Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερ 35-36 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ιερεμία 35–36 μας εισάγει στη ζωντανή ένταση ανάμεσα στην ανθρώπινη πείσμωση και τη θεία υπομονή. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Χένρι παρακολουθεί πώς ο Θεός χρησιμοποιεί κάθε διαθέσιμο μέσο—παράδειγμα, προειδοποίηση και γραπτό λόγο—για να αφυπνίσει έναν επαναστατημένο λαό. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν την ακλόνητη υπακοή των Ρηχαβιτών ως καθρέφτη απέναντι στην άρνηση του Ιούδα, και στη συνέχεια προχωρούν στον γραπτό κύλινδρο που μεταφέρει το ίδιο μήνυμα σε μόνιμη μορφή. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του Χένρι, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας ανταπόκριση στις επανειλημμένες κλήσεις του Κυρίου. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτές τις αρχαίες σκηνές για να καλλιεργήσει σε εμάς σήμερα νέα ταπείνωση και ετοιμότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στον Ιερεμία 35 και 36. Σε αυτές τις σελίδες ο προφήτης αντιπαραθέτει τον οίκο του Ιούδα με την εντυπωσιακή πιστότητα των Ρηχαβιτών και στη συνέχεια καταγράφει τις προειδοποιήσεις του σε κύλινδρο που αργότερα θα κάψει ο βασιλιάς. Διαβάστε αργά, αφήνοντας την αντίθεση ανάμεσα στους πιστούς γιους και τους απείθαρχους άρχοντες να μιλήσει. Προσέξτε πώς ο Θεός συνεχίζει να αναζητά τον λαό του ακόμη και μετά από επανειλημμένη απόρριψη. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας ώστε να δεχθείτε διδασκαλία όπου κι αν προέρχεται.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τον τετραπλό σκοπό του κεφαλαίου για τους Ρηχαβίτες.
Δοκιμάζονται ποικίλες μέθοδοι και κάθε λίθος αναποδογυρίζεται για να αφυπνίσει τους Ιουδαίους σε συναίσθηση της αμαρτίας τους και να τους οδηγήσει σε μετάνοια και μεταρρύθμιση. Ο σκοπός και η τάση πολλών κηρυγμάτων του προφήτη ήταν να τους τρομάξει από την απειθαρχία τους, παρουσιάζοντας μπροστά τους τι θα ήταν το τέλος αυτής αν επέμεναν σε αυτήν. Ο σκοπός αυτού του κηρύγματος, σε αυτό το κεφάλαιο, είναι να τους ντροπιάσει από την απειθαρχία τους αν είχαν μείνει μέσα τους κάποια αίσθηση τιμής για να προσκολληθεί ένας λόγος αυτής της φύσεως. Ι. Παρουσιάζει μπροστά τους την υπακοή της οικογένειας των Ρηχαβιτών στις εντολές που τους άφησε ο Ιωναδάβ ο πρόγονός τους, και πώς επέμειναν σε αυτή την υπακοή και δεν μπορούσαν να αποπλανηθούν από αυτήν, εδ. 1-11. ΙΙ. Με αυτό επιδεινώνει την απειθαρχία των Ιουδαίων προς τον Θεό και την περιφρόνησή τους προς τις εντολές του, εδ. 12-15. ΙΙΙ. Προλέγει τις κρίσεις του Θεού στους Ιουδαίους για την ασεβή απειθαρχία τους προς τον Θεό, εδ. 16, 17. IV. Διαβεβαιώνει τους Ρηχαβίτες για την ευλογία του Θεού επάνω τους για την ευσεβή υπακοή τους προς τον πατέρα τους, εδ. 18, 19.Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς η υπακοή των Ρηχαβιτών αντιπαρατίθεται στην άρνηση του Ιούδα.
Ι. Η τήρηση των Ρηχαβιτών της εντολής του πατέρα τους χρησιμοποιείται ως επιδείνωση της απειθαρχίας των Ιουδαίων προς τον Θεό. Ας το δουν και ας ντραπούν. Ο προφήτης τους ρωτά, στο όνομα του Θεού, 'Θα λάβετε επιτέλους διδασκαλία; εδ. 13. Τίποτε δεν θα σας επηρεάσει; Τίποτε δεν θα προσκολληθεί σε εσάς; Τίποτε δεν θα επικρατήσει για να σας αποκαλύψει την αμαρτία και το καθήκον; Βλέπετε πόσο υπάκουοι είναι οι Ρηχαβίτες στην εντολή του πατέρα τους (εδ. 14)· αλλά εσείς δεν έχετε κλίνει το αυτί σας σε εμένα' (εδ. 15), μολονότι πολύ πιο εύλογα θα περίμενε κανείς ότι ο λαός του Θεού θα είχε υπακούσει σε αυτόν παρά ότι οι γιοι του Ιωναδάβ θα είχαν υπακούσει σε αυτόν· και η επιδείνωση είναι πολύ μεγάλη, διότι, 1. Οι Ρηχαβίτες υπάκουσαν σε κάποιον που ήταν μόνο άνθρωπος σαν αυτούς, που είχε μόνο τη σοφία και τη δύναμη ανθρώπου, και ήταν μόνο ο πατέρας της σάρκας τους· αλλά οι Ιουδαίοι απείθησαν σε έναν άπειρο και αιώνιο Θεό, που είχε απόλυτη εξουσία επάνω τους, ως Πατέρας των πνευμάτων τους. 2. Ο Ιωναδάβ ήταν από καιρό νεκρός, και τους αγνοούσε, και δεν μπορούσε ούτε να αντιληφθεί την απειθαρχία τους προς τις διαταγές του ούτε να δώσει διόρθωση γι' αυτήν· αλλά ο Θεός ζει για πάντα, για να βλέπει πώς τηρούνται οι νόμοι του, και είναι έτοιμος να εκδικηθεί κάθε απειθαρχία. 3. Οι Ρηχαβίτες δεν υπενθυμίζονταν ποτέ τις υποχρεώσεις τους προς τον πατέρα τους· αλλά ο Θεός έστελνε συχνά τους προφήτες του στον λαό του, για να τους υπενθυμίζει το καθήκον τους προς αυτόν, και όμως δεν ήθελαν να το κάνουν. Αυτό τονίζεται εδώ ως μεγάλη επιδείνωση της απειθαρχίας τους: 'Εγώ ο ίδιος μίλησα σε εσάς, σηκωνόμενος νωρίς και μιλώντας με τον γραπτό λόγο και τις υπαγορεύσεις και τις νουθεσίες της συνειδήσεως (εδ. 14)· μάλιστα, έστειλα σε εσάς όλους τους δούλους μου τους προφήτες, ανθρώπους σαν εσάς, των οποίων οι τρόμοι δεν θα σας κάνουν να φοβηθείτε, σηκωνόμενος νωρίς και στέλνοντάς τους (εδ. 15), και όμως όλα μάταια.' 4. Ο Ιωναδάβ δεν έκανε ποτέ για το σπέρμα του ό,τι είχε κάνει ο Θεός για τον λαό του. Τους άφησε μια εντολή, αλλά δεν τους άφησε περιουσία για να φέρουν το βάρος· αλλά ο Θεός είχε δώσει στον λαό του μια καλή γη, και τους υποσχέθηκε ότι, αν ήταν υπάκουοι, θα κατοικούσαν ακόμη σε αυτήν, ώστε να ήταν δεμένοι και από ευγνωμοσύνη και από συμφέρον να είναι υπάκουοι, και όμως δεν ήθελαν να ακούσουν, δεν ήθελαν να προσέξουν. 5. Ο Θεός δεν περιόρισε τον λαό του σε τόση σκληρότητα, και σε τόσα παραδείγματα νεκρώσεως, όσα ο Ιωναδάβ υποχρέωσε το σπέρμα του· και όμως οι διαταγές του Ιωναδάβ υπακούθηκαν και οι διαταγές του Θεού όχι.Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στη νέα στρατηγική της καταγραφής των προφητειών γραπτώς.
Εδώ δοκιμάζεται ένα ακόμη μέσο για να επενεργήσει σε αυτόν τον απρόσεκτο και δύστροπο λαό, αλλά δοκιμάζεται μάταια. Προετοιμάζεται ένας κύλινδρος βιβλίου, που περιέχει μια περίληψη ή σύνοψη όλων των κηρυγμάτων που είχε κηρύξει ο Ιερεμίας σε αυτούς, ώστε να τους υπενθυμιστούν όσα είχαν ακούσει και να τα κατανοήσουν καλύτερα, όταν τα έχουν όλα μπροστά τους με μια ματιά. Τώρα εδώ έχουμε, Ι. Τη συγγραφή αυτού του κυλίνδρου από τον Βαρούχ, καθώς ο Ιερεμίας τον υπαγόρευε, εδ. 1-4. ΙΙ. Την ανάγνωση του κυλίνδρου από τον Βαρούχ σε όλο τον λαό δημοσίως σε ημέρα νηστείας (εδ. 5-10), αργότερα από τον Βαρούχ στους άρχοντες ιδιωτικώς (εδ. 11-19), και τέλος από τον Ιεχουδί στον βασιλιά, εδ. 20, 21. ΙΙΙ. Το κάψιμο του κυλίνδρου από τον βασιλιά, με διαταγές να διωχθούν ο Ιερεμίας και ο Βαρούχ, εδ. 22-26. IV. Τη συγγραφή ενός άλλου κυλίνδρου, με εκτενείς προσθήκες, ιδιαίτερα της καταδίκης του Ιωακείμ για το κάψιμο του προηγούμενου, εδ. 27-32.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα για τους Ρηχαβίτες σημειώνοντας το υποσχημένο έλεος που ανταμείβει την πιστότητά τους.
ΙΙΙ. Έλεος υπόσχεται εδώ στην οικογένεια των Ρηχαβιτών για την ακλόνητη και ομόφωνη προσήλωσή τους στους νόμους του οίκου τους. Μολονότι ήταν μόνο για τη ντροπή του Ισραήλ που δοκιμάστηκε η σταθερότητά τους, εντούτοις, επειδή έμεινε ακλόνητη, βρέθηκε σε έπαινο, και τιμή, και δόξα· και ο Θεός παίρνει αφορμή από αυτό για να τους πει ότι είχε εύνοιες σε ετοιμασία γι' αυτούς (εδ. 18, 19) και ότι θα είχαν την παρηγοριά τους. 1. Ότι η οικογένεια θα συνεχιστεί όσο και οποιεσδήποτε από τις οικογένειες του Ισραήλ, ανάμεσα στις οποίες ήταν ξένοι και πάροικοι. Δεν θα λείψει ποτέ άνθρωπος να κληρονομήσει ό,τι είχαν, μολονότι δεν είχαν κληρονομιά να αφήσουν. Σημείωσε, μερικές φορές εκείνοι που έχουν τα μικρότερα κτήματα έχουν την πολυπληθέστερη απογόνια· αλλά αυτός που στέλνει στόματα θα φροντίσει σίγουρα να στείλει και τροφή. 2. Ότι η θρησκεία θα συνεχιστεί στην οικογένεια: 'Δεν θα λείψει άνθρωπος να σταθεί ενώπιόν μου, για να με υπηρετεί.' Μολονότι δεν είναι ούτε ιερείς ούτε λευίτες, ούτε φαίνεται να είχαν κάποια θέση στη λατρεία του ναού, εντούτοις σε μια σταθερή πορεία τακτικής λατρείας, στέκονται ενώπιον του Θεού, για να τον υπηρετούν. Σημείωσε, (1.) Η μεγαλύτερη ευλογία που μπορεί να κληροδοτηθεί σε μια οικογένεια είναι να διατηρείται η λατρεία του Θεού σε αυτήν από γενιά σε γενιά. (2.) Η εγκράτεια, η αυταπάρνηση και η νεκρώση προς τον κόσμο ευνοούν πολύ τις ασκήσεις της ευσέβειας, και βοηθούν να μεταδοθεί η τήρησή τους στους απογόνους. Όσο πιο νεκροί είμαστε στις απολαύσεις των αισθήσεων, τόσο καλύτερα διατιθέμεθα για την υπηρεσία του Θεού· αλλά τίποτε δεν είναι πιο μοιραίο για την κληροδότηση της θρησκείας σε μια οικογένεια από την υπερηφάνεια και την πολυτέλεια.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου έχει χρησιμοποιήσει ο Θεός το παράδειγμα άλλων για να εκθέσει τη δική μου αντίσταση;
2. Πώς μπορεί η καταγραφή της αλήθειας γραπτώς ή η τακτική επανάληψη να με βοηθήσει να διατηρήσω όσα έχει μιλήσει ο Θεός;
3. Ποιες απλές πειθαρχίες θα μπορούσα να υιοθετήσω που θα μαρτυρούσαν στις μελλοντικές γενιές την πιστότητά μου στον Κύριο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την υπομονετική επιμονή που δείχνεις προς τον λαό σου. Ομολογούμε πόσο συχνά μοιάζουμε στον Ιούδα περισσότερο παρά στους Ρηχαβίτες. Δώσε μας τη χάρη να δεχόμαστε διδασκαλία από κάθε μέσο που εσύ επιλέγεις—μέσω ζωντανών παραδειγμάτων, μέσω της γραπτής Γραφής, και μέσω της ήσυχης φωνής της συνειδήσεως. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον Ιερεμία να μας κινήσει να μετανοήσουμε γρήγορα και να υπακούσουμε πλήρως. Διατήρησε στα σπίτια μας μια ζωντανή μαρτυρία σεβασμού προς τον λόγο σου ώστε τα παιδιά μας και τα παιδιά τους να σταθούν ενώπιόν σου. Αυτό ζητούμε για χάρη του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →