Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β΄ Κορινθίους 12 — με τον Ιωάννη Καλβῖνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην αφήγηση του αποστόλου Παύλου για εξαιρετικές αποκαλύψεις και το ταπεινωτικό αγκάθι που ακολούθησε, με την καθοδήγηση της προσεκτικής ερμηνείας του Ιωάννη Καλβίνου. Ο Καλβίνος μας βοηθά να δούμε πώς τα πνευματικά χαρίσματα δεν πρέπει ποτέ να γίνονται αφορμές για αυτοεξύψωση. Η μετρημένη του αντιμετώπιση αυτών των εδαφίων μας προσκαλεί να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές ενώπιον του Κυρίου. Θα ακούσουμε την κλήση στην ταπείνωση που διατρέχει κάθε γραμμή. Είθε το Πνεύμα να μας προετοιμάσει να δεχθούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά που αντλεί ο Καλβίνος από το κείμενο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το δωδέκατο κεφάλαιο της Β΄ Κορινθίους. Προσέξτε πώς ο Παύλος μετακινείται μεταξύ ουράνιων οραμάτων και παρούσας αδυναμίας. Αφήστε την αντίθεση να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Ζητήστε από τον Κύριο να σας δείξει τι θα ήθελε να μάθετε σχετικά με την καύχηση και την εξάρτηση. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να μελετήσετε με την καθοδήγηση του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της αυτοεξύψωσης.
1. Δεν είναι συμφέρον για εμένα να καυχώμαι Τώρα, σαν να βρισκόταν στη μέση της πορείας, συγκρατεί τον εαυτό του από το να προχωρήσει περισσότερο, και με αυτόν τον τρόπο ελέγχει καταλλήλως την αυθάδεια των αντιπάλων του και δηλώνει ότι το κάνει με απροθυμία, ότι εμπλέκεται σε αυτό το είδος αγώνα μαζί τους. Διότι τι ντροπή ήταν να συγκεντρώνει από παντού επαίνους, ή μάλλον να τους ζητιανεύει, ώστε να είναι στο ίδιο επίπεδο με έναν τόσο διακεκριμένο άνθρωπο! Όσον αφορά τον τελευταίο, τους νουθετεί με το δικό του παράδειγμα, ότι όσο περισσότερα και όσο εξαιρετικότερα είναι τα χαρίσματα με τα οποία διακρίνεται κάποιος από εμάς, τόσο λιγότερο πρέπει να σκέφτεται την ίδια του την υπεροχή. Διότι μια τέτοια σκέψη είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, επειδή, σαν κάποιος που εισέρχεται σε λαβύρινθο, το πρόσωπο τυφλώνεται αμέσως, ώστε να γίνεται υπερβολικά οξυδερκές στο να διακρίνει τα χαρίσματά του, ενώ εν τω μεταξύ αγνοεί τον εαυτό του. Ο Παύλος φοβάται μήπως του συμβεί αυτό. Τα χαρίσματα που δίνονται από τον Θεό πρέπει πράγματι να αναγνωρίζονται, ώστε να διεγειρόμαστε, πρώτον, σε ευγνωμοσύνη γι’ αυτά, και δεύτερον, στη σωστή χρήση τους· αλλά να παίρνουμε αφορμή από αυτά για να καυχόμαστε — αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς μεγάλο κίνδυνο.Για τον άνθρωπο που αρπάχθηκε στον τρίτο ουρανό, ο Καλβίνος γράφει:
Όταν ομολογεί ότι δεν ξέρει αν ήταν στο σώμα ή έξω από το σώμα, εκφράζει έτσι πιο καθαρά το μέγεθος της αποκάλυψης. Διότι εννοεί ότι ο Θεός τον μεταχειρίστηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε ο ίδιος δεν καταλάβαινε τον τρόπο της. Ούτε αυτό πρέπει να μας φαίνεται απίστευτο, εφόσον μερικές φορές φανερώνεται σε εμάς με τρόπο που ο τρόπος της ενέργειάς Του παραμένει κρυμμένος από την όρασή μας. Ταυτόχρονα, αυτό δεν αφαιρεί καθόλου από τη βεβαιότητα της πίστης, η οποία στηρίζεται απλώς σε αυτό το μοναδικό σημείο — ότι γνωρίζουμε ότι ο Θεός μας μιλά. Ακόμη περισσότερο, ας μάθουμε από αυτό ότι πρέπει να ζητούμε τη γνώση μόνο εκείνων των πραγμάτων που είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε, και να αφήνουμε τα άλλα στον Θεό. (Δευτερονόμιον 29:29.) Λέει λοιπόν ότι δεν ξέρει αν αρπάχθηκε ολόκληρος — ψυχή και σώμα — στον ουρανό, ή αν μόνο η ψυχή του αρπάχθηκεΟ Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τα άρρητα λόγια που ακούστηκαν στον παράδεισο.
Άκουσε άρρητα λόγια Με τη λέξη «λόγια» εδώ δεν εννοώ πράγματα, όπως συνηθίζεται να χρησιμοποιείται ο όρος κατά τον τρόπο των Εβραίων· διότι η λέξη «άκουσε» δεν θα αντιστοιχούσε με αυτό. Τώρα, αν ρωτήσει κανείς τι ήταν αυτά, η απάντηση είναι εύκολη — ότι δεν είναι χωρίς καλό λόγο που ονομάζονται άρρητα λόγια, και τέτοια που είναι παράνομο να προφερθούν. Κάποιος όμως θα απαντήσει ότι ό,τι άκουσε ο Παύλος ήταν συνεπώς περιττό και άχρηστο, διότι για ποιο σκοπό χρησίμευε να ακούσει κάτι που έπρεπε να θαφτεί σε αιώνια σιωπή; Απαντώ ότι αυτό συνέβη για χάρη του ίδιου του Παύλου, διότι κάποιος που είχε τόσο δύσκολες δυσκολίες μπροστά του, αρκετές να σπάσουν χίλιες καρδιές, χρειαζόταν να ενισχυθεί με ειδικά μέσα, ώστε να μην υποχωρήσει αλλά να επιμείνει ατρόμητος. Ας σκεφτούμε λίγο πόσους αντιπάλους είχε η διδασκαλία του και τι είδους ήταν αυτοί· και περαιτέρω, με τι ποικιλία τεχνασμάτων δέχθηκε επίθεση, και τότε δεν θα απορούμε πλέον γιατί άκουσε περισσότερα από όσα του επιτρεπόταν να προφέρει
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια στοχάζεται τον σκοπό του αγκάθιου στη σάρκα.
Ταυτόχρονα, ο Θεός δεν τον θεράπευσε μόνο με αυτό το μέσο, αλλά και με το να τον ταπεινώσει. Διότι προσθέτει, «για να με ραπίζει»· με αυτή την έκφραση εκφράζει κομψά αυτή την ιδέα — ότι έχει τεθεί υπό έλεγχο. Διότι το να ραπίζεται κανείς είναι σοβαρό είδος ατιμίας. Συνεπώς, αν κάποιος έχει μαυρίσει και μελανιάσει το πρόσωπό του, δεν τολμά, από αίσθημα ντροπής, να εκτεθεί ανοιχτά ενώπιον των ανθρώπων. Παρομοίως, όποια και αν είναι η αδυναμία κάτω από την οποία εργαζόμαστε, ας θυμόμαστε ότι είμαστε, κατά κάποιον τρόπο, ραπιζόμενοι από τον Κύριο, με σκοπό να μας κάνει να ντραπούμε, ώστε να μάθουμε ταπείνωση. Ας το σκεφτούν προσεκτικά αυτό ιδιαίτερα εκείνοι που διακρίνονται διαφορετικά από ένδοξες αρετές, αν έχουν κάποιο μείγμα ελαττωμάτων, αν διώκονται από κάποιους με μίσος, αν δέχονται επίθεση από κάποιες υβριστικές κατηγορίες — ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι απλώς ράβδοι του Επουράνιου Δασκάλου, αλλά ραπίσματα, για να τους γεμίσουν με ντροπή και να καταβάλουν κάθε αυθάδεια. Ας προσέξουν τώρα όλοι οι ευσεβείς αυτό, ώστε να δουν πόσο επικίνδυνο πράγμα είναι το «δηλητήριο της υπερηφάνειας», όπως λέει ο Αυγουστίνος στο τρίτο κήρυγμά του «Επί των λόγων του Αποστόλου», εφόσον «δεν μπορεί να θεραπευθεί παρά μόνο με δηλητήριο». Και αναμφίβολα, όπως ήταν η αιτία της καταστροφής του ανθρώπου, έτσι είναι και η τελευταία κακία με την οποία έχουμε να παλέψουμε, διότι άλλες κακίες έχουν σχέση με πονηρές πράξεις, αλλά αυτή πρέπει να φοβόμαστε σε σχέση με τις καλύτερες πράξεις· και περαιτέρω, προσκολλάται φυσικά σε εμάς τόσο πεισματικά και είναι τόσο βαθιά ριζωμένη, ώστε είναι εξαιρετικά δύσκολο να την ξεριζώσουμε.Τέλος ο Καλβίνος προτρέπει τους πιστούς να πολεμήσουν ιδιαίτερα ενάντια στην υπερηφάνεια.
Ας σκεφτούμε προσεκτικά ποιος είναι αυτός που μιλά εδώ — Είχε υπερνικήσει τόσους κινδύνους, βασανιστήρια και άλλα κακά — είχε θριαμβεύσει επί όλων των εχθρών του Χριστού — είχε διώξει τον φόβο του θανάτου — είχε, τέλος, απαρνηθεί τον κόσμο· και όμως δεν είχε υποτάξει εντελώς την υπερηφάνεια. Ακόμη περισσότερο, τον περίμενε μια τόσο αμφίβολη σύγκρουση, ώστε δεν μπορούσε να νικήσει χωρίς να ραπιστεί. Διδαχθέντες από το παράδειγμά του, ας πολεμήσουμε με άλλες κακίες με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταβάλουμε τις κύριες προσπάθειές μας για την υποταγή αυτής της μίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας μπορεί να πειρασθείτε να καυχηθείτε για πνευματικές εμπειρίες αντί μόνο στον Χριστό; Πώς έχει χρησιμοποιήσει ο Θεός την αδυναμία ή τον περιορισμό για να σας κρατήσει εξαρτημένους από τη χάρη Του; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να καλλιεργήσετε την ταπείνωση αυτή την εβδομάδα χωρίς να τραβήξετε την προσοχή στον εαυτό σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν ἀναπαυόμεθα ἐπὶ τῇ ἐπαρκείᾳ τῆς κυριαρχικῆς Σου χάριτος, ἣν ὑπέσχου ὅτι τελειωθήσεται ἐν ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν. Δὸς ἡμῖν νὰ καυχώμεθα μόνον ἐν Χριστῷ, ἵνα ἡ δύναμις Αὐτοῦ ἐπισκηνώσῃ ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἡ διαθηκικὴ Σου πιστότης μεγαλυνθῇ διὰ πάσης δοκιμασίας. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐνώπιόν Σου ἄνευ αὐτοπεποιθήσεως ἢ ἀλαζονείας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →