Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Η Κρίση Δόθηκε στον Υιό
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Σχόλιό του στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει το πέμπτο κεφάλαιο ως μια συνεχής αποκάλυψη της θείας εξουσίας του Μονογενούς. Η ομιλία για την κρίση, τη μαρτυρία και το θέλημα του Πατέρα γίνεται για τον Κύριλλο μια πόρτα προς το μυστήριο της Ενσάρκωσης. Δείχνει πώς κάθε ενέργεια του Υιού φανερώνει την αδιαίρετη Θεότητα ενώ παραμένει πιστός στους όρους της σάρκας. Ο Αλεξανδρινός πατέρας προσκαλεί την Εκκλησία να ακούσει σε αυτούς τους στίχους τόσο την αιώνια γέννηση του Λόγου όσο και την οικονομία με την οποία ο Λόγος λυτρώνει τον κόσμο. Το σημερινό μάθημα ακολουθεί τον Κύριλλο μέσα από επιλεγμένα αποσπάσματα που φωτίζουν την δίκαιη κρίση του Υιού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αργά το Κατά Ιωάννην κεφάλαιο 5, προσέχοντας ιδιαίτερα τα θέματα της κρίσης, του θελήματος του Πατέρα και της μαρτυρίας του Μωυσή. Αφήστε τα λόγια του Ιησού να αναπαυθούν στην καρδιά πριν στραφείτε στον αρχαίο διδάσκαλο που ξεδιπλώνει το βάθος τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος ανοίγει την πραγματεία του για το δώρο της κρίσης από τον Πατέρα σημειώνοντας πώς οι ενέργειες διαφέρουν από τις ουσίες.
Επιπλέον, πρέπει να δοθεί προσοχή και σε αυτό: το να κρίνει ή να είναι κριτής είναι μάλλον μια ενέργεια ή φανέρωση αυτού που συλλαμβάνεται σχετικά με τις ουσίες παρά οι ίδιες οι ουσίες στην αλήθεια τους. Εκτελούμε μια ενέργεια όταν κρίνουμε, όμως παραμένουμε αυτό που είμαστε. Αν αποδίδαμε τη σημασία των ουσιών στην κρίση ή στην πράξη του κρίνειν, θα ήταν αναγκαίο να παραδεχθούμε ότι ορισμένα όντα δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν καθόλου αν δεν εμφανίζονταν ως κριτές, και ότι με την παύση της κρίσης η ουσία τους θα έπαυε επίσης — μια ανοησία υψίστης τάξεως. Η κρίση είναι μια ενέργεια και τίποτε άλλο. Τι λοιπόν έχει δώσει ο Πατέρας στον Υιό; Όχι υπεροχή σαν από τη δική Του φύση παραχωρώντας Του όλη την κρίση, αλλά μάλλον μια ενέργεια που εκτείνεται σε αυτούς που κρίνονται. Πώς λοιπόν θα είναι ο Πατέρας μεγαλύτερος ή υψηλότερος στη φύση, και τι θα έχει προσθέσει στον Υιό που ο Υιός δεν κατείχε ήδη, βλέποντας ότι λέγει, «Όλα όσα έχει ο Πατέρας είναι δικά Μου» (Ιωάν. 16:15); Ακούστε, τέλος, πώς πρέπει να νοηθεί η λέξη «δόθηκε».Έπειτα δείχνει πώς η ισότητα της τιμής ρέει από την ταυτότητα της ουσίας που έχει ήδη δηλωθεί.
Η ισότητα της τιμής μεταξύ του Υιού και του Πατέρα είναι η αιτία και το θεμέλιο των αρετών που έχουν ήδη απαριθμηθεί. Επιστρέφοντας λίγο και ανακαλώντας όσα ειπώθηκαν προηγουμένως, θα αντιληφθείτε ορθά το νόημα αυτής της ρήσης. Έτσι, «Εκάλεσε τον Θεό δικό Του Πατέρα, κάνοντας τον Εαυτό Του ίσο με τον Θεό» (εδ. 18)· πάλι, έδειξε τον Εαυτό Του ίσο σε δύναμη και συνδημιουργό, λέγοντας, «Ό,τι κάνει Εκείνος, το ίδιο κάνει και ο Υιός» (εδ. 19)· ότι είναι επίσης ζωή και ζωοδότης κατά φύση, όπως Εκείνος που τον γέννησε, το υπέδειξε προσθέτοντας, «Διότι όπως ο Πατέρας εγείρει τους νεκρούς και ζωοποιεί, έτσι και ο Υιός ζωοποιεί όσους θέλει» (εδ. 21)· και αποκάλυψε ότι θα είναι επίσης Κριτής όλων, με την ευαρέσκεια του Πατέρα και τη συνεργασία σε όλα, με τα λόγια, «Ο Πατέρας δεν κρίνει κανέναν, αλλά έχει δώσει όλη την κρίση στον Υιό» (εδ. 22). Ποιος λοιπόν είναι ο λόγος γι' αυτό; Τι ώθησε τον Μονογενή να μιλήσει έτσι; «Για να τιμούν όλοι τον Υιό όπως τιμούν τον Πατέρα». Αν είναι όλα όσα είναι ο Πατέρας, όσον αφορά τη θεία αξιοπρέπεια, δεν είναι άραγε πρέπον να στεφθεί με ίσες τιμές Εκείνον στον οποίο δεν υπάρχει έλλειψη στην ταυτότητα της ουσίας;Στρεφόμενος στην οικονομία της σάρκας, ο Κύριλλος ερμηνεύει την ίδια ρήση σύμφωνα με τη διάταξη του Νόμου.
Γεννήθηκε για μας από γυναίκα (Γαλ. 4:4), διότι, όπως λέγει ο Παύλος, «Δεν λαμβάνει τους αγγέλους, αλλά το σπέρμα του Αβραάμ· γι' αυτό ήταν υποχρεωμένος σε όλα να γίνει όμοιος με τους αδελφούς Του» (Εβρ. 2:16–17). Και αφού έγινε άνθρωπος και εμφανίστηκε με τη μορφή δούλου (Φιλ. 2:7), ήταν επίσης υπό τον Νόμο (Γαλ. 4:4), αν και ως Θεός και Κύριος είναι ο Νομοθέτης. Γι' αυτό μιλάει άλλοτε ως ένας υπό τον Νόμο, άλλοτε ως ένας υπεράνω του Νόμου, και κατέχει αναμφισβήτητη εξουσία και για τα δύο. Ακόμη και τώρα συνομιλεί με τους Ιουδαίους ως ένας που τηρεί τον Νόμο και ως άνθρωπος, μη επιτρέποντας στον Εαυτό Του να παραβεί τις εντολές που ορίστηκαν άνωθεν και μη τολμώντας από τη δική Του θέληση να κάνει οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τον θείο Νόμο. Γι' αυτό λέγει, «Δεν μπορώ να κάνω τίποτε από τον Εαυτό Μου· όπως ακούω, κρίνω». Έτσι μαρτυρώντας για τον Εαυτό Του ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε από τον Εαυτό Του που προφανώς δεν επιτρέπεται από τον Νόμο, και ότι κρίνει τις πράξεις όπως ακούει — δηλαδή σύμφωνα με τη διάταξη του Νόμου — ελέγχει τους Ιουδαίους για αυθαιρεσία και αποκαλύπτει τον αχαλίνωτο χαρακτήρα των τρόπων τους.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Κύριλλος πιέζει την ενότητα του θελήματος που ανήκει στην ενιαία θεία φύση στον Πατέρα και στον Υιό.
Αν ο Υιός ήταν ανίσχυρος να εκτελέσει οποιοδήποτε έργο με τη δική Του δύναμη, δεν θα έπρεπε μάλλον να είχε πει, «Δεν μπορώ να κάνω τίποτε από τον Εαυτό Μου, αλλά λαμβάνω δύναμη από τον Πατέρα»; Όμως ενώνοντας με το «Δεν μπορώ να κάνω τίποτε από τον Εαυτό Μου» τα λόγια «κρίνω όπως ακούω», δείχνει ότι χρησιμοποίησε το «δεν μπορώ» όχι από κάποια αδυναμία δύναμης, αλλά επειδή είναι αδύνατο γι' Αυτόν να παραβεί το θέλημα του Πατέρα σε οτιδήποτε. Όπου νοείται μία και η αυτή Θεότητα στον Πατέρα και στον Υιό, υπάρχει επίσης ένα θέλημα· η θεία φύση στον Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να νοηθεί ότι ποτέ εγείρεται εναντίον του Εαυτού της. Ό,τι είναι ευάρεστο στον Πατέρα είναι το θέλημα όλης της Θεότητας. Ο Υιός λοιπόν παρουσιάζει τον Εαυτό Του ως συμμετέχοντα σε ένα θέλημα και μία επιθυμία με τον Πατέρα σε κάθε απόφαση που είναι ευάρεστη σ' Αυτόν, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε που δεν συμφωνεί με την ευαρέσκεια του Πατέρα. Η φράση «από τον Εαυτό Μου» δείχνει προς αυτό.Διαφυλάττει τη διάκριση των υποστάσεων εναντίον εκείνων που θα μπέρδευαν τον Πατέρα και τον Υιό.
31) περιείχε, κατά κάποιον τρόπο συγκατάβασης, μια συμφωνία και ένα νόημα μάλλον υποθετικό παρά πραγματικό· αλλά στα λόγια ότι γνωρίζει τη μαρτυρία του Πατέρα ως αληθινή περιέχεται μια ένδειξη της αξιοπιστίας που αρμόζει στον Θεό. Πρέπει πάλι να σημειωθεί ότι κατά την υπόστασή Του ο Πατέρας είναι άλλος, διακεκριμένος από τον Υιό, και δεν είναι, όπως υποστήριζαν μερικοί αμαθείς αιρετικοί, «Υιός-Πατέρας» (υἱοπάτωρ).
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου αντιστέκομαι στην δίκαιη κρίση που ασκεί ο Χριστός σύμφωνα με το θέλημα του Πατέρα; Πώς με παρηγορεί η ενότητα του θείου θελήματος όταν φοβάμαι ότι η υπακοή μπορεί να μειώσει την ελευθερία μου; Με ποιους τρόπους εξακολουθώ να πειράζομαι να θεωρώ τα λόγια της Γραφής λιγότερο δεσμευτικά από τις δικές μου γνώμες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Μονογενὲς Υἱέ, ὁ λαβὼν παρὰ τοῦ Πατρὸς πᾶσαν κρίσιν, κρίνων δὲ τῇ αὐτῇ βουλῇ καὶ δυνάμει, τὸ φῶς τῆς δικαίας σου κρίσεως ἐρευνάτω τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ ἐγειρέτω ἡμᾶς ἐκ θανάτου εἰς ζωήν. Ὡς Μωϋσῆς καὶ οἱ προφῆται μαρτυροῦσί σοι, δώρησαι ἡμῖν τιμᾶν σε καθὼς τιμῶμεν τὸν Πατέρα τὸν πέμψαντά σε, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν τῇ ἀληθείᾳ τῆς Θεότητός σου διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευομένου. Διὰ τῶν εὐχῶν τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →