος θα αποτρέψει την ανάγκη φυλακών, και θα αφαιρέσει όλα τα βάσανα που υπομένονται τώρα σε περιορισμό ως συνέπεια του εγκλήματος. Μπορεί να σημειωθεί περαιτέρω, ότι η λέξη εδώ αποδιδόμενη 'ελευθερία' (דרור) είναι λέξη που εφαρμόζεται κατάλληλα στο έτος του Ιωβηλαίου, όταν όλοι επιτρεπόταν να πάνε ελεύθεροι Λευιτικόν 25:10: 'Και θα αγιάσετε το πεντηκοστό έτος, και θα διακηρύξετε ελευθερία (דרור) σε όλη τη γη σε όλους τους κατοίκους αυτής.' Ο Μπάρνς συνεχίζει δείχνοντας πώς οι αρχές του ευαγγελίου απαιτούν τον τελικό τερματισμό κάθε δουλείας. Αν αυτό είναι το νόημα - και δεν βλέπω λόγο να το αμφισβητήσω - ενώ το κύριο πράγμα που εννοούνταν ήταν ότι αυτός θα έπρεπε να ελευθερώσει ανθρώπους από την άδοξη δουλεία της αμαρτίας, σημαίνει επίσης, ότι το ευαγγέλιο θα περιείχε αρχές ασυμβίβαστες με την ύπαρξη της δουλείας, και θα παρήγαγε τελικά καθολική χειραφέτηση. Συνεπώς είναι θέμα αναμφισβήτητο γεγονός ότι η επιρροή του ήταν τέτοια ώστε σε λιγότερο από τρεις αιώνες ήταν το μέσο κατάργησης της δουλείας σε όλη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και κανένας ειλικρινής αναγνώστης της Καινής Διαθήκης δεν μπορεί να αμφιβάλει ότι αν οι αρχές του Χριστιανισμού ακολουθούνταν καθολικά, η τελευταία αλυσίδα θα έπεφτε σύντομα από τον δούλο. Ας θυμηθούν τα εξής γεγονότα: 1. Κανένας άνθρωπος δεν έκανε ποτέ άλλον αρχικά δούλο υπό την επιρροή Χριστιανικής αρχής. Κανένας άνθρωπος δεν απήγαγε ποτέ άλλον, ή πούλησε άλλον, ΕΠΕΙΔΗ έγινε σε υπακοή στους νόμους του Χριστού. 2.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς καταλήγει με την σοβαρή παρατήρηση ότι η δουλεία δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς επανειλημμένη παραβίαση των εντολών του Χριστού. Να κρατούν ανθρώπους στην άγνοια, να τους στερούν την Αγία Γραφή, να εμποδίζουν την εκμάθηση ανάγνωσης, να καθιστούν ανενεργό το συμβόλαιο γάμου, ή να το καθιστούν υποκείμενο στη θέληση ενός κυρίου, να στερούν έναν άνθρωπο από τα οφέλη της δικής του εργασίας χωρίς τη συγκατάθεσή του, να τον καθιστούν ή την οικογένειά του υποκείμενο σε μετακίνηση ενάντια στη θέλησή του, να εμποδίζουν γονείς από την ανατροφή των παιδιών τους σύμφωνα με τις δικές τους απόψεις για το τι είναι σωστό, να δεσμεύουν και να δένουν τη διάνοια και να κλείνουν τις οδούς προς τη γνώση ως αναγκαίο μέσο συνέχισης του συστήματος, και να καθιστούν ανθρώπους εξαρτημένους ολότελα από άλλους για το αν θα ακούσουν το ευαγγέλιο ή θα τους επιτραπεί δημόσια να το αγκαλιάσουν, θεωρείται παντού ουσιώδες για την ύπαρξη της δουλείας, και απαιτείται από όλους τους νόμους που κυβερνούν τις περιοχές μιας χώρας καταραμένης με αυτό το θεσμό. Τελικά ο Μπάρνς υπογραμμίζει ότι οι λυτρωμένοι φυτεύονται από τον Κύριο για τη δική του δόξα. Η ιδέα εδώ είναι, ότι εκείνοι που είχαν καταπιεστεί και καταβληθεί από συμφορά και από αίσθημα αμαρτίας, θα γίνονταν σφριγηλοί και δυνατοί, και θα ήταν τέτοιοι ώστε να συγκρίνονται κατάλληλα με μεγαλοπρεπή δέντρα με μακριά απλωμένα κλαδιά - μια εικόνα παντού εκείνου που είναι αληθινά όμορφο. Η φύτευση του Κυρίου - Εκείνοι που ο Γιαχβέ είχε αληθινά φυτέψει, δηλαδή εκείνοι που ήταν υπό τη φροντίδα και την καλλιέργειά του (βλ. τις σημειώσεις στον Ησαΐα 60:21). Το ίδιο σχήμα χρησιμοποιείται από τον Σωτήρα. 'Κάθε φυτό που ο ουράνιος Πατέρας μου δεν έχει φυτέψει θα ξεριζωθεί' Ματθαίος 15:13. Για να δοξαστεί αυτός - (Βλ. τις σημειώσεις στον Ησαΐα 60:21).
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η βεβαιότητα της χρίσης του Χριστού την καθημερινή σου πορεία στην ελευθερία από την αμαρτία; Με ποιους τρόπους μπορεί η εκκλησία σήμερα να χρειάζεται ακόμα να ευθυγραμμίσει τις πρακτικές της με την απαίτηση του ευαγγελίου για δικαιοσύνη και ελευθερία; Πού βλέπεις τον Κύριο να φυτεύει δικαιοσύνη στη δική σου ζωή για τη δόξα του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἀπόστειλον τὸ Πνεῦμά σου ἵνα ἀνοίξῃ τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὰ ἀγαθὰ νέα τῆς χάριτός σου, ὥστε οἱ συντετριμμένοι τὴν καρδίαν νὰ ἰαθῶσι καὶ πᾶς αἰχμάλωτος νὰ ἐλευθερωθῇ διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Λόγου σου. Ἔνδυσον ἡμᾶς τὸ ἔνδυμα τῆς αἰνέσεως ἀντὶ πνεύματος ἀπογνώσεως, καὶ ἐγκαθίδρυσον τὴν δικαιοσύνην σου ἐν ἡμῖν μέχρις οὗ πᾶσα δουλεία ὑποχωρήσῃ εἰς τὴν χαρὰν τῆς σωτηρίας σου. Κράτησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἐν ἀγρυπνίᾳ καὶ προσευχῇ μέχρις οὗ ἡ ἀποκατάστασις τῆς Σιὼν ὁλοκληρωθῇ καὶ ἡ δόξα σου λάμψῃ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →