Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς του Ναυή 13-14 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα ασχολούμαστε με την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 13 και 14 του Ιησού του Ναυή. Η ερμηνεία του Καλβίνου φωτίζει τη θεία εντολή να διαιρεθεί η γη ενώ οι εχθροί παρέμεναν και ο Ιησούς είχε γεράσει. Η μεταχείρισή του δείχνει πώς η κατανομή με κλήρο χρησίμευσε ως εγγύηση της αλάνθαστης υπόσχεσης του Θεού στους απογόνους του Αβραάμ. Μέσα από αυτές τις παραγράφους καλούμαστε να εξετάσουμε τόσο το ιστορικό αρχείο όσο και την πνευματική πειθαρχία του να προχωρούμε μπροστά με πίστη. Η φωνή του Καλβίνου μας υπενθυμίζει ότι η υπακοή στον λόγο του Θεού απαιτεί εμπιστοσύνη που δεν κλονίζεται όταν η εκπλήρωση φαίνεται μακρινή. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς τα λόγια του ξεδιπλώνουν το νόημα της κληρονομιάς και της επιμονής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 13 και 14 του Ιησού του Ναυή ολόκληρα. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν τα σύνορα της εναπομείνασας γης και την αρχή της διαίρεσής της με κλήρο. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε την επαναλαμβανόμενη έμφαση σε ό,τι ο Θεός έχει ήδη υποσχεθεί και σε ό,τι ακόμη περιμένει κατάκτηση. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει το έδαφος για τις σκέψεις του Καλβίνου σχετικά με την πιστή υπακοή και τη βεβαιότητα της θείας πρόνοιας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την προχωρημένη ηλικία του Ιησού και την εντολή να διαιρεθεί η κληρονομιά.
1. Τώρα ο Ιησούς ήταν γέρος, κ.λπ. [127] Αφού είδαμε παραπάνω ότι η γη ειρηνεύτηκε με την υποταγή τριάντα ενός βασιλέων, είναι πιθανό ότι έλαβε χώρα κάποια παύση τώρα για τον σκοπό της ανάπαυσης από τους κόπους τους, μήπως ο λαός εξαντληθεί από τη συνεχή υπηρεσία. Ούτε θα μπορούσε αυτό να κατηγορηθεί δικαίως, υπό τον όρο ότι αναπαύονταν μόνο για λίγο και παρέμεναν πάντα προσηλωμένοι στον στόχο που τέθηκε μπροστά τους. Αλλά μήπως εκείνη η διακοπή που δόθηκε για τον σκοπό της ανάκτησης νέας δύναμης αποδειχθεί αφορμή για οκνηρία, ο Κύριος χρησιμοποιεί ένα νέο ερέθισμα για να τους παροτρύνει να προχωρήσουν. Διότι διατάζει να διαιρεθεί ολόκληρη η κληρονομιά σε φυλές, και ολόκληρη η γραμμή της μεσογειακής ακτής που κατεχόταν από τον εχθρό να τεθεί στον κλήρο. Μια τέτοια διαίρεση θα μπορούσε πράγματι να φανεί παράλογη και γελοία, ναι, πλήρης χλευασμός, βλέποντας ότι ασχολούνταν μεταξύ τους με την περιουσία άλλων σαν να ήταν δική τους. Αλλά ο Κύριος το διέταξε έτσι για τους καλύτερους λόγους. Πρώτον, θα μπορούσαν να απορρίψουν την ελπίδα της υπόσχεσης και να αρκούνται στην παρούσα κατάστασή τους. Ναι, αν και μετά την ρίψη του κλήρου είχαν πλήρη ασφάλεια για όλα όσα ο Θεός είχε υποσχεθεί, με τη δική τους δειλία, όσο εξαρτιόταν από αυτούς, κατέστρεψαν την αξιοπιστία των λόγων του. Ούτε οφειλόταν σε κάποια αξία τους ότι η αλήθεια του δεν έμεινε κολοβωμένη και ακρωτηριασμένη. Η κατανομή με κλήρο πρέπει επομένως να ήταν γι' αυτούς εγγύηση βέβαιης κατοχής ώστε να τους κρατά πάντα έτοιμους γι' αυτήν. Δεύτερον, όσοι τυχαία είχαν το μερίδιό τους σε χώρα εχθρού, εφόσον ζούσαν εν τω μεταξύ ως ξένοι σε επισφαλή φιλοξενία πέρα από τη δική τους κληρονομιά, πρέπει να ενεργούσαν σαν ένα είδος επιστατών που παρότρυναν τους άλλους. Και σίγουρα υποδήλωνε υπερβολική νάρκη το να παραμελούν και να εγκαταλείπουν ό,τι τους είχε θεϊκά ανατεθεί.Συνεχίζει εξηγώντας γιατί η διαίρεση έπρεπε να ολοκληρωθεί ενώ ο Ιησούς παρέμενε ζωντανός.
Βλέπουμε τώρα με ποια πρόθεση έπρεπε να διαιρεθεί ολόκληρη η γη με κλήρο, και να κατανεμηθεί η έδρα κάθε φυλής. Ήταν επίσης απαραίτητο αυτό να γίνει ενώ ο Ιησούς ήταν ζωντανός, επειδή μετά τον θάνατό του οι Ισραηλίτες θα ήταν λιγότερο διατεθειμένοι στην υπακοή, διότι κανένας από τους διαδόχους του δεν διέθετε επαρκή εξουσία για την εκτέλεση τόσο δύσκολου έργου. Επιπλέον, καθώς ο Θεός είχε ήδη διατάξει με το στόμα του Μωυσή να γίνει αυτό, αν δεν είχε εκτελέσει το έργο που του είχε ανατεθεί, ολόκληρο το έργο θα μπορούσε να καταστραφεί όταν ο νόμιμος υπηρέτης απομακρυνόταν. Αν και ο ακριβής χρόνος δεν δηλώνεται, είναι ακόμη πιθανό ότι καθώς δεν υπήρχε ελπίδα ότι ενώ ο Ιησούς παρέμενε ζωντανός ο λαός θα έπαιρνε ξανά τα όπλα με σκοπό να δώσει ευρύτερη έκταση στα σύνορά τους, τότε μόνο επιχείρησε να διαιρέσει τη γη, σαν να διακήρυττε και να υποσχόταν, με μια επίσημη μαρτυρία, ότι η διανομή θα εκτελούνταν σίγουρα, επειδή η αλήθεια του Θεού δεν μπορούσε να αποτύχει λόγω του θανάτου οποιουδήποτε ανθρώπου.Για τους κατοίκους της ορεινής χώρας, ο Καλβίνος γράφει:
6. Όλοι οι κάτοικοι της ορεινής χώρας, κ.λπ. Ο Ιησούς προειδοποιείται ξανά, αν και οι Ισραηλίτες δεν κατέχουν ακόμη εκείνες τις περιοχές, να μην αναβάλει τη διανομή, αλλά να εμπιστευτεί την υπόσχεση του Θεού, επειδή θα αφαιρούσε βλαπτικά από την τιμή του αν υπήρχε οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το αποτέλεσμα. Λέγεται ανάλογα: Μόνο κάνε αυτό που είναι καθήκον σου στη διανομή της γης· ούτε ας εξαιρεθεί από τον κλήρο αυτό που ο εχθρός ακόμη κατέχει με ασφάλεια· διότι θα είναι δική μου φροντίδα να εκπληρώσω ό,τι υποσχέθηκα. Εξ ου ας μάθουμε, όταν αναλαμβάνουμε οποιαδήποτε υπόθεση, να εξαρτόμαστε από τα χείλη του Θεού ώστε καμία αμφιβολία να μην μπορεί να μας καθυστερήσει. Δεν είναι δικό μας, πράγματι, να κατασκευάζουμε μάταιες ελπίδες για τον εαυτό μας· αλλά όταν η εμπιστοσύνη μας θεμελιώνεται στον Κύριο, ας υπακούμε μόνο στις εντολές του, και δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε ότι το αποτέλεσμα θα μας απογοητεύσει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αντλεί μια πρακτική εφαρμογή από τα ανακληθέντα σύνορα στην επιμονή του πιστού.
2. Αυτή είναι η γη, κ.λπ. Τα αρχαία σύνορα που καθορίστηκαν από τον Θεό πριν από πολύ καιρό, ανακαλούνται στη μνήμη, προκειμένου ο Ιησούς και ο λαός να αισθανθούν πλήρως πεπεισμένοι ότι η διαθήκη που έγινε με τον Αβραάμ θα εκπληρωνόταν σε κάθε μέρος. Γι' αυτό τους διατάσσεται να μελετήσουν να αποκτήσουν τα μέρη που ακόμη απομένουν να κατακτηθούν. Το συμπέρασμα θα είναι κατάλληλο αν κάνουμε μια πρακτική εφαρμογή αυτής της επιμονής σε αυτό που απαιτείται από εμάς, δηλαδή να ξεχάσουμε τα πράγματα που είναι πίσω, και να τεντωθούμε προς αυτά που είναι μπροστά, και να πιέσουμε προς τον στόχο για το βραβείο της υψηλής κλήσης μας. (Φιλιππησίους 3:14.) [128] Διότι δεν θα ωφελούσε καθόλου να τρέχουμε στον αγώνα χωρίς να προσπαθούμε να φτάσουμε τον στόχο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα της υπόσχεσης του Θεού την προθυμία σας να ενεργήσετε ακόμη και όταν παραμένουν εμπόδια; Σε ποια περιοχή της ζωής σας πειράζεστε να περιμένετε την ορατή κατοχή πριν εμπιστευτείτε τον λόγο που έχει ήδη δοθεί; Πού μπορεί να χρειαστεί να προχωρήσετε μπροστά σήμερα ως έκφραση εμπιστοσύνης στην πιστότητα του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ διὰ τῆς κυριάρχου σου διαθήκης ἀποκληρώσας τῷ λαῷ σου τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ ὀμόσας ἐκδιῶξαι πάντα ἐχθρὸν ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, δὸς ἡμῖν χάριν νὰ ἐπιλάβωμεν τῶν ὑποσχέσεών σου διὰ πίστεως, μήτε συστελλόμενοι μήτε προπετῶς ἐνεργοῦντες ἐπὶ ὅσα σὺ ἐπέταξας. Ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῷ μεριδίῳ ὃ σὺ ἀπένειμας, ἐμπιστευόμενοι τὴν ἀμετάβλητόν σου πίστιν νὰ φέρῃ τὰ πάντα εἰς πέρας ἐν τῷ καιρῷ σου. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἐγγυητοῦ τῆς διαθήκης σου, ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →