← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζ 23-24 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιεζεκιήλ 23-24Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ιεζεκιήλ προσφέρει μια διεισδυτική ματιά στις αυστηρές προειδοποιήσεις του προφήτη κατά της πνευματικής απιστίας. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Χένρι ανιχνεύει το τραγικό πρότυπο των επανειλημμένων αποστασιών του Ισραήλ και του Ιούδα από τον Κύριο, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της διαθήκης για να αποκαλύψει το βάθος της προδοσίας τους. Η προσεκτική του ερμηνεία βοηθά τους σύγχρονους αναγνώστες να κατανοήσουν τόσο τη σοβαρότητα της ειδωλολατρίας όσο και τη δικαιοσύνη της θείας κρίσης. Καθώς ακολουθούμε τη σκέψη του Χένρι, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας πιστότητες και να θυμηθούμε ότι ο ίδιος άγιος Θεός εξακολουθεί να καλεί τον λαό του σε αποκλειστική αφοσίωση. Αυτό το μάθημα επομένως προετοιμάζει την καρδιά για νηφάλιο στοχασμό και ανανεωμένη δέσμευση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ξεκινήστε διαβάζοντας τα κεφάλαια 23 και 24 του Ιεζεκιήλ σε ήσυχο περιβάλλον. Αφήστε την έντονη εικονογραφία του προφήτη να μιλήσει πρώτα. Προσέξτε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα της αγάπης της διαθήκης, της προδοσίας και της επερχόμενης κρίσης. Διαβάστε αρκετά αργά ώστε να αισθανθείτε το βάρος των κατηγοριών και την οριστικότητα των προφερόμενων ποινών. Μετά την ανάγνωση, σταματήστε για να ζητήσετε από τον Κύριο μια ανοιχτή καρδιά για να δεχθείτε τις προειδοποιήσεις που διατηρήθηκαν για τη διδασκαλία μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει συνοψίζοντας το γενικό θέμα και τη δομή του κεφαλαίου. Αυτό το μακρύ κεφάλαιο (όπως προηγουμένως τα κεφάλαια ιστ΄ και κ΄) είναι ιστορία των αποστασιών του λαού του Θεού από αυτόν και των επιβαρύνσεων αυτών των αποστασιών υπό την ομοιότητα της σαρκικής πορνείας και μοιχείας. Εδώ τα βασίλεια του Ισραήλ και του Ιούδα, οι δέκα φυλές και οι δύο, με τις πρωτεύουσες πόλεις τους, τη Σαμάρεια και την Ιερουσαλήμ, εξετάζονται ξεχωριστά. Εδώ είναι, Ι. Η αποστασία του Ισραήλ και της Σαμάρειας από τον Θεό (εδ. 1-8) και η καταστροφή τους γι' αυτό, εδ. 9, 10. ΙΙ. Η αποστασία του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ από τον Θεό (εδ. 11-21) και η ποινή που επιβλήθηκε σε αυτούς, ότι θα καταστραφούν με παρόμοιο τρόπο γι' αυτό, εδ. 22-35. ΙΙΙ. Η κοινή ανομία και των δύο μαζί (εδ. 36-44) και η κοινή καταστροφή και των δύο, εδ. 45-49. Και όλα αυτά γράφονται για προειδοποίηση κατά των αμαρτιών της ειδωλολατρίας και της εμπιστοσύνης σε βραχίονα σάρκας και αμαρτωλών συμμαχιών και ομοσπονδιών με ασεβείς ανθρώπους (που είναι οι αμαρτίες που εννοούνται εδώ με την τέλεση πορνείας), ώστε άλλοι να ακούσουν και να φοβηθούν και να μην αμαρτήσουν κατά την ομοιότητα των παραβάσεων του Ισραήλ και του Ιούδα. Ο Χένρι προχωρεί στην αποκάλυψη των συμβολικών ονομάτων και της πρώιμης ιστορίας των αδελφών βασιλείων. Ο Θεός είχε μιλήσει συχνά στον Ιεζεκιήλ και δι' αυτού στον λαό, προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά τώρα ο λόγος του έρχεται πάλι· διότι ο Θεός μιλά το ίδιο πράγμα μία, ναι, δύο, ναι, πολλές φορές, και όλα λίγα αρκετά, και πολύ λίγα, γιατί ο άνθρωπος δεν το αντιλαμβάνεται. Σημείωσε, Για να πεισθούν οι αμαρτωλοί για το κακό της αμαρτίας και για τη δυστυχία και τον κίνδυνο που διατρέχουν εξαιτίας της, χρειάζεται γραμμή επί γραμμής, τόσο απρόθυμοι είμαστε να γνωρίσουμε το χειρότερο για τον εαυτό μας. Οι αμαρτωλοί που πρόκειται να εκτεθούν εδώ είναι δύο γυναίκες, δύο βασίλεια, αδελφά βασίλεια, Ισραήλ και Ιούδας, θυγατέρες μιας μητέρας, έχοντας υπάρξει για πολύ καιρό ένας μόνο λαός. Η βασιλεία του Σολομώντα ήταν τόσο μεγάλη, τόσο πολυπληθής, ώστε αμέσως μετά τον θάνατό του διαιρέθηκε σε δύο. Παρατήρησε, 1. Ο χαρακτήρας τους όταν ήταν ένα (εδ. 3): Διέπραξαν πορνείες στην Αίγυπτο, διότι εκεί ήταν ένοχοι ειδωλολατρίας, όπως διαβάσαμε προηγουμένως, κεφ. κ΄ 8. Η αναπαράσταση εκείνων των αμαρτιών που προκαλούν περισσότερο τον Θεό και καταστρέφουν περισσότερο έναν λαό με την αμαρτία της πορνείας δείχνει σαφώς τι υπερβολικά αμαρτωλή αμαρτία είναι η ακαθαρσία, πόσο προσβλητική, πόσο καταστροφική. Αναμφίβολα είναι από μόνη της μία από τις χειρότερες αμαρτίες, διότι οι χειρότερες από τις άλλες αμαρτίες συγκρίνονται με αυτήν εδώ και συχνά αλλού, γεγονός που πρέπει να αυξήσει την αποστροφή και τον φόβο μας για κάθε είδους σαρκικές επιθυμίες, για όλες τις εμφανίσεις τους και τις προσεγγίσεις τους, ως πολεμούσες κατά της ψυχής, παραπλανώντας τους αμαρτωλούς, μαγεύοντάς τους, αποξενώνοντας τον νου τους από τον Θεό και από κάθε τι καλό, διαφθείροντας τη συνείδηση, καθιστώντας τους απεχθείς στα μάτια του καθαρού και αγίου Θεού, και πνίγοντάς τους τελικά στην καταστροφή και την απώλεια. 2. Τα ονόματά τους όταν έγιναν δύο, εδ. 4. Η βασιλεία του Ισραήλ ονομάζεται η μεγαλύτερη αδελφή, επειδή αυτή έκανε πρώτη τη ρήξη και αποχωρίστηκε από την οικογένεια τόσο των βασιλέων όσο και των ιερέων που ο Θεός είχε διορίσει—η μεγαλύτερη αδελφή (έτσι είναι η λέξη), διότι δέκα φυλές ανήκαν σε εκείνο το βασίλειο και μόνο δύο στο άλλο. Ο Θεός λέει και για τα δύο, Ήταν δικά μου, διότι ήταν σπέρμα του Αβραάμ του φίλου του και του Ιακώβ του εκλεκτού του· ήταν σε διαθήκη με τον Θεό και έφεραν μαζί τους το σημείο της περιτομής τους, τη σφραγίδα της διαθήκης. Ήταν δικά μου· και επομένως η αποστασία τους ήταν η υψηλότερη αδικία. Ήταν αλλοτρίωση της ιδιοκτησίας του Θεού, ήταν η πιο ταπεινή αχαριστία προς τον καλύτερο ευεργέτη, και μια προδοτική παραβίαση των πιο ιερών δεσμεύσεων. Σημείωσε, Εκείνοι που υπήρξαν κατά ομολογία λαός του Θεού, αλλά αποστάτησαν από αυτόν, έχουν πολλά περισσότερα να απολογηθούν από εκείνους που δεν έκαναν ποτέ τέτοια ομολογία. «Ήταν δικά μου· ήταν νυμφευμένες με εμένα, και σε εμένα γέννησαν γιους και θυγατέρες·» υπήρχαν πολλοί μεταξύ τους που ήταν αφιερωμένοι στην τιμή του Θεού και απασχολημένοι στην υπηρεσία του, και ήταν η δύναμη και η ομορφιά αυτών των βασιλείων, όπως τα παιδιά είναι των οικογενειών στις οποίες γεννιούνται. Σε αυτή την παραβολή η Σαμάρεια και η βασιλεία του Ισραήλ θα φέρουν το όνομα Αολά—η δική της σκηνή, επειδή οι τόποι λατρείας που είχε εκείνο το βασίλειο ήταν δικής τους επινόησης, δικής τους επιλογής, και η ίδια η λατρεία ήταν δική τους εφεύρεση· ο Θεός ποτέ δεν την αναγνώρισε. Η σκηνή της στον εαυτό της (έτσι την αποδίδουν μερικοί)· «ας την πάρει στον εαυτό της και ας κάνει το καλύτερο από αυτήν.» Η Ιερουσαλήμ και η βασιλεία του Ιούδα φέρουν το όνομα Αολιβά—η σκηνή μου είναι σε αυτήν, επειδή ο ναός τους ήταν ο τόπος που ο ίδιος ο Θεός είχε επιλέξει για να θέσει το όνομά του εκεί. Τον αναγνώρισε ως δικό του και τους τίμησε με τα σημεία της παρουσίας του σε αυτόν. Σημείωσε, Από εκείνους που στέκονται σε σχέση με τον Θεό και ομολογούν το όνομά του, μερικοί έχουν μεγαλύτερα προνόμια και πλεονεκτήματα από άλλους· και, όπως εκείνοι που έχουν περισσότερα καθίστανται έτσι περισσότερο ανεύθυνοι αν αποστατήσουν από τον Θεό, έτσι και εκείνοι που έχουν λιγότερα δεν θα καταστούν έτσι ανεύθυνοι. 3. Η προδοτική αποχώρηση της βασιλείας του Ισραήλ από τον Θεό (εδ. 5): Η Αολά πόρνευσε όταν ήταν δική μου. Αν και οι δέκα φυλές είχαν εγκαταλείψει τον οίκο του Δαβίδ, ο Θεός τις αναγνώριζε ακόμη ως δικές του· αν και ο Ιεροβοάμ, στήνοντας τους χρυσούς μόσχους, αμάρτησε και έκανε τον Ισραήλ να αμαρτήσει, όμως, όσο λάτρευαν μόνο τον Θεό του Ισραήλ, έστω και με εικόνες, δεν τους απέρριψε εντελώς. Αλλά ο δρόμος της αμαρτίας είναι κατηφορικός. Η Αολά πόρνευσε, εισήγαγε τη λατρεία του Βάαλ (Α΄ Βασιλέων ιστ΄ 31), έστησε εκείνον τον άλλο θεό, εκείνον τον θεό της κοπριάς, σε ανταγωνισμό με τον Ιεχωβά (Α΄ Βασιλέων ιη΄ 21), όπως μια άθλια μοιχαλίδα λατρεύει τους εραστές της, επειδή είναι καλά ντυμένοι και κάνουν εντύπωση, επειδή είναι νέοι και όμορφοι (εδ. 6), ντυμένοι με γαλάζιο, αρχηγοί και άρχοντες, επιθυμητοί νέοι άνδρες, ευγενείς, και που περνούν για άνδρες τιμής, έτσι αυτή λατρεύτηκε τους γείτονές της, ιδιαίτερα τους Ασσυρίους, που είχαν επεκτείνει τις κατακτήσεις τους κοντά τους· θαύμασε τα είδωλά τους και τα λάτρεψε, θαύμασε την πομπή των αυλών τους και τη στρατιωτική τους δύναμη και επεδίωξε συμμαχίες μαζί τους με οποιουσδήποτε όρους, σαν ο δικός της Θεός να μην ήταν αρκετός για να βασιστεί. Βρίσκουμε έναν από τους βασιλείς του Ισραήλ να δίνει χίλια τάλαντα στον βασιλιά της Ασσυρίας, για να τον εμπλέξει στα συμφέροντά του, Β΄ Βασιλέων ιε΄ 19. Αυτή λατρεύτηκε τους εκλεκτούς άνδρες της Ασσυρίας, ως άξιους να εμπιστευθεί και να απασχοληθεί στην υπηρεσία του κράτους (εδ. 7), και σε όλα τα είδωλά τους με τα οποία μολύνθηκε. Σημείωσε, Όποιο πλάσμα λατρεύουμε, αποδίδουμε τιμή και βάζουμε εμπιστοσύνη, το κάνουμε είδωλό του· και ό,τι κάνουμε είδωλο, μολυνόμαστε με αυτό. Και τώρα πάλι η πεποίθηση κοιτάζει πίσω όσο μακριά και η αρχή του έθνους τους: Ούτε άφησε τις πορνείες της που έφερε από την Αίγυπτο, εδ. 8. Το ότι ήταν ειδωλολάτρες στην Αίγυπτο ήταν κάτι που δεν έπρεπε ποτέ να ξεχαστεί—ότι θα έπρεπε να είναι ερωτευμένοι με τα είδωλα της Αιγύπτου ακόμη και όταν ήταν συνεχώς σε φόβο από τους τυράννους και τους επιστάτες της Αιγύπτου! Αλλά (όπως έχουν παρατηρήσει μερικοί) επομένως, εκείνη την εποχή, όταν ο Σατανάς καυχιόταν ότι είχε περπατήσει στη γη ως όλη δική του, για να διαψεύσει τις αξιώσεις του ο Θεός δεν είπε, Έχεις σκεφτεί τον λαό μου Ισραήλ στην Αίγυπτο; (διότι είχαν γίνει ειδωλολάτρες και δεν ήταν να καυχηθεί γι' αυτούς), αλλά, Έχεις σκεφτεί τον δούλο μου Ιώβ στη γη του Ουζ; Και αυτή η διεφθαρμένη διάθεση σε αυτούς, όταν διαμορφώθηκαν πρώτα σε λαό, είναι έμβλημα εκείνης της αρχικής διαφθοράς που γεννιόμαστε μαζί μας και υφαίνεται στη σύστασή μας, μια ισχυρή κλίση προς τον κόσμο και τη σάρκα, όπως εκείνη στους Ισραηλίτες προς την ειδωλολατρία· ήταν γεννημένη στα οστά μαζί τους, και τους καταλογίστηκε πολύ αργότερα, ότι δεν άφησαν τις πορνείες που έφεραν από την Αίγυπτο. Δεν θα έβγαινε ποτέ από τη σάρκα, αν και η Αίγυπτος ήταν γι' αυτούς οίκος δουλείας. Έτσι οι διεφθαρμένες στοργές και κλίσεις που φέραμε στον κόσμο μαζί μας δεν τις χάσαμε, ούτε απαλλαγήκαμε από αυτές, αλλά τις διατηρούμε ακόμη, αν και η ανομία στην οποία γεννηθήκαμε ήταν η πηγή όλων των συμφορών στις οποίες είναι επιρρεπής η ανθρώπινη ζωή. 4. Η καταστροφή της βασιλείας του Ισραήλ για την αποστασία τους από τον Θεό (εδ. 9, 10): Την παρέδωσα στο χέρι των εραστών της. Ο Θεός πρώτα δικαίως την παρέδωσε στην επιθυμία της (ο Εφραίμ είναι προσκολλημένος στα είδωλα, άφησέ τον μόνο), και έπειτα την παρέδωσε στους εραστές της. Τα γειτονικά έθνη, των οποίων τις ειδωλολατρίες είχε συμμορφωθεί και των οποίων τη φιλία είχε εμπιστευθεί, και και στα δύο είχε προσβάλει τον Θεό, χρησιμοποιούνται τώρα ως όργανα της καταστροφής της. Οι Ασσύριοι, στους οποίους λατρεύτηκε, σύντομα ανίχνευσαν τη γύμνια της γης, ανακάλυψαν την τυφλή της πλευρά, στην οποία να την επιτεθούν, την απογύμνωσαν από όλα τα στολίδια της και όλες τις άμυνές της, και έτσι την αποκάλυψαν και την έκαναν γυμνή και γυμνή, μετέφεραν τους γιους και τις θυγατέρες της αιχμαλωσία, τη σκότωσαν με το σπαθί, και κατέστρεψαν εντελώς εκείνο το βασίλειο και έβαλαν τέλος σε αυτό. Έχουμε την ιστορία εκτενώς Β΄ Βασιλέων ιζ΄ 6 κ.ε., όπου η αιτία της καταστροφής εκείνου του κάποτε ακμαίου βασιλείου από τους Ασσυρίους δείχνεται ότι είναι η εγκατάλειψη του Θεού του Ισραήλ, ο φόβος άλλων θεών και το περπάτημα στα διατάγματα των εθνών· γι' αυτό ο Θεός θύμωσε πολύ μαζί τους και τους απομάκρυνε από το πρόσωπό του, εδ. 18. Και το ότι οι Ασσύριοι, στους οποίους ήταν τόσο προσκολλημένοι, χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση κρίσεων εναντίον τους ήταν πολύ αξιοσημείωτο, και δείχνει πώς ο Θεός, με τρόπο δίκαιης κρίσης, συχνά κάνει εκείνο μαστίγιο για τους αμαρτωλούς που έχουν υπερβολικά θέσει την καρδιά τους. Ο διάβολος θα είναι για πάντα βασανιστής για εκείνους τους αμετανόητους αμαρτωλούς που τώρα τον ακούν και συμμορφώνονται μαζί του ως πειραστής. Έτσι η Σαμάρεια έγινε διάσημη μεταξύ των γυναικών, ή μάλλον διαβόητη· έγινε όνομα (έτσι είναι η λέξη)· όχι μόνο έγινε αντικείμενο συζήτησης και πολύ συζητημένη, καθώς οι ερημώσεις πόλεων και βασιλείων γεμίζουν τις εφημερίδες, αλλά καταστράφηκε έτσι για τις ειδωλολατρίες της προς εκφοβισμό—για προειδοποίηση σε όλους τους λαούς να προσέχουν να κάνουν το ίδιο· όπως η δημόσια εκτέλεση διαβόητων κακοποιών τους κάνει τέτοιο όνομα, τέτοιο κακό όνομα, που μπορεί να χρησιμεύσει για να τρομάξει άλλους από εκείνες τις πονηρές πορείες που τους οδήγησαν σε ένα άθλιο και επαίσχυντο τέλος. Δευτ. κα΄ 21, Όλος ο Ισραήλ θα ακούσει και θα φοβηθεί. Ο Χένρι στη συνέχεια αντιπαραβάλλει τη διαφθορά του Ιούδα με εκείνη του Ισραήλ, τονίζοντας την αποτυχία να λάβουν υπόψη τις προειδοποιήσεις. Ο προφήτης Ωσηέ, στην εποχή του, παρατήρησε ότι οι δύο φυλές διατήρησαν την ακεραιότητά τους, σε μεγάλο βαθμό, όταν οι δέκα φυλές είχαν αποστατήσει (Ωσ. ια΄ 12, Ο Εφραίμ πράγματι με περιβάλλει με ψέματα, αλλά ο Ιούδας ακόμη κυβερνά με τον Θεό και είναι πιστός με τους αγίους· και αυτό δικαίως αναμενόταν από αυτούς: Ωσ. δ΄ 15, Αν και εσύ Ισραήλ πορνεύεις, όμως ας μην αμαρτήσει ο Ιούδας)· αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ. Με κάποιους δυστυχείς γάμους που έγιναν μεταξύ του οίκου του Δαβίδ και του οίκου του Αχαάβ η λατρεία του Βάαλ είχε εισαχθεί στο βασίλειο του Ιούδα, αλλά είχε αφαιρεθεί πάλι από τους μεταρρυθμιστές βασιλείς· και την εποχή της αιχμαλωσίας των δέκα φυλών, που ήταν στη βασιλεία του Εζεκία, τα πράγματα ήταν σε καλή κατάσταση: αλλά δεν κράτησε πολύ. Στη βασιλεία του Μανασσή, λίγο μετά το βασίλειο του Ιούδα είχε δει την καταστροφή του βασιλείου του Ισραήλ, έγιναν πιο διεφθαρμένοι από ό,τι ήταν ο Ισραήλ στην υπερβολική αγάπη τους για τα είδωλα, εδ. 11. Αντί να βελτιωθούν από την προειδοποίηση που τους έδωσε εκείνη η καταστροφή, έγιναν χειρότεροι από αυτήν, σαν να δυσαρεστήθηκαν επειδή ο Κύριος έκανε εκείνη τη ρήξη στον Ισραήλ, και γι' αυτό τον λόγο έγιναν δυσαρεστημένοι μαζί του και με την υπηρεσία του. Αντί να γίνουν να στέκονται με δέος μπροστά του ως ζηλότυπος Θεός, γι' αυτό έγιναν ξένοι προς αυτόν, και τους άρεσαν περισσότερο εκείνοι οι θεοί που θα επέτρεπαν συντρόφους μαζί τους. Σημείωσε, Εκείνοι που δικαίως περιμένουν τις κρίσεις του Θεού πάνω τους δεν παίρνουν προειδοποίηση από τις κρίσεις του πάνω σε άλλους, που βλέπουν σε άλλους ποιο είναι το τέλος της αμαρτίας και όμως συνεχίζουν να το κάνουν ελαφρύ ζήτημα. Αλλά είναι κακό πράγματι με εκείνους που γίνονται χειρότεροι από αυτό που θα έπρεπε να τους κάνει καλύτερους, και έχουν τις επιθυμίες τους ερεθισμένες και εξοργισμένες από αυτό που σχεδιάστηκε για να τις καταστείλει και να τις υποτάξει. Η Ιερουσαλήμ έγινε χειρότερη στις πορνείες της από ό,τι η αδελφή της η Σαμάρεια στις πορνείες της. Αυτό παρατηρήθηκε προηγουμένως (κεφ. ιστ΄ 51), Ούτε η Σαμάρεια διέπραξε το μισό των αμαρτιών σου. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς ο Κύριος ανταποκρίνεται στην ανακαλυφθείσα απιστία. ΙΙ. Ο πιστός Θεός δικαίως δίνει έγγραφο διαζυγίου σε αυτήν την τώρα άπιστη πόλη, που έγινε πόρνη. Η ζήλεια του σύντομα ανακάλυψε την ακολασία της (εδ. 13): Είδα ότι ήταν μολυσμένη, ότι ήταν διεφθαρμένη, και είδα προς ποια κατεύθυνση ήταν η κλίση της, ότι οι δύο αδελφές πήραν έναν δρόμο, και ότι η Ιερουσαλήμ έγινε χειρότερη από τη Σαμάρεια. Διότι, αν απλώσουμε το χέρι μας σε ξένο θεό, δεν θα το ερευνήσει ο Θεός; Αναμφίβολα θα το κάνει· και όταν το βρει μπορεί να ευαρεστηθεί με αυτό; Όχι (εδ. 18): Τότε ο νους μου αποξενώθηκε από αυτήν, όπως ήταν από την αδελφή της. Πώς θα μπορούσε ο καθαρός και άγιος Θεός να ευαρεστείται πλέον σε μια τέτοια διεφθαρμένη γενιά; Σημείωσε, Η αμαρτία αποξενώνει τον νου του Θεού από τον αμαρτωλό, και δικαίως, διότι είναι η αποξένωση του νου του αμαρτωλού από τον Θεό· αλλά αλίμονο, και χίλια αλίμονο, σε εκείνους από τους οποίους ο νους του Θεού είναι αποξενωμένος· διότι από εκείνους που αποστρέφεται θα στραφεί εναντίον τους.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στοχάζεται για τη δικαιοσύνη της χρησιμοποίησης πρώην εραστών ως οργάνων κρίσεως. Α. Οι παλαιοί σύμμαχοί της πρέπει να γίνουν οι δήμιοί της· και εκείνοι τους οποίους είχε φλερτάρει για να γίνουν ηγέτες της στην αμαρτία τώρα πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ως όργανα της τιμωρίας της (εδ. 22): «Θα εγείρω τους εραστές σου εναντίον σου, τους Χαλδαίους, τους οποίους παλαιότερα θαύμαζες τόσο πολύ και επιθυμούσες να γνωριστείς μαζί τους, αλλά από τους οποίους ο νους σου έχει πλέον απομακρυνθεί και με τους οποίους έχεις παραβιάσει άπιστα τη συμφωνία». Ονομάζονται εραστές σου (εδ. 22) και όμως (εδ. 28) εκείνοι τους οποίους μισείς. Σημείωσε, Είναι σύνηθες η αμαρτωλή αγάπη σύντομα να μετατρέπεται σε μίσος· όπως του Αμνών προς τη Θάμαρ. Εκείνοι που έχουν ισχυρογνώμονες και παράλογα πάθη είναι συχνά πολύ θερμοί εναντίον εκείνων των προσώπων και πραγμάτων για τα οποία λίγο πριν ήταν εξίσου θερμοί. Οι ανόητοι πέφτουν σε ακρότητες· και μάλιστα, και οι σοφοί μπορεί να δουν αιτία να αλλάξουν τις απόψεις τους. Και γι’ αυτό, όπως πρέπει να χαίρουμε και να κλαίμε σαν να μη χαίρουμε και να μη κλαίμε, έτσι πρέπει να αγαπάμε και να μισούμε σαν να μη αγαπάμε και να μη μισούμε. Αγάπα σαν να επρόκειτο να μισήσεις—Αγάπα σαν ένας που μπορεί να έχει αιτία να αισθανθεί αποστροφή.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού έχω επιτρέψει σε μικρότερες αγάπες να ανταγωνιστούν την ολόψυχη αφοσίωση στον Κύριο; 2. Πώς οι παρελθούσες προειδοποιήσεις από την Αγία Γραφή ή από τις εμπειρίες άλλων διαμόρφωσαν—ή απέτυχαν να διαμορφώσουν—τις παρούσες επιλογές μου; 3. Σε ποια περιοχή ο Κύριος με καλεί να ανανεώσω σήμερα την πιστότητα της διαθήκης μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, συγχώρησον τις μοιχικές οδούς που ακολουθήσαμε τα είδωλα των καρδιών μας, όπως έκαναν ο Ισραήλ και ο Ιούδας, απομακρυνόμενοι από την αγάπη της διαθήκης σου. Διά του Πνεύματός σου, καθάρισον τις στοργές μας και δέσμευσον ημάς σε αποκλειστική αφοσίωση στον Χριστό τον Νυμφίο μας, του οποίου μόνο το λυτρωτικό έλεος μπορεί να μας κρατήσει πιστούς. Κάμε την αγία σου ζηλοτυπία δική μας, ώστε να περπατούμε ενώπιόν σου με αδιαίρετη αφοσίωση μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →