Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιακώβου 5 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στην ιδιαίτερη βαπτιστική έκθεση του Ιωάννη Γκιλ για ολόκληρη την Αγία Γραφή στο κεφάλαιο 5 του Ιακώβου. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ καθοδηγεί τους πιστούς μέσα από προειδοποιήσεις, κλήσεις σε υπομονή και οδηγίες για προσευχή εν μέσω θλίψης και ευημερίας. Τα λόγια του, αντλημένα από βαθιά γραφική διορατικότητα, βοηθούν την εκκλησία να διακρίνει πώς ο πλούτος, η καταπίεση και η αντοχή εντάσσονται στους κυρίαρχους σκοπούς του Θεού. Καθώς ακούμε, ας ανοίξει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αρχαίες αλήθειες εκ νέου για την καθημερινή πιστότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμάστε την καρδιά σας και ανοίξτε τις Γραφές στο κεφάλαιο 5 του Ιακώβου. Διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί. Προσέξτε τη μετάβαση από τις επίσημες προειδοποιήσεις στην υπομονετική αντοχή και τη δύναμη της προσευχής. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα πριν στραφείτε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει σχολιάζοντας τον στίχο 1.
Στίχος 1. Πηγαίνετε τώρα, εσείς οι πλούσιοι άνθρωποι ,.... Δεν εννοούνται εδώ όλοι οι πλούσιοι άνθρωποι· υπάρχουν μερικοί πλούσιοι άνθρωποι που είναι καλοί άνθρωποι, και κάνουν καλή χρήση των πλούτων τους, και δεν τους καταχρώνται, όπως παρουσιάζονται εδώ αυτοί· και όμως δεν εννοούνται ούτε οι πονηροί πλούσιοι άνθρωποι, ή εκείνοι που ήταν ανοιχτά βέβηλοι· γιατί ο απόστολος γράφει μόνο σε τέτοιους που ήταν μέσα στην εκκλησία, και όχι έξω, που ήταν ομολογητές της θρησκείας· και τέτοιοι πλούσιοι άνθρωποι απευθύνονται εδώ, οι οποίοι, παρά την ομολογία τους, δεν ήταν πλούσιοι προς τον Θεό, αλλά αποθήκευαν θησαυρό για τον εαυτό τους, και εμπιστεύονταν στους πλούτους τους, και καυχώνταν για το πλήθος του πλούτου τους· και δεν εμπιστεύονταν στον Θεό, και δεν χρησιμοποιούσαν την περιουσία τους για τη δόξα του, και το καλό του συμφέροντός του, όπως θα έπρεπε να κάνουν: κλάψτε και ουρλιάξτε για τις δυστυχίες που θα έρθουν επάνω σας · εννοώντας, όχι προσωρινές συμφορές που θα έρχονταν επάνω τους στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ, στην οποία οι πλούσιοι υπέφεραν πολύ από τους ληστές μεταξύ τους, καθώς και από τους Ρωμαίους στρατιώτες· γιατί ο απόστολος δεν γράφει στους Ιουδαίους στην Ιουδαία, και στην Ιερουσαλήμ· αλλά στους χριστιανούς των δώδεκα φυλών που είναι διασκορπισμένοι στα διάφορα μέρη του κόσμου, και που δεν θλίβονταν από εκείνη την συμφορά· αλλά εννοούνται αιώνιες δυστυχίες, ή τα βασανιστήρια της κολάσεως, τα οποία, εκτός αν μετανοούσαν για τις αμαρτίες τους, θα έρχονταν σύντομα, ξαφνικά, και αναπόφευκτα επάνω τους, όταν η παρούσα χαρά και το γέλιο τους θα μετατρέπονταν σε ουρλιαχτό και κλάμα. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ συνεχίζει με τον στίχο 4.
Στίχος 4. Ιδού ο μισθός των εργατών, που θέρισαν τα χωράφια σας ,.... Ο μισθός που συμφωνήθηκε για την ημέρα, με τους εργάτες στα χωράφια τους, ιδιαίτερα τους θεριστές τους· ένα παράδειγμα χρησιμεύει για πολλά άλλα· και αναφέρεται μάλλον, επειδή το θέρισμα είναι επίπονη εργασία, και εκείνοι που απασχολούνται σε αυτό δεν έχουν τίποτα να ζήσουν παρά μόνο την χειρωνακτική τους εργασία· και ιδιαίτερα επειδή χρησιμοποιούνται για να κόψουν το σιτάρι όταν είναι πλήρως ώριμο, και σε μεγάλη αφθονία· γι' αυτό, να κρατούν πίσω τον δίκαιο μισθό τους από αυτούς δείχνει μεγάλη απανθρωπιά και πονηρία· και όμως αυτό ήταν που γινόταν από τους πλούσιους άνδρες: το οποίο από εσάς κρατείται πίσω με απάτη, κραυγάζει · προς τον Θεό για εκδίκηση, όπως το αίμα του Άβελ· και δείχνει ότι ένα τέτοιο κακό, όσο ιδιωτικά και απατηλά κι αν γίνεται, θα γίνει δημόσιο, και είναι ένα κραυγαλέο· και οι κραυγές εκείνων που θέρισαν εισέρχονται στα αυτιά του Κυρίου των σαβαώθ · δηλαδή του Κυρίου των δυνάμεων· των αγγέλων, και των ανθρώπων· του στρατεύματος του ουρανού, και των κατοίκων της γης· των Ιουδαίων και των εθνικών, και των πλουσίων και των φτωχών· και που έχει δύναμη να υπερασπιστεί την υπόθεση των τελευταίων ενάντια στους πλούσιους καταπιεστές τους, και θα το κάνει· τα αυτιά του είναι ανοιχτά στις κραυγές τους, προσέχει σε αυτές, και τις λαμβάνει υπόψη, και θα εκδικηθεί εκείνους που τους αδικούν. Η αναφορά είναι στο Δευτερονόμιον 24:15 . Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ στη συνέχεια απευθύνεται στον στίχο 7.
Στίχος 7. Να είστε λοιπόν υπομονετικοί, αδελφοί ,.... Ο απόστολος εδώ απευθύνεται στους φτωχούς που καταπιέζονταν από τους πλούσιους άνδρες, και αυτούς τους αποκαλεί «αδελφούς» από τους οποίους δεν ντρεπόταν· όταν δεν αποδίδει αυτόν τον τίτλο στους πλούσιους, αν και ομολογητές της ίδιας θρησκείας: αυτούς τους φτωχούς αδελφούς συμβουλεύει να είναι υπομονετικοί κάτω από τα παθήματά τους, να τα υποφέρουν με υπομονή, μέχρι την έλευση του Κυρίου · όχι για να καταστρέψει την Ιερουσαλήμ, αλλά είτε στον θάνατο, είτε στην τελευταία κρίση· όταν θα εκδικηθεί τους καταπιεστές τους, και θα τους ελευθερώσει από όλες τις θλίψεις τους, και θα τους βάλει στην κατοχή εκείνης της βασιλείας, και της δόξας, στην οποία καλούνται· γι' αυτό, εν τω μεταξύ, θα ήθελε να είναι ήσυχοι και εύκολοι, να μην γογγύζουν εναντίον του Θεού, ούτε να επιδιώκουν να εκδικηθούν τους ανθρώπους, αλλά να το αφήσουν στον Θεό, στον οποίο ανήκει, ο οποίος θα κρίνει τον λαό του: ιδού, ο γεωργός περιμένει τον πολύτιμο καρπό της γης · ώριμο καρπό, που προκύπτει από τον σπόρο που σπέρνει στη γη· και ο οποίος μπορεί να ονομαστεί «πολύτιμος», επειδή είναι χρήσιμος τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το ζώο· δες Δευτερονόμιον 33:14 και μεταξύ αυτού, και της σποράς του σπόρου, υπάρχει σημαντικός χρόνος, κατά τον οποίο ο γεωργός περιμένει· και αυτό μπορεί να είναι μια οδηγία στην παρούσα περίπτωση: και έχει υπομονή γι' αυτό μέχρι να λάβει την πρώιμη και την όψιμη βροχή · οι Ιουδαίοι είχαν σπάνια βροχές περισσότερες από δύο φορές το χρόνο· η πρώιμη, ή πρώτη βροχή, ήταν λίγο μετά τη γιορτή των σκηνών u, τον μήνα Μαρσεσβάν, ή Οκτώβριο, όταν ο σπόρος σπέρνονταν στη γη· και αν δεν έβρεχε, προσεύχονταν γι' αυτό, την τρίτη ή έβδομη ημέρα του μήνα w· και η όψιμη βροχή ήταν στον Νισάν, ή Μάρτιο x, λίγο πριν τη συγκομιδή· και σε αυτή τη διάκριση αναφέρεται το απόσπασμα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στον στίχο 11.
Κάποιοι κατανοούν αυτό για τον Κύριο Ιησού Χριστό, τόσο για τη μεγάλη υπομονή του στα παθήματα, στην οποία είναι παράδειγμα για τον λαό του, και θα έκαναν καλά να τον κοιτάξουν, και να τον συλλογιστούν· και για το τέλος των παθημάτων του, την ένδοξη ανάστασή του από τους νεκρούς, και την συνεδρίαση στα δεξιά του Θεού, όπου στεφανώνεται με δόξα και τιμή· αλλά η πρώτη έννοια είναι η καλύτερη: ότι ο Κύριος είναι πολύ ελεήμων και γεμάτος τρυφερό έλεος · όπως προς τον Ιώβ, έτσι και προς όλο τον λαό του· η πατρική του σχέση προς αυτούς εμπλέκει το έλεός του προς αυτούς· ούτε τους θλίβει εκουσίως· και όταν το κάνει, συμπάσχει μαζί τους· θλίβεται μαζί τους, και με το έλεός του τους λυτρώνει· η καρδιά του κινείται προς αυτούς, και τους θυμάται με ζήλο, και εργάζεται για την απελευθέρωσή τους στον δικό του χρόνο και τρόπο· και γι' αυτό τους αρμόζει να είναι υπομονετικοί. y Σέντερ Ολάμ Ράμπα, κ. 3. σ. 9.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να εμπιστευτώ σε φευγαλέους πλούτους παρά στον ζωντανό Θεό; Πώς η κλήση σε υπομονετική αντοχή αναδιαμορφώνει την απόκρισή μου στις παρούσες δοκιμασίες; Με ποιους τρόπους καλλιεργώ μια ζωή προσευχής που ευθυγραμμίζεται με το δίκαιο παράδειγμα που τονίζει ο Γκιλ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἀναπαυόμεθα ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τῆς χάριτός σου διὰ μόνου τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀποστρεφόμεθα ἀπὸ τῶν φευγαλέων πλούτων τοῦ κόσμου τούτου. Δώρησαι ἡμῖν ὑπομονετικὰς καρδίας ὡς ὁ γεωργὸς ὁ προσδοκῶν τὰς βροχάς, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ἀναμένωμεν τὴν ἔλευσιν τοῦ Κυρίου μετὰ ἀκλονήτου ἐλπίδος. Ποίησον τὰς προσευχὰς ἡμῶν νὰ ἀνέρχωνται μετὰ πίστεως καὶ θέρμης, φέρουσαι ἴασιν εἰς τοὺς πάσχοντας καὶ φυλάττουσαι ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς γογγυσμοῦ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →