Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στο σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 8 του Δανιήλ, όπου ο προφήτης λαμβάνει όραμα δύο μεγάλων αυτοκρατοριών που θα διαμόρφωναν το μέλλον του λαού του Θεού. Ο Καλβίνος μας βοηθά να δούμε πώς αυτή η αποκάλυψη δόθηκε για να ενισχύσει τους πιστούς εν μέσω επερχόμενων αναταραχών. Η προσεκτική ερμηνεία του μας υπενθυμίζει ότι ο Θεός δεν αφήνει την εκκλησία του χωρίς καθοδήγηση ακόμη και όταν η ιστορία φαίνεται χαοτική. Μέσα από αυτά τα αρχαία λόγια καλούμαστε να εμπιστευθούμε το κυρίαρχο χέρι του Κυρίου πάνω σε κάθε βασιλεία και κρίση. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του Καλβίνου βαθύτερα στην ελπίδα της Γραφής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμάστε την καρδιά σας καθώς διαβάζουμε μαζί το κεφάλαιο 8 του Δανιήλ. Αφήστε τα λόγια του οράματος να εγκατασταθούν στο νου σας πριν εξερευνήσουμε την ερμηνεία του Καλβίνου. Προσέξτε την εικόνα του κριού και του τράγου και τις ευρείες κινήσεις της εξουσίας πάνω στη γη. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την κατανόησή σας καθώς ο προφήτης καταγράφει όσα είδε κοντά στον ποταμό Ουλάι. Αφιερώστε μια στιγμή για να ησυχάσετε τις σκέψεις σας και να δεχθείτε το κείμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά θέτοντας το πλαίσιο για το όραμα.
Εδώ ο Δανιήλ αφηγείται ένα άλλο όραμα, διαφορετικό από το προηγούμενο όπως ένα μέρος από το όλο. Διότι ο Θεός θέλησε να του δείξει πρώτα ποιες διάφορες αλλαγές θα συνέβαιναν πριν από την έλευση του Χριστού. Η δεύτερη απολύτρωση ήταν η αρχή μιας νέας ζωής, αφού ο Θεός τότε όχι μόνο αποκατέστησε εκ νέου την δική του Εκκλησία, αλλά σαν να δημιούργησε έναν νέο λαό· και γι' αυτό η έξοδος από τη Βαβυλώνα και η επιστροφή στη χώρα τους ονομάζονται δεύτερη γέννηση της Εκκλησίας. Αλλά επειδή ο Θεός εκείνη την εποχή τους παρείχε μόνο μια γεύση της αληθινής και στέρεας απολύτρωσης, όποτε οι προφήτες πραγματεύονται αυτή την απελευθέρωση, επέκτειναν τις σκέψεις και τις προφητείες τους μέχρι την έλευση του Χριστού. Ο Θεός λοιπόν, με μεγάλη καταλληλότητα, δείχνει τις Τέσσερις Μοναρχίες στον Προφήτη του, μήπως οι πιστοί κουραστούν βλέποντας τον κόσμο τόσο συχνά ταραγμένο, και σχεδόν αλλάζοντας τη μορφή και τη φύση του. Έτσι θα υπόκειντο στις πιο οδυνηρές φροντίδες, θα γίνονταν αντικείμενο χλευασμού από τους εχθρούς τους, και θα παρέμεναν πάντα περιφρονημένοι και ταπεινοί, χωρίς τη δύναμη να βοηθήσουν τον εαυτό τους, κάτω από αυτές τις συνεχείς καινοτομίες. Οι πιστοί, λοιπόν, προειδοποιήθηκαν σχετικά με αυτές τις Τέσσερις Μοναρχίες, μήπως νομίσουν ότι απορρίφθηκαν από τον Θεό και στερήθηκαν εντελώς τη φροντίδα του. Αλλά τώρα ο Θεός θέλησε να δείξει μόνο ένα μέρος στον Προφήτη του. Καθώς η καταστροφή της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας ήταν κοντά, και η δεύτερη βασιλεία πλησίαζε, αυτή η κυριαρχία επίσης θα έφθανε σύντομα στο τέλος της, και τότε ο λαός του Θεού θα μειωνόταν στην έσχατη αδυναμία. Και ο κύριος σκοπός αυτού του οράματος είναι να προετοιμάσει τους πιστούς να υπομείνουν υπομονετικά την τρομερή τυραννία του Αντιόχου, για την οποία ο Προφήτης πραγματεύεται σε αυτό το κεφάλαιο. Τώρα λοιπόν κατανοούμε το νόημα αυτού του προφήτη, όπου ο Θεός μιλά μόνο για δύο Μοναρχίες, διότι η βασιλεία των Χαλδαίων επρόκειτο σύντομα να καταργηθεί: πραγματεύεται πρώτα για την περσική βασιλεία· και έπειτα, προσθέτει εκείνη της Μακεδονίας, αλλά παραλείπει όλες τις άλλες, και κατεβαίνει απευθείας στον Αντίοχο, βασιλιά της Συρίας. Έπειτα δηλώνει την επικράτηση της πιο άθλιας σύγχυσης στην Εκκλησία· διότι το ιερό θα στερούνταν της αξιοπρέπειάς του, και ο εκλεκτός λαός θα σκοτωνόταν παντού, χωρίς να φείδεται ούτε αθώο αίμα. Θα δούμε επίσης γιατί οι πιστοί ενημερώθηκαν εκ των προτέρων για αυτές τις οδυνηρές και καταπιεστικές συμφορές, για να τους ωθήσει να αναβλέψουν προς τον Θεό όταν καταπιέζονταν από τέτοιο ακραίο σκοτάδι. Και σήμερα αυτή η προφητεία είναι χρήσιμη σε εμάς, μήπως το θάρρος μας αποτύχει στην ακραία συμφορά της Εκκλησίας, επειδή μια αιώνια αναπαράσταση της Εκκλησίας απεικονίζεται για εμάς κάτω από εκείνη την οδυνηρή και πένθιμη κατάσταση. Αν και ο Θεός συχνά φείδεται των αδυναμιών μας, όμως η Εκκλησία δεν είναι ποτέ ελεύθερη από πολλές θλίψεις, και εκτός αν είμαστε προετοιμασμένοι να υποστούμε όλους τους αγώνες, δεν θα σταθούμε ποτέ στέρεοι στην πίστη. Αυτός είναι ο σκοπός και η εξήγηση της προφητείας. Θα αναβάλω τα υπόλοιπα.Σχετικά με τον κριό, ο Καλβίνος γράφει:
Έπειτα προσθέτει, Και ιδού ένας κριός, στεκόταν στην όχθη του ποταμού, και είχε κέρατα. Τώρα συγκρίνει την αυτοκρατορία της Περσίας και της Μηδίας με έναν κριό. Δεν πρέπει να φαίνεται παράλογο ότι ο Θεός πρότεινε στον υπηρέτη του διάφορες ομοιότητες, επειδή το καθήκον του ήταν να διδάξει έναν ακατέργαστο λαό με διάφορους τρόπους· και γνωρίζουμε ότι αυτό το όραμα παρουσιάστηκε ενώπιον του Προφήτη, όχι μόνο για τη δική του ιδιωτική διδασκαλία, αλλά για το κοινό όφελος ολόκληρου του λαού. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ερευνήσουμε σχολαστικά γιατί οι Πέρσες βασιλείς ονομάζονται κριοί. Δεν γνωρίζω κανέναν έγκυρο λόγο, εκτός ίσως για να θεσπίσουμε μια σύγκριση μεταξύ αυτών και του Αλεξάνδρου της Μακεδονίας και των διαδόχων του. Αν ναι, όταν ο Θεός, υπό την εικόνα ενός κριού, παρουσιάζει στον Προφήτη του την Περσική Αυτοκρατορία, δεν απεικονίζει τη φύση της απόλυτα, αλλά μόνο σε σύγκριση με εκείνη του Αλεξάνδρου. Γνωρίζουμε καλά την αντίθεση μεταξύ αυτών των δύο αυτοκρατοριών. Η περσική μοναρχία ονομάζεται «κριός», σε σχέση με τη μακεδονική, η οποία, όπως θα δούμε αργότερα, φέρει το όνομα «τράγος» σε σχέση με την αντίθεσή της. Και μπορούμε να συγκεντρώσουμε τον καλύτερο λόγο για αυτή τη σύγκριση στην ταπεινή καταγωγή των βασιλέων της Περσίας. Με μεγάλη καταλληλότητα, λοιπόν, ο Κύρος, ο πρώτος άρχοντας αυτής της αυτοκρατορίας, απεικονίζεται εδώ για εμάς υπό τη μορφή ή εικόνα ενός κριού. Το «κέρας» του προκάλεσε συγκλονισμό σε ολόκληρη τη γη, όταν κανείς δεν περίμενε τίποτα να ξεπηδήσει από μια περιοχή που δεν αφθονούσε σε τίποτα ευγενές. Και όσον αφορά τον Αλέξανδρο, ονομάζεται «τράγος», σε σχέση με τον «κριό», ως πολύ πιο ευκίνητος, και όμως πιο ασαφής στην καταγωγή του. Διότι τι ήταν η Μακεδονία παρά μια απλή γωνία της Ελλάδας; Αλλά δεν προτείνω να τρέξω τον παραλληλισμό μεταξύ αυτών των σημείων· αρκεί ότι ο Θεός θέλει να δείξει στον Προφήτη του και σε ολόκληρη την Εκκλησία, πώς μεταξύ των Περσών, άγνωστων όπως ήταν, και περιφρονημένων από τους γείτονές τους, ένας βασιλιάς θα έπρεπε να αναδυθεί για να καταναλώσει τη μηδική δύναμη, όπως θα δούμε σύντομα, και επίσης να ανατρέψει τη βαβυλωνιακή μοναρχία. Ιδού, λοιπόν, λέει, ένας κριός στεκόταν μπροστά από τον ποταμό, ή στην όχθη του ποταμού, αφού ο Κύρος υπέταξε τόσο τους Μήδους όσο και τον παππού του, όπως μας πληροφορούν οι ιστορικοί. Ο Κύρος λοιπόν όρμησε από τα δικά του βουνά και στάθηκε στην όχθη του ποταμού. Λέει επίσης, Είχε δύο κέρατα. Εδώ ο Προφήτης βάζει δύο κέρατα για δύο αυτοκρατορίες, και όχι με κανέναν τρόπο για δύο πρόσωπα. Διότι αν και ο Κύρος παντρεύτηκε την κόρη του Κυαξάρη του θείου του, όμως γνωρίζουμε ότι η περσική αυτοκρατορία διήρκεσε πολύ καιρό, και παρείχε στους ιστορικούς έναν μακρύ κατάλογο βασιλέων. Καθώς ο Κύρος είχε τόσους πολλούς διαδόχους, με τα δύο κέρατα ο Θεός έδειξε αναμφίβολα στον Προφήτη του εκείνες τις δύο αυτοκρατορίες των Μήδων και των Περσών ενωμένες υπό μία κυριαρχία. Επομένως, όταν ο κριός εμφανίστηκε στον Προφήτη, αντιπροσώπευε και τα δύο βασίλεια υπό ένα έμβλημα.Ο Καλβίνος έπειτα στρέφεται στον τράγο από τη δύση.
Εδώ μια άλλη αλλαγή δείχνεται στον Προφήτη, δηλαδή η έλευση του Αλεξάνδρου στην ανατολή και η απόκτηση για τον εαυτό του της ισχυρής κυριαρχίας των Περσών, όπως συνέβη αργότερα. Με σκοπό, λοιπόν, να εξασφαλίσει εμπιστοσύνη για την πρόβλεψή του, λέει, ήταν προσεκτικός. Αναμφίβολα εμμένει στην ευλάβεια με την οποία έλαβε το όραμα για να μας προτρέψει στην επιδίωξη της ευσέβειας, και επίσης στη μετριοπάθεια και την προσοχή. Ο Προφήτης, επομένως, δεν παρασύρθηκε στη φαντασία από ένα όνειρο που θα μπορούσε να αμφισβητηθεί· γνώριζε ότι αυτό το όραμα είχε τεθεί ενώπιόν του από τον Θεό, και αναγνώρισε το καθήκον του να το δεχθεί με μετριοπάθεια και ταπεινοφροσύνη. Γι' αυτό, ήμουν προσεκτικός, και ιδού ένας τράγος ήρθε από τη δύση, λέει. Η θέση της Μακεδονίας σε σχέση με την Περσία πρέπει να σημειωθεί. Καθώς οι Έλληνες βρίσκονταν στα δυτικά της Περσίας, ο Προφήτης λέει, ο τράγος ήρθε από τη δύση, και πήγε πάνω από την επιφάνεια ολόκληρης της γης. Αυτά τα λόγια σημαίνουν την πολύ εκτεταμένη κυριαρχία του Αλεξάνδρου, και τον τρόμο των γύρω εθνών. Η άφιξή του στην Ασία με έναν πολύ ασήμαντο στρατό είναι καλά γνωστή. Θεώρησε 30.000 άνδρες επαρκείς, αφού είχε δημιουργηθεί στρατηγός τους από τα Κράτη της Ελλάδας. Ως εκ τούτου, το απόσπασμα πρέπει να γίνει κατανοητό όχι για τους αριθμούς, αλλά για τον τρόμο που εμπνέεται από όλες τις πλευρές· διότι, αν και προχώρησε με μέτρια δύναμη, όμως τρόμαξε ολόκληρη τη γη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος καταλήγει συνδέοντας αυτό με τον θάνατο του Αλεξάνδρου.
Αυτή η προφητεία σχετίζεται με τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Έχουμε εξηγήσει πώς, υπό την εικόνα ενός τράγου, η μακεδονική αυτοκρατορία τίθεται ενώπιόν μας, έχοντας την αρχή της στο πρόσωπο του Αλεξάνδρου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν τελειώνει εκεί, καθώς η μοναρχία διαιρέθηκε σε τέσσερα μέρη. Ο άγγελος είπε, ή τουλάχιστον ο Δανιήλ καταγράφει τα λόγια του, -- ότι ο τράγος αυξήθηκε σε τεράστιο μέγεθος, επειδή περιπλανιόταν σαν σε παιχνίδι σχεδόν σε ολόκληρη την ανατολή, και ταυτόχρονα την υπέταξε· αλλά όταν ήταν στη δύναμή του, λέει, το μεγάλο κέρας του σπάστηκε. Με το μεγάλο κέρας, εννοεί τη μοναρχία που ήταν αποκλειστικά στη δύναμη του Αλεξάνδρου κατά τη διάρκεια της ζωής του, καθώς ήταν ο πρώτος και τελευταίος μονάρχης της φυλής του. Και ως αποτέλεσμα των στρατηγών του, που είχαν αποκτήσει κυριαρχία στα τέσσερα μέρη του κόσμου, να γίνονται βασιλείς, όπως θα δούμε σύντομα, η λέξη «τράγος» δεν περιορίζεται στο πρόσωπό του, αλλά επεκτείνεται στους διαδόχους του. Ο ίδιος ονομάζεται «το μεγάλο κέρας». Ως εκ τούτου, όταν ο τράγος ήταν στη δύναμή του, το μεγάλο κέρας σπάστηκε. Διότι ο Αλέξανδρος είχε φτάσει στο ύψος της ευημερίας όταν πέθανε. Είτε χάθηκε από ασθένεια είτε από δηλητήριο είναι άγνωστο, αφού οι ιστορικοί αναφέρουν· μεγάλη υποψία για κακό παιχνίδι. Ο άγγελος δεν παρατηρεί την ηλικία του, η οποία ήταν τριάντα τρία χρόνια στον θάνατό του, ενώ φαινόταν να έχει γεννηθεί για να υποτάξει ολόκληρο τον κόσμο, αν και αρπάχθηκε τόσο ξαφνικά. Αλλά ο άγγελος θεωρεί εκείνες τις συνεχείς επιτυχίες, αφού ο Αλέξανδρος σχεδόν με ένα βλέμμα υπέταξε ολόκληρη τη γη, όπως έχουμε δηλώσει προηγουμένως, και έσπευσε βιαστικά από τόπο σε τόπο. Ως εκ τούτου, κέρδιζε συνεχώς νέες νίκες, αν και με τον συνεχή κίνδυνο της ζωής του, καθώς είχε πολύ περισσότερη τόλμη από δεξιότητα. Όταν ήταν στη δύναμή του, λέει· εννοώντας, αφού είχε υποτάξει ολόκληρη την ανατολή. Είχε επιστρέψει από την Ινδία, και είχε αποφασίσει να διασχίσει ξανά τη θάλασσα, και να μειώσει την Ελλάδα υπό την εξουσία του· διότι τα Κράτη είχαν επαναστατήσει εναντίον του, και οι Αθηναίοι είχαν ήδη συγκεντρώσει μεγάλο στρατό· αλλά όλα τα ανατολικά Κράτη της Ασίας είχαν καταστεί υποτελή στον Αλέξανδρο όταν πέθανε. Ο άγγελος αναφέρεται σε αυτό με το σπάσιμο του μεγάλου κέρατος.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει την εμπιστοσύνη σας σε αυτόν σήμερα το να γνωρίζετε ότι ο Θεός αποκαλύπτει κυρίαρχα μελλοντικές αναταραχές; Με ποιους τρόπους μπορεί η έμφαση του Καλβίνου στην αντοχή της εκκλησίας να σας ενθαρρύνει εν μέσω τρεχουσών αβεβαιοτήτων; Πού αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας προσκαλεί να κοιτάξετε πέρα από τις παρούσες δυνάμεις στη δική του αιώνια βασιλεία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ μόνος ὁρίζων τὴν ἄνοδον καὶ τὴν πτῶσιν πάσης αὐτοκρατορίας, ὡς ἐδείχθη ἐν τῇ ὁράσει τῇ δοθείσῃ τῷ Δανιήλ, στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἵνα σταθῶμεν ἀκλόνητοι ἐν τῇ βεβαιότητι τῆς πιστότητος τῆς διαθήκης Σου. Δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ ὑπομένωμεν μετὰ ὑπομονετικῆς ἐλπίδος, βλέποντες πάντοτε πρὸς τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾧ πᾶσα κυριαρχία καὶ ἐξουσία εἶναι ἐγκαθιδρυμένη εἰς τοὺς αἰῶνας. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν σταθερὰς ἐν τῇ γνώσει ὅτι ἡ βασιλεία Σου μόνη θέλει σταθῆ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →