← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 4 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ρωμαίους 4Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στις πλούσιες αντανακλάσεις του Καθολικού Οικογενειακού Σχολίου της Βίβλου του Χέιντοκ πάνω στο κεφάλαιο 4 της Προς Ρωμαίους. Αυτός ο σεβάσμιος καθολικός πόρος συγκεντρώνει τις γνώσεις του Γουίθαμ του Τσαλόνερ του Καλμέ και άλλων για να ξεδιπλώσει τη διδασκαλία του Αγίου Παύλου σχετικά με τη δικαίωση δια της πίστεως. Καθώς διανύουμε το επιχείρημα του αποστόλου από το παράδειγμα του Αβραάμ η συλλογή του Χέιντοκ μας προσκαλεί να δούμε πώς η χάρη προηγείται και τελειοποιεί κάθε ανθρώπινο έργο. Το σχόλιο τοποθετεί την ιστορία του πατριάρχη μέσα στο ευρύτερο δράμα της ιστορίας της σωτηρίας δείχνοντας ότι η αληθινή δικαιοσύνη υπήρξε πάντα δώρο που λαμβάνεται μέσω πίστεως που εμπιστεύεται παρά κερδίζεται μόνο από τελετουργία ή νόμο. Ας αφήσουμε αυτήν την αρχαία αλλά πάντα φρέσκια μαρτυρία να μας οδηγήσει βαθύτερα στο μυστήριο του ελέους του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 4 της προς Ρωμαίους αργά και προσευχητικά. Ακούστε τον σταθερό ρυθμό της επιχειρηματολογίας του Παύλου καθώς επιστρέφει ξανά και ξανά στον Αβραάμ τον πατέρα όλων όσοι πιστεύουν. Παρατηρήστε πώς το κείμενο μετακινείται από την πίστη του πατριάρχη πριν από την περιτομή στην υπόσχεση που εκτείνεται σε κάθε έθνος. Επιτρέψτε στις λέξεις να αντηχήσουν στην καρδιά σας προετοιμάζοντας το έδαφος για το σχόλιο που ακολουθεί. Διαβάστε μία φορά για τη συνολική εικόνα του κεφαλαίου και μετά ξανά για τους συγκεκριμένους στίχους που θα φωτίσει ο Χέιντοκ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει θέτοντας το συνολικό επιχείρημα του αποστόλου από το παράδειγμα του Αβραάμ. Ο Χέιντοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Ρωμ 4:1 ο απόστολος αποδεικνύει αυτό που είχε προωθήσει στο τελευταίο κεφάλαιο, ότι οι Ιουδαίοι δεν μπορούν να δικαιωθούν από τα έργα του γραπτού νόμου, ούτε από οποιαδήποτε έργα, εκτός αν ενώνονται με την πίστη στον Μεσσία, τον Λυτρωτή τους. Αυτό το δείχνει με το παράδειγμα του Αβραάμ, ο οποίος λέγεται ότι δικαιώθηκε με το να πιστέψει· 2. και αυτό ήταν πριν περιτμηθεί· 3. και πολύ πριν από τον νόμο του Μωυσή. Η δικαίωση δόθηκε τότε χωρίς τα έργα εκείνου του νόμου. --- Τι πλεονέκτημα θα πούμε λοιπόν ότι βρήκε ο Αβραάμ, ο οποίος είναι ο πατέρας μας κατά σάρκα; Αυτή φαίνεται η αληθινή κατασκευή και έννοια: μάλλον παρά τι βρήκε κατά σάρκα, όπως το ερμηνεύουν μερικοί. (Ουίθαμ) Σχετικά με το κύριο εδάφιο για την πίστη του Αβραάμ που λογίστηκε σε αυτόν προς δικαιοσύνη, το σχόλιο σημειώνει: Διότι τι λέγει η Γραφή; Ο Αβραάμ πίστεψε στον Θεό, και λογίστηκε σε αυτόν προς δικαιοσύνη.[1] Η Γραφή λοιπόν μας διδάσκει ότι έγινε δίκαιος με την πίστη του. Και καθώς είχε αυτή την πίστη από τη χάρη του Θεού, η χάρη ήταν η αιτία της δικαίωσής του, και όχι οποιαδήποτε έργα χωρίς χάρη. Και όταν λέγεται, λογίστηκε σε αυτόν, δεν πρέπει να εννοήσουμε μια λογιστική απονομή του να είναι δίκαιος χωρίς αληθινή και εσωτερική δικαιοσύνη: διότι το να λογίζεται δίκαιος ενώπιον του Θεού, ο οποίος βλέπει την καρδιά, και αγιάζει την ψυχή με την εσωτερική χάρη του, είναι η μόνη αληθινή δικαιοσύνη που μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο αποδεκτό στον Θεό. Όπως το να μην λογίζονται οι αμαρτίες μας ενώπιον του Θεού, είναι να συγχωρεθούν, και να ελευθερωθούμε από τις αμαρτίες μας. (Ουίθαμ) --- Λογίστηκε, κ.λπ. Από τον Θεό, ο οποίος δεν λογίζει τίποτε διαφορετικά από ό,τι είναι. Ωστόσο, μπορούμε να συμπεράνουμε από αυτή τη λέξη, ότι όταν δικαιωνόμαστε, η δικαίωσή μας προέρχεται από την ελεύθερη χάρη και γενναιοδωρία του Θεού· και όχι από οποιαδήποτε αποτελεσματικότητα που θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε πράξη μας από τη φύση της, αφαιρώντας από τη χάρη του Θεού. (Τσαλόνερ) Ο Χέιντοκ στρέφεται στη συνέχεια στην κατάσταση του Αβραάμ πριν από την κλήση και την περιτομή του. Ρωμ 4:5, πριν από την κλήση του, ήταν ειδωλολάτρης, σύμφωνα με τον Ιώσηπο· (Ιουδαϊκές Αρχαιότητες, βιβλ. ι. κεφ. η΄) σύμφωνα με μερικούς από τους Ραβίνους, και όπως η ίδια η Γραφή φαίνεται να υπαινίσσεται, Ιησούς του Ναυή κεφ. κδ΄· Ησαΐας μγ΄· Σοφία ι΄· Ιουδίθ ε΄. Δεν άξιζε τότε την κλήση του στην πίστη με τα έργα του. Αλλά όταν ο Θεός τον κάλεσε, και τον έκανε να αναχωρήσει από τη χώρα του, όταν του υποσχέθηκε αμέτρητο σπέρμα, ο Αβραάμ πίστεψε στις υποσχέσεις του, και λογίστηκε σε αυτόν προς δικαιοσύνη, ότι η πίστη του και η δικαιοσύνη του ήταν το καθαρό δώρο του Θεού. Η πίστη του δεν ήταν μόνο νεκρή και θεωρητική πίστη, αλλά ενεργή πίστη, πίστη εμψυχωμένη από αγάπη, όπως φαίνεται από τη συνέχεια της ζωής του. (Καλμέ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το σχόλιο στη συνέχεια αναστοχάζεται στην περιτομή ως σφραγίδα που δόθηκε μετά τη δικαίωση. Και έλαβε, αφού δικαιώθηκε, την περιτομή, ως σφραγίδα της δικαιοσύνης της πίστεως, την οποία είχε προηγουμένως όταν πίστεψε. Η περιτομή, λοιπόν, στον Αβραάμ, ήταν ως σφραγίδα και μαρτυρία της δικαιοσύνης που είχε ήδη δια της πίστεως: αν και η περιτομή δόθηκε κυρίως στον Αβραάμ και στους απογόνους του, ως σημείο ή σφραγίδα εκείνης της συμμαχίας που ο Θεός έκανε με τον Αβραάμ και το σπέρμα του, για να δείξει ότι είχε επιλέξει αυτούς ως τον εκλεκτό λαό του. (Ουίθαμ) Τελικά ο Χέιντοκ θεωρεί την ανάσταση ως το στεφανωτικό αντικείμενο της σωτηρίου πίστεως. Ο αιώνιος Πατήρ παρέδωσε τον Υιό του στον θάνατο, για να εξιλεώσει τα παραπτώματά μας· τον ανέστησε εκ νεκρών για τη δικαίωσή μας. Ο θάνατός του είναι η απολύτρωσή μας· η ανάστασή του είναι το κύριο αντικείμενο της πίστεώς μας. Η πίστη μας στην ανάσταση, λογίζεται εις δικαιοσύνη, όπως και η πίστη του Αβραάμ στις επαγγελίες του Θεού. Ο απόστολος εδώ φαίνεται να αναφέρεται στην πίστη και τη δικαίωσή μας μόνο στην ανάσταση, όχι προς αποκλεισμό των άλλων μυστηρίων της θρησκείας, τα οποία είναι όλα και καθένα από αυτά, αντικείμενα της πίστεώς μας. Αλλά η ανάσταση είναι, κατά κάποιον τρόπο, ο ζήλος και η ολοκλήρωση των υπολοίπων· περιλαμβάνει εξέχοντα μέσα της όλα τα άλλα. (Καλμέτ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η προτεραιότητα της χάρης στην ιστορία του Αβραάμ αμφισβητεί κάθε εναπομείνασα αίσθηση ότι πρέπει να κερδίσω την εύνοια του Θεού; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να μιμηθώ την εμπιστοσύνη του Αβραάμ όταν η ανθρώπινη ελπίδα φαίνεται εξαντλημένη; Πού μπορεί ο Κύριος να με προσκαλεί να δεχθώ τη δικαίωση πιο βαθιά ως καθαρό δώρο παρά ως ανταμοιβή για τις προσπάθειές μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, διὰ πρεσβειῶν Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς ἡμῶν τῆς πίστεως, χάρισαι ἡμῖν τὴν αὐτὴν πεποιθηκυῖαν καρδίαν, ἥτις ἐπίστευσεν παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα. Εἴθε πᾶσα χάρις νὰ ῥέῃ ἐκ τοῦ σταυροῦ σου καὶ τῆς ἀναστάσεώς σου, ὥστε νὰ μὴ καυχώμεθα ποτὲ ἐν ἔργοις χωρὶς σέ, ἀλλὰ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ δικαιοσύνῃ ἣν δωρεὰν παρέχεις. Ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν, ὥστε, καθὼς ὁ πατριάρχης, νὰ λογισθῶμεν εἰς δικαιοσύνην καὶ νὰ γίνωμεν κληρονόμοι τῆς ἐπαγγελίας τῆς φθανούσης εἰς πάντα τὰ ἔθνη. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →