Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιάκωβος 4 — Αιωνόσπορος (Εποχής της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η επιστολή του Ιακώβου απευθύνεται στην οικία της πίστεως υπό την κυρίαρχη χείρα του Θεού, αποκαλύπτοντας τις διαταραχές που προκύπτουν όταν οι αναγεννημένοι παραμένουν ακόμη εμπλεγμένοι με τα υπολείμματα της ενοικούσας διαφθοράς. Το τέταρτο κεφάλαιο ανοίγει ιχνηλατώντας τα ορατά ρήγματα της κοινότητας της διαθήκης στην κρυμμένη πηγή τους στην ατακτη επιθυμία. Ο απόστολος δεν αντιμετωπίζει τη διχόνοια ως απλώς κοινωνικό κακό αλλά ως καρπό καρδιάς που δεν έχει ακόμη υποταχθεί πλήρως στον Κύριο ο οποίος δίδει και παρακρατεί κατά τη δική του βουλή. Σε αυτό το τμήμα το Πνεύμα θέτει ενώπιον των εκκλησιών τόσο τη διάγνωση των συγκρούσεών τους όσο και το προδιαγεγραμμένο φάρμακο της ταπεινής μετανοίας, υπενθυμίζοντας στους πιστούς ότι κάθε αγαθό δώρο κατέρχεται από τον Πατέρα των φώτων και ότι καμία ικεσία προσφερόμενη στην υπηρεσία της επιθυμίας δεν μπορεί να προσδοκά την εύνοιά του. Το χωρίο επομένως υπηρετεί την εκκλησία ως κάτοπτρο στο οποίο η κυριαρχία του Θεού επί της ευλογίας και της παιδείας εμφανίζεται σαφώς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώσατε το τέταρτο κεφάλαιο του Ιακώβου με προσοχή στην ακολουθία του επιχειρήματος. Παρατηρήσατε πρώτα την αιτία που αποδίδεται στις έριδες που ταράσσουν τις εκκλησίες, έπειτα τον λόγο για τον οποίο οι προσευχές παραμένουν ανεκπλήρωτες, και κατόπιν τη σοβαρή διακήρυξη ότι η φιλία με τον κόσμο συνιστά εχθρότητα προς τον Θεό. Σημειώσατε την πρόσκληση να υποταχθείτε, να πλησιάσετε και να ταπεινωθείτε υπό την ισχυρή χείρα του Κυρίου. Σημειώσατε επίσης τις προειδοποιήσεις κατά του κακολογείν αδελφούς και κατά του προπετούς σχεδιασμού που αφήνει τη βουλή του Θεού εκτός λογαριασμού. Προσέξτε τέλος την τελική αντίθεση μεταξύ της γνώσεως του αγαθού και της αποτυχίας να το εκτελέσει. Αυτά τα νήματα μαζί εκθέτουν την συνεπή απαίτηση να τακτοποιούν οι άνθρωποι της διαθήκης τα πάθη τους κατά τον κανόνα εκείνου που μόνος είναι ικανός και να σώζει και να απολλύει.
Μελετήστε
Μελέτη
Το επιχείρημα του κεφαλαίου προχωρεί από το ορατό στο κρυμμένο. Οι έριδες και οι συγκρούσεις μεταξύ αδελφών δεν ιχνηλατούνται μόνο σε εξωτερικές προκλήσεις αλλά στις επιθυμίες που πολεμούν εντός των μελών. Αυτές οι επιθυμίες, αν αφεθούν ανεξέλεγκτες, γεννούν ακριβώς τις διαταραχές που λυπούν το Πνεύμα και διασπούν την ειρήνη του σώματος. Η ίδια αρχή διέπει το ζήτημα της προσευχής. Όταν οι ικεσίες αναδύονται από την υπηρεσία της επιθυμίας αντί της υποταγής στο θείο θέλημα, συναντούν άρνηση, διότι ο Κύριος δεν θα γίνει υπηρέτης σκοπών που αντιφάσκουν προς τη δική του δόξα. Το κείμενο επομένως αποκαλύπτει διπλή απιστία: την προσπάθεια να αποκτηθεί ικανοποίηση εκτός του Θεού και την προσπάθεια να επιστρατευθεί ο Θεός στην επιδίωξη ικανοποίησης που παραμένει εστιασμένη στον εαυτό. Η διακήρυξη ότι η φιλία με τον κόσμο είναι εχθρότητα προς τον Θεό ακολουθεί αμέσως. Ο λαός της διαθήκης καλείται σε μοναδική αφοσίωση· κάθε συναναστροφή με τον παρόντα πονηρό αιώνα τον θέτει σε αντίθεση προς το Πνεύμα που κατοικεί εντός του και που ζηλότυπα φυλάσσει τον αποκλειστικό ισχυρισμό του Κυρίου. Ωστόσο το ίδιο εδάφιο που απαγγέλλει αυτή την κρίση παρέχει αμέσως το φάρμακο: ο Θεός δίδει περισσότερη χάρη. Οι υπερήφανοι αντιστέκονται, αλλά οι ταπεινοί λαμβάνουν την αναγκαία χορηγία. Η υποταγή στον Θεό, η αντίσταση στον διάβολο και η προσέγγιση του Κυρίου δεν είναι επομένως αξιομίσθιες πράξεις αλλά τα ορισμένα μέσα διά των οποίων τα ήδη εξασφαλισμένα στη διαθήκη ελέη εν Χριστώ πραγματοποιούνται στη ζωή του πιστού. Ο καθαρισμός χειρών και η κάθαρση καρδιών, το πένθος και η ταπείνωση, είναι οι αρμόζουσες αποκρίσεις στον λόγο που και διαγιγνώσκει και αποκαθιστά. Η απαγόρευση του κακολογείν αδελφό στηρίζεται στο ίδιο θεμέλιο. Το να κρίνει κανείς συγκάτοικο μέλος της διαθήκης είναι να σφετερίζεται τη θέση του μοναδικού Νομοθέτη που είναι ικανός και να σώζει και να απολλύει. Ομοίως, η προειδοποίηση κατά του προπετούς λόγου περί της αυριανής ημέρας υπογραμμίζει την απόλυτη εξάρτηση του κτίσματος από το θέλημα του Δημιουργού. Η ίδια η ζωή είναι ατμός· το μόνο σταθερό έδαφος είναι ο Κύριος που ορίζει τόσο το μήκος των ημερών όσο και τις ευκαιρίες εντός αυτών. Το κεφάλαιο κλείνει με τη σοβαρή ρήση ότι η γνώση του αγαθού, όταν δεν συνοδεύεται από την εκτέλεσή του, συνιστά αμαρτία. Έτσι ολόκληρο το χωρίο διατηρεί τη συνεπή μαρτυρία ότι η κυριαρχία του Θεού διατάσσει τόσο τις παιδείες που αποκαλύπτουν την αμαρτία όσο και τη χάρη που την υπερνικά, ενώ το καθήκον του πιστού είναι να πορεύεται σε ταπεινή συμμόρφωση προς αυτό το αποκαλυφθέν θέλημα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η διδασκαλία του Ιακώβου τέσσερα βρίσκεται σε σαφή συνέχεια με την ευρύτερη μαρτυρία της Γραφής σχετικά με την απάτη της καρδιάς και την αναγκαιότητα της ταπεινής εξάρτησης από τον Κύριο. Η ίδια αρχή που ο ψαλμωδός διατυπώνει όταν ομολογεί ότι ο Κύριος δοκιμάζει τους νεφρούς και την καρδιά εμφανίζεται εδώ στη αποστολική διάγνωση της διχόνοιας. Η προειδοποίηση κατά της φιλίας με τον κόσμο απηχεί την προφητική επιμονή ότι ο λαός της διαθήκης δεν πρέπει να πορεύεται σύμφωνα με τα διατάγματα των εθνών. Μέσα στην Καινή Διαθήκη ο ίδιος τόνος ακούγεται στις επιστολές του Παύλου και του Πέτρου όπου η πρόσκληση να σταυρώσουμε τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες της συνδέεται με την υπόσχεση ότι ο Θεός χορηγεί χάρη στους ταπεινούς. Οι Μεταρρυθμιστές ανέκτησαν αυτήν την έμφαση όταν επέμεναν ότι ο αναγεννημένος παραμένει ταυτόχρονα δίκαιος και αμαρτωλός και συνεπώς βρίσκεται σε διαρκή ανάγκη της νέκρωσης που μόνο το Πνεύμα μπορεί να επιφέρει. Το κεφάλαιο λοιπόν λειτουργεί ως μόνιμη επίπληξη σε κάθε μορφή αυτάρκειας είτε στην προσευχή είτε στον σχεδιασμό είτε στην οργάνωση της κοινής ζωής της Εκκλησίας και κατευθύνει τον πιστό για μία ακόμη φορά στον θρόνο της χάριτος όπου μόνο η βοήθεια βρίσκεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα έριδα ή επιθυμία διακρίνετε την ενέργεια της επιθυμίας αντί της επιδιώξεως της δικαιοσύνης, και πώς η κυριαρχία του Θεού επί της διαταραχής και του φαρμάκου της διαμορφώνει την απόκρισή σας; Όταν προσάγετε αιτήματα ενώπιον του Κυρίου, εξετάζετε μήπως αυτά τα αιτήματα υπηρετούν τη δόξα του ή απλώς τη δική σας ικανοποίηση, και ποια μετάνοια απαιτεί το κείμενο; Πώς η γνώση ότι η ζωή είναι ατμός και ότι ο Κύριος μόνος ορίζει την πορεία της μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο ομιλείτε για μελλοντικά σχέδια ή κρίνετε τη συμπεριφορά συμπιστών;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, ο οποίος μόνος είσαι ικανός και να σώζεις και να απολλύεις, ομολογούμε ενώπιον του θρόνου σου ότι οι έριδες που ταράσσουν την εκκλησία σου πηγάζουν από τις επιθυμίες που παραμένουν ακόμη εντός μας. Εζητήσαμεν ικανοποίηση εκτός σου και ητήσαμεν κακώς, ίνα δαπανήσωμεν επ' ηδονών ημών. Συγχώρησον, δεόμεθά σου, αυτήν την διπλήν απιστίαν, και δώρησον ημίν εκείνην την αφθονωτέραν χάριν την οποίαν υπεσχέθης στους ταπεινούς. Υπόταξον τας υπερηφάνους καρδίας ημών, ενίσχυσον ημάς να αντισταθώμεν τω διαβόλω, και προσέλκυσον ημάς πλησίον σου εν αληθινή μετανοία. Κάθαρον τας χείρας ημών και καθάρισον τας καρδίας ημών, ίνα μηκέτι κακολογώμεν τους αδελφούς ημών ουδέ να προεξοφλούμεν περί της αυριανής ως εάν οι καιροί ημών ήσαν εν τη ιδία ημών εξουσία. Τακτοποίησον τα πάθη ημών κατά το κυρίαρχον θέλημά σου, και δώρησον ώστε η γνώσις του αγαθού να καταλήγει εις την εκτέλεσιν αυτού, προς έπαινον της ενδόξου χάριτός σου διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.