← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 93-94 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 93-94Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς τα μεγαλειώδη λόγια των Ψαλμών 93 και 94 με τη βοήθεια του προσεκτικού σχολιασμού του Ιωάννη Καλβίνου. Ο Καλβίνος μας δείχνει πώς αυτοί οι ψαλμοί στηρίζουν την εμπιστοσύνη μας στην κυρίαρχη βασιλεία του Θεού ακόμη και όταν ο κόσμος φαίνεται να κλονίζεται και οι ασεβείς φαίνεται να θριαμβεύουν ανεξέλεγκτα. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να αναπαυθούμε στην αιώνια σταθερότητα του θρόνου του Θεού ενώ κραυγάζουμε για δικαιοσύνη. Καθώς ακούμε την έκθεση του Καλβίνου θα δούμε τόσο το μεγαλείο του Δημιουργού όσο και την τρυφερή φροντίδα που επεκτείνει στον θλιμμένο λαό του. Ας ενισχύσουν τα λόγια του την εμπιστοσύνη σου και ας διεγείρουν τις προσευχές σου σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιέρωσε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσεις τους Ψαλμούς 93 και 94 αργά και προσευχητικά. Παρατήρησε τις επαναλαμβανόμενες διακηρύξεις της βασιλείας του Θεού και τις ειλικρινείς κραυγές για απελευθέρωση από αλαζονικούς καταπιεστές. Άφησε την εικόνα των πλημμυρών και την έκκληση στη δικαιοσύνη του Θεού να εγκατασταθεί στην καρδιά σου. Ζήτησε από το Πνεύμα να σε προετοιμάσει να δεχθείς τους στοχασμούς του Καλβίνου σε αυτά τα ισχυρά κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εκθέτοντας τον πρώτο στίχο του Ψαλμού 93. 1 Ο Ιεχωβάς εβασίλευσε Βλέπουμε εδώ αυτό που ανέφερα πρόσφατα, ότι στη δύναμη του Θεού μας παρουσιάζεται ύλη εμπιστοσύνης· διότι το ότι δεν επενδύουμε τον Θεό με τη δύναμη που του ανήκει, όπως οφείλουμε, και έτσι ασεβώς τον απογυμνώνουμε από την εξουσία του, είναι η πηγή εκείνου του φόβου και του τρόμου που πολύ συχνά βιώνουμε. Αυτό, αληθώς, δεν τολμούμε να το κάνουμε ανοιχτά, αλλά αν ήμασταν καλά πεπεισμένοι για την ακατανίκητη δύναμή του, αυτό θα ήταν για εμάς ακατανίκητο στήριγμα ενάντια σε όλες τις επιθέσεις του πειρασμού. Όλοι παραδέχονται με λόγια αυτό που διδάσκει εδώ ο προφήτης, Ότι ο Θεός βασιλεύει· αλλά πόσοι είναι εκείνοι που αντιτάσσουν αυτήν την ασπίδα στις εχθρικές δυνάμεις του κόσμου, όπως πρέπει να κάνουν, ώστε να μη φοβούνται τίποτε όσο τρομερό κι αν είναι; Σε αυτό λοιπόν συνίσταται η δόξα του Θεού, ότι κυβερνά την ανθρωπότητα σύμφωνα με το θέλημά του. Λέγεται ότι ντύνεται με μεγαλειότητα και δύναμη· όχι ότι πρέπει να φανταστούμε ότι υπάρχει κάτι σε αυτόν που προέρχεται από άλλον, αλλά σκοπεύεται από το αποτέλεσμα και την αναμφισβήτητη εμπειρία να δείξει τη σοφία και τη δικαιοσύνη του στη διακυβέρνηση της ανθρωπότητας. Ο Ψαλμωδός αποδεικνύει ότι ο Θεός δεν θα παραμελήσει ή θα εγκαταλείψει τον κόσμο, από το γεγονός ότι τον δημιούργησε. Μια απλή επισκόπηση του κόσμου θα έπρεπε από μόνη της να αρκεί για να μαρτυρήσει μια Θεία Πρόνοια. Οι ουρανοί περιστρέφονται καθημερινά, και, παρόλο που το οικοδόμημά τους είναι τεράστιο και ακατανόητη η ταχύτητα των περιστροφών τους, δεν βιώνουμε καμία σύγκρουση — καμία διαταραχή στην αρμονία της κίνησής τους. Ο ήλιος, αν και αλλάζει πορεία σε κάθε ημερήσια περιστροφή, επιστρέφει ετησίως στο ίδιο σημείο. Οι πλανήτες, σε όλες τις περιπλανήσεις τους, διατηρούν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Πώς θα μπορούσε η γη να κρέμεται αιωρούμενη στον αέρα αν δεν στηριζόταν από το χέρι του Θεού; Με ποια μέσα θα μπορούσε να διατηρείται ακίνητη, ενώ οι ουρανοί πάνω είναι σε συνεχή ταχεία κίνηση, αν ο Θεϊκός Δημιουργός της δεν την στερέωνε και δεν την εγκαθιστούσε; Συνεπώς το μόριο 'φ, αφ, που δηλώνει έμφαση, εισάγεται — Ναι, αυτός την έχει εγκαταστήσει. Στον στίχο 5, ο Καλβίνος γράφει: 5 Οι μαρτυρίες σου [9] είναι ιδιαιτέρως αληθινές Μέχρι τώρα ο Ψαλμωδός έχει επιμείνει στην εξοχότητα του Θεού στο έργο της δημιουργίας και στην προνοιακή διακυβέρνηση του κόσμου. Τώρα μιλά για τη διακριτική καλοσύνη του προς τον εκλεκτό λαό του, αποκαλύπτοντας σε αυτούς τη διδασκαλία που φέρνει σωτηρία. Ξεκινά επαινώντας την απόλυτη αξιοπιστία και αλήθεια του νόμου του Θεού. Αυτός ο θησαυρός που δεν επεκτάθηκε σε όλα τα έθνη αδιακρίτως, προσθέτει αμέσως ότι ο οίκος του Θεού θα στολιζόταν με δόξα που θα διαρκούσε για πάντα. Η Θεία καλοσύνη επιδεικνύεται σε κάθε μέρος του κόσμου, αλλά ο Ψαλμωδός τη θεωρεί δικαίως ως την πιο ανεκτίμητη ευλογία από όλες, ότι ο Θεός θα είχε καταθέσει στην Εκκλησία του τη διαθήκη της αιώνιας ζωής, και θα έκανε τη δόξα του να λάμψει κυρίως από αυτήν. Κάποιοι μεταφράζουν την εβραϊκή λέξη ν'βχ, ναβά, επιθυμητή, [10] σαν να είχε πει ο Ψαλμωδός ότι ο στολισμός του ναού ήταν πολύτιμος· αλλά η γραμματική κατασκευή δεν το επιτρέπει. Με το μήκος ημερών εννοείται η αιώνια διαδοχή, [11] και σε αυτό αναφέρεται ο Ησαΐας με εντυπωσιακούς όρους, ότι η Θεία αλήθεια θα μπορούσε να διατηρηθεί σε πιστή φύλαξη δια μέσου διαδοχικών αιώνων. Στρέφοντας στο κεφάλαιο 94, ο Καλβίνος απευθύνεται στην αρχική κραυγή για εκδίκηση. 1 Ω Ιεχωβά! Θεέ των εκδικήσεων Γνωρίζουμε ότι οι Ιουδαίοι ήταν περιτριγυρισμένοι από πολλούς γείτονες που δεν ήταν καλά διακείμενοι προς αυτούς, και έτσι ήταν συνεχώς υποκείμενοι στις επιθέσεις και την καταπίεση πικρών εχθρών. Καθώς αυτή η εσωτερική δίωξη ήταν ακόμη πιο θλιβερή από τη μαινόμενη και αχαλίνωτη βία των ασεβών, δεν χρειάζεται να απορούμε που ο Ψαλμωδός θα ικέτευε θερμά τον Θεό για απελευθέρωση από αυτήν. Οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί, καλώντας τον Θεό να λάμψει εμφανώς, και να υψωθεί ψηλά, ισοδυναμούν στην κοινή γλώσσα με αυτό, ότι ο Θεός θα έδινε κάποια πραγματική εκδήλωση του χαρακτήρα του ως κριτή ή εκδικητή· διότι σε αυτή την περίπτωση φαίνεται να ανεβαίνει στο βήμα του για να απαιτήσει την τιμωρία που οφείλεται στην αμαρτία, και να αποδείξει τη δύναμή του στη διατήρηση της τάξης και της διακυβέρνησης στον κόσμο. Η φρασεολογία χρησιμοποιείται μόνο σε σχέση με εμάς, διατεθειμένους όπως είμαστε να αισθανόμαστε σαν να μας παραβλέπει, εκτός αν τεντώσει το χέρι του για να μας βοηθήσει με κάποιον ορατό και ανοιχτό τρόπο. Αποκαλώντας τον δύο φορές διαδοχικά τον Θεό των εκδικήσεων, και έπειτα, κριτή της γης, ο Ψαλμωδός χρησιμοποιεί αυτούς τους τίτλους ως εφαρμόσιμους στην παρούσα κατάσταση στην οποία βρισκόταν, υπενθυμίζοντάς Του κατά κάποιον τρόπο το αξίωμα που του ανήκε, και λέγοντας — Κύριε! σε σένα ανήκει να πάρεις εκδίκηση από τους αμαρτωλούς, και να κρίνεις την γη — δες πώς εκμεταλλεύονται την ατιμωρησία που επεκτείνεται στην ενοχή τους, και θριαμβεύουν αυθάδικα στην κακία τους! Όχι ότι ο Θεός χρειάζεται να του υπενθυμιστεί το καθήκον του, διότι ποτέ δεν παραδίδεται στην αδιαφορία, και ακόμη και όταν φαίνεται να καθυστερεί τις κρίσεις του, τις προσαρμόζει μόνο σύμφωνα με αυτό που γνωρίζει ότι είναι η καλύτερη εποχή· αλλά ο λαός του τον συλλαμβάνει με αυτόν τον τρόπο για τον εαυτό του, και παίρνει αφορμή από αυτό για να ενθαρρύνει και να διεγείρει τον εαυτό του σε μεγαλύτερη σφοδρότητα στην προσευχή. [14] Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για την επανάληψη που χρησιμοποιεί ο Ψαλμωδός. Όταν οι ασεβείς τότε επιδίδονται σε αχαλίνωτες υπερβολές, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Θεός δεν μπορεί ποτέ να παύσει να διεκδικεί τον χαρακτήρα του ως κριτή της γης που παίρνει εκδίκηση για την ανομία. Φαίνεται στη σαρκική μας αντίληψη ότι έχει αποσυρθεί και κρυφτεί κάποια στιγμή; ας απευθύνουμε χωρίς δισταγμό την προσευχή που μας διδάσκεται εδώ από το Άγιο Πνεύμα, ότι θα λάμψει
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος τότε πιέζει το σημείο προς εκείνους που φαντάζονται ότι ο Θεός δεν βλέπει. 7. Και είπαν, Ο Θεός δεν θα δει Όταν ο Ψαλμωδός μιλά για τους ασεβείς ως χλευάζοντες τον Θεό με τύφλωση και άγνοια, δεν πρέπει να τους φανταστούμε ότι ακριβώς διασκεδάζουν αυτήν τη φαντασία γι' αυτόν στις καρδιές τους, αλλά περιφρονούν τις κρίσεις του τόσο πολύ όσο αν δεν λάμβανε γνώση των ανθρώπινων υποθέσεων. Αν η αλήθεια ήταν χαραγμένη στις καρδιές των ανθρώπων ότι δεν μπορούν να διαφύγουν το μάτι του Θεού, αυτό θα χρησίμευε ως έλεγχος και περιορισμός στη συμπεριφορά τους. Όταν προχωρούν σε τέτοια αυθάδεια στην κακία ώστε να βάζουν το χέρι της βίας στους συνανθρώπους τους, να ληστεύουν, και να καταστρέφουν, δείχνει ότι έχουν πέσει σε κατάσταση κτηνώδους ασφάλειας στην οποία ουσιαστικά θεωρούν τους εαυτούς τους κρυμμένους από την όψη του Παντοδύναμου. Αυτή η ασφάλεια αποδεικνύει επαρκώς τουλάχιστον, ότι ενεργούν σαν να μην περίμεναν ποτέ να κληθούν σε λογαριασμό για τη συμπεριφορά τους. [20] Αν και μπορεί να μην είναι ένοχοι της χονδροειδούς βλασφημίας του να ισχυρίζονται με τόσα λόγια ότι ο Θεός αγνοεί τι συμβαίνει στον κόσμο, ένα απλό τίποτα στο σύμπαν — ο Ψαλμωδός πολύ σωστά τους κατηγορεί ότι αρνούνται την προνοιακή διακυβέρνηση του Θεού, και, πράγματι, ανοιχτά τον απογυμνώνουν από τη δύναμη και τη λειτουργία του κριτή και κυβερνήτη, αφού, αν πραγματικά ήταν πεπεισμένοι όπως έπρεπε για την εποπτεύουσα πρόνοιά του, θα τον τιμούσαν αισθανόμενοι έναν ευλαβικό φόβο — όπως έχω παρατηρήσει αλλού με μεγαλύτερο μήκος. Σκοπεύει να εκφράσει το χαμηλότερο και πιο εγκαταλελειμμένο στάδιο της διαφθοράς, στο οποίο ο αμαρτωλός αποβάλλει τον φόβο του Θεού, και ορμά σε κάθε υπερβολή. Τέτοια παράφρονα συμπεριφορά θα ήταν ασυγχώρητη ακόμη και στους εθνικούς, που δεν είχαν ακούσει ποτέ για θεία αποκάλυψη· αλλά ήταν τερατώδης σε ανθρώπους που είχαν ανατραφεί από βρεφική ηλικία στη γνώση του λόγου, να δείχνουν τέτοια χλεύη και περιφρόνηση προς τον Θεό.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σου χρειάζεσαι περισσότερο να θυμάσαι ότι ο θρόνος του Θεού είναι εγκατεστημένος από αιωνιότητα; 2. Πώς η μεταχείριση του Καλβίνου για τις μαρτυρίες του Θεού σε ενθαρρύνει να εκτιμάς τη Γραφή μέσα στο περιβάλλον χάους; 3. Σε ποια κατάσταση πειράζεσαι να σκέφτεσαι ότι ο Θεός δεν βλέπει, και πώς μπορεί αυτοί οι ψαλμοί να διορθώσουν αυτήν τη σκέψη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ βασιλεύων ἐν δυνάμει καὶ μεγαλειότητι, ὁ θεμελιῶν τὴν οἰκουμένην ἀσάλευτον ἐν μέσῳ τῶν μαινομένων ὑδάτων καὶ ἀποδεικνυόμενος ἰσχυρότερος τῶν ὑπερηφάνων κυμάτων, στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὰς βεβαίας σου μαρτυρίας καὶ ἐνδύσον ἡμᾶς τὴν ἁγιότητα τὴν πρέπουσαν τῷ οἴκῳ σου. Διὰ τῆς διαθηκικῆς σου χάριτος διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ὅταν τὰ ὕδατα ἐπαίρωσι τὴν φωνὴν αὐτῶν, ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ πιστότητι τοῦ πλάσαντος τὰ πάντα καὶ μὴ δυναμένου ἀποτυχεῖν. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν, Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →