← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθ 13 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ματθαίος 13Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στο Ματθ 13 ανοίγει ένα παράθυρο στη μακρόθυμη παραβολική διδασκαλία του Ιησού. Με προσεκτική προσοχή τόσο στο πλαίσιο όσο και στον πνευματικό σκοπό πίσω από κάθε ιστορία, ο Χένρι μας βοηθά να δούμε πώς η βασιλεία των ουρανών ριζώνει στις ανθρώπινες καρδιές. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος λόγος που έπεσε κάποτε πάνω στα πλήθη της Γαλιλαίας πέφτει ακόμη πάνω μας σήμερα. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε το έδαφος της δικής μας ζωής και να δεχθούμε τα μυστήρια της βασιλείας με ανανεωμένη πείνα. Αυτό το μάθημα αντλεί απευθείας από την έκθεση του Χένρι ώστε οι αρχαίες παραβολές να καρποφορήσουν ξανά στην καθημερινή μας πορεία με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το Ματθ 13, επιτρέποντας στις παραβολές του σπορέα, των ζιζανίων, του σινάπεως και του μαργαριταριού να ξεδιπλωθούν χωρίς βιασύνη. Παρατηρήστε πώς ο Ιησούς μετακινείται από την πολυσύχναστη ακτή σε ένα πλοιάριο, μετατρέποντας ένα συνηθισμένο απόγευμα σε αίθουσα διδασκαλίας για τη βασιλεία. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ακούσετε και να κατανοήσετε. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν· κάποιες φράσεις μπορεί να πέσουν σε σκληρό έδαφος, άλλες ανάμεσα σε αγκάθια, και άλλες ακόμη σε δεκτικό έδαφος. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε τις παρατηρήσεις του Χένρι σε αυτούς τους ίδιους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι πρώτα καθορίζει τον χρόνο αυτής της διδασκαλίας. 1. Πότε ο Χριστός κήρυξε αυτό το κήρυγμα· ήταν την ίδια ημέρα που κήρυξε το κήρυγμα στο προηγούμενο κεφάλαιο: τόσο ακούραστος ήταν στην καλοσύνη και στην εκτέλεση των έργων Εκείνου που τον απέστειλε. Σημείωσε, ο Χριστός ήταν υπέρ του κηρύγματος και στις δύο άκρες της ημέρας, και με το παράδειγμά του συνέστησε αυτή την πρακτική στην Εκκλησία του· πρέπει το πρωί να σπείρουμε τον σπόρο μας, και το βράδυ να μην κρατήσουμε το χέρι μας, Εκκλ. ια΄ 6. Ένα απογευματινό κήρυγμα που ακούγεται καλά, θα είναι τόσο μακριά από το να διώξει το πρωινό κήρυγμα, ώστε μάλλον θα το στερεώσει και θα καρφώσει το καρφί σε ασφαλές μέρος. Αν και ο Χριστός είχε αντιταχθεί και επικριθεί το πρωί από τους εχθρούς του, ενοχληθεί και διακοπεί από τους φίλους του, όμως συνέχισε το έργο του· και στο τελευταίο μέρος της ημέρας, δεν βρίσκουμε ότι συνάντησε τέτοιες αποθαρρύνσεις. Εκείνοι που με θάρρος και ζήλο διαπερνούν δυσκολίες στην υπηρεσία του Θεού, ίσως τις βρουν όχι τόσο πρόθυμες να επανέλθουν όσο φοβούνται. Αντισταθείτε σε αυτές, και θα φύγουν. Ο Χένρι στη συνέχεια ασχολείται με την ερώτηση των μαθητών σχετικά με τις παραβολές. Ι. Έχουμε εδώ τον γενικό λόγο για τον οποίο ο Χριστός δίδασκε με παραβολές. Οι μαθητές εκπλάγηκαν λίγο γι' αυτό, διότι μέχρι τώρα, στο κήρυγμά του, δεν τις είχε χρησιμοποιήσει πολύ, και γι' αυτό ρωτούν, Γιατί μιλάς σε αυτούς με παραβολές; Επειδή ήταν αληθινά επιθυμητοί να ακούσει ο λαός με κατανόηση. Δεν λένε, Γιατί μιλάς σε εμάς; (ήξεραν πώς να λάβουν τις παραβολές εξηγημένες) αλλά σε αυτούς. Σημείωσε, οφείλουμε να ενδιαφερόμαστε για την οικοδομή των άλλων, καθώς και για τη δική μας, από τον προφορικό λόγο· και αν εμείς είμαστε ισχυροί, όμως να βαστάζουμε τις αδυναμίες των αδύναμων. Ο Χένρι εξηγεί τη διάκριση στη γνώση που δίνεται στους μαθητές. 1. Αυτός ο λόγος εκτίθεται (εδ. 11): Επειδή σε εσάς δόθηκε να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, αλλά σε αυτούς δεν δόθηκε. Δηλαδή, (1.) Οι μαθητές είχαν γνώση, αλλά ο λαός δεν είχε. Εσείς γνωρίζετε ήδη κάτι από αυτά τα μυστήρια, και δεν χρειάζεται με αυτόν τον οικείο τρόπο να διδαχθείτε· αλλά ο λαός είναι αμαθής, είναι ακόμη νήπια, και πρέπει να διδαχθεί ως τέτοια με απλές ομοιότητες, όντας ακόμη ανίκανος να δεχθεί διδασκαλία με οποιονδήποτε άλλο τρόπο: διότι αν και έχουν μάτια, δεν ξέρουν πώς να τα χρησιμοποιήσουν· έτσι κάποιοι. Ή, (2.) Οι μαθητές ήταν καλά διατεθειμένοι προς τη γνώση των μυστηρίων του ευαγγελίου, και θα ερευνούσαν τις παραβολές, και με αυτές θα οδηγούνταν σε πιο στενή γνωριμία με εκείνα τα μυστήρια· αλλά οι σαρκικοί ακροατές που έμεναν στην απλή ακρόαση, και δεν θα έπαιρναν τον κόπο να κοιτάξουν περαιτέρω, ούτε να ρωτήσουν το νόημα των παραβολών, δεν θα γίνονταν ποτέ σοφότεροι, και έτσι θα υπέφεραν δικαίως για τις παραλείψεις τους. Μια παραβολή είναι ένα κέλυφος που κρατά καλό καρπό για τον επιμελή, αλλά το κρατά μακριά από τον οκνηρό. Σημείωσε, υπάρχουν μυστήρια στη βασιλεία των ουρανών, και χωρίς αμφιβολία, μεγάλο είναι το μυστήριο της ευσέβειας: η ενσάρκωση του Χριστού, η ικανοποίηση, η μεσιτεία, η δικαίωσή μας και ο αγιασμός μας με την ένωση με τον Χριστό, και πράγματι όλο το έργο της απολύτρωσης, από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι μυστήρια, που δεν θα μπορούσαν ποτέ να ανακαλυφθούν παρά μόνο με θεία αποκάλυψη (Α΄ Κορ. ιε΄ 51), ανακαλύφθηκαν εκείνη την εποχή μόνο εν μέρει στους μαθητές, και δεν θα ανακαλυφθούν πλήρως μέχρι να σχιστεί το καταπέτασμα· αλλά το μυστηριώδες της ευαγγελικής αλήθειας δεν πρέπει να μας αποθαρρύνει από, αλλά να μας ζωογονεί στις έρευνές μας γι' αυτό και στις αναζητήσεις μας σε αυτό. [1.] Δίνεται με χάρη στους μαθητές του Χριστού να είναι εξοικειωμένοι με αυτά τα μυστήρια. Η γνώση είναι το πρώτο δώρο του Θεού, και είναι ένα διακριτικό δώρο (Παρ. β΄ 6)· δόθηκε στους αποστόλους, επειδή ήταν οι σταθεροί ακόλουθοι και συνοδοί του Χριστού. Σημείωσε, όσο πιο κοντά πλησιάζουμε στον Χριστό, και όσο περισσότερο συνομιλούμε μαζί του, τόσο καλύτερα θα γνωριστούμε με τα μυστήρια του ευαγγελίου. [2.] Δίνεται σε όλους τους αληθινούς πιστούς, που έχουν πειραματική γνώση των μυστηρίων του ευαγγελίου, και αυτή είναι χωρίς αμφιβολία η καλύτερη γνώση: μια αρχή χάριτος στην καρδιά, είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να έχουν γρήγορη κατανόηση στον φόβο του Κυρίου, και στην πίστη του Χριστού, και έτσι στο νόημα των παραβολών· και για έλλειψη αυτού, ο Νικόδημος, δάσκαλος στον Ισραήλ, μιλούσε για τη νέα γέννηση σαν τυφλός για χρώματα. [3.] Υπάρχουν εκείνοι στους οποίους αυτή η γνώση δεν δίνεται, και ένας άνθρωπος δεν μπορεί να λάβει τίποτα εκτός αν του δοθεί από πάνω (Ιωάν. γ΄ 27)· και ας θυμηθούμε ότι ο Θεός δεν είναι οφειλέτης σε κανέναν άνθρωπο· η χάρη του είναι δική του· δίνει ή παρακρατά κατά βούληση (Ρωμ. ια΄ 35)· η διαφορά πρέπει να αποδοθεί στην κυριαρχία του Θεού, όπως πριν, κεφ. ια΄ 25, 26.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι τονίζει την ευλογία που δόθηκε στα μάτια και τα αυτιά των μαθητών. [1.] Ως ευλογία· «Μακάριοι οι οφθαλμοί σας διότι βλέπουν, και τα αυτιά σας διότι ακούν· είναι η ευτυχία σας, και είναι ευτυχία για την οποία οφείλετε στην ιδιαίτερη εύνοια και ευλογία του Θεού.» Είναι μια υποσχεμένη ευλογία, ότι στις ημέρες του Μεσσία οι οφθαλμοί εκείνων που βλέπουν δεν θα είναι αμυδροί, Ησ. λβ΄ 3. Οι οφθαλμοί του πιο ταπεινού πιστού που γνωρίζει πειραματικά την χάρη του Χριστού, είναι πιο μακάριοι από εκείνους του μεγαλύτερου σοφού, των μεγαλύτερων δασκάλων στην πειραματική φιλοσοφία, που είναι ξένοι προς τον Θεό· οι οποίοι, όπως οι άλλοι θεοί που υπηρετούν, έχουν μάτια, και δεν βλέπουν. Μακάριοι οι οφθαλμοί σας. Σημείωσε, η αληθινή μακαριότητα συνδέεται με τη σωστή κατανόηση και την οφειλόμενη βελτίωση των μυστηρίων της βασιλείας του Θεού. Το ακουστικό αυτί και το βλέπον μάτι είναι έργο του Θεού σε εκείνους που αγιάζονται· είναι έργο της χάριτός του (Παρ. κ΄ 12), και είναι ένα μακάριο έργο, που θα εκπληρωθεί με δύναμη, όταν εκείνοι που τώρα βλέπουν δι' εσόπτρου αινιγματικώς, θα δουν πρόσωπο προς πρόσωπο. Ήταν για να απεικονίσει αυτή τη μακαριότητα που ο Χριστός είπε τόσο πολλά για την αθλιότητα εκείνων που αφήνονται στην άγνοια· έχουν μάτια και δεν βλέπουν· αλλά μακάριοι οι οφθαλμοί σας. Σημείωσε, η γνώση του Χριστού είναι μια διακριτική εύνοια σε εκείνους που την έχουν, και για αυτόν τον λόγο τους θέτει υπό μεγαλύτερες υποχρεώσεις· δες Ιωάν. ιδ΄ 22. Οι απόστολοι έπρεπε να διδάξουν άλλους, και γι' αυτό ευλογήθηκαν οι ίδιοι με τις σαφέστερες αποκαλύψεις της θείας αλήθειας. Οι φύλακες θα δουν οφθαλμό προς οφθαλμό, Ησ. νβ΄ 8. Ο Χένρι καταλήγει αντιπαραβάλλοντας αυτό με τις επιθυμίες των αγίων της Παλαιάς Διαθήκης. [2.] Ως υπερβατική ευλογία, επιθυμητή από, αλλά όχι χορηγηθείσα σε, πολλούς προφήτες και δίκαιους άνδρες, εδ. 17. Οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης, που είχαν κάποιες ματιές, κάποιες αμυδρές λάμψεις ευαγγελικού φωτός, επιθυμούσαν με ζήλο περαιτέρω αποκαλύψεις. Είχαν τους τύπους, τις σκιές και τις προφητείες αυτών των πραγμάτων αλλά ποθούσαν να δουν την Ουσία, εκείνο το ένδοξο τέλος αυτών των πραγμάτων που δεν μπορούσαν να κοιτάξουν σταθερά· εκείνο το ένδοξο εσωτερικό αυτών των πραγμάτων που δεν μπορούσαν να κοιτάξουν μέσα. Επιθυμούσαν να δουν τη μεγάλη Σωτηρία, την Παρηγοριά του Ισραήλ, αλλά δεν την είδαν, επειδή το πλήρωμα του χρόνου δεν είχε έρθει ακόμη. Σημείωσε, Πρώτον, Εκείνοι που γνωρίζουν κάτι για τον Χριστό, δεν μπορούν παρά να ποθούν να γνωρίσουν περισσότερο. Δεύτερον, Οι αποκαλύψεις της θείας χάριτος γίνονται, ακόμη και σε προφήτες και δίκαιους άνδρες, αλλά σύμφωνα με τη διακονία υπό την οποία βρίσκονται. Αν και ήταν οι ευνοούμενοι του ουρανού, με τους οποίους ήταν το μυστικό του Θεού, όμως δεν έχουν δει τα πράγματα που επιθυμούσαν να δουν, επειδή ο Θεός είχε αποφασίσει να μην τα φέρει στο φως ακόμη· και οι εύνοιές του δεν θα προλάβουν τις βουλές του. Υπήρχε τότε, όπως υπάρχει ακόμη, μια δόξα που θα αποκαλυφθεί· κάτι σε αποθεματικό, ώστε εκείνοι χωρίς εμάς να μην τελειοποιηθούν, Εβρ. ια΄ 40. Τρίτον, Για την πρόκληση της ευγνωμοσύνης μας, και την ενεργοποίηση της επιμέλειάς μας, είναι καλό για εμάς να σκεφτούμε τι μέσα απολαμβάνουμε, και τι αποκαλύψεις γίνονται σε εμάς, τώρα υπό το ευαγγέλιο, πάνω από ό,τι είχαν, και απολάμβαναν, όσοι ζούσαν υπό τη διακονία της Παλαιάς Διαθήκης, ειδικά στην αποκάλυψη της εξιλέωσης για την αμαρτία· δες ποια είναι τα πλεονεκτήματα της Καινής Διαθήκης πάνω από την Παλαιά (Β΄ Κορ. γ΄ 7 κ.εξ. Εβρ. ιβ΄ 18)· και δες ότι οι βελτιώσεις μας να είναι ανάλογες με τα πλεονεκτήματά μας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Ποιο είδος εδάφους περιγράφει καλύτερα την καρδιά μου αυτή τη στιγμή, και ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω για να καλλιεργήσω καλό έδαφος; 2. Πώς το προνόμιο του να βλέπω και να ακούω τα μυστήρια της βασιλείας διαμορφώνει τον τρόπο που ακούω τη Γραφή σήμερα; 3. Σε ποια περιοχή της ζωής μου πειράζομαι να αντιμετωπίσω τον λόγο ως συνηθισμένο αντί για σπόρο που μπορεί να καρποφορήσει εκατονταπλάσια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, σπεῖρε τὸν σπόρο τοῦ λόγου Σου βαθιά στὶς καρδιές μας διὰ τῶν παραβολῶν τῆς βασιλείας, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἑτοίμασε τὸ ἔδαφος νὰ τὸν δεχθοῦμε μὲ πίστι καὶ ὑπακοή. Χάρισέ μας ὀφθαλμοὺς ποὺ ἀληθινὰ βλέπουν καὶ ὦτα ποὺ ἀληθινὰ ἀκοῦν, ὥστε τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας νὰ ριζώσουν καὶ νὰ φέρουν καρπὸ διαρκῆ πρὸς δόξαν Σου. Κράτησέ μας μακριὰ ἀπὸ τὴν σκληρότητα τῆς καρδιᾶς καὶ ἀπὸ τὶς μέριμνες ποὺ πνίγουν τὴν ἀλήθειά Σου, καὶ δίδαξέ μας νὰ θησαυρίζουμε τὸν Χριστὸ ὑπὲρ πάντα. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →