Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Το Έτος της Απελευθέρωσης: Το Σάββατο της Γης, το Ιωβηλαίο και το Ευπρόσδεκτο Έτος του Κυρίου
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τώρα ο Νόμος δίνει ανάπαυση ακόμη και στη γη. Έξι χρόνια ο Ισραήλ μπορεί να σπείρει και να θερίζει, αλλά τον έβδομο η γη τηρεί σάββατο στον Κύριο: δεν πρέπει να σπείρεται ή να θερίζεται, και ό,τι φυτρώνει από μόνο του αφήνεται για τους πτωχούς, τον ξένο και τα ζώα. Και κάθε πεντηκοστό έτος είναι το Ιωβηλαίο — που διακηρύσσεται με τη σάλπιγγα την Ημέρα του Εξιλασμού — έτος απελευθέρωσης: χρέη ακυρώνονται, δούλοι ελευθερώνονται, και κάθε άνθρωπος αποκαθίσταται στην κληρονομία που είχε χάσει. Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, ο νηφάλιος Αντιοχέας, ερμηνεύει αυτούς τους νόμους πρώτα για τη φιλάνθρωπη σοφία τους: ο Θεός χαλιναγωγεί την απληστία που θα έσπερνε ασταμάτητα, διδάσκει την αγάπη προς τον άνθρωπο με το να μοιράζεται την αύξηση του εβδόμου έτους με τους ενδεείς, και συνδέει το όλο με την ανάμνηση ότι η γη είναι δική Του και ο Ισραήλ μόνο ενοικιαστής και προσκυνητής Του. Έπειτα έρχονται οι ευλογίες και οι κατάρες του κεφαλαίου εικοστού έκτου: καρποφορία για όσους φυλάττουν τον Νόμο, ακαρπία και επίθεση εχθρών για όσους τον παραβαίνουν. Η Εκκλησία πάντοτε άκουσε στο Ιωβηλαίο μια προφητεία του Ευαγγελίου. Διότι όταν ο Κύριος στάθηκε στη συναγωγή της Ναζαρέτ και ανέγνωσε από τον Ησαΐα, «να κηρύξω απελευθέρωση στους αιχμαλώτους… να θέσω σε ελευθερία τους συντετριμμένους, να κηρύξω το ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου», και έπειτα είπε, «Σήμερον επληρώθη η γραφή αύτη εν τοις ωσίν υμών» (Λουκάς 4:18–21), διακήρυξε τον Εαυτό Του ως το αληθινό Ιωβηλαίο — την απελευθέρωση κάθε αιχμαλώτου, την ακύρωση κάθε χρέους, την αποκατάσταση της χαμένης κληρονομίας, εν Αυτώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Λευιτικόν 25–26 — ο Κύριος δίνει στη γη το σάββατό της: «Έξι έτη θα σπείρεις τον αγρό σου… Αλλά τον έβδομο έτος θα είναι σάββατο αναπαύσεως για τη γη, σάββατο για τον Κύριο: ούτε θα σπείρεις τον αγρό σου, ούτε θα κλαδέψεις τον αμπελώνα σου.» Ό,τι φυτρώνει από μόνο του είναι για όλους: «το σάββατο της γης θα είναι τροφή για εσένα· για εσένα, και για τον δούλο σου… και για τον ξένο.» Έπειτα το Ιωβηλαίο: «θα αγιάσετε το πεντηκοστό έτος, και θα διακηρύξετε ελευθερία σε όλη τη γη προς όλους τους κατοίκους αυτής: θα είναι ιωβηλαίο για εσάς· και θα επιστρέψετε κάθε άνθρωπος στην ιδιοκτησία του.» Η σάλπιγγα ηχεί την Ημέρα του Εξιλασμού· χρέη απελευθερώνονται και ο Εβραίος δούλος ελευθερώνεται· η γη δεν μπορεί να πωληθεί για πάντα, «διότι η γη είναι δική μου· διότι εσείς είστε ξένοι και πάροικοι με εμένα.» Και ο Κύριος απαντά στους ανήσυχους: «Θα προστάξω την ευλογία μου επάνω σας τον έκτο έτος, και θα φέρει καρπό για τρία έτη.» Το κεφάλαιο εικοστό έκτο θέτει ευλογία απέναντι σε κατάρα: «Εάν πορευθείτε εν τοις προστάγμασί μου… τότε θα δώσω βροχήν εν καιρώ αυτής, και η γη θα αποδώσει την αύξησιν αυτής»· αλλά για τους απειθείς, «θα φάγετε, και δεν θα χορτάσετε,» και «δέκα γυναίκες θα ψήσουν τον άρτον σας εν ενί κλιβάνω.»
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος ερμηνεύει το σάββατο της γης πρώτα ως σχολείο εγκράτειας και ελέους. Ο Θεός χαλιναγωγεί την ακατάπαυστη απληστία που θα εξάντλησε το έδαφος χωρίς διακοπή διατάζοντάς το να μείνει ακαλλιέργητο:
Προστάξε να αφεθεί η γη ακαλλιέργητη τον έβδομο έτος. Και μετατρέπει την αύξηση του εβδόμου έτους σε μάθημα αγάπης, διατηρώντας την για τους ενδεείς αντί για τον ιδιοκτήτη:
Και απαγόρευσε να συλλέγουν ή να θερίζουν ό,τι φύτρωσε από μόνο του, διδάσκοντάς τους αγάπη προς τον άνθρωπο. Το Ιωβηλαίο ο Θεοδώρητος το ερμηνεύει ως το έτος της επιστροφής, στο οποίο όλα όσα χάθηκαν αποδίδονται πίσω και κάθε δεσμός λύεται:
Έπειτα προστάζει ότι σε αυτό το έτος αυτός που το είχε πωλήσει να ανακτήσει τον αγρό του, και τα σπίτια στους αγρούς, και να γίνουν ακυρώσεις χρεών, και ελευθερία για τα τέκνα των Εβραίων.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ακούστε τον λόγο που ο Θεοδώρητος θέτει επάνω στο πεντηκοστό έτος —
Και το όνομα σημαίνει ελευθερία και άφεση— και θα ακούσετε το Ευαγγέλιο να αναγγέλλεται πριν από το Ευαγγέλιο. Διότι το Ιωβηλαίο ήταν το έτος της επιστροφής: ο αιχμάλωτος ελευθερώνεται, το χρέος ακυρώνεται, ο άνθρωπος αποκαθίσταται στην κληρονομία που είχε χάσει. Και όταν ο Κύριος Ιησούς ανέστη στη συναγωγή της Ναζαρέτ, πήρε τα λόγια του προφήτη για εκείνο ακριβώς το έτος και τα διεκδίκησε ως δικά Του: «Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου… να κηρύξω απελευθέρωση στους αιχμαλώτους… να κηρύξω το ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου. Και ήρχισε να λέγει προς αυτούς, Σήμερον επληρώθη η γραφή αύτη εν τοις ωσίν υμών» (Λουκάς 4:18–21). Το «ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου» είναι το Ιωβηλαίο — και ο Χριστός διακήρυξε τον Εαυτό Του ως την αλήθεια του. Αυτός είναι η ελευθερία που διακηρύσσεται σε όλη τη γη· εν Αυτώ κάθε αιχμάλωτος της αμαρτίας ελευθερώνεται, κάθε χρέος που κανείς δεν μπορούσε να πληρώσει ακυρώνεται στον Σταυρό, και η χαμένη κληρονομία — ο Παράδεισος που χάθηκε εν Αδάμ — αποκαθίσταται στα τέκνα του Θεού. Το Σάββατο της γης, όταν η ίδια η γη αναπαύθηκε και οι πτωχοί τράφηκαν από ό,τι ο Θεός έδωσε χωρίς να ζητηθεί, προτυπώνει την ανάπαυση που απομένει για τον λαό του Θεού (Εβραίους 4:9) και τη χάρη που μας τρέφει χωρίς τον μόχθο μας. Και η σφραγίδα του Θεοδώρητου στον νόμο —
Έπειτα ενισχύει τον νόμο με την ανάμνηση της κυριαρχίας Του, διότι «η γη είναι δική μου» — είναι η βαθύτερη αλήθεια όλων: είμαστε «ξένοι και πάροικοι» με Αυτόν, ενοικιαστές μιας χάριτος που δεν είναι δική μας, προσμένοντας το μέγα Ιωβηλαίο όταν ολόκληρη η κτίση ελευθερωθεί στην ελευθερία της δόξας των τέκνων του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας κηρύξει το Ιωβηλαίο σε εσάς την ελευθερία που είναι εν Χριστώ. Ο Θεοδώρητος σας λέει ότι το όνομά του σημαίνει «ελευθερία και άφεση» — και αυτό είναι ακριβώς το λόγιο του Ευαγγελίου: εσείς που ήσασταν αιχμάλωτοι ελευθερώνεστε, εσείς που το χρέος σας ήταν πέρα από κάθε πληρωμή το είδατε ακυρωμένο, εσείς που χάσατε την κληρονομία σας εν Αδάμ αποκαθίσταστε σε αυτήν εν Χριστώ, ο οποίος διακήρυξε τον Εαυτό Του ως το ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου. Ζήστε, λοιπόν, ως ελευθερωμένος· μη γυρίσετε πίσω στη δουλεία από την οποία σας έλυσε. Και αν ο Χριστός σας αφήρεσε χρέος πέρα από κάθε μέτρηση, μάθετε από το Ιωβηλαίο να αφήρετε το μικρό χρέος του αδελφού σας προς εσάς — να συγχωρείτε όπως συγχωρηθήκατε, να απελευθερώνετε αντί να κρατάτε. Μάθετε επίσης το έλεος του σαββάτου της γης: ο Θεός απαγόρευσε στον Ισραήλ να θησαυρίσει την αύξηση του εβδόμου έτους και πρόσταξε να την αφήσουν για τους πτωχούς, τον ξένο και τα ζώα, «διδάσκοντάς τους αγάπη προς τον άνθρωπο.» Χαλαρώστε λοιπόν την λαβή σας σε ό,τι ονομάζετε δικό σας. Ο Θεοδώρητος σας υπενθυμίζει ότι η γη δεν ήταν ποτέ του Ισραήλ αλλά του Θεού, και ότι εσείς είστε ξένος και πάροικος με Αυτόν· κρατάτε όλα όσα έχετε ως ενοικιαστής της χάριτός Του. Κρατήστε τα, λοιπόν, με ανοιχτό χέρι — ευχαριστημένοι να αφήσετε το έδαφος της προσπάθειάς σας να αναπαυθεί, εμπιστευόμενοι τον Θεό που υποσχέθηκε τριπλή σοδειά σε όσους υπάκουσαν, και μοιράζοντας ελεύθερα με τους ενδεείς, μέχρι το μέγα Ιωβηλαίο όταν ολόκληρη η κτίση ελευθερωθεί.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που έδωσες ανάπαυση ακόμη και στη γη, και διόρισες το έτος του Ιωβηλαίου του οποίου το όνομα είναι ελευθερία και άφεση, προτυπώνοντας εν αυτώ το ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου το οποίο ο Χριστός διακήρυξε: Σε ευλογώ για τόσο μεγάλη απελευθέρωση. Διά του Σταυρού Σου έθεσες τον αιχμάλωτο ελεύθερο, ακύρωσες το χρέος που κανείς δεν μπορούσε να πληρώσει, και αποκατέστησες σε εμένα την κληρονομία που χάθηκε εν Αδάμ· άφησέ με να ζήσω ως αληθώς ελευθερωμένος, και ποτέ να μην επιστρέψω στη δουλεία από την οποία με έλυσες. Καθώς μου αφήρεσες χρέος πέρα από κάθε μέτρηση, δίδαξέ με να απελευθερώσω τον αδελφό μου και να συγχωρώ όπως συγχωρήθηκα. Δίδαξέ με επίσης την αγάπη προς τον άνθρωπο κρυμμένη στον νόμο Σου, να χαλαρώσω την λαβή μου σε ό,τι ονομάζω δικό μου και να μοιράζομαι ελεύθερα με τον πτωχό και τον ξένο· διότι η γη είναι δική Σου, και εγώ είμαι μόνο πάροικος και προσκυνητής μαζί Σου, κρατώντας όλα τα πράγματα ως ενοικιαστής της χάριτός Σου. Ενίσχυσέ με με την ανάμνηση της κυριαρχίας Σου, και φέρε με στο τέλος στο μέγα Ιωβηλαίο, όταν ολόκληρη η κτίση θα ελευθερωθεί στην ελευθερία της δόξας των τέκνων Σου. Σε Σένα, ω Χριστέ ο Θεός ημών, που διακήρυξες το ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου, μετά του Πατρός και του Παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →