← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 47-48 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ησαΐας 47-48Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου για τους Ησαΐας 47-48 αποκαλύπτει την κυρίαρχη κρίση του Κυρίου κατά της υπερήφανης Βαβυλώνας και τη βέβαιη απελευθέρωση του λαού του. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης εκθέτει τη ματαιότητα της ανθρώπινης αλαζονείας και μαγείας ενώ επιβεβαιώνει την αμετάβλητη αγάπη της διαθήκης του Θεού. Ο Καλβίνος καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από το κείμενο με προσεκτική προσοχή τόσο στην ιστορική πτώση της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας όσο και στα διαρκή πνευματικά μαθήματά της. Η ερμηνεία του μας υπενθυμίζει ότι καμία επίγεια δύναμη δεν μπορεί να αντισταθεί στους σκοπούς του Αγίου του Ισραήλ. Καθώς ακούμε σήμερα τις γνώσεις του Καλβίνου, καλούμαστε να εμπιστευθούμε τον Λυτρωτή που ταπεινώνει τους υψηλούς και υψώνει τους ταπεινούς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον λόγο του Κυρίου στους Ησαΐας κεφάλαια 47 και 48. Αυτά τα χωρία αναγγέλλουν την αιφνίδια πτώση της Βαβυλώνας και την τρυφερή αποκατάσταση του λαού του Θεού. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στην αντίθεση μεταξύ ανθρώπινης υπερηφάνειας και θείας ελέους να εισχωρήσει βαθιά στο πνεύμα σου. Παρατήρησε πώς ο προφήτης μεταβαίνει από την κρίση στην υπόσχεση και άφησε το Άγιο Πνεύμα να αφυπνίσει νέα ελπίδα στον Λυτρωτή που ποτέ δεν λησμονεί τη διαθήκη του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας τη σύνδεση μεταξύ της πτώσης της Βαβυλώνας και της απελευθέρωσης του λαού. 1. Κατέβα και κάθισε στη σκόνη. Ο Ησαΐας εξηγεί τώρα πληρέστερα αυτό που είχε παρατηρήσει σύντομα σχετικά με τη βουλή του Θεού και την εκτέλεσή της. Περιγράφει ανοιχτά την καταστροφή της Βαβυλώνας, διότι καμία ελπίδα για την επιστροφή του λαού δεν μπορούσε να υπάρξει όσο η βαβυλωνιακή μοναρχία άνθιζε. Συνδέει λοιπόν αυτά τα δύο πράγματα, δηλαδή την πτώση εκείνης της μοναρχίας και την απελευθέρωση του λαού που ακολούθησε, διότι η υψηλή θέση εκείνης της πόλης ήταν σαν βαθύς τάφος στον οποίο είχαν ταφεί οι Ιουδαίοι, και όταν ανοίχθηκε ο Κύριος επανέφερε τον λαό του στην προηγούμενη ζωή του. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην αυθεντική εντολή που δίνεται στη Βαβυλώνα στο κείμενο. Η χρήση της προστακτικής διάθεσης 'Κατέβα' είναι πιο ισχυρή από ό,τι αν είχε εκφράσει το ίδιο πράγμα με απλά λόγια και απλή αφήγηση, διότι της απευθύνεται με αυθεντία και σαν να μιλά από το βήμα της κρίσεως, επειδή διακηρύττει τις εντολές του Θεού και επομένως με την τόλμη που του δίνει η αυθεντία του δημοσιεύει ό,τι θα συμβεί, όπως γνωρίζουμε ότι ο Θεός χορήγησε αυτή την αυθεντία στους προφήτες. 'Ιδού, σε κατέστησα σήμερον επί τα έθνη και επί τα βασίλεια, για να εκριζώνεις και να κατασκάπτεις, να καταστρέφεις και να καταβάλλεις, να οικοδομείς και να φυτεύεις.' (Ιερεμίας 1:10.) Δεν υπάρχει δύναμη που να μην προστίθεται στην αυθεντία του λόγου. Με λίγα λόγια, σκόπευε να θέσει το γεγονός αμέσως ενώπιον των οφθαλμών των Ιουδαίων, διότι εκείνη η αλλαγή δύσκολα μπορούσε να φανταστεί κανείς αν ο Θεός δεν βροντούσε από τον ουρανό. Ο Καλβίνος τονίζει τον ρόλο του Κυρίου ως Λυτρωτή και υπερασπιστή του λαού του. 4. Ο Λυτρωτής μας. Ο προφήτης δείχνει για ποιο σκοπό ο Κύριος θα επιφέρει τιμωρία στους Βαβυλωνίους, δηλαδή για τη σωτηρία του λαού του, όπως είχε δηλώσει προηγουμένως. (Ησαΐας 45:4.) Αλλά αυτή η δήλωση είναι πολύ πιο ισχυρή, διότι μιλά με τρόπο που μπορεί να ονομαστεί απότομος και σαν πρόσωπο που ξυπνά από τον ύπνο, όταν βλέπει τη Βαβυλώνα ερειπωμένη, η οποία παλαιότερα συνήθιζε να υποτάσσει άλλα έθνη και να τα πατά κάτω από τα πόδια της, και δείχνει ότι αυτό συμβαίνει για κανέναν άλλο λόγο παρά επειδή ο Κύριος δείχνει τον εαυτό του ως τον 'Λυτρωτή' και υπερασπιστή του λαού του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εξερευνά πώς ο Κύριος θυμάται το έλεος ακόμη και ενώ παιδεύει τον λαό του. Έτσι η λέξη οργή, στην Αγία Γραφή, δεν πρέπει να θεωρείται ότι αναφέρεται σε κάποιο συναίσθημα στον Θεό, ο οποίος επιθυμεί τη σωτηρία του λαού του, αλλά σε εμάς τους ίδιους, που τον προκαλούμε με τις παραβάσεις μας, διότι έχει δίκαιο λόγο να οργίζεται, μολονότι δεν παύει να μας αγαπά. Συνεπώς, ενώ 'βεβηλώνει' την Εκκλησία του, δηλαδή την εγκαταλείπει και την παραδίδει ως λεία στους εχθρούς της, οι εκλεκτοί δεν χάνονται και η αιώνια διαθήκη του δεν σπάζει. Και όμως, εν μέσω οργής, ο Κύριος θυμάται το έλεός του και μετριάζει τα πλήγματα με τα οποία τιμωρεί τον λαό του, και τελικά επιφέρει τιμωρία και σε εκείνους από τους οποίους ο λαός του έχει κακομεταχειριστεί σκληρά. Συνεπώς, αν για ένα διάστημα ο Κύριος 'βεβηλώνει' την Εκκλησία του, αν καταπιέζεται σκληρά από τυράννους, ας μην χάσουμε το θάρρος μας, αλλά ας καταφύγουμε σε αυτή την υπόσχεση: 'Εκείνος που εκδικήθηκε αυτή την βάρβαρη σκληρότητα των Βαβυλωνίων θα εκδικήσει εξίσου την αγριότητα εκείνων των τυράννων.'
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου έχεις δει την ανθρώπινη υπερηφάνεια ή την αυτοπεποίθηση να αποκαλύπτεται από απροσδόκητα γεγονότα; Πώς η υπόσχεση της λύτρωσης του Θεού σε ενθαρρύνει όταν αισθάνεσαι θαμμένος κάτω από δύσκολες περιστάσεις; Με ποιους τρόπους μπορείς να αναπαυθείς πληρέστερα στην αγάπη της διαθήκης του Κυρίου αντί στα δικά σου σχέδια ή προστασίες;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ μόνος ταπεινῶν τοὺς ὑπερηφάνους καὶ ἀναγγέλλων νέα ἀπὸ παλαιῶν, ταπείνωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ὅπου ἐμπιστευθήκαμεν εἰς ψευδεῖς ἀσφαλείας καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀναπαυώμεθα εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δικαίων κρίσεών Σου. Μνήσθητι τῆς ἐλεήμονος διαθήκης Σου πρὸς τὸν λαόν Σου, καθάρισον ἡμᾶς ἐν τῇ καμίνῳ τῆς θλίψεως, καὶ λύτρωσον πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομα τοῦ Λυτρωτοῦ. Κράτησον ἡμᾶς πλησίον τῆς χάριτός Σου, ἵνα περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἐπὶ τοῦ ἀψευδοῦς λόγου Σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →